Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appellate court's decision was not final.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the Thessaloniki Court of Appeal's decision of 690/2004. The appellate court had declared the lawsuit inadmissible after substituting the original plaintiff with a new entity, thereby terminating the proceedings without a final judgment on the merits. The Court ruled that since the decision did not definitively resolve the dispute, it was not final and thus could not be appealed under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 553(1)(b) and Art. 577 of the Civil Procedure Code; An appeal is admissible only against final judgments; a judgment that declares a lawsuit inadmissible without ruling on the merits is not final and cannot be appealed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 687 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 687/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ..... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μόκκα βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.
Του αναιρεσιβλήτου: Αθλητικού Σωματείου με την επωνυμία "Γυμναστικός Σύλλογος Ο ΗΡΑΚΛΗΣ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Πατιερίδη βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-2-1996 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8202/1999 του ίδιου Δικαστηρίου, με την οποία κηρύχθηκε αυτό αναρμόδιο προς εκδίκαση της αγωγής και παρέπεμψε αυτή στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, 17636/2000 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και 1919/2001 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο ήδη αναιρεσείων με την από 12-11-2001 αίτησή του.
Εκδόθηκε η 626/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε την 1919/2001 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο αυτό Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρεθείσα απόφαση.
Εκδόθηκε η 690/2004 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8-6-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Καλούδης, διάβασε την από 28-4-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 8-6-2005 αίτηση περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθ. 690/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά το άρθρο 553 παρ.1 εδ. β΄ του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων που περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή. Αν η απόφαση είναι κατά ένα μέρος οριστική, δεν επιτρέπεται αναίρεση ούτε κατά των οριστικών διατάξεων, πριν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη.
Εξάλλου, οριστική είναι η απόφαση με την οποία τελειώνει η δίκη με την παραδοχή ή απόρριψη της αγωγής ή άλλου εισαγωγικού δικογράφου και το δικαστήριο απεκδύεται από κάθε άλλη εξουσία στη δικαζόμενη υπόθεση. Αντιθέτως, μη οριστική είναι η απόφαση που παρασκευάζει την υπόθεση για την οριστική επίλυση της διαφοράς.
Έτσι, μη οριστική είναι και η απόφαση του Εφετείου με την οποία εξαφανίζεται η πρωτόδικη απόφαση και κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση της αγωγής, αφού το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται οριστικά επί της αγωγής. Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχτηκε ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ.1, 2 παρ.1 και 3, 5 παρ.1, 6 παρ.2 και 16 του Ν. 1958/1991, τα άρθρα 1 εδ.β΄ και 9 εδ.α΄ και β΄ του Π.Δ. 207/1997 και τα άρθρα 64, 73 και 139 του Ν. 2725/1999, το αρχικά εναγόμενο αθλητικό σωματείο με την επωνυμία "Γυμναστικός Σύλλογος ΗΡΑΚΛΗΣ", υποκαταστάθηκε αυτοδικαίως σε όλα τα δικαιώματα και τις ενοχικές του υποχρεώσεις έναντι τρίτων από την αθλητική ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΚΑΕ ΗΡΑΚΛΗΣ", η οποία νομιμοποιείται αποκλειστικά να συνεχίσει τη δίκη, και προς την οποία έπρεπε να επιδοθεί η κλήση προς συζήτηση της αγωγής.
Ακολούθως, το Εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση κατά παραδοχή της εφέσεως και κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της αγωγής. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι, κατά τα ανωτέρω, μη οριστική και πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρ. 577 του ΚΠολ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την κρινόμενη από 8-6-2005 αίτηση περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 690/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαρτίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 28 Μαρτίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ