Supreme Court quashes labor court appeal for failure to consider sworn affidavits as evidence.

Απόφαση 697 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 697/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Κ. του Ν., κατοίκου…, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Σδούκο.

Της αναιρεσίβλητης: Π. χας Σ. Β., κατοίκου…, η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Παναγιώτα Ιωαννίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25 Ιουλίου 2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 879/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 2479/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18 Ιουλίου 2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Καλούδης, διάβασε την από 20 Ιανουαρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος και ν' απορριφθούν οι λοιποί λόγοι της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 559 αριθ.11 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και όταν το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι για την απόδειξη ή ανταπόδειξη ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τα πιο πάνω αποδεικτικά μέσα, ενώ μόνο το γεγονός ότι δεν έγινε ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση κάποιου αποδεικτικού μέσου δεν στοιχειοθετεί τον ανωτέρω λόγο αναιρέσεως, εφόσον από το περιεχόμενο της αποφάσεως συνάγεται ότι έχει ληφθεί τούτο υπόψη από το δικαστήριο.

Η επίκληση του αποδεικτικού μέσου από το διάδικο που προβάλλει τον ανωτέρω λόγο αναιρέσεως αποδεικνύεται από τις προτάσεις που κατέθεσε στο Εφετείο, ενώ το γεγονός ότι το είχε προσκομίσει θεωρείται ότι προκύπτει από την περιεχόμενη στις προτάσεις δήλωση προσκομιδής, εκτός αν βεβαιώνεται στην απόφαση ότι δεν είχε προσκομισθεί τούτο (Ολ.ΑΠ 30/2002).

Εξάλλου, στις υποθέσεις που δικάζονται κατά τις διατάξεις της ειδικής διαδικασίας των εργατικών διαφορών (άρθρα 664 έως 676 ΚΠολΔ) λαμβάνονται υπόψη και ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου (άρθρ.671 παρ.1 ΚΠολΔ). Οι ένορκες αυτές βεβαιώσεις δεν αποτελούν κατηγορία εγγράφων, αλλ' αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, ή μη λήψη υπόψη του οποίου δημιουργεί λόγο αναιρέσεως από το ως άνω άρθρο 559 αριθ. 11 του ΚΠολΔ.

Η βεβαίωση συνεπώς του δικαστηρίου της ουσίας ότι έλαβε υπόψη τα προσκομισθέντα με επίκληση από τους διαδίκους έγγραφα, αφορά τα έγγραφα που προσκομίστηκαν είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για να χρησιμεύσουν προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων και όχι και τις προαναφερόμενες ένορκες βεβαιώσεως.

Όπως προκύπτει από τις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος, αυτός επικαλέσθηκε νομίμως και προσκόμισε -αφού δεν περιέχεται περί του αντιθέτου βεβαίωση στην προσβαλλόμενη απόφαση- κατά την ενώπιον του Εφετείου συζήτηση της υποθέσεως, προς απόδειξη των ισχυρισμών που πρότεινε με την αγωγή του - ότι συνήψε με την εναγομένη-αναιρεσίβλητη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και ότι δικαιούται τα αναφερόμενα στην αγωγή ποσά (αποδοχές, επιδόματα εορτών, αποζημίωση αδείας, αποζημίωση απολύσεως)- μεταξύ των άλλων αποδεικτικών μέσων και τις ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών υπ' αριθ. ...

και ... ένορκες βεβαιώσεις των Π. Κ. και Π. Κ.. Όπως προκύπτει όμως από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προς μόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος επί του εν λόγω ζητήματος, δεν έλαβε υπόψη και τις ανωτέρω ένορκες βεβαιώσεις. Τούτο δε, διότι ενώ στην απόφασή του μνημονεύονται ρητώς οι άλλες ένορκες βεβαιώσεις, καθώς και τα άλλα αποδεικτικά μέσα που λήφθηκαν υπόψη (καταθέσεις μαρτύρων, και προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα), δεν γίνεται μνεία περί αυτών, ούτε και συνάγεται από το όλο περιεχόμενό της ότι λήφθηκαν υπόψη.

Επομένως, το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.11 ΚΠολΔ, κατά το βάσιμο περί αυτού πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2.479/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς εκ νέου εκδίκαση, στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Μαρτίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 11 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ