Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for vague facts and failure to consider specific arguments.

Απόφαση 681 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 681/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ελένη Μαραμαθά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαρτίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Μ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Λυμπερόπουλο

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Μ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βέρα Τσάτσου - Θανοπούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., 2. ανώνυμης ελληνικής εταιρίας γενικών ασφαλειών, με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. και 3. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην .. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Αντωνόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 15-7-2002 και 4-12-2002 αγωγές των ήδη 1ου αναιρεσιβλήτου και αναιρεσείοντος, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4427/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8307/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18 Μαρτίου 2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, ανέγνωσε την από 20 Ιανουαρίου 2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της 3ης αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 559 αριθμός 1 εδ. β' Κ.Πολ.Δ. "η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ιδρύει λόγο αναιρέσεως μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς". Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι η παραβίαση ελέγχεται μόνο αν τα διδάγματα αφορούν ερμηνεία κανόνων δικαίου, ήτοι εξειδίκευση αόριστων νομικών εννοιών η υπαγωγή πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς όχι δε αν χρησιμεύουν προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων ή εκτίμηση αποδείξεων ή ερμηνεία δικαιοπραξίας.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αιτίαση υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ, ότι αυτή παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά την ερμηνεία των άρθρων 12, 16, 17 παρ. 2, 19, 20 και 26 παρ. 4 και 5 εδ. α' και β' του ν. 2696/1999 (ΚΟΚ) και δη α) ως προς την στροφή που παίρνει το σώμα (εν προκειμένω) αυτοκίνητο όταν δεχθεί κτύπημα στο πίσω αριστερό μέρος σύμφωνα με τους κανόνες της φυσικής, β) ως προς το ότι ο άνθρωπος αποφεύγει τον κίνδυνο, γ) ως προς τα εξαγόμενα από τη στατιστική στοιχεία και σε σχέση με τα σημεία συγκρούσεως των εμπλακέντων στο ατύχημα οχημάτων.

Οι προσαπτόμενες ως άνω πλημμέλειες αναφέρονται σε διδάγματα της κοινής πείρας που χρησιμεύουν για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων ή την εκτίμηση των αποδείξεων και όχι την ερμηνεία των ως άνω διατάξεων και συνεπώς ο σχετικός λόγος είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΙΙ. Για να είναι ορισμένος, σύμφωνα με τα άρθρα 118 αριθ. 4, 566 και 577 περ. 3 του ΚΠολΔ ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, εάν δε το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, πρέπει να αναφέρεται η ελάσσων πρόταση του νομικού συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και φέρεται ότι συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ώστε να προκύπτει η προβαλλόμενη πλημμέλεια από το αναιρετήριο, αφού δεν είναι επιτρεπτή η παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα.

Εάν δε η προβαλλομένη πλημμέλεια αφορά έλλειψη νόμιμης βάσεως για έλλειψη αιτιολογίας ή για ανεπαρκείς αιτιολογίες (άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ) πρέπει στο αναιρετήριο να γίνεται μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογίας και στην περίπτωση ανεπαρκούς αιτιολογίας ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται η ως προς τι υπάρχει η έλλειψη του νομικού χαρακτηρισμού, ως και οι παραδοχές του δικαστηρίου.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλει την αιτίαση κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 29 ΚΠολΔ. Ειδικότερα ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, άλλως αυτή διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δη α) τη θέση των αυτοκινήτων μετά τη σύγκρουση, β) τα μέρη που κτυπήθηκε το με αριθμό κυκλοφορίας ...55 ΙΧΕ αυτοκίνητο του ήδη αναιρεσείοντος, γ) η λωρίδα κυκλοφορίας της Λ.

Μ… που έγινε η σύγκρουση, δ) η λωρίδα κυκλοφορίας στην οποία εισήλθε μετά την έξοδό του από την οδό Α. Α…, ε) η απόσταση που τον είδε ο άλλος οδηγός, στ) τα ίχνη τροχοπεδήσεως του φορτηγού αυτοκινήτου, ζ) τα μέρη που κτυπήθηκε το φορτηγό από το άλλο όχημα, η) τον τρόπο που κτυπήθηκε το κατά πολύ ψηλότερο αυτοκίνητο (φορτηγό) από αυτοκίνητο ΙΧΕ, και θ) τον τρόπο των σημαντικών ζημιών του φορτηγού αυτοκινήτου.

Ο λόγος αυτός της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος του, ελέγχεται απορριπτέος ως απαράδεκτος εκ της αοριστίας του, αφού δεν αναφέρονται οι παραδοχές του Εφετείου, πέραν του ότι με την επίκληση της ως άνω πλημμέλειας πλήττεται η ουσία της υποθέσεως που είναι ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Κατά το πρώτο μέρος του ως αβάσιμος, αφού η απόφαση, όπως απ' αυτή προκύπτει, έχει αιτιολογίες.

ΙΙΙ. Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση δικαιώματος.

Είναι πράγματα και συνεπώς η μη λήψη υπόψη ιδρύει τον προβλεπόμενο από την άνω διάταξη λόγο αναιρέσεως, η βάση της αγωγής και τα προς θεμελίωση αυτής και των διαφόρων αιτημάτων της περιστατικά. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, για το λόγο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους αυτοτελείς ισχυρισμούς που πρότεινε με τις προτάσεις του στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και με την έφεσή του και τις προτάσεις του στο Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο και δη:

α) ότι το αυτοκίνητό του κτυπήθηκε στο πίσω δεξιό μέρος ότι αυτό ήταν ευθεία στον άξονα της Λ. Μ… και ότι η σύγκρουση έγινε κάθετα στην ως άνω Λ…. Β) ότι η ζημιά στη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου του αναιρεσιβλήτου προήλθε κατά το χρόνο που επιχειρούσε να τον προσπεράσει από δεξιά, γ) ότι το αυτοκίνητό του, μετά την πρόσκρουση σ' αυτό του φορτηγού, βρέθηκε 2-3 μέτρα προ της εισόδου για "..." και το φορτηγό αρκετά μέτρα μετά, δ) ότι το φορτηγό επιχείρησε από δεξιά προσπέραση του αυτοκινήτου του, κινούμενο επί της βοηθητικής λωρίδας, ε) ότι το αυτοκίνητό του βρέθηκε δεξιά, διότι έστριψε δεξιά το τιμόνι.

Όμως ο προβαλλόμενος ως άνω λόγος της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, γιατί τα παραπάνω αναφερόμενα δεν συγκροτούν την έννοια των πραγμάτων του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18 Μαρτίου 2005 αίτηση του Π. Μ. για αναίρεση της 8307/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 7 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ