Supreme Court dismisses appeal in carriage contract dispute, ruling parties were not successive carriers.

Απόφαση 700 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 700/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη, Ρένα Ασημακοπούλου και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ARS ALTMANN AG AUTOMOBILLOGISTIK", που εδρεύει στην Γερμανία και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Θεόδωρου.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανωνύμου εταιρίας με την επωνυμία "ΠΡΟΟΔΟΣ ΑΕ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Φώσκολο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 25-4-2002 αγωγή της αρχικής διαδίκου εταιρίας "ΝORDSTERN COLONIA HELLAS AEΓΑ" και 30-4-2002 προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσιβλητης, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4097/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 3064/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 16/11/2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 16-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 1,8, 14, 11 και 12 ΚΠολΔ ιδρύονται, αντιστοίχως, λόγοι αναιρέσεως : α) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, β) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψιν πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψιν πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, γ) αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο δ) αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά τον νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν και ε) αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων.

Εξάλλου, κατά την έννοια των άρθρων 90 επ. και 85 επ. Εμπ.Ν., ο μεν παραγγελιοδόχος μεταφοράς αναλαμβάνει, δια συμβάσεως με τον παραγγελέα, να ενεργήσει στο δικό του όνομα, για λογαριασμό όμως του παραγγελέως, ό,τι απαιτείται για την πραγμάτωση της (όλης) μεταφοράς που αυτός (παραγγελεύς) του αναθέτει, ιδίως δε να μεριμνήσει για την ανεύρεση του μεταφορέως και τη σύναψη με αυτόν σύμβασης για την εκτέλεση της μεταφοράς, ο δε ενδιάμεσος (μεσολαβών) παραγγελιοδόχος αναλαμβάνει, με σύμβαση από τον αρχικό παραγγελιοδόχο, την μέριμνα για την εκτέλεση τμήματος της ανατεθείσης στον τελευταίο μεταφοράς, ενεργών για λογαριασμό του αρχικού παραγγελιοδόχου στο δικό του όμως όνομα (Ολ.ΑΠ 33/1998).

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 34 επ. Ν.559/1977 συνάγεται ότι για την στοιχειοθέτηση της εννοίας των "διαδοχικών μεταφορέων", απαιτείται το όλο μεταφορικό έργο να αναλαμβάνεται ή (και) να πραγματοποιείται από περισσότερα του ενός πρόσωπα, καθένα εκ των οποίων αναλαμβάνει ή (και) πραγματοποιεί ένα συγκεκριμένο τμήμα της μεταφοράς, δηλαδή την μετακόμιση εμπορεύματος από έναν τόπο σε άλλον.

Εξ αυτού δε παρέπεται ότι τα πρόσωπα που εμπλέκονται σε ένα και το αυτό τμήμα της μεταφοράς (ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους σχέσεις και την ιδιότητα καθενός ως παραγγελιοδόχου ή μεταφορέως ή υπομεταφορέως ή προστηθέντος ή βοηθού εκπληρώσεως κλπ) δεν μπορούν να θεωρηθούν διαδοχικοί μεταφορείς έναντι αλλήλων.

Στην προκειμένη περίπτωση: α) Η (μη διάδικος στην παρούσα δίκη) ασφαλιστική εταιρία "NORDSTERN ΑΕΓΑ" στην από 25-4-2002 αγωγή της κατά της (ήδη αναιρεσίβλητης) μεταφορικής εταιρίας "ΠΡΟΟΔΟΣ ΑΕ" ιστορούσε: ότι η εναγομένη είχε αναλάβει συμβατικώς να μεριμνήσει για την μεταφορά, από την πόλη REGENSBURG της Γερμανίας στην Αθήνα, οκτώ καινουργών αυτοκινήτων, συμβληθείσα με την αγοράστρια αυτών εμπορική εταιρία "INTERCAR AE", η οποία ήταν ασφαλισμένη στην ενάγουσα κατά των κινδύνων της μεταφοράς? ότι "σε εκτέλεση της ανωτέρω σύμβασης...

η εναγομένη... εξηύρε και ανέθεσε την μεν χερσαία μεταφορά,... από την πόλη REGENSBURG μέχρι τον λιμένα της Βενετίας (Ιταλία), στην Γερμανική Αυτοκινητομεταφορική Εταιρία με την επωνυμία "ARS ALTMANN AG", η οποία στη συνέχεια εξηύρε και ανέθεσε την μεταφορά αυτή στο υπ'αριθμ. ..... φορτηγό όχημα κυριότητας και νομής του μεταφορέα ...

η δε θαλάσσια μεταφορά... από τον λιμένα της Βενετίας μέχρι τον λιμένα της Πάτρας ανατέθηκε από την εναγομένη στην ναυτιλιακή μεταφορική εταιρία με την επωνυμία "...." και, τέλος, την χερσαία μεταφορά... από τον λιμένα της Πάτρας μέχρι τον Ασπρόπυργο Αττικής ανέλαβε να εκτελέσει η εναγομένη με όχημα δικής της κυριότητας και νομής?..." ότι τα υπό μεταφοράν οκτώ αυτοκίνητα φορτώθηκαν στο ως άνω όχημα την 17-5-2000 στην πόλη REGENSBURG, αλλά την ίδια μέρα κατεστράφησαν σε τροχαίο δυστύχημα, προκληθέν από υπαιτιότητα του οδηγού του φορτηγού (......)? ότι, συνεπεία του ατυχήματος, η αγοράστρια των αυτοκινήτων εταιρία υπέστη ζημία 67.972 ευρώ, ποσό που της κατέβαλε η ενάγουσα ασφαλιστική εταιρία, υποκατασταθείσα έτσι στις έναντι τρίτων αξιώσεις της ζημιωθείσης.

Ζητούσε δε στη συνέχεια η ενάγουσα να υποχρεωθεί η εναγόμενη (ήδη αναιρεσίβλητη) εταιρία να της καταβάλει (νομιμοτόκως) το ανωτέρω ποσό, (β) Η αναιρεσίβλητη προσεπικάλεσε, με σχετικό δικόγραφό της στην ανοιγείσα με την αγωγή δίκη, την αναιρεσείουσα, ως δικονομικό εγγυητή, ενώνοντας και σχετική παρεμπίπτουσα κατ΄ αυτής αγωγή, με την οποία ζητούσε να της επιδικασθεί όποιο ποσό τυχόν θα υποχρεωνόταν να καταβάλει η ίδια στην ενάγουσα ασφαλιστική εταιρία.

Στο δικόγραφο αυτό η αναιρεσίβλητη, αφού διέλαβε στο σύνολό της την αγωγή που είχε ασκηθεί εναντίον της, ανέφερε για την αναιρεσείουσα τα εξής: "Ότι δυνάμει συμβάσεως διαδοχικής μεταφοράς, άλλως υπομεταφοράς συναφθείσης προφορικώς κατά μήνα Μάϊο 2000 μεταξύ ημών και της καθής η παρούσα προσεπίκληση και παρεμπίπτουσα αγωγή "ARS ALTMANN AG", αυτή ανέλαβε την εκτέλεση της επίδικης οδικής μεταφοράς από το Regensburg Γερμανίας μέχρι τη Βενετία, όπου θα μεταφορτώνονταν τα αυτοκίνητα επί πλοίου προς μεταφορά ατμοπλοϊκώς στον Πειραιά.

Η όλη μεταφορά των αυτοκινήτων από Γερμανία μέχρι την Αθήνα είχε αρχικά ανατεθεί σ'εμάς από την αγοράστρια εταιρία "INTERCAR A.E.". Σε εκτέλεση της συμβάσεως αυτής διαδοχικής μεταφοράς, άλλως υπομεταφοράς, η προσεπικαλουμένη και παρεμπιπτόντως εναγομένη. "ARS ALTMANN AG", διέθεσε έναντι κομίστρου το υπ'αριθ. κυκλοφορίας .....

αυτοκινητοφόρο όχημα, το οποίον και μετέβη στην πόλη Regensburg της Γερμανίας την 17-5-2000, όπου φορτώθηκαν τα επίδικα εμπορεύματα από την πωλήτρια εταιρία BMW προς μεταφορά οδικώς μέχρι τη Βενετία....Η εναγομένη ευθύνεται έναντι ημών εκτης συμβάσεως διαδοχικής μεταφοράς, άλλως υπομεταφοράς για τις ζημίες των εμπορευμάτων, όπως αυτές περιγράφονται αναλυτικά στην ενσωματωμένη κυρία αγωγή, γιατί κατά το στάδιο της μεταφοράς που είχε αναλάβει αυτή επήλθαν οι ως άνω ζημιές".

Τόσο το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, όσο και το Εφετείο έκριναν βάσιμη την κύρια αγωγή και δέχθηκαν στο σύνολό της και την παρεμπίπτουσα αγωγή. Συγκεκριμένα, το Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη (3064/2005) απόφασή του δέχθηκε, κατά κρίση ανέλεγκτη, για την έννομη σχέση της αναιρεσειούσης και της αναιρεσιβλήτου, τα ακόλουθα: "ότι η εναγομένη εταιρεία με την επωνυμία "ΠΡΟΟΔΟΣ ΑΕ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ", με την ιδιότητά της, της παραγγελιοδόχου μεταφοράς, ανέθεσε την επίδικη μεταφορά στην εναγομένη στην παρεμπίπτουσα αγωγή αυτοκινητομεταφορική εταιρεία με την επωνυμία ARS ALTMANN AG, η οποία ενεργώντας στο όνομά της και για λογαριασμό της προηγούμενης, ως διαδοχική παραγγελιοδόχος μεταφοράς, ανέθεσε με τη σειρά της την μεταφορά αυτή στον μεταφορέα ......, ο οποίος και την εκτέλεσε, φορτώνοντας τα επίδικα οχήματα στο με αριθμό κυκλοφορίας .....

φορτηγό αυτοκίνητο. Η καθής η προσεπίκληση παρεμπιπτόντως εναγομένη είναι ενδιάμεσος παραγγελιοδόχος μεταφοράς, όπως είναι και η βάση της παρεμπίπτουσας αγωγής, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα σ'αυτή περιστατικά, ανεξάρτητα από τον χαρακτηρισμό που δίνει η παρεμπιπτόντως ενάγουσα, αφού πραγματικός μεταφορέας ήταν ο αποθανών οδηγός".

Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως παραπονείται ήδη με την κρινόμενη αίτησή της, η παρεμπιπτόντως εναγομένη. Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα, προβάλλοντας τις εκ των ανωτέρω δικονομικών διατάξεων αιτιάσεις, υποστηρίζει: α) ότι το Εφετείο παρεβίασε τις διατάξεις των άρθρων 34 και 37 της Διεθνούς Συμβάσεως της Γενεύης, δεδομένου ότι "από το περιεχόμενο της ενωμένης στην προσεπίκληση αγωγής της αντιδίκου της εταιρίας "ΠΡΟΟΔΟΣ ΑΕ" ευθέως και χωρίς καμία αμφιβολία προκύπτει ότι η βάση της είναι σύμβαση διαδοχικής διεθνούς οδικής μεταφοράς ...

ουδεμία δε ευθύνη της ίδιας (της αναιρεσείουσας) προκύπτει... για την ένδικη ζημία, στο μέτρο που αναμείχθηκε στην ένδικη μεταφορά ως διαδοχικός μεταφορέας και η ζημία επήλθε κατά το τμήμα της μεταφοράς που ανέλαβε να εκτελέσει ο επόμενος μεταφορέας ....", β) ότι το Εφετείο "απαραδέκτως δέχθηκε 1) την μη ύπαρξη στο δικόγραφο της ανωτέρω αγωγής...

της προταθείσας βάσης από τη σύμβαση της διαδοχικής διεθνούς οδικής μεταφοράς και 2) την ύπαρξη της μη προταθείσας - (μη περιεχομένης στο δικόγραφο) βάσης από τη σύμβαση της παραγγελίας μεταφοράς", γ) ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη το αποδεικτικό μέσο της περιεχόμενης στην αγωγή της ομολογίας της αναιρεσίβλητης εταιρίας, ότι η έννομη σχέση που συνέδεε αυτήν με την αναιρεσείουσα ήταν εκείνη της σύμβασης διαδοχικής μεταφοράς, και δ) ότι Εφετείο δεν προσέδωσε στην ως άνω ομολογία της αναιρεσίβλητης την αυξημένη αποδεικτική δύναμη που κατά τον νόμο είχε, ήτοι εκείνη, της πλήρους αποδείξεως.

Κοινό τόπο και ουσιώδες στοιχείο όλων αυτών των αναιρετικών λόγων αποτελεί ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας, σύμφωνα με τον οποίο: αυτή και ο ..... υπήρξαν στην ένδικη υπόθεση "διαδοχικοί μεταφορείς", τούτο δε ομολογήθηκε από την αναιρεσίβλητη με το αγωγικό της δικόγραφο και απαραδέκτως το Εφετείο θεώρησε την αναιρεσείουσα "παραγγελιοδόχο μεταφοράς".

Ο ισχυρισμός όμως αυτός είναι αβάσιμος, αφού - όπως προκύπτει από τις ως άνω παραδοχές του ουσιαστικού δικαστηρίου, πράγμα που άλλωστε συνομολογεί και η αναιρεσείουσα - τόσο η ίδια, όσο και ο ..... ανεμείχθησαν σε ένα και το αυτό τμήμα της επίμαχης μεταφοράς, ήτοι σε εκείνο από το Regensburg μέχρι την Βενετία και, επομένως, δεν υπήρξαν και δεν μπορούν να θεωρηθούν διαδοχικοί μεταφορείς έναντι αλλήλων.

Η μεταξύ τους, άλλωστε, συμβατική σχέση συνιστά "tes inter alios acta" έναντι της αναιρεσίβλητης και, ως εκ τούτου, είναι νομικώς αδιάφορη για τις σχέσεις της τελευταίας με την αναιρεσείουσα, οι οποίες διέπονται από την συμφωνία που οι ίδιες συνήψαν. Η έννοια, εξάλλου, των διαδοχικών μεταφορέων λογικά προϋποθέτει την ύπαρξη διαδοχικών μεταφορών, πράγμα που δεν συντρέχει εν προκειμένω.

Έτσι, ορθώς το Εφετείο εκτίμησε το αγωγικό δικόγραφο και ορθό νομικό χαρακτηρισμό έδωσε στα διαλαμβανόμενα εκεί πραγματικά περιστατικά, ανεξάρτητα από τον χαρακτηρισμό των ίδιων περιστατικών εκ μέρους των διαδίκων.

Κατόπιν όλων των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως με τις περί του αντιθέτου αιτιάσεις της από τους αριθμούς 1, 8, 14, 11 και 12 ΚΠολΔ πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16.11.2005 αίτηση της εταιρίας "ARS ALTMANN AG AUTOMOBILLOGISTIK", για αναίρεση της 3064/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε ενιακόσια εβδομήντα (970) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιανουαρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 2 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ