Supreme Court partially allows appeal against Piraeus Court of Appeal decision in maritime shipping dispute involving multiple parties.

Απόφαση 700 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 700/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη, Χρήστο Τζανερρίκο και Βασίλειο Μαχαίρα - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 13 Ιανουαρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν. Γ. του Γ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Παναγιώτη Τανταρούδα και Καλλιόπη Χριστακάκου - Φωτιάδη και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) …. 104) , όλων νομίμως εκπροσωπουμένων.

Οι υπό στοιχεία 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 15, 20, 21, 23, 24, 25, 27, 28, 29, 30, 33, 34, 35, 36, 37, 39, 40, 41, 43, 47, 49, 53, 57, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 75, 77 αναιρεσίβλητες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Βρεττάκο και κατέθεσαν προτάσεις.

Οι υπό στοιχεία 14, 16, 17, 18, 19, 26, 38, 42, 44, 45, 46, 48, 50, 51, 52, 54, 55, 56, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 73, 74, 76, 78, 80, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 103, 104 αναιρεσίβλητες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Γεωργιάδη και κατέθεσαν προτάσεις.

Οι υπό στοιχεία 10, 12, 13, 22, 31, 32, 79, 81, 92, 93, 94 αναιρεσίβλητες δεν εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Στο σημείο αυτό, οι πληρεξούσιοι του ως άνω αναιρεσείοντος, αφού έλαβαν το λόγο από την Πρόεδρο, δήλωσαν, ότι οι αναιρεσείων παραιτείται από το δικόγραφο της από 19/11/2018 κρινόμενης αίτησης και των από 28/11/2019 πρόσθετων λόγων αυτής για αναίρεση της 618/2018 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς ως προς τις υπό στοιχεία 10, 12, 13, 22, 31, 32, 79, 81, 92, 93, 94 αναιρεσίβλητες.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13/6/2012 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3567/2014 μη οριστική και 3813/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και η 618/2018 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19/11/2018 αίτησή του και τους από 28/11/2019 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι του αναιρεσείοντος ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως και των πρόσθετων λόγων αυτής, οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με την κρινόμενη από 19-11-2018 και με αριθμό κατάθεσης 1316/143/19-11-2018 αίτηση αναίρεσης και τους από 28-11-2019 πρόσθετους λόγους της, προσβάλλεται η με αριθμό 618/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς (Ναυτικό Τμήμα), που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία. Με την απόφαση αυτή συνεκδικάστηκαν: 1) η από 17-06-2016 και με αιρθμό κατάθεσης 3555/274/2016 έφεση του αναιρεσείοντος Ν.

Γ., 2) η από 20-01-2017 και με αριθμό κατάθεσης 717/27/2017 έφεση της ήδη τέταρτης αναιρεσίβλητης εταιρίας με την επωνυμία "COSTAMARE SHIPPING COMPANY SA", 3) οι από 16-10-2016 και με αριθμό κατάθεσης 10880/650/2017 πρόσθετοι λόγοι έφεσης - αντέφεση του αναιρεσείοντος και 4) οι από 16-10-2017 και με αριθμό κατάθεσης 842/177/16-10-2017 πρόσθετοι λόγοι έφεσης - αντέφεσης του αναιρεσείοντος, κατά της με αριθμό 3813/2015 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, όπως τα πρακτικά της διορθώθηκαν με την με αριθμό 531/2016 απόφασή του.

Η απόφαση αυτή έκανε μερικά δεκτή την από 13-6-2012 και με αριθμό κατάθεσης 5211/2012 αγωγή του αναιρεσείοντος, ως προς την πέμπτη εναγομένη και ήδη τέταρτη αναιρεσίβλητη, παραπάνω εταιρία και υποχρέωσε αυτήν, ως διαχειρίστρια των αναφερομένων τριών αλλοδαπών πλοιοκτητριών εταιριών, σε λογοδοσία προς τον ενάγοντα, ενώ απέρριψε αυτή ως προς τους 1ο, 2ο, 3ο και 5η των ήδη αναιρεσίβλητων (εναγομένων).

Πριν την οριστική αυτή απόφαση είχε εκδοθεί η με αριθμό 3567/2014 εν μέρει οριστική απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, η οποία απέρριψε την αγωγή, ως αόριστη, ως προς τις 1η και 7η έως 105η των εναγομένων και ήδη 6η έως 104 των αναιρεσίβλητων και κατά τα λοιπά διέταξε την επανάληψη της συζήτησης, προκειμένου να διενεργηθεί γραφολογική πραγματογνωμοσύνη.

Το Εφετείο με την πιο πάνω προσβαλλόμενη απόφασή του, αφού δίκασε ερήμην του εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσείοντος, ως προς την έφεση της ήδη τέταρτης αναιρεσίβλητης, (εναγομένης) με πλασματική ερημοδικία του, ένεκα μη κατάθεσης χωριστών προτάσεων, κήρυξε τη συζήτηση ματαιωθείσα ως προς την πρώτη εναγομένη (μη διάδικο στην παρούσα αναιρετική δίκη) και απαράδεκτη ως προς τις απολιπόμενες εναγόμενες, ήδη 10η, 12η, 13η, 22η, 31η, 32η, 79η, 81η, 92η, 93η και 94η, αναιρεσίβλητες ενώ απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση του ενάγοντος, καθώς και τους πρόσθετους λόγους αυτής, ως προς τους 7η έως και 105η των εναγομένων ήδη 6η έως 104 των αναιρεσίβλητων.

Κατά τα λοιπά απέρριψε στην ουσία την έφεση, αντέφεση και πρόσθετους λόγους του ενάγοντος. Ακολούθως, δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση της ήδη τέταρτης αναιρεσίβλητης (εναγομένης) εταιρίας, εξαφάνισε την εκκαλουμένη, με αριθμό 3813/2015 οριστική απόφαση, κράτησε και δίκασε την από 13-6-2012 αγωγή εναντίον της, την οποία απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη.

ΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 94 παρ.1, 96 παρ.3, 97, 98, 188 παρ.1, 294, 295 παρ.1, 297, 299, 573 παρ.1 Κ.Πολ.Δ προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αναιρεσείων μπορεί με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο, να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης χωρίς τη συναίνεση του αντιδίκου του, εφόσον δεν προχώρησε στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, ενώ η παραίτηση που γίνεται αργότερα είναι απαράδεκτη, εφόσον ο αναιρεσίβλητος προβάλλει αντίρρηση και πιθανολογεί ότι έχει έννομο συμφέρον η δίκη να περατωθεί με την έκδοση οριστικής απόφασης.

Η παραίτηση από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης, για την οποία αρκεί η ύπαρξη γενικής μόνο πληρεξουσιότητας στο πρόσωπο του δικηγόρου του παραιτουμένου, έχει ως αποτέλεσμα ότι η αίτηση αναίρεσης θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η δίκη καταργείται, χωρίς να είναι αναγκαία η έκδοση απόφασης που να κηρύσσει την κατάργησή της.

Δεν αποκλείεται όμως και η έκδοση απόφασης του δικαστηρίου που να αναγνωρίζει το κύρος της παραίτησης και να κηρύσσει καταργημένη τη δίκη (ΑΠ 913/2018, ΑΠ 134/2017, ΑΠ 1377/2015). Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από την οικεία σειρά του πινακίου, δεν εμφανίστηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν νόμιμα οι αναιρεσίβλητες αλλοδαπές εταιρίες 11η, 13η, 14η, 23η, 32η, 33η, 80η, 82η, 93η, 94η, 95η, κατά τη σειρά του δικογράφου της αναίρεσης (10η, 12η, 13η, 22η, 31η, 32η, 79η, 81η, 92η, 93η, 94η κατά τη σειρά τους στα ταυτάριθμα πρακτικά της απόφασης), με τις επωνυμίες, αντίστοιχα, Koutala Shipping Inc., Vitress Shipping Inc., Sedrum Corporation Inc., Epaulet Shipping, Folio Shipping Ltd, Shamrock Shipping Co Ltd, Maersk Shipping Hong Kong Ltd Shipping Co, Else Maritime Co, Ariel Maritime Co, Danae Maritime Co.

Οι πληρεξούσιοι Δικηγόροι του αναιρεσείοντος Παναγιώτης Τανταρούδας και Καλλιόπη Χριστακάκου - Φωτιάδη, εφοδιασμένοι με το με αριθμό …/…-12-2018 πληρεξούσιο της Συμβολαιογράφου Πειραιώς Κυριακής Λαουλάκου ο πρώτος και με το με αριθμό …./…-12-2019 πληρεξούσιο της Συμβολαιογράφου Αθηνών Παναγιώτας Καμπέρη, η δεύτερη, με κοινή δήλωσή τους που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης, δήλωσαν ότι ο αναιρεσείων παραιτείται από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης, καθώς και των προσθέτων λόγων της, ως προς τις παραπάνω αναιρεσίβλητες.

Επομένως, η αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι της θεωρούνται ότι δεν ασκήθηκαν εναντίον των αναιρεσιβλήτων αυτών και η δίκη πρέπει να κηρυχθεί, ως προς αυτές, καταργημένη.

ΙΙΙ. Σύμφωνα με το άρθρο 566 παρ.1 Κ.Πολ.Δ, το έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχει τα στοιχεία που απαιτούνται κατά τα άρθρα 118 έως 120, να αναφέρει την προσβαλλόμενη απόφαση, τους λόγους της αναίρεσης, αίτηση για αναίρεση, ολική ή εν μέρει, της προσβαλλόμενης απόφασης και αίτηση για την ουσία της υπόθεσης.

Από τη διάταξη αυτή σαφώς συνάγεται ότι, αν η αίτηση δεν περιλαμβάνει έστω και ένα λόγο αναίρεσης, ακόμη και απαράδεκτο ή αόριστο ή αβάσιμο, απορρίπτεται (ΑΠ 1486/2014, ΑΠ 824/2013). Εάν στρέφεται κατά περισσότερων αναιρεσιβλήτων, είναι απαράδεκτη, ως προς εκείνους ως προς τους οποίους δεν περιέχει τέτοιο λόγο (ΑΠ 824/2013, ΑΠ 999/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την κατ' άρθρ. 561 παρ.2 Κ.Πολ.Δ επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, η από 17-6-2016 έφεση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος, καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, ως προς τους έβδομη (7η) έως και εκατοστή πέμπτη (105η) των εναγομένων εφεσιβλήτων, διότι το Εφετείο έκρινε ότι ο αναιρεσείων είχε αποδεχθεί σιωπηρά την προαναφερθείσα με αριθμό 3567/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία, με οριστική της διάταξη απέρριψε την από 13-6-2012 αγωγή του εναντίον τους, ως αόριστη, καθόσον άσκησε κατ' αυτών την από 19-2-2015 δεύτερη αγωγή του, με την ίδια ιστορική και νομική αιτία, καθώς και το αυτό αίτημα παροχής λογοδοσίας.

Ο αναιρεσείων στρέφει την ένδικη αίτηση αναίρεσης και καθ' όλων των παραπάνω διαδίκων, οι οποίοι φέρονται στα ταυτάριθμα πρακτικά της παρούσας απόφασης, με τη σειρά (εξαιρουμένων των προαναφερθέντων αναιρεσιβλήτων ως προς τους οποίους κηρύσσεται καταργημένη η δίκη) 6η, 7η, 8η, 9η, 11η, 14η έως 21η, 23η έως 30η, 33η έως 78η, 80η, 82η έως 91η και 95η έως 104η.

Στο δικόγραφο της αναίρεσης, όμως, καθώς και στο από 28-11-2019 δικόγραφο των προσθέτων λόγων αυτής, δεν περιέχεται ούτε ένας λόγος αναίρεσης, κατά των αμέσως παραπάνω αναιρεσιβλήτων, καθόσον ο αναιρεσείων δεν αποδίδει, ούτε και με έμμεσο τρόπο, οποιοδήποτε αναιρετικό σφάλμα στην προσβαλλόμενη απόφαση, που απέρριψε την έφεσή του και τους πρόσθετους λόγους της, εναντίον αυτών, ως απαράδεκτη.

Επομένως, η ένδικη αίτηση αναίρεσης, όπως διευρύνθηκε με τους πρόσθετους λόγους της, πρέπει να απορριφθεί, ως προς τους παραπάνω αναιρεσιβλήτους, ως απαράδεκτη.

Κατά τα λοιπά η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 Κ.Πολ.Δ), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ.1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της. Παραδεκτά ασκήθηκαν, σύμφωνα με το άρθρο 569 Κ.Πολ.Δ και οι από 28-11-2019 πρόσθετοι λόγοι αυτής και πρέπει να εξετασθούν περαιτέρω.

ΙV. Κατά το άρθρο 559 αριθ.2 Κ.Πολ.Δ αναίρεση επιτρέπεται "αν το δικαστήριο δεν είχε τη νόμιμη σύνθεση ή έλαβε μέρος στη σύνθεσή του δικαστής του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση ή κατά του οποίου είχε ασκηθεί αγωγή κακοδικίας". Μη νόμιμη σύνθεση του δικαστηρίου υπάρχει, αν δεν τηρήθηκαν οι διατάξεις του Κ.Πολ.Δ, του Οργανισμού των δικαστηρίων (Ν. 1756/1988) ή ειδικών νόμων για τη σύνθεση αυτού και την αναπλήρωση των κωλυομένων μελών του (ΑΠ 1434/2007, ΑΠ 240/2006).

Ο λόγος αυτός, συνδεόμενος με την επιταγή του άρθρου 8 εδάφιο α' του Συντάγματος, που επαναλήφθηκε και στο άρθρο 109 παρ.1 του Κ.Πολ.Δ, σύμφωνα με την οποία "κανένας δεν στερείται χωρίς τη θέλησή του το δικαστή που του έχει ορίσει ο νόμος", ιδρύεται μόνο όταν η σχετική πλημμέλεια βαρύνει τη σύνθεση του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (ΑΠ 1626/2010, ΑΠ 468/1991).

Επομένως, τυχόν κακή σύνθεση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου δεν αποτελεί λόγο αναίρεσης κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον τρίτο, κύριο λόγο, της αίτησής του, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου αναιρετικό σφάλμα από τον αριθ.2 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, ισχυριζόμενος, ότι κατά παράβαση του άρθρου 254 παρ.3 Κ.Πολ.Δ, απέρριψε σχετικούς λόγους της έφεσής του, κύριο και συμπληρωματικό, για κακή σύνθεση του Δικαστηρίου που εξέδωσε την εκκαλούμενη με αριθμό 3813/2015 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, μετά την επανάληψη της συζήτησης που είχε διαταχθεί με την με αριθμό 3567/2014, εν μέρει οριστική απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, ενώ κατά την επαναλαμβανόμενη συζήτηση δεν μετείχε στη σύνθεση του Δικαστηρίου ο Πρόεδρος αυτού, ο οποίος είχε μετάσχει στη σύνθεσή του, κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η πρώτη απόφαση.

Ο λόγος αυτός της αίτησης είναι απαράδεκτος, σύμφωνα με όσα προαναφέρθησαν, διότι η αποδιδόμενη πλημμέλεια δεν βαρύνει τη σύνθεση του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αλλά τη σύνθεση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου.

V. Σύμφωνα με το άρθρο 303 του Α.Κ. "όποιος έχει τη διαχείριση μιας ολικά ή μερικά ξένης υπόθεσης, εφόσον η διαχείριση συνεπάγεται εισπράξεις και δαπάνες, έχει υποχρέωση να λογοδοτήσει. Για το σκοπό αυτό οφείλει να ανακοινώσει στο δεξίλογο λογαριασμό που να περιέχει αντιπαράθεση των εσόδων και των εξόδων, καθώς και ό,τι προκύπτει από την αντιπαράθεση αυτή και να επισυνάψει τα δικαιολογητικά, εφόσον συνηθίζονται".

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι εκ μόνου του γεγονότος, ότι από κάποια έννομη σχέση (όπως η εντολή) κάποιος προέβη σε διαχείριση εν όλω ή εν μέρει ξένης περιουσίας, δηλαδή σε ενέργειες συνεπιφέρουσες εισπράξεις και δαπάνες, υποχρεούται να παράσχει λόγο αυτής της διαχείρισής του. Ο δε δοσίλογος οφείλει να ανακοινώσει στο δεξίλογο έγγραφο λογαριασμό για τις διαχειριστικές πράξεις και για το χρόνο, για τον οποίο ζητείται η λογοδοσία, όπου πρέπει να αναγράφονται λεπτομερώς τα έσοδα και έξοδα που έχουν πραγματοποιηθεί κατά το χρόνο της διαχείρισης, καθώς και το κατάλοιπο που προκύπτει από τη διαφορά των δύο σκελών του λογαριασμού, προσέτι δε να επισυνάψει και τα δικαιολογητικά έγγραφα, εφόσον συνηθίζονται.

Εάν ο δοσίλογος δεν προβαίνει εξωδίκως σε ανακοίνωση προς το δεξίλογο λογαριασμού ή εάν ο λογαριασμός, που ανακοίνωσε ο δοσίλογος, δεν είναι σύμφωνος με τους όρους και τον τύπο που αναφέρθηκαν, δεν εκπληρώνεται η ως άνω υποχρέωση του δοσίλογου, ο δε δεξίλογος δικαιούται να επιδιώξει την εκπλήρωση της υποχρέωσης του δοσιλόγου περί ανακοίνωσης του λογαριασμού με αγωγή, στην οποία εφαρμόζονται οι ειδικές διατάξεις των άρθρ. 473 - 477 Κ.Πολ.Δ (ΑΠ 1536/2017, ΑΠ 1318/2014, ΑΠ 977/1997).

Η διατύπωση της πιο πάνω διάταξης του άρθρ. 303 ΑΚ καθορίζει και την τυπική μορφή του λογαριασμού λογοδοσίας, αφού ο λογαριασμός πρέπει να περιέχει την αντιπαράθεση εσόδων και εξόδων, καθώς και το αποτέλεσμα από την αντιπαράθεση αυτή, δηλαδή αν αυτό είναι πιστωτικό υπέρ του δοσιλόγου ή χρεωστικό σε βάρος αυτού (ΑΠ 1122/2006).

Επομένως, αφού απαιτείται να περιέχεται στο λογαριασμό αντιπαράθεση εσόδων και εξόδων, καθώς και το αποτέλεσμα από την αντιπαράθεση αυτή και να επισυνάπτονται τα δικαιολογητικά έγγραφα, εφόσον συνηθίζονται, ο τύπος του λογαριασμού λογοδοσίας μόνο ως έγγραφος νοείται πάντοτε και δεν μπορεί να χωρήσει σιωπηρή (άτυπη) εξώδικη λογοδοσία διότι ελλείπει ο λογαριασμός, τον οποίο θα μπορούσε να εγκρίνει ο δεξίλογος, χωρίς να χρειαστεί να καταφύγει σε δικαστική επιδίωξη εκπλήρωσης της υποχρέωσης του δοσίλογου.

Η έγερση της παραπάνω αγωγής για λογοδοσία αποκλείεται εάν ο δοσίλογος έχει προβεί σε εξώδικη λογοδοσία σύμφωνα με τους άνω όρους και τύπο ή αν ο δεξίλογος έχει αποδεχθεί και εγκρίνει το λογαριασμό που έδωσε ο δοσίλογος, αφού έτσι συνάπτεται μεταξύ αυτών σύμβαση με την οποία δηλώνεται αμοιβαίως η θέλησή τους ότι εφεξής θα ισχύσει μόνο το αποτέλεσμα του εγκριθέντος λογαριασμού και ότι οι συμβαλλόμενοι δεν θα επανέλθουν στο μέλλον στα επιμέρους κονδύλια του λογαριασμού (ΑΠ 437/2012, ΑΠ 977/1997).

Ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι έθεσε υπόψη του ενάγοντος τους σχετικούς λογαριασμούς τους οποίους ενέκρινε ο τελευταίος πριν την άσκηση αγωγής λογοδοσίας αποτελεί ένσταση καταλυτική της αγωγής αυτής. Η ένσταση αυτή για να είναι ορισμένη αρκεί να περιέχει τα απαιτούμενα για την κατάρτιση της πιο πάνω σύμβασης στοιχεία, δηλαδή ότι ο ενάγων δεξίλογος ενέκρινε τον λογαριασμό που του ανακοίνωσε ο εναγόμενος και αναγνώρισε έτσι το αποτέλεσμα τούτο.

Αναφορά των κονδυλίων του λογαριασμού που εγκρίθηκε δεν απαιτείται, αφού η εν λόγω ένσταση στηρίζεται, όπως εκτέθηκε, στη συμφωνία των μερών ότι θα ισχύει εφεξής μόνο το αποτέλεσμα του λογαριασμού και συνακόλουθα ότι δεν θα επανέλθουν οι συμβαλλόμενοι στα επί μέρους κονδύλια τούτου (ΑΠ 437/2012). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Με τον λόγο αυτό ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμου βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κλπ, ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν εμφανή την παράβαση.

Τούτο συμβαίνει, όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (Ολ.

ΑΠ 2/2019, Ολ. ΑΠ 6/2019, Ολ. ΑΠ 7/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση, μεταξύ των άλλων ουσιαστικών παραδοχών που διέλαβε στον ελάσσονα συλλογισμό της, δέχθηκε ότι αποδείχθησαν και τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "....Αρχές Μαρτίου του 1977 το κράτος της Αλγερίας πώλησε δύο, δίδυμα, πλοία μεταφοράς οίνου το "VILLE DE BOUGIE" και το "VILLE DE DJIJELLI", εκ των οποίων το πρώτο το οποίο μετονομάστηκε σε "ΚΡΙΤΩΝ" και νηολογήθηκε στον Πειραιά με αριθμό 6213, αγοράστηκε αντί 210.000 δολ.

ΗΠΑ από τον Β Κ. και συγκεκριμένα από την εταιρία δικών του, αποκλειστικά, συμφερόντων με την επωνυμία "LINARIA MARITIME Inc", ενώ το έτερο πλοίο μετονομάστηκε σε "ΠΟΣΕΙΔΙΟΝ" και αγοράστηκε με το ίδιο τίμημα από την κυπριακή εταιρία "PRONOS SHIPPING Co Ltd" που ιδρύθηκε από τους εταίρους της ελληνικής εταιρίας "DOKOS SHIPPING Co Ltd", αποκλειστικά για την απόκτηση του πλοίου του οποίου, τη διαχείριση ωστόσο, θα ασκούσε η ελληνική εταιρία.

Λόγω διαφωνιών όμως μεταξύ των εταίρων της τελευταίας, αποφασίστηκε η πώλησή του ένα περίπου μήνα μετά την αγορά του, στις 23-4-1977, στον Β Κ.. Προς εξεύρεση του απαιτούμενου κεφαλαίου ο Β Κ.ς συμφώνησε με τον ενάγοντα και κατά πρόταση αυτού (του ενάγοντος) και με τον φίλο του τελευταίου, Σ. Τ., να συμμετέχουν με το ποσό των 50.000 δολ.

ΗΠΑ ο πρώτος και με το ποσό των 30.000 δολ. ΗΠΑ ο δεύτερος στην αγορά της άνω εταιρίας που είχε ως μοναδικό περιουσιακό στοιχείο το πλοίο "ΠΟΣΕΙΔΙΟΝ". Όπως είχε συμβεί και με το "VILLE DE BOUGIE" που μετονομάστηκε σε "ΚΡΙΤΩΝ", έτσι και για την αγορά του δεύτερου πλοίου, ο Β Κ.ς στηρίχθηκε, πλέον των δικών του κεφαλαίων και σε κεφάλαια συνεργατών του, όπως των καπετάνιων του Ά.

Σ. και Ν. Μ. που συμμετείχαν, ως αφανείς εταίροι, στην αγορά του "ΚΡΙΤΩΝ" με ποσοστό 10% ο καθένας επί του τιμήματος, αλλά και ανθρώπων που εμπιστευόταν όπως ο ενάγων Ν. Γ. με τον οποίο συνδέονταν με φιλία. Για την εξόφληση του τιμήματος του πλοίου "ΠΟΣΕΙΔΙΟΝ", ύψους 210.000 δολ. ΗΠΑ, ο Β. Κ. παρέδωσε στις 16-41977 στην εταιρία "DOKOS SHIPPING Co Ltd", την 458417 επιταγή συνολικού ποσού 34.000 δολ.

ΗΠΑ που εξέδωσε, στις 14-4-1977, ο Σ.Τ. σε διαταγή του πρώτου από την πληρώτρια Τράπεζα "BANK OF NOVA SCOTIA" και αντιστοιχούσε στο ποσό κατά το οποίο συμμετείχε αυτός στην αγορά του πλοίου πλέον ποσού 4.000 δολ. ΗΠΑ για τα απαιτούμενα για την μεταβίβασή του έξοδα (σχετ. το προσκομιζόμενο απόσπασμα του πρωτοτύπου της και η 9949/2014 ένορκη βεβαίωαση του Σ.

Τ.). Παρέδωσε επίσης στην πωλήτρια εταιρία ("DOKOS"), στις 29-4-1997 και έτερη επιταγή ποσού 50.700 δολ. ΗΠΑ, η οποία είναι έκδοση της πέμπτης εναγομένης, ωστόσο το ποσό της είναι το ποσό που κατέβαλε ο ενάγων στον Β Κ. για τη συμμετοχή του ως αφανής εταίρος στην αγορά του "ΠΟΣΕΙΔΙΟΝ". Το εν λόγω ποσό είχε ήδη καταβάλει στον Β Κ.

σύμφωνα με την από 14-2-1977 απόδειξη που ο ίδιος προσκόμισε, της οποίας η γνησιότητα καταδείχθηκε μετά τη διεξαχθείσα με βάση την 5367/2014 απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου γραφολογική πραγματογνωμοσύνη, ενόψει της άρνησης των εναγομένων περί του ότι το εν λόγω έγγραφο πράγματι προερχόταν από τον Β Κ.. Στην εμπρόσθια όψη της απόδειξης αναγράφεται η ημερομηνία 14-2-1977, στη συνέχεια ως τίτλος "Απόδειξις $50.000" και ακολουθεί το κείμενο σύμφωνα με το οποίο ο Β.Κ. "έλαβε παρά του κ.Ν.

Γ. το ως άνω ποσό των δολλαρίων πεντήκοντα χιλιάδων δια την συμμετοχή κατά 20% εις το υπό αγορά πλοίο VILLE DE BOUGIE η τελική τιμή του άνω ποσοστού θα κανονισθεί μετά την παραλαβήν και S/S του πλοίου. Η τιμή αγοράς παρά των πωλητών κανονίσθη $210.000 μείον 20.000 = $ΗΠΑ 190.000", τέλος έχει τεθεί η υπογραφή του λαβόντος Β.Κ.....

Το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο ενάγων παρέδωσε στον Β. Κ. στις 14-2-1977 το ποσό των 50.000 δολ. ΗΠΑ προκειμένου να συμμετέχει στην μελλοντική αγορά του πλοίου "VILLE DE BOUGIE" δεν οδηγεί άνευ άλλου τινός στην αποδοχή του αγωγικού του ισχυρισμού ότι και πράγματι, τελικά, συμμετείχε, κατά το άνω ποσοστό, στην αγορά του συγκεκριμένου πλοίου, καθώς ο ισχυρισμός του αυτός δεν υποστηρίζεται από κανένα άλλο πειστικό και αξιόπιστο αποδεικτικό μέσο.

Αντίθετα από την εκτίμηση των παρακάτω αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, αποδεικνύεται ότι το ποσό αυτό δεν χρησιμοποιήθηκε από τον Β.Κ. για την αγορά του πλοίου "VILLE DE BOUGIE" αλλά παρέμεινε στο ταμείο του και συγκεκριμένα της πέμπτης εναγομένης και χρησιμοποιήθηκε για την αγορά του πλοίου "VILLE DE DJIJELLI"... Το πλοίο "ΠΟΣΕΙΔΙΟΝ" πωλήθηκε στις 5-12-1978 αντί του ποσού των 170.000 δολ.

ΗΠΑ στην εταιρεία "SWEET LAND SHIPPING Co Ltd" και από το τίμημα αυτό ο ενάγων έλαβε το ποσό των 30.191 δολ. ΗΠΑ. Με δεδομένο ότι είχε συμμετάσχει στην αγορά του πλοίου με το επιπλέον, των 50.000 δολ., ποσό των 30.000 δολ., που κατέβαλε μετά την αποχώρηση του Σ. Τ. ο οποίος τελικά μετανόησε και δεν θέλησε να συμμετέχει στην αγορά του πλοίου, ο ενάγων απώλεσε το ποσό των 50.000 δολ., ζημιώθηκε με άλλα λόγια από την επένδυση που έκανε στο πλοίο "ΠΟΣΕΙΔΙΟΝ", το οποίο όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι μάρτυρες ανταπόδειξης, ήταν "άτυχο" και δεν απέφερε τα προσδοκώμενα κέρδη σ' αντίθεση με το αδελφό πλοίο "ΚΡΙΤΩΝ", το οποίο πωλήθηκε στις 27-7-1978 αντί τιμήματος 300.000 δολ.

στην εδρεύουσα στο Λίβανο εταιρία "COPROMAR LIMITED", σύμφωνα με το από 21-11-2012 ακριβές φωτοαντίγραφο της μερίδας του πλοίου στο Νηολόγιο Πειραιώς. Ο Β Κ.ς στο μεταξύ, στις 7-7-1978, είχε προβεί στην αγορά του πλοίου "GOLD KRANAOS" μέσω της εδρεύουσας στην Μονρόβια της Λιβερίας εταιρίας του με την επωνυμία "FALANI SHIPPING CORP", η οποία ιδρύθηκε στις 6-6-1978, αντί τιμήματος 1.000.000 δολ.

ΗΠΑ, πλέον 100.000 δολ. για τα έξοδα της μεταβίβασής του και συνολικά 1.100.000 δολ. Το ποσό αυτό συγκεντρώθηκε κατόπιν τραπεζικού δανείου ύψους 600.000 δολ. ΗΠΑ, με συμμετοχή του ίδιου του Β.Κ. με το ποσό των 240.000 δολ. και των Β. Έ., Α. Π., Π. Π., Ά. Σ., Χ. Ρ., C. W., του ενάγοντος και του Θ. Κ. του Β., οι οποίοι πήραν αντίστοιχο με τα ποσά που εισέφεραν αριθμό μετοχών από τις συνολικά 110 μετοχές, των οποίων η αξία υπολογίστηκε επί κεφαλαίου 500.000 δολ.

Ο ενάγων συμμετείχε αρχικά με το ποσό των 20.000 δολ. αποκτώντας τέσσερις μετοχές και στη συνέχεια προς εξισορρόπηση της απώλειας του κεφαλαίου που έχασε από την πώληση του "ΠΟΣΕΙΔΙΟΝ" και κατόπιν συμφωνίας με τον Β.Κ., συμμετείχε με το ποσό των 30.000 δολ. που αποκόμισε από αυτήν και απέκτησε τελικά δέκα μετοχές στην πλοιοκτήτρια του "GOLD KRANAOS" για τη συνολική συμμετοχή του με το ποσό των 50.000 δολ.

Το πλοίο αυτό πωλήθηκε στις 23-11-1979 αντί τιμήματος 1.650.000 δολ. αποφέροντας στους μετόχους, μετά την αφαίρεση των εξόδων, των προμηθειών και του τιμήματος για την απόκτησή του αλλά και τον συνυπολογισμό των καθαρών κερδών από την εκμετάλλευσή του, το ποσό των 744.964 δολ και επομένως αντιστοιχούσε σε κάθε μετοχή καθαρό κέρδος 7.482 δολ, ενώ πλέον η αξία της κάθε μετοχής ανήλθε στο ποσό των 12.482 δολ.

ΗΠΑ. Μετά την πώληση του πλοίου, επακολούθησε από μέρους του Β.Κ. η εκκαθάριση των εξόδων και η διανομή των κερδών στους συμμετέχοντες στην αγορά του πλοίου, εκ των οποίων έξι μέτοχοι, αφού έλαβαν ό,τι τους αναλογούσε, αποχώρησαν από την αφανή εταιρία που είχαν μέχρι τότε ιδρύσει με εμφανή εταίρο την "FALANI SHIPPING CORP" στην οποία πλέον παρέμειναν (ως αφανείς εταίροι) ο ενάγων με τις δέκα μετοχές των οποίων η αξία ανερχότανσε 124.820 δολ και ο Π.

Π. με έξι μετοχές, αξίας αντίστοιχα 74.892 δολ. Στη συνέχεια η εταιρία στην οποία εξακολουθεί να συμμετέχει ο ενάγων πάντα ως αφανής εταίρος, απέκτησε στις 14-3-1980 το πλοίο "ΚΡΙΤΙΑΣ" στις 16-12-1992 το πλοίο "MAERSK OCEANIA", στις 10-10-1999 το πλοίο "ΤΟΚΥΟ EXPRESS" και στις 8-4-2002 το πλοίο "MSC MEXICO" το οποίο πωλήθηκε στις 26-8-2008 στην εταιρία "CORNAS SHIPPING Co".

Έκτοτε η εταιρία "FALANI SHIPPING CORP" δεν ανέπτυξε οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα και τελικά, ενόψει του ότι επί δύο χρόνια δεν είχε καταχωρήσει πράκτορα και δεν είχε πληρώσει τα αντίστοιχα ετήσια τέλη, διαγράφηκε από το μητρώο εταιριών της Λιβερίας στις 1-9-2012 με εντολή του υπουργείου εξωτερικών της χώρας αυτής.

Η εταιρία στη διάρκεια της δραστηριότητάς της, πραγματοποίησε κέρδη τα οποία ανήλθαν στο ποσό των 30.940.862 δολ. ΗΠΑ και επομένως ο ενάγων κατέχοντας δέκα μετοχές από τις εκατό δικαιούται να εισπράξει το 10% του εν λόγω ποσού συγκεκριμένα 3.094.086 δολ ΗΠΑ. Όπως ο ίδιος συνομολογεί (σχετ. τα με στοιχ. IV σχετικά που προσκομίζει) έχει εισπράξει από τον Β.

Κ., καθ' όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα, με τμηματικές καταβολές, το συνολικό ποσό των 3.358.041 δολ ΗΠΑ με τελευταία καταβολή στις 28-9-2010, ποσού 100.000 δολ ΗΠΑ... Το εν λόγω ποσό που έχει λάβει ο ενάγων είναι αυτό που αντιστοιχεί στην μερίδα του με βάση τα κέρδη της εταιρίας πλέον τόκων, ενώ το τελευταίο αυτό κατεβλήθη σ' αυτόν δύο χρόνια μετά την παύση των εργασιών της, όταν ο εργοδότης του ενόψει των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε τακτοποιούσε τις όποιες εκκρεμότητες είχε από την επιχειρηματική του δραστηριότητα, ώστε να μην επιβαρυνθεί η οικογένειά του.

Με βάση δε το σύνολο του αποδεικτικού υλικού, εγγράφων και ενόρκων βεβαιώσεων, αποδεικνύεται ότι ο Β.Κ. ήταν έντιμος και τυπικός, με όσους του κατέβαλαν χρηματικά ποσά για την συμμετοχή τους στην αγορά πλοίων, χορηγούσε μάλιστα έγγραφο που αποτύπωνε την συμμετοχή του καθενός εξ αυτών και όταν γινόταν διανομή των κερδών συνέτασσε αναλυτική κατάσταση του επενδυμένου κεφαλαίου και της απόδοσής του.

Χαρακτηριστικά για την εν λόγω συμπεριφορά του είναι τα προσκομισθέντα από 30-6-1978 και 11-7-1978 έγγραφα προς τον Π. Π. και Χ. Ρ. που εξέδωσε με την ιδιότητα του προέδρου της "FALANI SHIPPING CORP", ενόψει της συμμετοχής τους σ' αυτήν, καθώς και του χειρόγραφου σημειώματος που παρέδωσε στον Α. Π., όπου υπολογίζει με κάθε λεπτομέρεια το ποσό που αντιστοιχεί να λάβει μετά την πώληση του "ΚΡΑΝΑΟΣ" στην αγορά του οποίου αυτός συμμετείχε, ενώ όλοι οι μάρτυρες των οποίων προσκομίζονται οι ένορκες βεβαιώσεις, πρόσωπα που συνεργάστηκαν στενά και μακροχρόνια μαζί του διατηρώντας και προσωπική, φιλική, σχέση επιβεβαιώνουν όλα τα παραπάνω αναφερόμενα, χωρίς οι καταθέσεις τους να περιέχουν λογικά κενά και αντιφάσεις, άπαντες δε κατηγορηματικά βεβαιώνουν ειδικότερα την συμμετοχή του ενάγοντος στην επαγγελματική δραστηριότητα του Β.Κ.

αρχικά στην αγορά του πλοίου "ΠΟΣΕΙΔΙΟΝ" και στη συνέχεια ως αφανούς εταίρου με εμφανή την εταιρία "FALANI SHIPPING CORP" και μόνο. Από τα ίδια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε περαιτέρω ότι ο ενάγων όταν λάμβανε τα ποσά που του κατέβαλε ο Β.Κ. ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε και ουδέποτε εξέφρασε οποιαδήποτε αντίρρηση, προφορικά ή με έγγραφο, άλλωστε ούτε και ο ίδιος ο ενάγων που τονίζει στην αγωγή του την εμπιστοσύνη που έδειχνε σ' αυτόν, ισχυρίζεται ότι προέβη σε οποιαδήποτε αντίδραση για τα καταβαλλόμενα ποσά.

Επομένως και ενόψει όλων όσων αναφέρονται παραπάνω ο ενάγων για την συμμετοχή του με το συνολικό ποσό των 80.000 δολ. ΗΠΑ στην αγορά του πλοίου "ΠΟΣΕΙΔΙΟΝ" και στη συνέχεια στην εταιρία "FALANI SHIPPING CORP", συμμετέχων στην επιχειρηματική της δραστηριότητα ως αφανής εταίρος της, αποκόμισε το ποσό των 3.358.041 δολ ΗΠΑ με τμηματικές καταβολές από το έτος 1981 έως το 2010, χωρίς ουδέποτε να διαμαρτυρηθεί ή να διαφωνήσει για αυτά ή να διατυπώσει οποιαδήποτε επιφύλαξη ακόμα και στις συναντήσεις που ο ίδιος, στην ανωμοτί κατάθεσή του, ανέφερε ότι είχε με τον Β.Κ.

στον οποίο επαναλαμβάνει ότι είχε απόλυτη εμπιστοσύνη... Με βάση συνεπώς τα όσα αποδείχθηκαν, ο ενάγων, ο οποίος επί τριάντα περίπου έτη (1981 - 2010) λάμβανε τα ποσά που του κατέβαλε ο Β.Κ. για την αφανή συμμετοχή του στην εταιρία συμφερόντων του ιδίου με την επωνυμία "FALANI SHIPPING CORP", χωρίς καμία αντίρρηση και χωρίς, όπως ο ίδιος συνομολογεί, να έχει προβάλει σ' αυτόν, κατά τις συναντήσεις και τις συζητήσεις μαζί του για την πορεία των υπό την συνεκμετάλλευση τους πλοίων, οποιαδήποτε διαμαρτυρία, διαφωνία ή αντίρρηση επειδή ακριβώς, όπως επανειλημμένα ο ίδιος αναφέρει σ' όλα τα δικόγραφά του αλλά και στην ανωμοτί εξέτασή του, του είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στη διαχείριση των πλοίων, εγκρίνοντας με την άνω συμπεριφορά του, σιωπηρά όλες τις ενέργειές του Β.

Κ. και συνακόλουθα εγκρίνοντας την από μέρους αυτού, ως νομίμου εκπροσώπου της εν λόγω εταιρίας - εμφανούς εταίρου του, λογοδοσία που του παρείχε στην διάρκεια της συνεργασίας τους, η οποία έληξε το έτος 2008 και συνεπώς έχει αποδεχθεί ότι το συνολικό ποσό το οποίο έχει λάβει, είναι αυτό που δικαιούται. Η φιλία και κυρίως η απόλυτη εμπιστοσύνη που είχε ο ενάγων στο πρόσωπο του Β.Κ.

επί σειρά ετών δεν μπορεί να οφείλεται παρά μόνο στο ότι ο τελευταίος ήταν ικανότατος επιχειρηματίας που με επιτυχείς και κερδοφόρες ενέργειες αύξαινε συνεχώς τον αριθμό των υπό την εκμετάλλευσή του πλοίων ακόμα και σε περιόδους κρίσης στη ναυτιλία. Για αυτό ακριβώς το λόγο ο ενάγων του εμπιστεύθηκε "τυφλά" τα χρήματά του, καθώς γνώριζε ότι ο Β Κ.ς, πέραν των ως άνω ικανοτήτων του, ήταν έντιμος στις συνεργασίες του με όσους επένδυαν χρήματα στα πλοία του, όπως εξάλλου βεβαιώνουν όλοι οι παλιοί συνεργάτες του στις προσκομισθείσες ένορκες βεβαιώσεις τους και δεν αμφισβητεί ουδείς των μαρτύρων του ενάγοντος.

Ο τελευταίος γνώριζε επομένως ότι τα ποσά που κατά τακτά χρονικά διαστήματα του κατέβαλε εκείνος ήταν αυτά ακριβώς που δικαιούνταν για αυτό και ουδέποτε ενόχλησε τον Β Κ. να του αποδώσει λογαριασμό για την πορεία του κεφαλαίου του, αποδεχόμενος την ορθότητα των ενεργειών εκείνου, τις οποίες με αυτόν τον τρόπο σιωπηρά ενέκρινε.

Ως εκ τούτου και ενόψει της αποδειχθείσας κατά τα ανωτέρω σιωπηρής εξώδικης λογοδοσίας μεταξύ του ενάγοντος και του Β Κ.υ που αφορούσε την, αφανή, συμμετοχή του πρώτου στην ναυτιλιακή δραστηριότητα που ασκούσε ο δεύτερος ως νόμιμος εκπρόσωπος της "FALANI SHIPPING CORP", αβάσιμα ισχυρίζεται με την αγωγή του ότι του οφείλεται λογοδοσία σύμφωνα και με την παραδεκτά προταθείσα στον πρώτο βαθμό σχετική ένσταση των εναγομένων (δεύτερου έως και έκτης εξ αυτών) την οποία επαναφέρουν νόμιμα και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου σύμφωνα με τα άρθρα 524 και 240 Κ.Πολ.Δ, η οποία πρέπει να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη...

Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφασή του, έκρινε ότι υποχρέωση για λογοδοσία έχει η πέμπτη εναγόμενη για το χρονικό διάστημα από 1-10-2010 έως 31-12-2011 ως προς την διαχείριση των εταιριών "FALANI SHIPPING CORP", "LINARIA MARITIME Inc" και "STEWART BAY SHIPPING Co SA", στις οποίες συμμετείχε ως αφανής εταίρος ο ενάγων, έσφαλε εκτιμώντας πλημμελώς τις ενώπιον του προσκομισθείσες αποδείξεις...".

Με τις παραπάνω ουσιαστικές της παραδοχές, όμως, η προσβαλλόμενη απόφαση, κρίνοντας ότι μεταξύ του ενάγοντος και του Β. Κ. είχε χωρήσει για το επίδικο χρονικό διάστημα, σιωπηρή εξώδικη λογοδοσία, που αφορούσε την αφανή συμμετοχή του πρώτου στην ναυτιλιακή δραστηριότητα που ασκούσε ο δεύτερος, ως νόμιμος εκπρόσωπος της "FALANI SHIPPING Corp", έσφαλε περί την ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικής διάταξης του άρθρου 303 ΑΚ, καθόσον δέχθηκε ότι εχώρησε άτυπη εξώδικη λογοδοσία, ενώ αυτή υπόκειται αναγκαίως σε έγγραφο τύπο, σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν στην παρούσα απόφαση.

Επομένως, ο πρώτος κύριος λόγος της αίτησης, καθώς και ο πρώτος και δεύτερος λόγος του δικογράφου των προσθέτων λόγων της, με τους οποίους ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση το αναιρετικό σφάλμα, από τον αριθ.1 του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ, της παραβίασης της ουσιαστικής διάταξης του άρθρου 303 ΑΚ για της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής της, με την παράβλεψη του έγγραφου τύπου της εξώδικης λογοδοσίας, είναι βάσιμοι.

VΙ. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, η οποία στοιχειοθετεί τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, συντρέχει όταν στο αιτιολογικό της απόφασης, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στην συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή αν συνέτρεχαν οι όροι άλλου κανόνα που ήταν εφαρμοστέος αλλά δεν εφαρμόστηκε (Ολ.

ΑΠ 2/2019, Ολ. ΑΠ 25/2004, AΠ 275/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων, με τον τρίτο, λόγο του δικογράφου των προσθέτων λόγων της αίτησης, από τον αριθ.19 του άρθρ.559 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση το σφάλμα της εκ πλαγίου παραβίασης της ουσιαστικής διάταξης του άρθρ. 303 ΑΚ. Ειδικότερα διατείνεται ότι η απόφαση αυτή στερείται νόμιμης βάσης, διότι έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα ότι δεν εκτίθενται σε αυτήν, πότε ακριβώς ή σε ποια χρονικά διαστήματα έλαβε χώρα η εξώδικη λογοδοσία, επίσης ποια μορφή και ποιό περιεχόμενο είχε η εν λόγω λογοδοσία, καθώς και από ποίες συγκεκριμένες πράξεις συνάγεται η εκ μέρους του ανεπιφύλακτη έγκριση των διαχειριστικών πράξεων του Β.

Κ.. Στις ως άνω προεκτεθείσες πραγματικές παραδοχές που περιλαμβάνει η προσβαλλόμενη απόφαση στον ελάσσονα συλλογισμό της, διέλαβε και την ειδικότερη παραδοχή ότι η εταιρία στη διάρκεια της δραστηριότητάς της πραγματοποίησε κέρδη, τα οποία ανήλθαν στο ποσό των 30.940.862 δολ. ΗΠΑ ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων, κατέχοντας δέκα μετοχές από τις εκατό δικαιούται να εισπράξει το 10% του εν λόγω ποσού συγκεκριμένα 3.094.086 δολ.

ΗΠΑ, ότι όπως ο ίδιος συνομολογεί έχει εισπράξει από το Β. Κ., καθόλο το χρονικό διάστημα με τμηματικές καταβολές, το συνολικό ποσό των 3.358.041 δολ. ΗΠΑ, ότι το εν λόγω ποσό είναι αυτό που αντιστοιχεί στη μερίδα του με βάση τα κέρδη της εταιρείας και ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων επί τριάντα περίπου έτη (1981-2010 ) λάμβανε τα ποσά που του κατέβαλλε ο Β Κ.ς για την αφανή συμμετοχή του στην εταιρία συμφερόντων του ιδίου με την επωνυμία "FALANI SHIPPING Corp.", χωρίς καμμία αντίρρηση, εγκρίνοντας με την ως άνω συμπεριφορά του σωπηρά όλες τις ενέργειες του Β Κ.υ, ένεκα και της φιλίας και της εμπιστοσύνης του προς αυτόν και, συνακόλουθα, εγκρίνοντας την από μέρους αυτού, ως νομίμου εκπροσώπου της εν λόγω εταιρίας-εμφανούς εταίρου της, λογοδοσία που του παρείχε στη διάρκεια της συνεργασίας τους, η οποία έληξε το 2008 και συνεπώς έχει αποδεχθεί ότι το συνολικό ποσό που έχει λάβει είναι αυτό που δικαιούται.

Έτσι έκρινε ως βάσιμη στην ουσία της την καταλυτική ένσταση των εναγομένων και ήδη αναιρεσίβλητων, περί εγκρίσεως της εξώδικης λογοδοσίας και, μετά την παραδοχή της έφεσης της πέμπτης εναγομένης και ήδη τέταρτης αναιρεσίβλητης και την απόρριψη της έφεσης του ενάγοντος, απέρριψε την αγωγή του ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Με αυτά που δέχθηκε όμως το Εφετείο, ήχθη στο ως άνω αποδεικτικό του πόρισμα με εντελώς ανεπαρκείς αιτιολογίες, οι οποίες στερούν την απόφασή του από τη νόμιμη βάση της και καθιστούν αδύνατο τον αναιρετικό έλεγχο, σχετικά με τη βασιμότητα της καταλυτικής ένστασης έγκρισης της λογοδοσίας και, συνακόλουθα, με τη συνδρομή των προϋποθέσεων έγκυρης κατάρτισης εγκριτικής σύμβασης εξώδικης λογοδοσίας, κατά τα προεκτεθέντα στις νομικές σκέψεις της παρούσας απόφασης.

Στην προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή, δεν εκτίθενται πραγματικά περιστατικά ότι ο έχων την υποχρέωση λογοδοσίας Β Κ.ς ανακοίνωσε και πότε στον ενάγοντα δεξίλογο έγγραφους λογαριασμούς, περιέχοντες λεπτομερώς τα κονδύλια των γενομένων δαπανών και εισπράξεων και την αιτία αυτών, καθώς και το προκύπτον κατάλοιπο και ότι με τους έγγραφους αυτούς λογαριασμούς, το αποτέλεσμα των οποίων ενέκρινε ο δεξίλογος, μετ'έλεγχο των κονδυλίων και των σχετικών παραστατικών, ετέθησαν υπόψη του ενάγοντος και τα παραστατικά έγγραφα της κίνησης των λογαριασμών.

Επομένως, είναι βάσιμος και ο παρών τρίτος, πρόσθετος αναιρετικός λόγος.

Η αναιρετική εμβέλεια των παραπάνω βάσιμων αναιρετικών λόγων, κυρίου και προσθέτων, καταλαμβάνει ολόκληρη την απόφαση. Έτσι παρέλκει η έρευνα του δεύτερου, κύριου, λόγου της αίτησης, από τους αριθ.1 και 19 του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ, με τον οποίο ο αναιρεσείων αιτιάται παραβίαση των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρ. 303 ΑΚ, 713 επ. και 717 ΑΚ, σχετικά με την απόρριψη του αιτήματος του κατά των κληρονόμων του Β.Κ., δεύτερου, τρίτου και τέταρτου των αναιρεσιβλήτων, για λογοδοσία που αφορούσε και το πλοίο "VILLE DE BOUGIE", το οποίο μετονομάστηκε σε "ΚΡΙΤΩΝ". Επίσης παρέλκει η έρευνα και του τέταρτου (τελευταίου) λόγου του δικογράφου των πρόσθετων, με τον οποίο αποδίδεται στην απόφαση του Εφετείου αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθ. 20 του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ, για παραμόρφωση εγγράφου και συγκεκριμένα της από 14-2-1977 χειρόγραφης απόδειξης του Β. Κ..

Μετά από αυτά πρέπει να αναιρεθεί ολικά η προσβαλλόμενη απόφαση, ως προς τους εκ των αναιρεσιβλήτων, Κ. Κ., Α. Κ., Χ. Κ., εταιρίας με την επωνυμία "COSTAMARE SHIPPING COMPANY SA" και εταιρίας με την επωνυμία "CIEL SHIPMANAGEMENT SA". Η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ). Επίσης πρέπει να διαταχθεί η απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου, που κατατέθηκε για την άσκηση της αναίρεσης (άρθρο 495 παρ.3 Κ.Πολ.Δ). Οι άνω αναιρεσίβλητοι πρέπει να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που κατέθεσε προτάσεις και υποβάλει σχετικό αίτημα, ενώ ο αναιρεσείων πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα των λοιπών παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν με χωριστούς πληρεξούσιους Δικηγόρους και κατέθεσαν προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματός τους (άρθρα 176, 183, 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ), σύμφωνα με τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη επί της από 19-11-2018 και με αριθμό κατάθεσης 1316/143/19-11-2018 αίτησης αναίρεσης και των από 28-11-2019 και με αριθμό κατάθεσης 124/29-11-2019 πρόσθετων λόγων αυτής, ως προς τις αναιρεσίβλητες κατά τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά 10η, 12η, 13η, 22η, 31η, 32η, 79η, 81η, 92η, 93η και 94η, εταιρίες με την επωνυμία, αντίστοιχα, Koutala Corporation, Vitress Shipping Inc., Sedrum Corporation Inc., Epaulet Shipping, Folio Shipping Ltd, Shamrock Shipping Co Ltd, Maersk Shipping Hong Kong Ltd Shipping Co, Else Maritime Co, Ariel Maritime Co, Danae Maritime Co.

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης και τους πρόσθετους λόγους της, ως προς τις αναιρεσίβλητες κατά τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά 6η, 7η, 8η, 9η, 11η, 14η έως 21η, 23η έως 30η, 33η έως 78η, 80η, 82η έως 91η και 95η έως 104η.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αμέσως παραπάνω αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ, ομού για τις αναιρεσίβλητες κατά τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά 6η, 7η, 8η, 9η, 11η, 15η, 20η, 21η, 23η, 24η, 25η, 27η, 28η, 29η, 30η, 33η, 34η, 35η, 36η, 37η, 39η, 40η, 41η, 43η, 47η, 49η, 53η, 57η, 64η, 65η, 66η, 67η, 68η, 69η, 70η, 71η, 72η, 75η, 77η και επίσης στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ, ομού για τις αναιρεσίβλητες 14η, 16η, 17η, 18η, 19η, 26η, 38η, 42η, 44η, 45η, 46η, 48η, 50η, 51η, 52η, 54η, 55η, 56η, 58η, 59η, 60η, 61η, 62η, 63η, 73η, 74η, 76η, 78η, 80η, 82η, 83η, 84η, 85η, 86η, 87η, 88η, 89η, 90η, 91η, 95η, 96η, 97η, 98η, 99η, 100η, 101η, 102η, 103η και 104η.

Δέχεται την αίτηση αναίρεσης και τους πρόσθετους λόγους της, ως προς τους αναιρεσίβλητους, Κ. Κ., Α. Κ., Χ. Κ., εταιρία με την επωνυμία "COSTAMARE SHIPPING COMPANY SA" και εταιρία με την επωνυμία "CIEL SHIPMANAGEMENT SA".

Αναιρεί ολικά, ως προς τους αμέσως παραπάνω αναιρεσίβλητους, την με αριθμό 618/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από Δικαστές άλλους, από αυτούς που εξέδωσαν την αναιρεθείσα απόφαση.

Διατάσσει να επιστραφεί στον αναιρεσείοντα το παράβολο που κατατέθηκε για την άσκηση της αναίρεσης.

Καταδικάζει τους πέντε (5) πρώτους, παραπάνω, αναιρεσίβλητους, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, την 1η Ιουνίου 2021.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ