Supreme Court dismisses appeal because appeal against first-instance judgment is inadmissible when appeal court rejected appeal on merits.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the anonymous company's request to overturn the Athens Court of Appeal's decision. The lower court had accepted the company's claim against a third contractor but rejected the claim against the plaintiff, finding the plaintiff liable for the worker's electrocution accident. The Court ruled that since the Court of Appeal had already rejected the appeal on the merits, the portion of the current appeal challenging the first-instance judgment is procedurally inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 553 para. 1 KPolD; Art. 576 para. 2 KPolD: When an appeal court accepts an appeal formally but rejects it on merits, only the appellate decision is subject to cassation, rendering any challenge to the first-instance decision inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 67 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 67/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο και Ειρήνη Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ ΡΗΓΑΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε.", που εδρεύει στο Χαλάνδρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Σπινάσα.
Του αναιρεσίβλητου: .... , κατοίκου Αθηνών. Δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-4-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1706/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 9227/2003 του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση των οποίων ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 8-2-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καράμπελας, διάβασε την από 24-10-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή από τη .... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ... , προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με κλήση για συζήτηση κατά τη δικάσιμο της 7-11-2006, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε από το πινάκιο για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως. Επομένως, το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία αυτού, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ.
Eπειδή, από το άρθρο 553 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν γίνει τυπικά δεκτή και απορριφθεί στην ουσία της η έφεση, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η εφετειακή απόφαση, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη, διότι με αυτή περατώνεται οριστικά η δίκη. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη εφετειακή απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε τυπικά και απέρριψε στην ουσία της την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της συμπροσβαλλόμενης πρωτόδικης αποφάσεως. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, κατά το μέρος που στρέφεται κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, είναι απαράδεκτη (ΟλΑΠ 40/1996).
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: Η -μη διάδικος στην παρούσα αναιρετική δίκη- πρώτη εναγομένη, τεχνική εταιρεία, που έχει την έδρα της στην Θεσσαλονίκη, είχε αναλάβει δυνάμει συμβάσεως έργου, που καταρτίστηκε στις 18-10-1999 με το Ελληνικο Δημόσιο και τη Διεύθυνση Ναυτικών Έργων του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, την κατασκευή πέντε διόροφων κτιρίων ενδιαιτήσεως της Μονάδας Υποβρυχίων Καταστροφών (ΜΥΚ) μέσα στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Παλάσκα στον Σκαραμαγκά.
Με το από 17-1-2000 ιδιωτικό συμφωνητικό, η πρώτη εναγομένη ανέθεσε υπεργολαβικά στην ήδη μόνη αναιρεσείουσα δεύτερη εναγομένη, τεχνική εταιρεία, που έχει την έδρα της στην Αθήνα, την εκτέλεση των εργασιών κατασκευής του ως άνω έργου. Η δεύτερη εναγομένη με την από 17-5-2000 έγγραφη σύμβαση, που καταρτίσθηκε μεταξύ του νομίμου εκπροσώπου της και διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας ....
και του Χ1, πατέρα του- μη διαδίκου στην παρούσα δίκη- τρίτου εναγομένου, ανέθεσε στον Χ1 την κατασκευή και τοποθέτηση του σιδηρού οπλισμού των τμημάτων του φέροντος οργανισμού των πέντε κτιρίων. Υπεύθυνος πολιτικός μηχανικός του έργου ήταν ο επίσης μη διάδικος στην παρούσα δίκη τέταρτος εναγόμενος, ο οποίος προσλήφθηκε από τη δεύτερη εναγομένη και είχε τη γενική επίβλεψη και επιστασία του όλου έργου.
Στις 28-7-2000, ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι εργασίες κατασκευής και τοποθετήσεως του σιδηρού οπλισμού των υπό κατασκευή κτιρίων, απεστάλη από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού προς την πρώτη εναγομένη μήνυμα τηλεομοιοτυπίας (FΑΧ), που αφορούσε το έργο, με το παρακάτω περιεχόμενο: "... μέχρι να μετατοπισθούν από την ΔΕΗ οι εναέριοι αγωγοί που διασχίζουν το εργοτάξιο, διακόψατε τις εργασίες σκυροδετήσεων στα κτίρια υπ' αριθ. 2 και 4 και αποκλείσατε την προσέγγιση εργαζομένων στην θέση των κτιρίων αυτών.
Στα κτίρια υπ' αριθ. 1, 3 και 5 επιτρέπονται οι οικοδομικές εργασίες μέχρι τη στάθμη δαπέδου ισογείου. Κατά την εκτέλεση των εργασιών να λάβετε όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας ώστε να αποκλείεται η με κάθε τρόπο άμεση ή με διάφορα υλικά (σιδερόβεργες, καρότσες φορτηγού, βραχίονες αντλιών σκυροδέρματος κ.λ.π.) επαφή των εργαζομένων με τους αγωγούς της ΔΕΗ".
Το μήνυμα αυτό κοινοποιήθηκε στη Διεύθυνση Ναυτικής Εκπαιδεύσεως (στον Σκαραμαγκά) και στη Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφών. Στις 31-7-2000 και περί ώρα 07.00 ο τρίτος εναγόμενος, τεχνίτης - οικοδόμος (σιδεράς), τον οποίο ο πατέρας του Χ1 χρησιμοποιούσε ως υπεύθυνο του συνεργείου των τεχνιτών - οικοδομών (σιδεράδων), που κατασκεύαζε και τοποθετούσε τον σιδηρούν οπλισμό στα παραπάνω κτίρια της ΜΥΚ, εισήλθε, μαζί με το συνεργείο, στο στρατόπεδο - περιοχή ευθύνης Διευθύνσεως Ναυτικής Εκπαιδεύσεως - προκειμένου να συνεχίσει τις εργασίες κατασκευής και τοποθετήσεως του σιδηρού οπλισμού.
Το συνεργείο απετελείτο από αλλοδαπούς, ένας από τους οποίους ήταν και ο ενάγων, Αλβανός υπήκοος, ηλικίας τότε 19 ετών, τον οποίο είχε προσλάβει, με σύμβαση εργασίας, τον Ιούλιο του 2000 ο Χ1 , για να εργαστεί ως τεχνίτης - οικοδόμος (σιδεράς) στο εν λόγω έργο. Κατά την είσοδο τους στο στρατόπεδο, ο τρίτος εναγόμενος, ως υπεύθυνος του συνεργείου που τον ακολουθούσε, ενημερώθηκε από την φρουρά του φυλακίου (τον υπόλογο φυλακής και τον ναυτοδίοπο) ότι είχαν απαγορευθεί οι εργασίες στο χώρο όπου επρόκειτο να εργασθούν και έλαβε εντολή να σταματήσει, μαζί με το συνεργείο, στην Κεντρική Πύλη της ΜΥΚ, για να λάβει οδηγίες.
Όταν το συνεργείο έφθασε στην Κεντρική Πύλη, ο φρουρός της έδωσε ρητή εντολή στον τρίτο εναγόμενο να μη προχωρήσει με το συνεργείο του στον χώρο των εργασιών γιατί ήταν επικίνδυνο και να επικοινωνήσει το συντομότερο με τον Αξιωματικό Φυλακής της ΜΥΚ. Ο τρίτος εναγόμενος δεν έλαβε σοβαρά υπόψη τις εντολές αυτές, αφού δεν αναζήτησε τον Αξιωματικό Φυλακής της ΜΥΚ για να λάβει οδηγίες, προχώρησε δε, κρυφά κατά κάποιο τρόπο, στο χώρο των εργασιών, προτρέποντας και τους αλλοδαπούς εργάτες, μεταξύ των οποίων ήταν και ο ενάγων, να κάνουν το ίδιο και έτσι και αυτοί, κατά τον ίδιο τρόπο, ένας - ένας, προχώρησαν στο χώρο των εργασιών και άρχισαν να εργάζονται στο κτίριο με αριθμό 4, για το οποίο είχαν απογορευθεί οι εργασίες.
Μέχρι εκείνη την στιγμή δεν είχε εμφανιστεί στο χώρο των εργασιών ο τέταρτος εναγόμενος, ο οποίος ως επιβλέπων μηχανικός και υπεύθυνος του εργοταξίου όφειλε να είναι παρών. Περί ώρα 08.00 ο ενάγων εργαζόταν ανεβασμένος σε σκαλωσιά στο ύψος της πλάκας της οροφής του πρώτου ορόφου, χωρίς γάντια, ενισχυμένα μποτίνια και κράνος, που προβλέπονται, ως στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας, από το Π.Δ. 1073/1981.
Στην προσπάθεια του να τοποθετήσει μπετόβεργα, την οποία κρατούσε στα χέρια του, αυτή ήλθε σε επαφή με τους εναέριους αγωγούς της ΔΕΗ που περνούσαν πάνω από τη συγκεκριμένη οικοδομή, με αποτέλεσμα να υποστεί ηλεκτροπληξία, συνεπεία της οποίας εκτινάχθηκε προς τα πίσω σε απόσταση τριών περίπου μέτρων και βρέθηκε στην πλάκα του ισογείου.
Αμέσως μεταφέρθηκε από τους συναδέλφους του στο θεραπευτήριο της ΜΥΚ, όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και από εκεί διακομίστηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας "ΘΡΙΑΣΙΟ", όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί έγκαυμα, από ηλεκτροπληξία, αριστερού κάτω άκρου, με ολική νέκρωση τρίτημορίου.
Αρχικά νοσηλεύθηκε στη Μονάδα Εγκαυμάτων του ως άνω Νοσοκομείου και στη συνέχεια, λόγω της σοβαρότητας του εγκαύματος και της ανεπανόρθωτης βλάβης που είχε υποστεί το αριστερό του πόδι, μεταφέρθηκε στη Μονάδα Πλαστικής Χειρουργικής του ίδιου Νοσοκομείου, όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση ακρωτηριασμού του αριστερού του κάτω άκρου (13 εκατ.
περίπου κάτω από το γόνατο). Από το "ΘΡΙΑΣΙΟ" Νοσοκομείο εξήλθε στις 15-9-2000. Ενόψει των ανωτέρω, ο τραυματισμός του ενάγοντος επήλθε από βίαιο συμβάν κατά την εκτέλεση και με αφορμή την εργασία του και ως εκ τούτου πρόκειται για εργατικό ατύχημα, το οποίο οφείλεται σε βαρύτατη αμέλεια του τρίτου εναγομένου, ο οποίος -ενεργώντας απερίσκεπτα και επιπόλαια και πιστεύοντας ότι δεν θα επερχόταν το παραπάνω αποτέλεσμα- μολονότι είχε ενημερωθεί, ως υπεύθυνος του συνεργείου, ότι είχε απαγορευθεί η εκτέλεση εργασιών στον χώρο που έγινε το ατύχημα, προέτρεψε τους εργάτες του συνεργείου -και τον ενάγοντα- να εργαστούν στο χώρο αυτό.
Στοιχεία που να θεμελιώνουν οποιασδήποτε μορφής υπαιτιότητα του ενάγοντος δεν αποδείχθηκαν και ειδικότερα ότι αυτός θέλησε να εργαστεί, αν και πληροφορήθηκε την απαγόρευση των εργασιών, άλλως ότι επέδειξε απροσεξία. Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο έκρινε ότι για τον τραυματισμό του αναιρεσιβλήτου ευθύνεται και η αναιρεσείουσα (υπεργολάβος) η οποία ανέθεσε την τοποθέτηση του σιδηρού οπλισμού του έργου στον Χ1 και εκείνος στον τρίτο εναγόμενο .... , ο οποίος θεωρείται εντεύθεν προστηθείς της αναιρεσείουσας.
Με την κρίση του αυτή δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις διατάξεις που προεκτέθηκαν, με ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, ως προς το ζήτημα της συνυπαιτιότητας του αναιρεσιβλήτου και επομένως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο περί του αντιθέτου, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, μοναδικός λόγος της αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 8-2-2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ ΡΗΓΑΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε." για αναίρεση της 9227/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Δεκεμβρίου 2006.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 16 Ιανουαρίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ