Supreme Court reverses appeal court for violating res judicata regarding land expropriation compensation amounts.

Απόφαση 691 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 691/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : Νομικού προσώπου Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ) με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσώπησε η πληρεξούσια πάρεδρος του Ν.Σ.Κ Σταυρούλα Μπανάκου, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων :1) Χ1 2) Χ2 , 3) Χ3 , 4) Χ4 και 5) Χ5 κατοίκων .... τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Ιωάννης Κάκος.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 02.12.2002 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 632/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 309/2004 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά το αναιρεσείον με την από 10.10.2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής ανέγνωσε την από 02.01.2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 91/12-10-2004 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 309/2004 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα με την 102/15-1-2003 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων εδιώκετο η καταψήφιση του καθού και ήδη αναιρεσείοντος ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων" σε απόδοση του κατατεθέντος ποσού αποζημιώσεως για τις αναφερόμενες, ως απαλλοτριωθείσες, εκτάσεις τους. Επί της εν λόγω αιτήσεως εκδόθηκε η απορριπτική αυτής 632/2003 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου, με την αιτιολογία ότι προσκρούει στο απορρέον από τις 85, 86/2002 αποφάσεις του δεδικασμένο. Την απόφαση αυτή προσέβαλαν οι αιτούντες με την 173/11-9-2003 έφεση, κατ' αποδοχή της οποίας, εξαφάνιση της προσβαλλόμενης δι' αυτής αποφάσεως και παραδοχή της αιτήσεως εκδόθηκε η 309/2004 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου. Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται το ηττηθέν καθού με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνάται στη συνέχεια.

Και ειδικότερα:

Ι. Κατά το άρθρο 559 αρ. 16 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως όταν το δικαστήριο, το οποίο προέβη αυτεπαγγέλτως ή κατά πρόταση κάποιου από τους διαδίκους σε έρευνα για τη συνδρομή ή όχι των προϋποθέσεων του δεδικασμένου, κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο. Στον έλεγχο του Αρείου Πάγου υπόκειται η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας τόσο για το αν τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά συνιστούν την έννοια του δεδικασμένου και αν αυτό έχει την έκταση και τα αποτελέσματα, τα οποία προσέδωσε σ' αυτό η απόφαση, όσο και η κρίση για τη συνδρομή ή μη των κατά το άρθρο 324 ΚΠολΔ προϋποθέσεων, εφόσον η κρίση αυτή στηρίζεται σε διαδικαστικά έγγραφα, όπως είναι η αγωγή και οι δικαστικές αποφάσεις, η εκτίμηση του περιεχομένου των οποίων, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο.

Τότε μόνον η κρίση αυτή δεν υπόκειται, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, όταν στηρίχθηκε σε άλλα, μη διαδικαστικά έγγραφα και αποδεικτικά εν γένει μέσα, εφόσον στην περίπτωση αυτή πρόκειται για μη δυνάμενη να ελεγχθεί αναιρετικώς εκτίμηση πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας.

Η ύπαρξη και η έκταση του δεδικασμένου προκύπτουν από το περιεχόμενο της αποφάσεως και όχι από εκείνο της κριθείσης αγωγής, έστω και αν το δικαστήριο δεν εξήντλησε το αντικείμενό της ή το υπερέβη ή απομακρύνθηκε από αυτό. Εξάλλου, κατά τους ορισμούς του άρθρου 26 του ν. 2882/2001, α. η αναγνώριση των δικαιούχων της αποζημιώσεως γίνεται με δικαστική απόφαση κατά την οριζόμενη από το εν λόγω άρθρο διαδικασία (παρ. 1), β.

Αρμόδιο για την αναγνώριση των δικαιούχων της αποζημιώσεως είναι το μονομελές πρωτοδικείο στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται το ακίνητο που απαλλοτριώθηκε (παρ. 2). γ. Το δικαστήριο αναγνωρίζει τους δικαιούχους της αποζημιώσεως με βάση κάθε στοιχείο που προσκομίζουν οι διάδικοι ή που το εξετάζει αυτεπαγγέλτως (παρ. 6).

δ. η απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου για την αναγνώριση δικαιούχων δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα. Διάδικοι ή τρίτοι, που αξιώνουν δικαιώματα στο απαλλοτριούμενο ακίνητο, δύνανται να τα ασκήσουν κατά την τακτική διαδικασία, έστω και αν δεν προβλήθηκαν κατά την ειδική διαδικασία αναγνωρίσεως δικαιούχων, προς είσπραξη της αποζημιώσεως ή αναζητήσεως αυτής από εκείνον που την εισέπραξε ή από εκείνον υπέρ του οποίου εκδόθηκε το ένταλμα πληρωμής (παρ.12).

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η απόφαση για την αναγνώριση των δικαιούχων της αποζημιώσεως από απαλλοτρίωση, η οποία αποφαίνεται οριστικώς και αμετακλήτως με βάση τα υπάρχοντα στην διάθεση του δικαστηρίου αποδεικτικά στοιχεία, χωρίς να περιορίζεται στον κτηματολογικό πίνακα και διάγραμμα, αποτελεί δεδικασμένο έναντι πάντων για το ποιος είναι δικαιούχος εισπράξεως της αποζημιώσεως και επιπροσθέτως για το εμβαδόν των απαλλοτριουμένων ακινήτων και τον όγκο των επ' αυτού κτισμάτων, τα οποία το δικαστήριο ερευνά ελεύθερα, χωρίς να περιορίζεται στο εμβαδόν και το όγκο που αναγράφονται στα στοιχεία της κτηματογραφήσεως (κτηματολογικό πίνακα και διάγραμμα), κατέστη δε το μονομελές πρωτοδικείο αρμόδιο να αποφασίσει επί των θεμάτων αυτών οριστικά και αμετάκλητα (Ολ ΑΠ 9/1989).

Με βάση το δεδικασμένο που απορρέει από την απόφαση αναγνωρίσεως δικαιούχων της αποζημιώσεως από απαλλοτρίωση και εκείνη περί προσδιορισμού της αποζημιώσεως υποχρεούται το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων να αποδώσει στον αναγνωρισθέντα το προκύπτον από αυτές ποσό αποζημιώσεως. Κατά το άρθρο 8 παρ. 3 του ν. 2882/2001 κάθε σχετική διαφορά λύεται οριστικά από το μονομελές πρωτοδικείο κατά την διαδικασία των άρθρων 686 επ.

ΚΠολΔ. Η εκδιδόμενη επ' αυτής απόφαση, η οποία τέμνει οριστικώς την διαφορά, χωρίς δικονομική δυνατότητα ανακλήσεως ή μεταρρυθμίσεώς της, υπόκειται στα ένδικα μέσα της εφέσεως και της αναιρέσεως (ΑΠ 1716/1998). Με τον πρώτο κατά σειρά λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, με αναφορά στο άρθρο 559 αρ. 16 ΚΠολΔ, ότι παρά το νόμο δεν δέχθηκε την ύπαρξη δεδικασμένου από τις 85, 86/2002 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου, ισχυρισμό τον οποίο πράγματι το αναιρεσείον επαναδιατύπωσε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο ως εφεσίβλητο με τις έγγραφες προτάσεις του.

Για το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου αυτού αναιρέσεως νομοτύπως και εμπροθέσμως εκδόθηκε θετική γνωμοδότηση του αρμοδίου Γ' Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, για την εμπρόθεσμη κατάθεσή της οποίας στη γραμματεία του Εφετείου Ναυπλίου συντάχθηκε προς τούτο η 1/4-1-2005 έκθεση (άρθρο 12 ν. 2298/1995, όπως αντικ.

με άρθρο 42 του ν. 2721/1999). Κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως "Δυνάμει της υπ' αριθμ. 1086784/9374/0010/14-10-1999 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Μεταφορών και Επικοινωνιών, η οποία δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 778/29-10-1999, τευχ. Δ') κηρύχθηκε αναγκαστική απαλλοτρίωση για λόγους δημόσιας ωφελείας και ειδικότερα για την κατασκευή της νέας σιδηροδρομικής γραμμής κανονικού πλάτους και υψηλών ταχυτήτων μεταξύ Κορίνθου - Πατρών στο τμήμα Κόρινθος - Άγιος Βασίλειος (υπότμημα Α' Κόρινθος - Κιάτο, από χθ. 0+000 έως χθ. 21+200), έκτασης συνολικού εμβαδού 1.001.213,5 τ.μ.

Η ανωτέρω απαλλοτριούμενη έκταση βρίσκεται στην κτηματική περιοχή του Νόμου Κορινθίας και εικονίζεται στα από Ιουνίου 1998 με κλίμακα 1:500 κτηματολογικά διαγράμματα της "ΕΡΓΑ Ο.Σ.Ε. Α.Ε." και τον υπ' αριθμ. Τεύχους 25Α/Κ.Π.-1 αντίστοιχο κτηματολογικό πίνακα, τα οποία έχει συντάξει η ανάδοχος μελέτης "ΑΞΩΝ ΜΕΛΕΤΑΙ Α.Τ.Ε." και έχουν εγκριθεί από το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, μετά δε τη μερική ανάκληση συντάχθηκαν και θεωρήθηκαν από τον αρμόδιο μηχανικό κτηματογράφησης .....

στις 26-3-2002. Η απαλλοτρίωση αυτή κηρύχθηκε υπέρ του ΟΣΕ και με δαπάνη της "ΕΡΓΑ Ο.Σ.Ε. Α.Ε.". Μεταξύ των απαλλοτριούμενων ακινήτων περιλαμβάνονται και τα ακίνητα με αριθμό ...., ...., και ..... του οικείου κτηματολογικού πίνακα που ανήκουν αντίστοιχα στους αιτούντες. Με τις υπ' αριθμ. 61/2001 και 56/2001 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου, δικάσαντος κατά την διαδικασία των απαλλοτριώσεων, καθορίστηκε προσωρινά η τιμή μονάδος αποζημιώσεως των απαλλοτριωθέντων ακινήτων, ενώ με την υπ' αριθμ. 421/2001 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου, καθορίστηκε η οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης για την απαλλοτριωθείσα έκταση.

Στη συνέχεια με τις υπ' αριθμ. 86 και 85/17-4-2002 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου οι αιτούντες αναγνωρίστηκαν δικαιούχοι της σχετικής αποζημίωσης. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τη με αριθμό 86/2002 απόφαση η πρώτη αιτούσα Χ1 (και όχι ο πατέρας αυτής Χ2) αναγνωρίσθηκε δικαιούχος του υπ' αριθμ. .....

ακινήτου, δηλαδή τεμαχίου που βρίσκεται στη θέση "....." της κτηματικής περιφέρειας της τέως Κοινότητας .... και ήδη ..... Στο ιστορικό της παραπάνω απόφασης αναφέρεται ότι η αιτούσα αυτή τυγχάνει ψιλή κυρία του αναφερομένου στον οικείο κτηματολογικό πίνακα υπό αύξοντα αριθμό ..... ακινήτου (αγροτεμαχίου εκτάσεως 600 τ.μ.

περίπου στη θέση "......" της κτηματικής περιφέρειας τέως κοινότητας .....), σύμφωνα με το προσκομιζόμενο υπ' αριθμ. ..... συμβόλαιο γονικής παροχής της Συμ/φου Σικυώνος Γεωργίας Θεοφανίδου. Στο διατακτικό της παραπάνω αποφάσεως γίνεται δεκτή η αίτηση της αιτούσας και αναγνωρίζεται δικαιούχος για το υπ' αριθμ. .....

ακίνητο, δηλαδή αναγνωρίζεται δικαιούχος για ολόκληρο το απαλλοτριούμενο ακίνητο με τον παραπάνω αριθμό, εκτάσεως 914 τ.μ. και όχι μόνο 600 τ.μ., όπως εκλαμβάνει το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Τούτο συνάγεται από το ότι: το Δικαστήριο προέβη σε αναγνώριση ολόκληρης της εκτάσεως από το γεγονός ότι δεν περιλαμβάνει απορριπτική διάταξη για μέρος της εκτάσεως εάν ήθελε κάτι τέτοιο και σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 11 του Ν. 2882/2001, ούτε απείχε από την έκδοση της αποφάσεως, αλλά εκτιμώντας τόσο τον επικαλούμενο τίτλο όσο και τα λοιπά στοιχεία και την ανυπαρξία δικαιωμάτων του Δημοσίού, προέβη στην αναγνώριση ως δικαιούχου της αιτούσας.

Εξάλλου, η αναφορά της λέξεως "περίπου" στον επικαλούμενο τίτλο και την απόφαση δεν καθιστά απαγορευτική την αναγνώριση για το επιπλέον εμβαδόν από αυτό που αναφέρεται στον τίτλο του. Επίσης ουδεμία ευθύνη έχει το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων έναντι εκείνου που τυχόν διεκδικήσουν μέρος της αποζημίωσης και τέτοια ευθύνη έχει εκείνος που εισέπραξε την αποζημίωση και αυτό οφείλει να καταβάλει ολόκληρη την αποζημίωση για το ακίνητο που απαλλοτριώθηκε.

Σε σχέση με το δεύτερο αιτούντα Χ3, αυτός αναγνωρίσθηκε δικαιούχος με την ίδια, ως άνω, απόφαση του υπ' αριθμ. ..... ακινήτου, αγροτεμαχίου, που βρίσκεται στη θέση "....." της ως άνω κτηματικής περιφέρειας. Στο ιστορικό της πιο πάνω απόφασης αναφέρεται ότι ο εν λόγω αιτών είναι κύριος του αναφερόμενου στον οικείο κτηματολογικό πίνακα υπ' αύξοντα αριθμό .....

ακινήτου (αγροτεμαχίου, εκτάσεως 300 τ.μ. περίπου στη θέση "....." της κτηματικής περιφέρειας ....) σύμφωνα με το προσκομιζόμενο υπ' αριθμ. ..... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Σικυώνος Ιωάννη Βασιλόπουλου, νόμιμα μεταγεγραμμένο. Στο διατακτικό της πιο πάνω αποφάσεως γίνεται δεκτή η αίτηση του εν λόγω αιτούντος και αναγνωρίζεται δικαιούχος για το υπ' αριθμό .....

του κτηματολογικού πίνακα ακίνητο, ήτοι αναγνωρίζεται δικαιούχος για ολόκληρο το απαλλοτριούμενο ακίνητο με τον προαναφερόμενο αριθμό, εκτάσεως 520 τ.μ. και όχι μόνο 300 τ.μ., όπως εκλαμβάνει το καθ' ου. Τέλος, σε σχέση με την με αριθμό .... ιδιοκτησία του κτηματολογικού πίνακα, με την υπ' αριθμ. 85/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου αναγνωρίσθηκαν ο υπό στοιχεία 3α και 3β αιτούντες Χ4 και Χ5 δικαιούχοι της αποζημίωσης για ολόκληρη την αναφερόμενη στον κτηματολογικό πίνακα έκταση 914 τ.μ.

και όχι μόνο 786 τ.μ. όπως εκτιμά το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Είναι χαρακτηριστικό εν προκειμένω ότι στο ιστορικό της απόφασης αυτής αναφέρεται ότι οι εν λόγω αιτούντες απέκτησαν την αποκλειστική κυριότητα της ανωτέρω ιδιοκτησίας σε μείζονα έκταση και ειδικότερα αναφέρεται στα υπ' αριθμ. .... και ....πωλητήρια συμβόλαια του συμβολαιογράφου Σικυώνος Ιωάννη Καλαχάνη, που έχουν μεταγραφεί νόμιμα.

Δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση οι αιτούντες αυτοί αναγνωρίζονται δικαιούχοι για ολόκληρο το εμβαδόν των 914 τ.μ., όπως αναφέρεται στο .... ακίνητο και όχι μόνο για εμβαδόν 786 τ.μ., όπως υπολαμβάνει το καθό Ταμείο. Με τα δεδομένα αυτά έπρεπε το καθ' ου να προβεί σε απόδοση αποζημιώσεων για ολόκληρα τα παραπάνω ακίνητα με αριθμούς:

Α) .... στην πρώτη αιτούσα για εμβαδόν 914 τ.μ., Β) .... στον δεύτερο αιτούντα για εμβαδόν 520 τ.μ., και Γ) .... στους δυο τελευταίους των αιτούντων και για εμβαδόν 914 τ.μ. και όχι μόνο για τμήματα 600, 300 και 786 τ.μ. αντίστοιχα".

Από την επιτρεπτή επισκόπηση των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι την κρίση της για την έκταση και τα αποτελέσματα του απορρέοντος από τις 85 και 86/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου δεδικασμένου, αναφορικά με την επιφάνεια των απαλλοτριωθέντων ακινήτων για τα οποία οι αιτούντες και ήδη αναιρεσίβλητοι αναγνωρίσθηκαν δικαιούχοι της αποζημιώσεως με τις εν λόγω αποφάσεις, στήριζε αποκλειστικά στις αποφάσεις αυτές, κατά τις ενδιαφέρουσες αιτιολογίες των οποίων (ι) 86/2002 απόφαση α. ( με στοιχ ....

ακίνητο) "Η επίδικη έκταση αγροτεμάχιο βρίσκεται στη θέση "..... της κτηματικής περιφέρειας ......, με εμβαδόν 600 τ.μ περίπου" β. (με στοιχ .... ακίνητο) "η επίδικη έκταση - αγροτεμάχιο βρίσκεται στη θέση "....." της κτηματικής περιφέρειας ....., με εμβαδόν 300 τ.μ περίπου". (ιι) 85/2002 απόφαση (α) με στοιχ. ...., ..... ιδιοκτησία: " η επίδικη έκταση - αγροτεμάχιο, βρίσκεται στη θέση "......" της κτηματικής περιφέρειας της πόλης ......, με εμβαδόν 1300, 500, 250 και 467 τ.μ αντίστοιχα", με αναφορά του στο διατακτικό τους των ιδιοκτησιών αυτών με την διατύπωση "που περιγράφονται στο σκεπτικό της παρούσης" και μετά την διόρθωσή τους με τις 36 και 35/2005 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου, κατά μερική παραδοχή σχετικών αιτήσεων των ήδη αναιρεσιβλήτων, "ιδιοκτησίες, που αναφέρονται στο κτηματολογικό πίνακα και περιγράφονται στο σκεπτικό της παρούσης".

Αντίθετα οι εν λόγω αιτήσεις απορρίφθηκαν κατά την αιτουμένη διόρθωση ως προς την έκταση των απαλλοτριωθέντων ακινήτων, με την αιτιολογία ότι κατά τούτο "αποτυπώνεται η αληθινή βούληση και κρίση του δικαστηρίου, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τα υπάρχοντα κατά τη συζήτηση αποδεικτικά μέσα". Από την αντιπαραβολή των αιτιολογιών και του διατακτικού των 85 και 86/2002 αποφάσεων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου και τις παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως ότι οι αιτούντες και ήδη αναιρεσίβλητοι αναγνωρίσθηκαν δικαιούχοι της αποζημιώσεως για ολόκληρα τα παραπάνω ακίνητα με αριθμούς α. ...., εμβαδού 314 τ.μ, β. ...., εμβαδού 520 τ.μ και γ. ...., εμβαδού 914 τ,μ αντί εκείνου των α. 600, β. 300 και γ. (ομού ....,..... ), 1300, 500, 250 και 467 τ.μ, σε συνέπεια με την οποία υποχρέωσε το καθού και ήδη αναιρεσείον σε απόδοση της αποζημιώσεως κατά την εντεύθεν προκύπτουσα διαφορά των α. (914 - 600) 314 τ.μ, β. (520 - 300) 220 τ.μ και (914 - 786, όπως δέχεται το καθού) 128 τ.μ, παραβίασε το απορρέον από τις εν λόγω αποφάσεις δεδικασμένο ως προς την έκταση και τα αποτελέσματα αυτού από αναφορικά με την επιφάνεια των απαλλοτριωθέντων ακινήτων, κατά τον βάσιμο περί τούτου πρώτο και μοναδικό λόγο αναιρέσεως, αφού δεν εισάγεται κατά την παράλληλα διατυπούμενη με τον δεύτερο λόγο αναιρετική αιτίαση του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ, για την οποία με την 1/4-1-2005 έκθεση του Ν.Σ διατυπώνεται αρνητική για τη βασιμότητά της γνώμη (άρθρο 12 παρ. 1,2 του ν. 2298/1995, όπως αντικαταστάθηκε με τα άρθρα 28 παρ. 3 του ν. 2579/1998 και 42 ν. 2721/1999).

Σε συνέπεια με τις παραδοχές αυτές πρέπει, κατά παραδοχή του μοναδικού λόγου αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του αυτού Εφετείου Ναυπλίου, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (Κ.Πολ.Δ 580 παρ. 3).

Τέλος, πρέπει να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (Κ.Πολ.Δ 183) του οποίου η νομική υπηρεσία διεξάγεται δια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, τα οποία ορίζει μειωμένα κατά την αμοιβή του πληρεξούσιου δικηγόρου (ΑΠ 404/2005, 1258/2005) ( άρθρα 22 παρ. 1 ν. 2693/1957, 5 παρ. 12 ν. 1738/1987 και 2 της 134.423/1992 κ.ν.α) και προσδιορίζει στο ποσό των 300,00 Ευρώ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 309/2004 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση της στο ίδιο Εφετείο συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει μειωμένα στο ποσό των τριακοσίων (300,00) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ