Supreme Court dismisses appeal filed after second appeal period expired due to lack of notice to absent defendants.

Απόφαση 692 / 2021 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 692/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μυρσίνη Παπαχίου - Εισηγήτρια και Ιωάννη Δουρουκλάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Νοεμβρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Θ. Π. ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ - Α.Ε. ΜΕΛΕΤΩΝ", η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται κατά τον νόμο και το καταστατικό της από τον Διευθύνοντα Σύμβουλό της κ. Ε. Π., κάτοικο …. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεράσιμο Απέργη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Ζ., κατοίκου …, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο και 2) P. R., κατοίκου …., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κιντή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-11-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 375/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 4203/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την με ημερομηνία κατάθεσης 30-1-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μυρσίνη Παπαχίου ανέγνωσε την από 31-1-2019 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Αναστασίας Περιστεράκη, με την οποία εισηγήθηκε, εφόσον θεωρηθεί εμπρόθεσμη η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, την αποδοχή του πρώτου λόγου αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ. 2, 498 παρ. 1, 568 και 576 παρ. 1-3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης και, αν μεν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (ΑΠ 462/2019, ΑΠ 294/2019), διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησής της ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί ποιος διάδικος επέσπευσε τη συζήτησή της, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση (ΑΠ 857/2019, ΑΠ 407/2004).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 135 παρ.1 ΚΠολΔ, αν είναι άγνωστος ο τόπος ή η ακριβής διεύθυνση διαμονής εκείνου προς τον οποίο πρέπει να γίνει η επίδοση, εφαρμόζονται οι διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 134 και συγχρόνως δημοσιεύεται σε δύο εφημερίδες από τις οποίες η μία πρέπει να εκδίδεται στην Αθήνα και η άλλη στην έδρα του δικαστηρίου, διαφορετικά και η άλλη πρέπει να εκδίδεται στην Αθήνα, ύστερα από υπόδειξη του Εισαγγελέα στον οποίο γίνεται η επίδοση, περίληψη του δικογράφου που κοινοποιήθηκε.

Κατά δε το άρθρο 134 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα, αν το πρόσωπο στο οποίο γίνεται η επίδοση διαμένει ή έχει την έδρα του στο εξωτερικό, η επίδοση γίνεται στον Εισαγγελέα του δικαστηρίου, στο οποίο εκκρεμεί ή πρόκειται να εισαχθεί η δίκη ή σ` αυτό που εξέδωσε την επιδιδόμενη απόφαση και για δίκες στο ειρηνοδικείο, στον εισαγγελέα του πρωτοδικείου, στην περιφέρεια του οποίου υπάγεται το ειρηνοδικείο.

Όπως προκύπτει από τις άνω διατάξεις, η επίδοση της αίτησης αναίρεσης και της κλήσης για συζήτηση, για άγνωστης διαμονής αναιρεσίβλητο, γίνεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (ΑΠ 857/2019, ΑΠ 866/2013, ΑΠ 1878/2011). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 74 παρ. 2 του ν. 4690/3-5-2020 (ΦΕΚ Α' 104) "σε περίπτωση που η συζήτηση υπόθεσης οποιουδήποτε βαθμού δικαιοδοσίας και με οποιαδήποτε διαδικασία ματαιώθηκε διαρκούσης της αναστολής, δηλαδή μέχρι και τις 31.5.2020, ορίζεται αυτεπαγγέλτως, με πράξη του προέδρου του τμήματος ή του δικαστή, ημέρα και ώρα συζήτησης στο ακροατήριο σε σύντομη κατά το δυνατόν δικάσιμο και κατά προτεραιότητα εντός του χρονικού διαστήματος από 1.7.2020 έως 15.7.2020 ή από 1.9.2020 έως 15.9.2020.

Η εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο ή έκθεμα, το οποίο μπορεί να τηρείται και ηλεκτρονικά, γίνεται με πρωτοβουλία του γραμματέα και ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων...". Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο του δικαστηρίου, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και, επομένως, δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου, όταν ο απολιπόμενος κατά την οίκοθεν ορισθείσα νέα ημέρα και ώρα συζήτησης στο ακροατήριο δικάσιμο διάδικος, είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά τη δικάσιμο, κατά την οποία ματαιώθηκε η συζήτηση.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου στη νομίμως ορισθείσα δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, παραστάθηκαν η αναιρεσείουσα και ο δεύτερος αναιρεσίβλητος, δεν παραστάθηκε όμως, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ο πρώτος αναιρεσίβλητος (Α.

Ζ.). Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει, ότι τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 11.2.2019, επέσπευσε η αναιρεσείουσα. Κατά τη δικάσιμο εκείνη αναβλήθηκε η συζήτηση της αίτησης για τη δικάσιμο της 11.5.2020 και ο Γραμματέας του Δικαστηρίου μετέφερε την υπόθεση στο πινάκιο της νέας δικασίμου που ορίστηκε και στη σειρά των υποθέσεων που έπρεπε να συζητηθούν κατ` αυτήν.

Κατά την τελευταία δικάσιμο (της 11.5.2020), η υπόθεση αποσύρθηκε από το πινάκιο, λόγω της προσωρινής αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων δυνάμει της υπ' αριθμ. Δ1α/Γ.Π.οικ.18176 ΚΥΑ Υπουργών EΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ - ΥΓΕΙΑΣ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΦΕΚ 864 Β'/15-3-2020), η οποία εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση των άρθρων 5 και 11 της από 11.3.2020 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου "Κατεπείγοντα μέτρα αντιμετώπισης των αρνητικών συνεπειών της εμφάνισης του κορωνοϊού COVID-19 και της ανάγκης περιορισμού της μετάδοσης του" ( ΦΕΚ Α' 55).

Ακολούθως, δυνάμει του άρθρου 74 παρ. 2 του ν. 4690/2020 (Α' 104), εκδόθηκε η από 2.9.2020 Πράξη του Προέδρου του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου και ορίστηκε οίκοθεν, ως νέα ημέρα και ώρα συζήτησης στο ακροατήριο, η αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμος (23.11.2020 και ώρα 09.30), ενώ παράλληλα με πρωτοβουλία του γραμματέα η υπόθεση ενεγράφη στο πινάκιο με αριθμό … , προς ενημέρωση δε των διαδίκων η ημερομηνία της νέας δικασίμου γνωστοποιήθηκε με ανάρτησή της στην πύλη ψηφιακών υπηρεσιών δικαστηρίων solon.gov.gr, στο site του Αρείου Πάγου www.areiospagos.gr, στη διαδικτυακή πύλη της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων portal.olomeleia.gr και στην Κεντρική Υπηρεσία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ' αριθ. 11253Γ' και 11254Γ'/7.2.2020 (και τα συνημμένα 12447/8.2.2020 και 10034/8.2.2020 φύλλα των εφημερίδων "ΓΕΝΙΚΗ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ" και "Ο ΛΟΓΟΣ" αντιστοίχως) εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών Γ. Φ., προκύπτει ότι, με εντολή του πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσείουσας, αντίγραφο της αναίρεσης με την κάτω από αυτή από 13.3.2018 πράξη κατάθεσης και ορισμού αρχικής δικασίμου (11.2.2019), καθώς και της από 6.2.2020 με αριθ.

πρωτ. 29 βεβαίωσης αναβολής και με κλήση για συζήτηση, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας (οίκοθεν) ορισθείσα δικάσιμο της 23.11.2020, επιδόθηκε για τον καλούμενο ως αγνώστου διαμονής απολειπόμενο πρώτο αναιρεσίβλητο (Α. Ζ., κάτοικο …) στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ενώπιον του οποίου είναι εκκρεμής η αναίρεση.

Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία του (άρθρ. 576 παρ. 2 ΚΠολΔ). Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 β', 309 εδ. 1, 577 παρ. 2, 321 και 495 παρ. 1 ΚΠολΔ, συνάγεται, ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη, κατά το χρόνο άσκησης του ενδίκου αυτού μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι δε τελεσίδικη η απόφαση, η οποία απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης.

Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου, δηλαδή η απόφαση που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω και αν δεν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του (ΟλΑΠ 15/2001), υπόκειται σε αναίρεση μόνον αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε επειδή παρήλθε η κατ’ άρθρο 503 παρ. 1 ΚΠολΔ δεκαπενθήμερη προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης προς άσκηση αυτής, ή η κατ` άρθρο 503 παρ. 2 ΚΠολΔ εξηκονθήμερη προθεσμία, προκειμένου περί αγνώστου διαμονής ή διαμένοντα στο εξωτερικό ερημοδικασθέντα διάδικο, από την τελευταία δημοσίευση της περίληψης της έκθεσης για την επίδοση της ερήμην απόφασης προς άσκηση αυτής, είτε επειδή ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής διάδικος, που δικάσθηκε ερήμην παραιτήθηκε νομίμως από το ασκηθέν ένδικο μέσον ή από το δικαίωμα προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 553 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Και τούτο διότι η ύπαρξη ερήμην απόφασης ενεργοποιεί αυτόματα την δυνατότητα άσκησης κατ` αυτής ανακοπής ερημοδικίας από τον ερημοδικασθέντα (άρθρο 502 ΚΠολΔ), με συνέπεια όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας, να αποκλείεται η άσκηση κατ` αυτής αίτησης αναίρεσης, η οποία αν παρόλα αυτά ασκηθεί, είναι απορριπτέα και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρο 557 παρ. 1 ΚΠολΔ), αφού σε σχέση με την αναίρεση δεν υπάρχει διάταξη όμοια με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ.1 εδ.

β περ. β ΚΠολΔ, που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους. Αντιθέτως δηλαδή προς την καθιερούμενη με τη διάταξη αυτή συμπόρευση των προθεσμιών της έφεσης και της ανακοπής ερημοδικίας η αναίρεση κατά ερήμην απόφασης είναι επιτρεπτή μόνον εφόσον δεν συγχωρείται κατ' αυτής ανακοπή ερημοδικίας ή αναλόγως έφεση (ΟλΑΠ 11/1998, ΟλΑΠ 15/2001), δηλαδή καθιερώνεται η αρχή της διαδοχικής άσκησης των προβλεπόμενων ενδίκων μέσων (ΑΠ 329/2019, ΑΠ 154/2017, ΑΠ 1049/2017, ΑΠ 1164/2017, ΑΠ 180/2014).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 564 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης, ενώ αν διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη, η προθεσμία είναι (όπως η παρ. 2 ίσχυε πριν την αντικατάστασή της με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 ν. 4335/2015) ενενήντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης.

Τέλος, κατά το άρθρο 555 ΚΠολΔ, δεύτερη αναίρεση του ιδίου διαδίκου κατά της αυτής απόφασης, ως προς το ίδιο ή άλλο κεφάλαιο δεν επιτρέπεται. Η θεσπιζομένη με την εν λόγω διάταξη απαγόρευση δεν ισχύει στην περίπτωση κατά την οποία η πρώτη αναίρεση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, επειδή κατά τις προσβαλλόμενης απόφασης που είχε εκδοθεί ερήμην κάποιου διαδίκου υπήρχε δυνατότητα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας (ΑΠ 1045/2001).

Έτσι, η άσκηση της δεύτερης αναίρεσης μετά την άρση του κωλύματος εκείνου, δεν προσκρούει στην παραπάνω απαγορευτική διάταξη (ΟλΑΠ 1138/1974, ΑΠ 1047/2013). Στην περίπτωση αυτή, εφόσον υπάρχει ακόμη η νόμιμη προθεσμία, ο αναιρεσείων δύναται παραδεκτώς να προσβάλλει την ίδια, όπως προηγουμένως, απόφαση, για τον ίδιο ή διαφορετικό αναιρετικό λόγο, χωρίς τούτο να αντίκειται στο άρθρο 555 ΚΠολΔ (ΑΠ 1586/2002).

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) επισκόπηση των προσκομιζόμενων εγγράφων προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 4203/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών έγινε δεκτή η έφεση της αναιρεσείουσας εταιρίας κατά της πρωτόδικης υπ' αριθ. 375/2008 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε απορριφθεί κατ' ουσίαν η ένδικη αγωγή της ιδίας (αναιρεσείουσας) κατά των αναιρεσιβλήτων για αποζημίωση από αδικοπραξία, εξαφανίστηκε η πρωτόδικη αυτή απόφαση και απορρίφθηκε η αγωγή ως απαράδεκτη, για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης των αναιρεσιβλήτων στην άσκηση αυτής (αγωγής).

Όπως προκύπτει από την ίδια (προσβαλλόμενη) απόφαση, κατά τη συζήτηση της έφεσης οι αναιρεσίβλητοι, τότε εφεσίβλητοι - εναγόμενοι, απουσίαζαν και δικάστηκαν ερήμην, η συζήτηση όμως προχώρησε σαν να ήταν και αυτοί παρόντες (άρθρ. 524 παρ. 4 ΚΠολΔ), ορίστηκε δε και το νόμιμο παράβολο για την περίπτωση που θα ασκούσαν ανακοπή ερημοδικίας κατά της απόφασης.

Η απόφαση αυτή εκδόθηκε (δημοσιεύθηκε) την 9-7-2009. Κατά της άνω εφετειακής απόφασης η αναιρεσείουσα εταιρία άσκησε την από 24.5.2010 (αριθ. εκθ. κατ. 1039/15.10.2010) αίτηση αναίρεσης στρεφόμενη κατά των αντιδίκων της εφεσιβλήτων και ήδη αναιρεσιβλήτων. Με την υπ' αριθ. 1830/2012 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη, κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα (άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ), διότι ασκήθηκε κατά απόφασης η οποία μπορούσε, κατά το χρόνο της άσκησης της αίτησης, να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας, της οποίας η προθεσμία δεν είχε αρχίσει λόγω μη επίδοσης της απόφασης και, επομένως, δεν είχε συμπληρωθεί.

Όσον αφορά το ζήτημα της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης απόφασης, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 1830/2012 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου η αναιρεσείουσα επέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, στον μεν πρώτο αναιρεσίβλητο την 25.11.2011, στον δε δεύτερο, κάτοικο εξωτερικού, την 14.11.2011. Η ίδια η αναιρεσείουσα στις προτάσεις της, που κατέθεσε ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου αναφέρει ότι η επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης έλαβε χώρα στους αναιρεσίβλητους κατά τους προαναφερόμενους χρόνους.

Από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο υπ` αριθ. 38/6.2.2019 πιστοποιητικό της Γραμματέως του Εφετείου Αθηνών προκύπτει ότι δεν έχει ασκηθεί από τους προαναφερθέντες ερήμην δικασθέντες εφεσίβλητους ανακοπή ερημοδικίας κατά της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, εντός της οριζόμενης στο νόμο προθεσμίας.

Συνεπώς, με την παρέλευση απράκτου της 60νθήμερης προθεσμίας, από την επομένη (άρθρο 144 ΚΠολΔ) της επίδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης εντός της οποίας οι προαναφερθέντες εφεσίβλητοι, αγνώστου διαμονής ο πρώτος και κάτοικος εξωτερικού ο δεύτερος, είχαν δικαίωμα να ασκήσουν ανακοπή ερημοδικίας κατά της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 503 παρ. 2 και 3 ΚΠολΔ), αυτή κατέστη τελεσίδικη στις 25.1.2012 ως προς τον πρώτο και στις 14.1.2012 ως προς το δεύτερο των εφεσιβλήτων, που είναι απλοί ομόδικοι. Η εδρεύουσα στην Αθήνα αναιρεσείουσα εταιρία άσκησε κατά της ιδίας απόφασης την ένδικη από 29.1.2013 δεύτερη αίτηση αναίρεσης με κατάθεση στη Γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου την 30.1.2013, όπως προκύπτει από την έκθεση κατάθεσης δικογράφου με αριθμό 68/2013 της Γραμματέως του Εφετείου Αθηνών, δηλαδή μετά τη συμπλήρωση της νόμιμης προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την τελεσιδικία της προσβαλλόμενης απόφασης, επελθούσα (η τελεσιδικία) κατά τα ανωτέρω, στις 25.1.2012 για τον πρώτο και στις 14.1.2012 για τον δεύτερο των ως άνω εφεσιβλήτων, απλών ομοδίκων.

Συνεπώς, η ένδικη (δεύτερη) αίτηση αναίρεσης ασκηθείσα μετά την παρέλευση της 30νθήμερης προθεσμίας, κατ' άρθρο 564 παρ. 1 ΚΠολΔ, συμπληρωθείσης στις 25.2.2012 και 14.2.2012 αντιστοίχως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ), αλλά και κατά παραδοχή της βάσιμης σχετικής ένστασης του δευτέρου αναιρεσιβλήτου. Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί, κατ' άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του παραβόλου, που καταβλήθηκε από την αναιρεσείουσα στο Δημόσιο Ταμείο, να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του δευτέρου αναιρεσιβλήτου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), ενώ δικαστικά έξοδα δεν επιδικάζονται υπέρ του πρώτου αναιρεσιβλήτου, ο οποίος λόγω της ερημοδικίας του δεν υποβλήθηκε σε έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-1-2013 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Θ. Π. ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ - ΑΕ ΜΕΛΕΤΩΝ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4203/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της ανωτέρω αίτησης παραβόλου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του δευτέρου αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Απριλίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1η Ιουνίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ