Appeal dismissed because the defendant company ceased to exist via merger before the appeal was filed.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed against a judgment involving a pharmaceutical company that had ceased to exist prior to the appeal's submission. The appellant challenged a second-instance decision against 'Serono Hellas,' but the respondent had been absorbed by 'Merck' through a merger, continuing the legal proceedings as its universal successor. The court ruled the appeal inadmissible because it was lodged against a non-existent legal entity, noting the merger was public and the appellant could not claim ignorance of this fact.
Legislator headnote
AI generatedArticles 61, 62, 72, 73, 313(1)(d), 556(1) of the Code of Civil Procedure; The appeal is inadmissible if filed against a legal person that has ceased to exist due to merger or absorption, as the successor automatically continues the legal relationship without interruption.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 697 / 2015 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 697/2015
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Αναστασάκο και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Απριλίου 2015, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Μ. Τ. του Α., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου της Ασημίνας Καούνη και κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Της ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία "ΜERCΚ Εμπορική και Βιομηχανική Φαρμακευτική-Χημική Ανώνυμη Εταιρεία" που εδρεύει στο Μαρούσι και εκπροσωπείται νόμιμα, ως οιονεί καθολικής διαδόχου της Ανώνυμης εταιρίας "SERONO HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" συνεχίζουσας χωρίς διακοπή την έννομη σχέση δίκης που είχε ανοιγεί με αυτήν, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Πίκουλα και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-11-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 734/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5222/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28-3-2012 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Αναστασάκος ανέγνωσε την από 30-9-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Η πληρεξουσία της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με το άρθρο 62 ΚΠολΔ "όποιος έχει την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων έχει και την ικανότητα να είναι διάδικος". Κατά δε το άρθρο 61 ΑΚ "το νομικό πρόσωπο αποκτά προσωπικότητα αν τηρηθούν οι όροι που αναγράφει ο νόμος", ενώ η διάλυση του νομικού προσώπου δεν θίγει την ικανότητα του να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων άρα και της έννομης σχέσης της δίκης αφού κατ' άρθρο 72 Α.Κ.
μόλις το νομικό πρόσωπο διαλυθεί βρίσκεται αυτοδικαίως σε εκκαθάριση, ωσότου δε περατωθεί η εκκαθάριση και για τις ανάγκες της θεωρείται ότι υπάρχει. Εξάλλου, κατά το άρθρο 73 ΚΠολΔ το δικαστήριο εξετάζει και αυτεπαγγέλτως, αν συντρέχει η, κατά το άρθρο 62 προϋπόθεση, ενόψει και της διάταξης του άρθρου 313 παρ. 1 εδ.
δ' του ίδιου Κώδικα, κατά την οποία "μπορεί να επιδιωχθεί με αγωγή ή ένσταση η αναγνώριση της ανυπαρξίας μιας δικαστικής απόφασης, αν εκδόθηκε σε δίκη που είχε διεξαχθεί κατά ανύπαρκτου φυσικού ή νομικού προσώπου", κατά δε το άρθρο 556 παρ. 1 ΚΠολΔ δικαίωμα αναίρεσης έχουν, εφ' όσον νικήθηκαν στη δίκη που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, μεταξύ άλλων και ο εναγόμενος, ο εκκαλών, οι καθολικοί και οι ειδικοί διάδοχοι, εφ' όσον απέκτησαν την ιδιότητα αυτή μετά την άσκηση της αγωγής.
Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται, ότι αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε στο όνομα ανύπαρκτου φυσικού ή νομικού προσώπου είναι απαράδεκτη και απορριπτέα, διότι η έλλειψη, του να είναι κάποιος διάδικος, αποτελεί απαραίτητη διαδικαστική προϋπόθεση για τη δυνατότητα έκδοσης απόφασης επί της ουσίας. Περαιτέρω, στην περίπτωση συγχώνευσης ανωνύμων εταιριών, που επέρχεται είτε με τη σύσταση νέας εταιρίας, είτε με απορρόφηση, είτε με εξαγορά της μιας από την άλλη, ορίζει το άρθρο 75 του ν. 2190/1920, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 11 π.δ. 498/1987, ότι "1.
Από την καταχώρηση στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιριών της εγκριτικής απόφασης της συγχώνευσης, που προβλέπεται από το άρθρο 74, επέρχονται αυτοδίκαια και ταυτόχρονα χωρίς καμία άλλη διατύπωση τα ακόλουθα αποτελέσματα: α) η απορροφούσα εταιρία υποκαθίσταται σε όλα γενικά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τις ή των απορροφούμενων εταιριών και η μεταβίβαση αυτή εξομοιώνεται με καθολική διαδοχή, γ) οι απορροφούμενες εταιρίες παύουν να υπάρχουν. 2.
Οι εκκρεμείς δίκες συνεχίζονται αυτοδικαίως από την απορροφούσα εταιρία ή κατ' αυτής, χωρίς καμία ειδικότερη διατύπωση από μέρους της για τη συνέχιση και χωρίς να επέρχεται, λόγω της συγχώνευσης, βιαία διακοπή της δίκης και χωρίς να απαιτείται δήλωση για την επανάληψη της". Η έννοια της, κατά τα άνω συγχώνευσης είναι, ότι με αυτή, η συγχωνευόμενη εταιρία παύει να υφίσταται χωρίς να μεσολαβήσει εκκαθάριση, εξαφανιζόμενη ως υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και ότι η νέα εταιρία, ως διάδοχος των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες (πρβλ.
Ολ.ΑΠ 12/1999). Τα ίδια, όπως ως άνω το άρθρο 75 του ν. 2190/1920, ορίζει και το άρθρο 55 παρ. 2 και 4 του ν. 3190/1955, ως προς τη συγχώνευση εταιριών περιορισμένης ευθύνης (Ε.Π.Ε.). Οι διατάξεις αυτές είναι δεκτικές ανάλογης εφαρμογής και στην περίπτωση συγχώνευσης άλλων μορφών εταιριών, με την έννοια της, από το νόμο, οιονής καθολικής διαδοχής, τόσο στη τυχόν επίδικη ιδιωτική έννομη σχέση, όσο και στην έννομη σχέση της δίκης (ΑΠ 433/2005).
Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, η οποία κατατέθηκε στις 30-3-2012 (αρ. κατ. 391/2012) φέρεται ότι ασκήθηκε κατά της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "SERONO HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" που εδρεύει στο ..., η οποία υπήρξε διάδικος στην πρωτόδικη δίκη (εναγόμενη).
Πριν, όμως, από τη συζήτηση της υπόθεσης στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, η εταιρεία αυτή, που ήταν εκκαλούσα, απορροφήθηκε, κατόπιν συγχώνευσης, από την εταιρεία με την επωνυμία "MERCK ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΧΗΜΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και συνέχισε στο Εφετείο τη δίκη, ως οιονεί καθολική διάδοχος της προηγούμενης εταιρείας, γεγονός το οποίο αναφέρθηκε από την τελευταία με τις κατατεθείσες στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο προτάσεις της και αναφέρεται και στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης του Εφετείου Αθηνών (5222/2010), χωρίς εντεύθεν να δικαιολογείται άγνοια περί τούτου της αναιρεσείουσας.
Εξάλλου, το γεγονός τούτο προκύπτει και από το προσκομιζόμενο ΦΕΚ 2619/7-5-2008 (τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ), στο οποίο δημοσιεύθηκε, κατά νόμο, η πιο πάνω νομική μεταβολή στο πρόσωπο της αρχικώς εναγομένης ανώνυμης εταιρείας. Επομένως, εφόσον, η ως άνω φερόμενη αναιρεσίβλητη εταιρεία έπαυσε να υπάρχει σε χρόνο προγενέστερο της άσκησης της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, έχοντας συγχωνευθεί με απορρόφηση από την τελευταία εταιρεία, πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη η αίτηση αναίρεσης, αφού ασκήθηκε κατά ανυπάρκτου νομικού προσώπου.
Τέλος, η αναιρεσείουσα πρέπει να καταδικασθεί και στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της ανώνυμης εταιρείας, που παραστάθηκε στη δίκη ως καθολική διάδοχος της προηγούμενης εταιρείας και κατέθεσε προτάσεις (ΚΠολΔ 183).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης (αρ. κατ. 391/2012) και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της ανώνυμης εταιρείας που παραστάθηκε στη δίκη αυτή (ως καθολικός διάδοχος της προηγούμενης εταιρείας) με την επωνυμία ""MERCK ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΧΗΜΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" που εδρεύει στο ..., τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οχτακοσίων (1.800) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Μαΐου 2015.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Μαΐου 2015.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ