Supreme Court dismisses appeal for failure to specify legal errors and lack of evidence review.

Απόφαση 680 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

680/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.X1 και 2. X2, οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ελευθέριο Παπαδημητρίου.

Της αναιρεσίβλητης: ........, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Ψωμά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-6-1992 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 205/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 253/2006 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 16-3-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλη ανέγνωσε την από 6-2-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποίο λόγο αναίρεσης, από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Ειδικά, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση, ότι η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, πρέπει να μνημονεύονται οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης ή η μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογίας και εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, δηλαδή ποία επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται στην απόφαση ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας και αν πρόκειται για αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες, σε τι συνίσταται η αντίφαση, από ποια αντιτιθέμενα μέρη των αιτιολογιών προκύπτει και σε τι συνίσταται η ανεπάρκειά τους, ποιο, δηλαδή, στοιχείο αναγκαίο για την επάρκειά τους λείπει (Ολ.ΑΠ 27/1998 και 32/1996).

Γενικές εκφράσεις για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης δεν αρκούν, όπως, επίσης, δεν αρκούν οι όλως περιορισμένες, μεμονωμένες και κατ' επιλογήν αποσπασματικές παραδοχές της απόφασης. Οι πρώτος και τρίτος, επομένως, κατά το πρώτο μέρος του, λόγοι της αναίρεσης, με τους οποίους, αποδίδεται η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, με το να δεχθεί, αρχικά μεν, ότι ο πρώτος εναγόμενος και ήδη πρώτος αναιρεσείων αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, στη συνέχεια δε, ότι ο ίδιος δεν είχε ανάγκη οικονομικής βοήθειας για οικονομική αυτοτέλεια, και περαιτέρω, με το να δεχθεί ότι η αξία του επιδίκου ακινήτου και των επ'αυτού κτισμάτων ήταν, κατά το χρόνο του θανάτου του θανόντα πατέρα του πρώτου αναιρεσείοντα και της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης και πάππου του δεύτερου εναγομένου και ήδη δεύτερου αναιρεσείοντα X2 (10-1-1992), πολύ μεγαλύτερη εκείνης που προέκυψε από τις αποδείξεις, δηλαδή την έκθεση πραγματογνωμοσύνης του μηχανικού .......

και την εκτίμηση της ΔΟΥ Καλαμάτας στέρησε την απόφασή του από τη νόμιμη βάση της, διαλαμβάνοντας αντιφατικές και ελλιπείς αιτιολογίες ως προς το πιο πάνω ουσιώδη ζητήματα, είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστοι, αφού δεν εκτίθενται σ' αυτούς οι κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί σε τι συνίσταται το διαγνωστικό σφάλμα του Εφετείου, που οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό.

Ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης προϋποθέτει την έρευνα της ουσίας της υπόθεσης, και τη διατύπωση αποδεικτικού πορίσματος και όχι την απόρριψη ισχυρισμού μη νόμιμου, αόριστου ή απαράδεκτου ή για οποιονδήποτε άλλο τυπικό λόγο (Ολ.ΑΠ 3/1997 ΝoΒ 46.23, Ολ.ΑΠ 44/1990 αδημ). Ο τρίτος, επομένως, κατά το δεύτερο μέρος του, λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε τον από τον άρθρο 1836 παρ.1 εδαφ. β' ΑΚ ισχυρισμό (αίτημα) των αναιρεσειόντων περί καταβολής από μέρους τους του ισάξιου εκείνου που λείπει από τη νόμιμη μοίρα ποσού ως απαράδεκτο και δεν ερεύνησε αυτόν κατ'ουσίαν, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 11 περίπτ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά τον οποίο επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ελέγχεται ουσιαστικά αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, οι διάδικοι προς απόδειξης των ισχυρισμών τους.

Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολόγησης εκάστου και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη. Ο δεύτερος, επομένως, λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο, κατ'ορθή εκτίμησή του, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 11 περίπτ.

γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις το με αριθμό ...... συμβόλαιο, μαρτυρίες και λοιπά έγγραφα, που οι αναιρεσείοντες επικαλέστηκαν και προσκόμισαν ενώπιόν του προς απόδειξη του ουσιώδους ισχυρισμού τους ότι η γενική παροχή και δωρεά προς αυτούς έγιναν από ιδιαίτερο ηθικό καθήκον και από λόγους ευπρέπειας και σε καμία περίπτωση, η γονική παροχή προς τον πρώτο απ' αυτούς δεν υπερέβαινε το μέτρο που επέβαλαν οι περιστάσεις, είναι απορριπτέος, ως προς μεν το προμνημονευόμενο συμβόλαιο, ως αβάσιμος, αφού από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία τα περιστατικά που έγιναν δεκτά από τα πιο πάνω Δικαστήριο ως αποδεικνυόμενα αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων αποδείχθηκαν, μεταξύ άλλων και "από τα έγγραφα που με τις προτάσεις τους στο παρόν Δικαστήριο επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται και φωτογραφίες...", σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι στο αιτιολογικό της απόφασης δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο από το οποίο να μπορεί να δημιουργηθεί αμφιβολία για το αν το Εφετείο έλαβε υπόψη του και το παραπάνω έγγραφο, δεν καταλείπεται καμιά αμφιβολία, ότι το εν λόγω Δικαστήριο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, ως προς τους κρίσιμους ισχυρισμούς των διαδίκων, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και το έγγραφο αυτό, το οποίο μάλιστα μνημόνευσε ειδικά, ως προς δε τα επικαλούμενα σ'αυτόν -λόγο- λοιπά αποδεικτικά μέσα (μαρτυρίες κ.α.), ως αόριστος, αφού δεν εξειδικεύονται στο αναιρετήριο τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-3-2007 αίτηση για αναίρεση της 253/2006 απόφασης του Εφετείου Καλαμάτας.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20-02-2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 02-04-2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ