Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling cited compensation code articles are procedural law.

Απόφαση 688 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 688/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαρτίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Κωνσταντίνο Τζαβάρα και Δημήτριο Δερβιτσιώτη. Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς των Οικονομικών, ΠΕΧΩΔΕ, Πολιτισμού, που κατοικοεδρεύουν στην Αθήνα και από τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια Αγγελική Καστανά, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24 Ιανουαρίου 2003 αίτηση προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε ενώπιον του Εφετείου Πατρών.

Εκδόθηκε η 657/2003 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5 Φεβρουαρίου 2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Βούλγαρης, ανέγνωσε την από 10 Απριλίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Οι πληρεξούσιοι του αναιρεσείοντος ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ 11 του Κ.Πολ.Δ., λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που δεν προσκομίσθηκαν ή, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, προσκομίσθηκαν απαράδεκτα ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα εξής έγγραφα, ήτοι: 1) την από 22.8.2001 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πολ. μηχανικού Β. Κ. και, 2) την από 17.8.2002 τεχνική έκθεση του Ν. Δ. και 3) την κατάθεση του μάρτυρα Β. Π., τα οποία είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει, και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια που ιδρύει τον από τον αριθμ. 11 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

λόγο αναίρεσης. Ως προς την κατάθεση του μάρτυρα Β. Π. γίνεται ρητή αναφορά την προσβαλλομένη (βλ. τρίτο φύλλο αυτής), αλλά από τη διαβεβαίωση στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ότι το Εφετείο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, έλαβε υπόψη, εκτός από τα άλλα αποδεικτικά μέσα, και όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο υπόλοιπο αιτιoλoγικό της απόφασης δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο από το οποίο να μπορεί να δημιουργηθεί αμφιβολία για το εάν το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα υπό στοιχεία 1 και 2 έγγραφα, γίνεται απολύτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα έγγραφα αυτά.

Είναι επομένως αβάσιμος ο δεύτερος λόγος της αίτησης.

ΙΙ. Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 παρ. 4, 561 παρ 1, 577 παρ. 3 και 578 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατό να διαγνωσθεί με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου, αν και ποίο λόγο, από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ., θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Διαφορετικά, ο λόγος αναίρεσης απoρρίπτεται ως απαράδεκτος (αόριστος), χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλο έγγραφο και σ' αυτή την προσβαλλόμενη απόφαση. Ειδικότερα, ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 παρ. 11. Κ.Πολ.Δ. λόγο αναίρεσης, αν προσβάλλεται η απόφαση, διότι το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη έγγραφα που δεν προσκομίσθηκαν, πρέπει να αναφέρεται πλην άλλων στο αναιρετήριο ποία είναι αυτά τα αποδεικτικά μέσα.

Συνεπώς, είναι απoρριπτέoς ως απαράδεκτος ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 559 παρ. 11 Κ.Πολ.Δ. (και όχι 559 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ., όπως μνημονεύεται στο αναιρετήριο) ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη έγγραφα τα οποία δεν επικαλέσθηκε και προσκόμισε το αναιρεσίβλητο Ελλ. Δημόσιο, διότι δεν αναφέρεται ποια είναι αυτά τα αποδεικτικά μέσα τα οποία έλαβε υπόψη το Εφετείο. Ο αυτός λόγος αναιρέσεως κατά το μέρος αυτού με το οποίο προβάλλεται αιτίαση από το άρθρο 559 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. , ήτοι ότι με την κρίση του Εφετείου αναφορικώς με τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος του απαλλοτριωθέντος ακινήτου του αναιρεσείοντος παραβιάσθηκαν οι διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 8, 19 παρ. 7 εδ. γ' και 8 εδαφ. β του Ν. 2882/2001 (Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων) είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι οι ειρημένες διατάξεις είναι δικονομικού δικαίου, καθορίζουν δηλαδή τον τρόπο και τη μορφή της ένδικης προστασίας και στην προκειμένη περίπτωση η διάταξη 20 παρ. 8 του Ν. 2882/01 αφορά την ελεύθερη εκτίμηση των αποδείξεων από το Εφετείο, η διάταξη 19 παρ. 7 εδαφ. γ' αφορά την κατ' ουσίαν έρευναν της υποθέσεως και όταν απουσιάζει κάποιος από τους διαδίκους και η παραγρ. 8 εδαφ. β' του άρθρ. 19 του άνω Νόμου αφορά υποχρέωση του Γραμματέως να καταχωρεί τους ισχυρισμούς των διαδίκων και να μνημονεύει τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν αυτοί.

Συνεπώς δεν αφορούν οι εν λόγω διατάξεις κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ρυθμίζοντα τις προϋποθέσεις για την κτήση δικαιωμάτων και γένεση υποχρεώσεων και επιβολή κυρώσεων, στην παραβίαση του οποίου αναφέρεται η παρ. 1 του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ.

ΙΙΙ. Επειδή κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμός 20 Κ.Πολ.Δ. ο αναφερόμενος σ' αυτό λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας μόρφωσε την κρίση του αποκλειστικώς ή κατά κύριο λόγο από το έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε και όχι όταν συνεξετίμησε αυτό μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα χωρίς να εξαίρεται το έγγραφο αναφορικά με το πόρισμα για την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του αποδεικτέου γεγονότος. Κι αυτό γιατί στην τελευταία περίπτωση δεν είναι εφικτή η εξακρίβωση της ιδιαίτερης αποδεικτικής σημασίας του εγγράφου παρά μόνο με την εκτίμηση και των άλλων αποδεικτικών μέσων που συνεκτιμήθηκαν μ' αυτό, η οποία όμως δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφασή του, για να καταλήξει στην κρίση του για την αξία του απαλλοτριωθέντος ακινήτου του αναιρεσείοντος στηρίχθηκε σε περισσότερα αποδεικτικά μέσα, δηλαδή στις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν και σε όλα τα έγγραφα τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν και η υπ' αριθμ. 26/432/5-4-02 βεβαίωση του Υπουργείου Πολιτισμού χωρίς να στηρίξει σ' αυτήν αποκλειστικώς ή κατά κύριο λόγο το επί της ουσίας πόρισμά του.

Συνεπώς ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του ανωτέρω εγγράφου πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-Απορρίπτει την από 5-2-04 αίτηση του Γ. Κ. για αναίρεση της 657/03 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Και

-Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ