Legislator Case Law & Legislation
691/2015 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to failure to serve the second intervenor with the appeal document.

Case Number 691/2015
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the appeal inadmissible because the appellant failed to serve the second intervenor, the Law Firm of Veria, with a copy of the appeal document. Although the appellant claimed service was effected, the court found only the summons was served, not the appeal itself, violating procedural requirements. Consequently, the court ruled the discussion of the appeal inadmissible for all parties involved.

Legislator headnote

AI generated

Articles 76-78, 83 of the Code of Civil Procedure; The discussion of an appeal is inadmissible if the appellant fails to serve the copy of the appeal document to all intervenors who participated in the original proceedings.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal service of process intervenor rights Code of Civil Procedure supreme court review procedural defect bankruptcy proceedings

Cited Legislation

AI generated
Articles 76-78 of the Code of Civil Procedure
Article 83 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 691 / 2015 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 691/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Μιχαήλ Αυγουλέα και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καλούσας: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Πήτα, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις και ζήτησε την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση: 1. Α. Π. του Η., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Γιαννούλα Παπαδοπούλου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. 2. Στο ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΕΡΟΙΑΣ", που εδρεύει στη Βέροια και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-11-2000 αγωγή του ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βέροιας και συνεκδικάστηκε με την πρόσθετη υπέρ αυτού παρέμβαση του ήδη δεύτερου των αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 39/ΕΡ-ΔΙ/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3005/2002 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων (ήδη αναιρεσίβλητος) με την από 3-2-2003 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1499/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη και ακολούθως η 229/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 3005/2002 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Εκδόθηκε η 1249/2007 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, την αναίρεση της οποίας ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 21-9-2007 αίτησή της. Η υπόθεση προσδιορίσθηκε αρχικά να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο της 7-10-2008, κατά την οποία η συζήτησή της αναβλήθηκε για τις 17-2-2009, οπότε και ματαιώθηκε. Με την από 22-7-2009 κλήση του πρώτου αναιρεσιβλήτου επαναφέρθηκε για συζήτηση κατά τη δικάσιμο της 5-10-2010, οπότε εκδόθηκε επ' αυτής η 1574/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 5-3-2013 κλήση της αναιρεσείουσας. Εκδόθηκε η 374/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε για εκ νέου συζήτηση με την από 16-6-2014 κλήση της η αναιρεσείουσα.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Βρυνιώτης διάβασε την από 19-9-2008 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Παναγιώτη Κομνηνάκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 558 ΚΠολΔ η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων που ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ή των καθολικών διαδόχων τους ή των κληροδόχων τους. Αν υπάρχει αναγκαστική ομοδικία η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται κατά όλων των ομοδίκων, αλλιώς απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Εξάλλου, από το άρθρο 83 ΚΠολΔ (αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση), που ορίζει ότι αν η ισχύς της αποφάσεως στην κύρια δίκη εκτείνεται και στις έννομες σχέσεις εκείνου που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση προς τον αντίδικό του, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 76 έως 78, συνάγεται ότι η πρόσθετη παρέμβαση χαρακτηρίζεται ως αυτοτελής, όταν η σχετική απόφαση πρόκειται να αναπτύξει ενέργειες όχι απλώς αντανακλαστικές και στις σχέσεις του παρεμβαίνοντος με τον αντίδικο του υπέρ ου η παρέμβαση υπό την έννοια ότι η ισχύς της αποφάσεως της κύριας δίκης εκτείνεται και στις έννομες σχέσεις του παρεμβαίνοντος.

Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ. 2, 498 παρ.1, 568 παρ.1, 2 και 4, 576 παρ. 1-3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί και δεν συμμετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτήν κάποιος, διάδικος το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν μεν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση, άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησής της αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους εφ όσον δεν πρόκειται περί απλής ομοδικίας και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση.

Μάλιστα, αν ο απολειπόμενος διάδικος είναι αναιρεσίβλητος δεν αρκεί για το παραδεκτό της συζήτησης ερήμην του, η επίδοση σ' αυτόν απλής κλήσης για συζήτηση, αλλ' απαιτείται να του έχει επιδοθεί και αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης. Στην προκειμένη περίπτωση η υπό κρίση αίτηση της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" για αναίρεση της 1249/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, προσδιορίσθηκε να συζητηθεί αρχικά κατά τη δικάσιμο της 7-10-2008 κατά την οποία η συζήτησή της αναβλήθηκε για τις 17-2-2009, οπότε και ματαιώθηκε (η συζήτησή της).

Με την από 22-7-2009 κλήση του πρώτου αναιρεσιβλήτου επαναφέρθηκε για συζήτηση, κατά τη δικάσιμο της 5-10-2010 οπότε εκδόθηκε επ' αυτής η 1574/2010 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτησή της, ως προς όλους τους διαδίκους, για το λόγο ότι, ο πρώτος αναιρεσίβλητος, ο οποίος επέσπευσε τότε τη συζήτηση αυτής δεν είχε επιδώσει στον απολειπόμενο δεύτερο αναιρεσίβλητο ΝΠΔΔ "Δικηγορικό Σύλλογο Βεροίας", που άσκησε αυτοτελή (κατ' άρθρο 83 ΚΠολΔ) παρέμβαση (εφαρμοζομένων των διατάξεων των άρθρων 76-78 ΚΠολΔ), αντίγραφο του αναιρετηρίου.

Τέλος, με την από 5-3-2013 κλήση της υπό ειδική εκκαθάριση τελούσας Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας, εκπροσωπουμένη νόμιμα, ορίσθηκε δικάσιμος η 1η/10/2013 και επ' αυτής (αίτησης αναίρεσης) εκδόθηκε η 374/2014 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτησή της. Ήδη με την από 16-10-2014 αίτηση-κλήση της προαναφερομένης ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας "ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" τελούσης υπό ειδική εκκαθάριση και νόμιμα εκπροσωπουμένη η υπόθεση επαναφέρθηκε για συζήτηση κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο της 18-11-2014 κατά την οποία, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου παραστάθηκαν νομίμως, η αναιρεσείουσα και ο πρώτος αναιρεσίβλητος, ενώ δεν παραστάθηκε κατά τη νόμιμη εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της απ' το πινάκιο του Δικαστηρίου ο δεύτερος του αναιρεσιβλήτων "ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΕΡΟΙΑΣ".

Ο τελευταίος στο δικαστήριο της ουσίας είχε ασκήσει πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του πρώτου αναιρεσιβλήτου η οποία είναι αυτοτελής, αφού κατά τα εκτιθέμενα στο παραδεκτώς επισκοπούμενο δικόγραφο αυτής, ο πρώτος αναιρεσίβλητος του είχε εκχωρήσει ποσοστό του 10% της διεκδικούμενης από την αναιρεσείουσα με την ένδικη αγωγή αμοιβής του, με συνέπεια η ισχύς της αποφάσεως στην κύρια δίκη, να εκτείνεται και στις έννομες σχέσης προς την αναιρεσείουσα και του δεύτερου αναιρεσιβλήτου.

Η αναιρεσείουσα η οποία επέσπευσε τη συζήτηση της υπόθεσης επικαλείται και προσκομίζει την 472Γ/11-9-2014 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Βέροιας ... από την οποία προκύπτει επίδοση στον απολειπόμενο αναιρεσίβλητο αντιγράφου μόνο της από 16-10-2014 κλήσης για συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και όχι αντιγράφου δικογράφου της (αναιρετηρίου), όπως κατά τα προεκτεθέντα θα έπρεπε για το παραδεκτό της συζήτησης της υπόθεσης.

Πρέπει συνεπώς η συζήτησή της να κηρυχθεί απαράδεκτη και μάλιστα ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 21-9-2007 αιτήσεως για αναίρεση της 1249/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Μαΐου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Μαΐου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ