Supreme Court dismisses appeal due to lack of attorney's presence and unproven power of attorney during hearing.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece declared the appeal inadmissible because the designated attorney failed to appear in court without proving explicit authority to expedite the hearing. The court found that while documents were served, the second appellant and one respondent were absent, and no evidence showed the absent appellant granted power of attorney to the present lawyer. Consequently, the court ruled that the hearing could not proceed as required by procedural law.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94(1), 96(1), 104, 568(4), 576(1) and 3 of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court must examine the existence of power of attorney during the hearing, and if the attorney representing a party does not appear and such authority is not proven, the party is deemed legally absent, rendering preparatory acts and summonses invalid.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 690 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 690/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Σφυρή και 2. Χ2, κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Των αναιρεσίβλητων: 1. Ψ1, κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο και 2. Ψ2, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Τσίπρα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-10-1990 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λευκάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 168/1991 του ίδιου Δικαστηρίου και 976/1996 του Εφετείου Πατρών. Κατά της ανωτέρω εφετειακής απόφασης άσκησαν, οι ήδη αναιρεσείοντες την από 10-3-1997 αίτηση αναιρέσεως, η οποία απορρίφθηκε με την υπ'αριθμ. 371/2002 απόφαση του Αρείου Πάγου. Στη συνέχεια άσκησαν την από 25-8-2002 αίτηση αναψηλάφησης που κατατέθηκε στο Εφετείο Πατρών. Το Εφετείο Πατρών εξέδωσε την 68/2004 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 3-1-2007 αίτησή τους και με τους από 9-9-2008 και 20-9-2008 προσθέτους λόγους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μαζαράκης ανέγνωσε την από 7-11-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων.
Ο πληρεξούσιος του παραστάντος αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 αρ. 1, 96 παρ.1, 104, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1 και 3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει, ότι στην περίπτωση κατά την οποία ο φερόμενος έως τη συζήτηση της υποθέσεως ενώπιον του Αρείου Πάγου, ως πληρεξούσιος δικηγόρος του διαδίκου που φέρεται ότι επισπεύδει τη συζήτηση, δεν εμφανισθεί στο ακροατήριο για τη συζήτηση της υποθέσεως και δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, η οποία απαιτείται κατά τη συζήτηση και την ύπαρξη της οποίας αυτεπαγγέλτως πλέον κατά τη συζήτηση αυτή οφείλει να εξετάσει το δικαστήριο, ο εν λόγω διάδικος θεωρείται δικονομικώς απών και κηρύσσονται άκυρες οι προπαρασκευαστικές πράξεις και κλήσεις, με βάση τις οποίες φέρεται ότι επισπεύδει τη συζήτηση, με αποτέλεσμα να μη χωρεί εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, σύμφωνα με την οποία ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.
Και τούτο γιατί διαφορετικά θα καταστρατηγείτο η διάταξη του άρθρου 104 Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία, μόνο για τις προπαρασκευαστικές πράξεις θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υποθέσεως (Ολ. ΑΠ 9/2003). Στην προκείμενη περίπτωση, από τις προσκομιζόμενες ..., ..., ..., ..., ... και ...
εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ..., στις οποίες προσαρτώνται οι από 9-9-2008, 11-9-2008, 25-9-2008, 26-9-2008, 15-10-2008 και 16-10-2008, αντίστοιχα, αποδείξεις παραλαβής από τον αρμόδιο αξιωματικό του Αστυνομικού Καισαριανής των δικογράφων που θυροκολήθηκαν και οι από 10-9-2008, 12-9-2008, 26-9-2008, 26-9-2008, 16-10-2008 και 17-10-2008 βεβαιώσεις περί αποστολής της ταχυδρομικής ειδοποίησης που ορίζει το άρθρο 128 παρ.4γ ΚΠολΔ, προκύπτει ότι τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως επισπεύδουν οι αναιρεσείοντες δια του φερόμενου ως πληρεξουσίου δικηγόρου τους Δημητρίου Σφυρή, με παραγγελία του οποίου η ως άνω αρμόδια δικαστική επιμελήτρια επέδωσε στους αναιρεσιβλήτους κυρωμένο αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης και των από 9-9-2008 και 20-9-92008 πρόσθετων λόγων, μαζί με τις οικείες πράξεις ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτησή τους για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας νόμιμη δικάσιμο της 19-11-2008.
Κατ' αυτή όμως δεν παραστάθηκαν ο δεύτερος αναιρεσείων Χ2 και ο πρώτος αναιρεσίβλητος Ψ1, ενώ παραστάθηκαν νομίμως ο πρώτος αναιρεσείων, καθώς και η δεύτερη αναιρεσίβλητη. Περαιτέρω, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι ο απολειπόμενος δεύτερος αναιρεσείων είχε χορηγήσει πληρεξουσιότητα στον εν λόγω δικηγόρο για να επισπεύσει τη συζήτηση της υποθέσεως, αλλά ούτε και αποδεικνύεται ότι ο αναιρεσείων αυτός κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην παρούσα δικάσιμο από τον ομόδικό του ή τους αντιδίκους τους αναιρεσιβλήτους, αφού οι αμέσως πιο πάνω παριστάμενοι δεν επικαλούνται, ούτε, άλλωστε, προσκομίζουν τις οικείες εκθέσεις επιδόσεως της αιτήσεως και των πρόσθετων λόγων με την πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση στη δικάσιμο αυτή.
Επομένως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 576 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και των πρόσθετων λόγων.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 3-1-2007 αίτησης και των από 9-9-2008 και 20-9-2008 πρόσθετων λόγων των 1) Χ1 και 2) Χ2 για αναίρεση της 68/2004 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαρτίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Μαρτίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ