Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, finding no violation of Article 281 of the Civil Code.

Απόφαση 683 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 683/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Μαρία Χυτήρογλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1 Σ. συζ. Α. Τ., το γένος Χ. Α., 2 Α. Τ. του Ι., 3 Α. Α. του Χ. και 4 Α. Σ. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ελευθέριο Σπύρου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ε. Σ. του Ε., 2 Ά., συζύγου Μ. Φ., το γένος Π. Δ., 3 Α., συζύγου Δ. Κ., το γένος Χ. Σ.,4 Γ. συζύγου Δ. Σ., το γένος Π. Γ., 5Ε. Μ. του Δ., 6 Ι. Π. του Δ., 7 Α., συζύγου Ι. Π., το γένος Β. Κ., 8 Κ. Τ. του Β., 9 Ό. συζ. Σ. Φ. το γένος Α. Χ., 10 Α. Κ. του Π., 11 Χ. Μ. του Α., 12Μ. συζύγου Χ. Μ., το γένος Α. Κ., 13 Δ. Τ. του Θ., 14 Φ., συζύγου Δ. Τ., το γένος Ν. Μ., 15 Μ. Κ. του Κ. και 16 Γ. Ι. του Χ., όλων κατοίκων .... Από τους ανωτέρω οι υπό στοιχείο 1ος, 2η , 8ος, 9η, 13ος,14η, 15ος των αναιρεσιβλήτων, εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιάκωβο Μαθιουδάκη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις. Οι λοιποί αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ'αριθ.κατάθ.24390/2007 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:25654/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 224/2012 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 22-3-2013 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Μαρία Χυτήρογλου, ανέγνωσε την από 23-1-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των αρθ. 576 Κ.ΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κάποιος από τους διαδίκους, ο Αρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως, αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι ή αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου οπότε εξετάζεται αυτεπαγγέλτως αν ο τελευταίος κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως. Στην περίπτωση που η κλήση για την συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και συντρέχει περίπτωση απλής ομοδικίας ο Αρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς τον μη νομίμως παριστάμενο διάδικο .χωρίζει την υπόθεση και η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως (αρθ. 576 παρ. 3 εδ 2 Κ.Πολ.Δ επί απλής ομοδικίας το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 62 του ν. 4139/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση από τις με αριθμούς .../ 8-10-2013, .../8-10-2013. .../10-10-2013, .../8-10-2013, .../8-10-2013, .../ 8-10-2013, .../10-10-2013, .../10-10-2013 και .../8-10-2013 εκθέσεις επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, …, που προσκομίζουν και επικαλούνται οι αναιρεσείοντες .προκύπτει ότι αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου για την σημειούμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, με κλήση να παραστούν σ' αυτήν επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους εκ των αναιρεσιβλήτων, κατά αύξοντα αριθμό, τρίτη, (Α. συζ. Δ. Κ.), τέταρτη (Γ. συζ. Δ. Σ.), πέμπτη (Ε. Μ. του Δ.), έκτο (Ι. Π. του Δ.), έβδομη (Α. συζύγου Ι. Π.), δέκατο (Α. Κ. του Π.) και ενδέκατο (Χ. Μ.) δωδέκατη (Μ. Χ. Μ.) και δέκατο έκτο (Γ. Ι. του Χ.), οι οποίοι, όμως δεν εμφανίστηκαν όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση από την σειρά του οικείου πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο .

Συνεπώς, επιτρεπτώς εξετάζεται η βασιμότητα της ένδικης αίτησης αναιρέσεως παρά την απουσία αυτών (576 παρ. 2 εδ. 3 Κ.Πολ.Δ).

Με την με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 170/18-7-2013 αίτηση διώκεται η αναίρεση της 224/2012 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών.

Ειδικότερα. Με την από 23-5-2007 αγωγή, οι αναιρεσίβλητοι με την ιδιότητα των συνιδιοκτητών αυτοτελών οριζόντιων ιδιοκτησιών, επί της επί της οδού ... στον …, κειμένης πολυόροφης οικοδομής, υποστήριξαν ότι, οι αναιρεσείοντες, συνιδιοκτήτες και αυτοί αυτοτελών οριζόντων ιδιοκτησιών στην ίδια πολυόροφη οικοδομή, οι σχέσεις των οποίων ρυθμίζονται με τον αναφερόμενο σ' αυτήν Κανονισμό που μεταγράφηκε νόμιμα στο οικείο υποθυκοφυλακείο, προέβησαν σε τροποποίηση του με την .../13-12-04 πράξη της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ελισάβετ Καλπάκη-Πετίδου και παραχώρησαν την αποκλειστική χρήση του προκηπίου της πολυκατοικίας των έκτασης 165 τ.μ στους αναιρεσείοντες. Επικαλούμενοι στην συνέχεια ότι η άνω παραχώρηση ,με πλειοψηφία ποσοστών 4/5 των ιδιοκτητών ,είναι άκυρη ως αφορώσα κοινόχρηστο χώρο που δεν εξυπηρετεί το κοινό συμφέρον, ζήτησαν με την αγωγή των να αναγνωριστεί ότι είναι άκυρη. Επ αυτής εκδόθηκε 25654/08 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης που την έκανε δεκτή ως νόμιμη και ουσιαστικά βάσιμη και αναγνώρισε ότι η παραχώρηση του προκηπίου των 165 τμ στους αναιρεσείοντες που έγινε με την .../13-12-04 πράξη της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ελισάβετ Καλπάκη-Πετίδου είναι άκυρη. Μετά από εφέσεις που άσκησαν οι αναιρεσείοντες εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση η οποία τις απέρριψε και επικύρωσε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 § 1 του ν. 3741/1929, επιτρέπεται στους συνιδιοκτήτες να κανονίσουν με ιδιαίτερη συμφωνία στην οποία είναι απαραίτητη η συναίνεση όλων, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της συνιδιοκτησίας, καθορίσουν γενικές συνελεύσεις και δώσουν σε καθορισμένη πλειοψηφία το δικαίωμα να λαμβάνει, για το κοινό συμφέρον, κάθε απόφαση σχετική με τη συντήρηση, βελτίωση και χρήση των κοινών μερών του ακινήτου.

Εξάλλου, στο άρθρο 13 § ι του ίδιου νόμου ορίζεται ότι, κάθε σύμβαση που κανονίζει ή μεταβάλει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και καταχωρίζεται στο βιβλίο μεταγραφών. Τέλος, στο άρθρο 9 του ν. 1562/1985 ορίζεται ότι, με αίτηση της πλειοψηφίας τουλάχιστον 65% των συγκυρίων, μπορεί να επιτραπεί από το Δικαστήριο, η συμπλήρωση ή και η τροποποίηση του Κανονισμού, όταν εμφανίζει ελλείψεις, που εμποδίζουν τη λειτουργία της συνιδιοκτησίας.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των παραπάνω νόμων, ο πρώτος των οποίων εξακολουθεί να ισχύει και μετά την εισαγωγή του Αστικού Κώδικα (άρθρο 54 ΕισΝΑΚ), προκύπτει ότι, η τροποποίηση της πράξης συστάσεως της οροφοκτησίας και του Κανονισμού της πολυκατοικίας μπορεί να γίνει α) με συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών, η οποία πρέπει να περιβληθεί το συμβολαιογραφικό τύπο και να μεταγραφεί, β) με δικαστική απόφαση, όταν το ζητήσουν συγκύριοι, που αντιπροσωπεύουν το 65% και γ) με απόφαση της Γενικής συνέλευσης των συνιδιοκτητών, που λαμβάνεται με πλειοψηφία, εάν προβλέπεται τέτοια δυνατότητα από τον Κανονισμό.

Ειδικότερα, αναφορικά με την τελευταία αυτή περίπτωση, είναι δυνατή η ανάθεση με τον Κανονισμό στη Γενική Συνέλευση των συνιδιοκτητών, του δικαιώματος τροποποιήσεως συγκεκριμένων όρων του Κανονισμού, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, και με καθορισμένη πλειοψηφία. Στην περίπτωση αυτή, κι αν ακόμη η ανάθεση που γίνεται από τον Κανονισμό είναι απεριόριστη, η τροποποίηση από την πλειοψηφία δεν μπορεί να θίγει δικαιώματα των (μειοψηφούντων) συνιδιοκτητών που υφίστανται από το νόμο, τη σύσταση της οροφοκτησίας ή τον κανονισμό, διότι το άρθρο 4 § 1 του ν. 3741/1929, ρητώς, περιορίζει τα δικαιώματα που η παμψηφία μπορεί να εκχωρήσει σε ορισμένη πλειοψηφία, μόνο σε αποφάσεις που αφορούν τη συντήρηση, βελτίωση ή χρήση των κοινών μερών και οι οποίες λαμβάνονται για το κοινό συμφέρον.

Έτσι, δεν επιτρέπεται να τροποποιηθούν με πλειοψηφία των συνιδιοκτητών, τα ποσοστά συμμετοχής χωριστών ιδιοκτησιών στις κοινόχρηστες δαπάνες, ούτε η απαλλαγή ορισμένων ιδιοκτησιών από τέτοιες δαπάνες ούτε να τεθούν περιορισμοί στη χρήση χωριστών ιδιοκτησιών, αλλά για τις περιπτώσεις αυτές απαιτείται απόφαση του συνόλου των συνιδιοκτητών.

Η τροποποίηση του κανονισμού ή της σύστασης οριζόντιας οροφοκτησίας εφόσον έγινε χωρίς τη συναίνεση όλων των συνιδιοκτητών είναι ανίσχυρη και δεν δεσμεύει τους διαφωνούντες ακόμη και αν περιβληθεί τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου και μεταγραφεί. Στην περίπτωση, όμως, που, παρά την άνω αναγκαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 4 § 1 του ν. 3741/1929, επιχειρηθεί από την πλειοψηφία των συνιδιοκτητών με συμβολαιογραφικό έγγραφο, που υποβάλλεται σε μεταγραφή, τροποποίηση της πράξης συστάσεως και του κανονισμού της πολυκατοικίας, με την οποία θίγονται τα άνω δικαιώματα των μειοψηφούντων συνιδιοκτητών, η καταρτιζόμενη κατά τα άνω δικαιοπραξία είναι, ως προς αυτούς, και κατά το μέρος που θίγονται τα τοιαύτα δικαιώματα τους απολύτως άκυρη (άρθρα 174 και 180 ΑΚ) ως αντικείμενη ευθέως σε διάταξη νόμου (174 ΑΚ) δύναται δε, να αναγνωριστεί η ακυρότητα της οποτεδήποτε χωρίς χρονικούς περιορισμούς κατά το άρθ. 70 Κ.Πολ.Δ.

Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 παρ. 1 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν εφήρμοσε τέτοιο κανόνα, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφήρμοσε αυτόν, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθή (Ολομ.

ΑΠ 36/1988). Στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται, ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που, ανελέγκτως, δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν προφανή την παραβίαση .

Στην προκειμένη υπόθεση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, πλήττεται η προσβαλομένη απόφαση για πλημμέλεια εκ του άνω αριθμού, διότι εφήρμοσε εσφαλμένα τις διατάξεις των αρθ. 4 παρ. 1 ν .3741/1929 και αρθ. 9 παρ. 2 ν. 1562/1985, που επιτρέπουν την ρύθμιση κοινόκτητων και κοινόχρηστων χώρων, κατά τροποποίηση του κανονισμού ,με πλειοψηφία των 4/5 των ιδιοκτητών.

Συγκεκριμένα, υποστηρίζουν ότι με το να αναγνωριστεί ότι η παραχώρηση του προκηπίου σ' αυτούς είναι άκυρη παραβιάστηκαν οι άνω διατάξεις αφού η παραχώρηση έγινε με πλειοψηφία των 4/5 του συνόλου των συνιδιοκτητών ,ήτοι, πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που προβλέπεται στην διάταξη του αρθ. 9 του ν.1562/1985 και έγινε προκειμένου να εξυπηρετηθεί η εύρυθμη λειτουργία και η σύμφωνη με τον προορισμό του χρήση του ισογείου καταστήματος των η οποία, (χρήση του) άλλως, είναι αδύνατη.

Ο λόγος, όμως, αυτός, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι η τροποποίηση του κανονισμού, αφορώσα την παραχώρηση κοινόχρηστης έκτασης είναι άκυρη, ως αντιτιθέμενη στις διατάξεις του ν.3741/1929, παρά το γεγονός ότι η απόφαση λήφθηκε με πλειοψηφία ανώτερη του 65%, αφού, με την άνω πλειοψηφία είναι δυνατό να ρυθμισθούν, μόνο.

θέματα που αφορούν την συντήρηση, βελτίωση και χρήση των κοινών μερών, που γίνονται για το κοινό συμφέρον, και όχι εκείνα που γίνονται για το αποκλειστικό συμφέρον ενός εκ των συνιδιοκτητών, όπως κρίθηκε στην προκειμένη περίπτωση και οι ίδιοι οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι έγινε χάριν του συμφέροντος αυτών.

Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 9 του αρθ.559 Κ.Πολ.Δ ιδρύεται όταν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν του ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια εκ του άνω αριθμού του αρθ. 559 Κ.Πολ.Δ διότι αν και το αίτημα της αγωγής αφορούσε την αναγνώριση της ακυρότητας της παραχώρησης της αποκλειστικής χρήσης του επιδίκου προκηπίου, εν τούτοις, με την 25654/08 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου που επικύρωσε n προσβαλλόμενη απόφαση αναγνωρίσθηκε η ακυρότητα της .../13-12-2004 πράξης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ελισάβετ Καλπάκη-Πετίδου.

Και ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος διότι, από την επισκόπηση της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου που επικυρώθηκε μετά την απόρριψη των εφέσεων των διαδίκων από την προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι μετά την παραδοχή της αγωγής ως ουσιαστικά βάσιμης αναγνωρίστηκε η ακυρότητα παραδοχή της αποκλειστικής χρήσης του επιδίκου προκηπίου, που έγινε με την .../13-12-04 πράξη της άνω συμβολαιογράφου, δηλαδή, όπως ήταν και το αγωγικό αίτημα .

Κατά, το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει ότι, ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν, στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά, (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.

ΑΠ 1/1999). Για το ορισμένο του λόγου αυτού θα πρέπει, εκτός από την παράθεση των παραδοχών της απόφασης, ή, τη μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογίας και εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, δηλαδή, ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται στην απόφαση ,ή ,ως προς τι υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας και, αν πρόκειται για αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες σε τί συνίσταται ή ανεπάρκεια τους.

Δεν αρκούν γενικές εκφράσεις ούτε οι όλως περιορισμένες μεμονωμένες κατ' επιλογήν αποσπασματικές παραδοχές της απόφασης. Με την προσβαλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά σχετικά με την εκ του αρθ. 281ΑΚ προβλήθείσα ένσταση τα εξής . "Στην προκειμένη περίπτωση από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων αποδείξεως και ανταποδείξεως, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση Πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως και από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν, είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε, ως δικαστικά τεκμήρια, ορισμένα από τα οποία μνημονεύονται ειδικώς κατωτέρω, χωρίς όμως, κάποιο να - παραλειφθεί, κατά την ουσιαστική εκτίμηση της διαφοράς, αποδείχθηκαν κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά

ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι η άσκηση του καταγόμενου στην προκειμένη δίκη δικαιώματος των εναγόντων είναι καταχρηστική ο οποίος παραδεκτά προβλήθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και επαναφέρεται με σχετικό εφετήριο λόγο είναι νόμιμος, στηριζόμενος στη διάταξη του αρθ. 281 ΑΚ κρίνεται όμως απορριπτέος ως κατ' ουσίαν αβάσιμος καθόσον οι ενάγοντες αντέδρασαν άμεσα μόλις αντιλήφθηκαν την παραχώρηση της χρήσης του επιδίκου προκηπίου στους εναγόμενους οπότε δεν δικαιολογείται η δημιουργία πεποίθησης σε αυτούς ότι δεν θα ασκήσουν οι ενάγοντες το εν λόγω δικαίωμα του."" Με τον τρίτο λόγο αναίρεσης πλήττεται η απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης για παράβαση εκ του αριθμού 11 αρθ. 559 Κ.Πολ.Δ διότι κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού της πορίσματος για την απόρριψη του ισχυρισμού εκ του αρθ. 281 ΑΚ δεν έλαβε υπόψει της τα έγγραφα που επικαλέστηκαν και αποδείκνυαν ότι οι αναιρεσίβλητοι τους δημιούργησαν την πεποίθηση ότι δεν θα ασκούσαν την ένδικη αγωγή.

Ητοι δεν έλαβε υπόψει της την .../13-12-2004 πράξη της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ελισάβετ Καλπάκη-Πετίδου η οποία τροποποίησε την .../08-01-2002 πράξη διακανονισμού διοικήσεως πολυκατοικιών της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Χρυσάνθης Τσίτση -Μειμαρόγλου, και, με την οποία παραχωρήθηκε η αποκλειστική χρήση χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτου σε άλλους δεκαπέντε (15) ιδιοκτήτες οριζόντιων ιδιοκτησιών του όλου συγκροτήματος των τριών πολυκατοικιών εναντίον όμως των οποίων δεν άσκησαν αγωγή ακυρώσεως.

Ο άνω (τρίτος), λόγος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος αφού από τις παραδοχές της προσβαλομένης απόφασης προκύπτει ότι έλαβε υπόψει της τα άνω έγγραφα αφού άλλωστε, ζητείτο να αναγνωριστεί η ακυρότητα της πράξης παραχώρησης που έγινε με την πρώτη Αλλά και ο επόμενος (τέταρτος) λόγος αναίρεσης πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια εκ του αριθ. 19 αρθ. 559 Κ.Πολ.Δ διότι με την προσβαλόμενη απόφαση απορρίφθηκε η έκ του αρθ. 281 ΑΚ ένσταση χωρίς την παράθεση εγγράφου ή μαρτυρικής κατάθεσης ή άλλου αποδεικτικού μέσου, έτσι ώστε, να πάσχει παντελώς αιτιολογίας ή διότι η συγκεκριμένη αιτιολογία είναι ανεπαρκής πρέπει να απορριφθεί ,προεχόντως, ως αόριστος, αφού, δεν εξειδικεύονται τα σφάλματα του δικαστηρίου, δηλαδή, ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται στην απόφαση, ή, ως προς τι υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας έτσι ώστε να προκύπτει η παραβίαση του κανόνα του ουσιαστικού δικαίου (281 ΑΚ) ενώ σε κάθε περίπτωση η αιτιολογία είναι πλήρης, σαφής και ορισμένη.

Με βάση όλα τα ανωτέρω θα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο και καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων εκείνων εκ των αναιρεσιβλήτων που παρέστησαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο των και κατέθεσαν προτάσεις(183 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αύξοντα αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 170/2013 αίτηση αναίρεσης της 224/2012 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης .

Διατάσσει την εισαγωγή του με το 4195758/2013 διπλότυπο κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων που παρέστησαν τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων ευρώ (1800).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 21 Μαρτίου 2014.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ