Supreme Court dismisses appeal on defamation case, ruling lower court's reasoning was sufficient and facts clear.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the Athens Court of Appeal's defamation judgment. The appellants argued the lower court lacked sufficient reasoning regarding the falsity of the newspaper's claims and failed to consider specific arguments about the defendant's involvement in football matters. The court found the lower court's reasoning adequate, as it clearly established the falsity of the facts and the intent of the publishers to harm the defendant's reputation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559 para. 19 of the Code of Civil Procedure; Art. 559 para. 8 of the Code of Civil Procedure: An appeal based on insufficient reasoning or failure to consider relevant facts is inadmissible if the lower court's decision contains clear and sufficient grounds regarding the facts and legal characterization of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 6 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 6/2011
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 20 Σεπτεμβρίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των καλούντων - αναιρεσειόντων: 1. της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "Κ. MEDIA GROUP ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Ν. Κ., 3) Γ. Κ. και 4) Σ. Χ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευστάθιο Γκότση, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του καθού - αναιρεσιβλήτου: Α. Κ., δικηγόρου, κατοίκου Αθηνών, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κορφιάτη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30 Νοεμβρίου 2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείου Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6965/2002 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 8187/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14 Ιουλίου 2005 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 1022/2007 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Την υπόθεση επαναφέρουν προς συζήτηση οι καλούντες με την από 24 Αυγούστου 2007 κλήση επί της οποίας εκδόθηκε η 1155/2008 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Την υπόθεση επαναφέρει εκ νέου προς συζήτηση ο καθού με την από 15 Απριλίου 2009 κλήση. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης ανέγνωσε την από 12 Φεβρουαρίου 2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Χαράλαμπου Παπαηλιού, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της αποφάσεως δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση στερείται αιτιολογιών ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ.ΑΠ 28/1997, Ολ.ΑΠ 30/1997).
Με τους πρώτος και τρίτο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ λόγους αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται παντελώς αιτιολογιών, άλλως έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ενώ περαιτέρω, περιέχει αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το ζήτημα της ευθύνης των εναγομένων.
Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Η ημερησία αθλητική Εφημερίδα "Ο ΦΙΛΑΛΘΟΣ" εκδίδεται στην Αθήνα, κυκλοφορεί σ' όλη την Ελλάδα μέσω των πρακτορείων Εφημερίδων και είναι ιδιοκτησίας της πρώτης εναγομένης εταιρείας, με εκδότη το δεύτερο εναγόμενο, διευθυντή συντάξεως τον τρίτο και αρχισυντάκτη τον τέταρτο εναγόμενο, όπως έγινε δεκτό με την εκκαλούμενη απόφαση χωρίς να υπάρχει παράπονο κατά της παραδοχής αυτής με την υπό κρίση έφεση.
Ο ενάγων είναι δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω, ασκεί δικηγορία επί 14 έτη περίπου, έχει αξιόλογες σπουδές και αξιόλογη επαγγελματική σταδιοδρομία. Επίσης ο ενάγων διετέλεσε μέλος της διοίκησης του ΠΑΟΚ και δικηγόρος του μετόχου του ΠΑΟΚ Μ., χωρίς κατά το χρονικό διάστημα αυτό της απασχόλησής του με τον ΠΑΟΚ να διακόψει ή μειώσει την επαγγελματική του δικηγορική δραστηριότητα.
Αντίθετα αυτός καθόλο το χρονικό διάστημα της 14ετούς δικηγορικής του σταδιοδρομίας χειρίσθηκε ως δικηγόρος μεγάλο αριθμό υποθέσεων ποινικών, αστικών και διοικητικών, δικαστικά ή και εξώδικα, είχε πελάτες εταιρείες (όπως την Ελαιοπαραγωγική ΧΑΝΙΩΝ Α.Ε., "Reporter Ε.Π.Ε.", "Κριτήριον Ε.Π.Ε.", "Τεχνική Μελετητική Ε.Π.Ε." κ.
άλλες), όπως και ιδιώτες και πραγματοποίησε σημαντικό αριθμό παραστάσεων σε Δικαστήρια της Αθήνας και της Θεσ/νίκης. Στο φύλλο της ως άνω Εφημερίδας "Ο ΦΙΛΑΘΛΟΣ" της 30-11-2000, στην ανυπόγραφη σατιρική στήλη αυτής "Μέσα-έξω από τα αποδυτήρια" που περιέχεται στην τελευταία σελίδα της, μεταξύ των άλλων κειμένων διελήφθησαν και τα εξής με τον ακόλουθο τίτλο: "Θυσίασε την καριέρα του", "Και μόλις έσκασε η είδηση στην τηλεόραση ότι ο Κ.
παραιτήθηκε, τρομοκρατηθήκανε ο Κ. και ο Δ.. Έχει γούστο, σου λένε, να ασχοληθεί τώρα με τη δικηγορία ο Κ. και να μην μπορούμε να σταυρώσουμε πελάτη. Τόσα χρόνια δεν είχε πατήσει το πόδι του σε δικαστήριο ο Κ.. Ο μοναδικός του πελάτης ήταν ο Μ.. Την καριέρα του θυσίασε για τον ΠΑΟΚ". Τα αναγραφόμενα για τον ενάγοντα στο ως άνω δημοσίευμα και ειδικότερα η φράση "τόσα χρόνια δεν έχει πατήσει το πόδι του σε δικαστήριο ο Κ..
Ο μοναδικός του πελάτης ήταν ο Μ." ήταν ψευδή. Γεγονότα που γνώριζαν οι δεύτερος, τρίτος και τέταρτος των εναγομένων, εκδότης, διευθυντής σύνταξης και αρχισυντάκτης αντίστοιχα της πιο πάνω Εφημερίδας και το δημοσίευμα έγινε με πρόθεση προσβολής της τιμής, της επαγγελματικής υπόστασης και αξίας του ενάγοντος, καθώς και της εν γένει προσωπικότητάς του και με γνώση ότι αυτό το γεγονός θα γίνει γνωστό στο ευρύ αναγνωστικό κοινό.
Από το ίδιο όμως πιο πάνω αποδεικτικό υλικό δεν αποδείχθηκε ότι ο πέμπτος εναγόμενος Κ. Κ. ήταν ο συντάκτης του επίμαχου δημοσιεύματος, όπως εσφαλμένα δέχθηκε η εκκαλούμενη, αφού το γεγονός αυτό από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει, γι' αυτό το σχετικό παράπονο του τελευταίου εναγόμενου -εκκαλούντος που περιέχεται στην υπό κρίση έφεσή του πρέπει να γίνει δεκτό ως βάσιμο και κατ' ουσίαν.
Περαιτέρω, από το ως άνω δημοσίευμα και το προαναφερόμενο σ' αυτό δυσφημιστικό περιεχόμενό του προσβλήθηκε παράνομα και υπαίτια η προσωπικότητα του ενάγοντος, λόγω δε αυτού ο ενάγων υπέστη ηθική βλάβη προς αποκατάσταση της οποίας ευθύνεται αντικειμενικώς η πρώτη, οι δε δεύτερος, τρίτος και τέταρτος λόγω του πταίσματος τους να ανεχθούν το δημοσίευμα, καίτοι γνώριζαν το ψευδές του περιεχομένου του.
Με βάση τις εκτιθέμενες πιο πάνω περιστάσεις υπό τις οποίες τελέστηκε το ένδικο αδίκημα, του μέσου και των φράσεων που χρησιμοποιήθηκαν για την προσβολή, του είδους και της ένστασης της προσβολής, της οικονομικής κατάστασης των διαδίκων μερών, της κοινωνικής κατάστασης, των εξ αυτών φυσικών προσώπων, ήτοι της ιδιότητας του ενάγοντος ως δικηγόρου και εκ των εναγομένων της πρώτης ιδιοκτήτριας εταιρείας, του δεύτερου εκδότου, του τρίτου διευθυντή σύνταξης και του τέταρτου αρχισυντάκτη του δημοσιεύματος για τη χρηματική ικανοποίηση προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης, η οποία αποτελεί το πρόσφορο μέσο άρσεως της προσβολής της προσωπικότητας του ενάγοντος απαιτείται ποσό 29.347 Ευρώ.
Το ποσό αυτό κρίνει ως εύλογο το Δικαστήριο τούτο, βάσει των ως άνω προσδιοριστικών στοιχείων". Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο περιέλαβε επαρκείς αιτιολογίες ως προς το ότι το δημοσίευμα στην εφημερίδα της πρώτης των αναιρεσειόντων περιείχε ψευδή γεγονότα για το πρόσωπο του αναιρεσιβλήτου, αφού, ενώ αυτός ως δικηγόρος είχε χειριστεί πολλές ποινικές και αστικές υποθέσεις, διαφόρων πελατών, το δημοσίευμα ανέφερε ότι "τόσα χρόνια δεν έχει πατήσει το πόδι του σε δικαστήριο ο Κ..
Ο μοναδικός του πελάτης ήταν ο Μ.", και, περαιτέρω, περιέλαβε επαρκείς αιτιολογίες ως προς τη γνώση της αναλήθειας των ως άνω γεγονότων από μέρος των δευτέρου, τρίτου και τετάρτου των αναιρεσειόντων, εκδότη, διευθυντή συντάξεως και αρχισυντάκτη αντίστοιχα, της εφημερίδας και του δόλου αυτών ότι τα γεγονότα αυτά ήταν πρόσφορα να βλάψουν την τιμή και την επαγγελματική του υπόληψη.
Τέλος, δεν περιέλαβε αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την ευθύνη των αναιρεσειόντων, αφού δέχθηκε αντικειμενική ευθύνη της πρώτης αυτών εταιρείας, ιδιοκτήτριας της εφημερίδας, και ευθύνη των λοιπών, οι οποίοι εν γνώσει των ψευδών γεγονότων δέχθηκαν και δημοσιεύθηκαν τα ανωτέρω από άγνωστο στο αναγνωστικό κοινό συντάκτη της εφημερίδας, τα οποία μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του αναιρεσίβλητου.
Επομένως οι ως άνω λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι.
Ως "πράγματα" κατά την έννοια της περ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, τα οποία έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και των οποίων η μη λήψη υπόψη, καίτοι προτάθηκαν, ή η λήψη υπόψη, καίτοι μη προταθέντων, ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως θεωρούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν σε θεμελίωση ή κατάργηση δικαιώματος, δικονομικού ή ουσιαστικού, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό, όχι δε και οι αρνητικοί ισχυρισμοί της αγωγής η της ενστάσεως. Επομένως ο δεύτερος εκ του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, ως εκτιμάται, λόγος αναιρέσεως ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της πράγματα που είχε προτείνει με τους τρίτο και τέταρτο λόγους της εφέσεώς της κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως και δη ότι το δημοσίευμα περιείχε κατά το μεγαλύτερο μέρος κρίσεις και όχι γεγονότα αναφορικά με την ανάμιξη του αναιρεσίβλητου στα πράγματα της ποδοσφαιρικής ομάδος του ΠΑΟΚ, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί άρνηση στην ιστορική βάση της αγωγής του αναιρεσίβλητου, όπως προκύπτει από την επισκόπηση αυτής, ότι το δημοσίευμα στην εφημερίδα της πρώτης των αναιρεσειόντων περιείχε ψευδή γεγονότα για το πρόσωπό του, και, επομένως, ο ισχυρισμός αυτός δεν συνιστά "πράγμα" και δεν θεμελιώνει τον ως άνω λόγο αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 14 Ιουλίου 2005 αίτηση των: 1) εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "Κ. Μedia Group Ε.Π.Ε.", 2) Ν. Κ., 3) Γ. Κ. και 4) Σ. Χ., για αναίρεση της υπ' αριθ. 8187/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Ιανουαρίου 2011.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ