Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to summon the additional intervener for the hearing.

Απόφαση 696 / 2016 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 696/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 4 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Κοινοπραξίας με την επωνυμία "Κοινοπραξία Δημοτική Ανώνυμη Εταιρεία Τουρισμού Α.Ε. -Κλαμπ Οτέλ Λουτράκι Καζίνο Τουριστικές και Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Α.Ε." και το διακριτικό τίτλο "Κλαμπ Οτέλ Καζίνο Λουτράκι" που εδρεύει στο Λουτράκι Κορινθίας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Πίκουλα και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Π. Π. του Ν., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχαήλ Σοφό και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-6-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κορίνθου και την από 5-3-2008 πρόσθετη παρέμβαση του Εργατικού Κέντρου Λουτρακίου υπέρ της ενάγουσας που ασκήθηκε προφορικά ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου, οι οποίες συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 99/2008 του ίδιου δικαστηρίου και 151/2013 του Πολυμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Κατά της τελευταίας απόφασης η ήδη αναιρεσείουσα άσκησε την από 9-9-2013 ανακοπή ερημοδικίας και εκδόθηκε η 319/2014 απόφαση του ιδίου δικαστηρίου. Την αναίρεση των δύο τελευταίων αποφάσεων ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 4-3-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου ανέγνωσε την από 5-2-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε: α) την απόρριψη όλων των λόγων της αίτησης για αναίρεση της 319/2014 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου και β) την παραδοχή των πρώτου και δεύτερου λόγου, κατά το μέρος αυτών εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. κατά την επιτρεπτή νοηματική τους απόδοση, της ίδιας αίτησης για αναίρεση της 151/2013 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου και την απόρριψη του δεύτερου λόγου αυτής, κατά το μέρος αυτού εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 82 εδ. γ Κ.Πολ.Δ. αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κύριους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 81 παρ. 3 εδ. α του ίδιου κώδικα, η οποία ορίζει ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, συνάγεται ότι η κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως που γίνεται είτε κάτω από το αντίγραφο του αναιρετηρίου είτε αυτοτελώς (άρθρο 568 Κ.Πολ.Δ.) πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο και είχε στη δίκη επί της ουσίας από την οποία προήλθε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση την ιδιότητα του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ κάποιου από τους κυρίους διαδίκους, για να ενημερώνεται ως προς την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ένδικου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως και ν' ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, διότι και αυτός είναι διάδικος.

Έτσι, από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει" και με εκείνες του άρθρου 558 Κ.Πολ.Δ.

με τις οποίες ορίζεται κατά ποίων στρέφεται η αναίρεση, σαφώς προκύπτει ότι η αναίρεση δεν απευθύνεται κατ' αρχήν κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος γιατί αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, όμως αυτός πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης. Τούτο διότι χωρίς την κλήτευσή του παραβιάζεται η θεμελιώδης δικονομική αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως που καθιερώνεται με το άρθρο 110 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ειδική εφαρμογή της οποίας συνιστούν οι προαναφερόμενες διατάξεις, και δημιουργείται απαράδεκτο της συζητήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως για όλους τους διαδίκους (άρθρο 576 παρ. 3 εδ.

α Κ.Πολ.Δ.), το οποίο ως αναφερόμενο στην προδικασία λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (Α.Π. 193/2016, 972/2014). Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. επισκόπηση των συμπροσβαλλομένων αποφάσεων και των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα εξής: Στη δίκη που ανοίχθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου με την από 15-6-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης κατά της ήδη αναιρεσείουσας - επί της οποίας εκδόθηκε η 99/2008 απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και, κατόπιν εφέσεως της εναγομένης κατ' αυτής, η προσβαλλόμενη 151/2013 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση λόγω ερημοδικίας της εκκαλούσας και ακολούθως, κατόπιν ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας της εκκαλούσας κατ' αυτής, η προσβαλλόμενη ομοίως 319/2014 απόφαση του ίδιου εφετείου, με την οποία απορρίφθηκε η ανακοπή - άσκησε ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της ενάγουσας το "Εργατικό Κέντρο Λουτρακίου", ζητώντας την παραδοχή της αγωγής.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αφού συνεκδίκασε κατ' αντιμωλία των διαδίκων την αγωγή με την πρόσθετη παρέμβαση, τις δέχθηκε ως νόμιμες και κατ' ουσίαν βάσιμες. Εξάλλου από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά προκύπτει ότι κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στο ακροατήριο του παρόντος δικαστηρίου δεν εμφανίσθηκε το προαναφερόμενο προσθέτως παρεμβαίνον ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Καμία όμως από τις κύριες διαδίκους δεν ισχυρίζεται ότι κλήτευσε το προσθέτως παρεμβαίνον για να παραστεί κατά τη συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως κατά την αρχικώς αρμοδίως ορισθείσα δικάσιμο της 16-2-2016, κατά την οποία η συζήτηση αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, ούτε από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας αποδεικνύεται τέτοια κλήτευση με την προσκομιδή σχετικής εκθέσεως επιδόσεως.

Επομένως, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην αρχή της παρούσης, η συζήτηση της υπό κρίση αίτησης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 4-3-2015 αίτησης για αναίρεση των 151/2013 και 319/2014 αποφάσεων του Εφετείου Ναυπλίου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Νοεμβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Δεκεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ