Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to summon the omitted necessary co-party in mandatory co-litigation.

Απόφαση 679 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 679/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Χοϊμέ, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Μαρία Τζανακάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Νοεμβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ε. Α. του Κ., κατοίκου ... και 2) Π. Α. του Γ., συζ. Ν. Τ., κατοίκου ..., εκ των οποίων ο 1ος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Αμμάρι και η 2η εκπροσωπήθηκε από την ίδια πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Αμμάρι.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Χ. Γ. του Π. και 2) Β. συζ. Χ. Γ., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Τζινιέρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-7-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1377/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 57/2018 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-9-2018 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Μαρία Τζανακάκη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στη διάταξη του άρθρου 76 παρ. 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ορίζεται, πλην άλλων, ότι όταν η ισχύς της αποφάσεως που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους διαδίκους ή εξαιτίας των περιστάσεων που συνοδεύουν την υπόθεση, δεν μπορούν να υπάρξουν αντίθετες αποφάσεις απέναντι στους ομοδίκους, οι πράξεις του καθενός ωφελούν και βλάπτουν τους άλλους, οι δε ομόδικοι που μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται.

Περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, κατά την τελευταία διάταξη, υφίσταται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 329 ΚΠολΔ, επί κοινής εναγωγής ομόρρυθμης εταιρίας και των ομορρύθμων μελών της ατομικώς, διότι έτσι αποτρέπεται ο κίνδυνος δημιουργίας αντιφατικών δεδικασμένων, εφόσον στην περίπτωση αυτή δεν είναι νοητή η έκδοση αντίθετων αποφάσεων απέναντι στους ομοδίκους αυτούς.

Περαιτέρω, στην παρ. 4 του ως άνω άρθρου 76 ΚΠολΔ ορίζεται ότι η άσκηση των ένδικων μέσων από κάποιον από τους ομοδίκους της παρ. 1 έχει αποτελέσματα και για τους άλλους. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος ασκήσει ένδικο μέσο, θεωρούνται εκ του νόμου ότι άσκησαν αυτό και οι ομόδικοι εκείνου, παρόλο που αδράνησαν.

Κατά τα εκτιθέμενα στην προηγούμενη σκέψη, επί αναγκαστικής ομοδικίας θεωρούνται εκ του νόμου ότι άσκησαν την αναίρεση και οι ομόδικοι του αναιρεσείοντος, οι οποίοι αδράνησαν και ως εκ τούτου αυτοί πρέπει να καλούνται, κατά το άρθρο 110 ΚΠολΔ, στη συζήτηση της αναίρεσης. Αλλιώς, σε περίπτωση μη εμφάνισης τούτων, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης ως προς όλους, κατ` εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 576 του ίδιου Κώδικα (ΑΠ 1103/2010, πρβλ.

επίσης ΑΠ 2179/2014, ΑΠ 1171/2001).

Στην προκειμένη περίπτωση από την κρινόμενη από 10-9-2018 (αρ. κατ. 105/2018) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 57/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρο 647 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή του με το Ν. 4335/2015) και από την προσβαλλόμενη απόφαση και τα λοιπά διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, που επιτρεπτά επισκοπούνται (άρθρο 561 αρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτουν τα ακόλουθα, ως προς τη διαδικαστική πορεία της υπόθεσης:

Οι ήδη αναιρεσίβλητοι - σύζυγοι, με την ιδιότητά τους ως συνεκμισθωτές άσκησαν την από 26-7-2012 (αρ. κατ. 6600/2012) αγωγή κατά της μισθώτριας ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... και Σια ΟΕ" και κατά των δύο ομορρύθμων εταίρων αυτής και ήδη αναιρεσειόντων, με την οποία ισχυρίστηκαν, ότι η μισθώτρια ομόρρυθμη εταιρεία, αν και έκανε ανενόχλητη χρήση του μισθίου ακινήτου - αρτοποιείου, για το χρονικό διάστημα από τον Απρίλιο του έτους 2008 έως τον Ιούλιο του έτους 2009, δηλαδή για διάστημα 16 μηνών, δεν τους κατέβαλε από δυστροπία τα οφειλόμενα μισθώματα, συνολικού ποσού 22.350 ευρώ.

Με το ιστορικό αυτό οι ενάγοντες - συνεκμισθωτές και ήδη αναιρεσίβλητοι ζητούσαν να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, ευθυνόμενοι σε ολόκληρο καθένας και ειδικότερα, η ομόρρυθμη εταιρεία, ως μισθώτρια του μισθίου ακινήτου και οι λοιποί εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες, ως ομόρρυθμοι εταίροι αυτής, να τους καταβάλλουν, νομιμότοκα, το ποσό των 11.175 ευρώ σε καθένα ενάγοντα, κατά την αναλογία της μερίδας τους ως συγκύριοι του μισθίου ακινήτου, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου καθένας.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1377/2014 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, με την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρ. 647 επ. ΚΠολΔ, όπως τότε ίσχυε), η οποία απέρριψε την αγωγή κρίνοντας ότι η σύμβαση μίσθωσης λύθηκε στις 31-7-2009 και ότι συντάχθηκε προς τούτο η με ίδια ημερομηνία απόδειξη απόδοσης του μισθίου, στην οποία δηλώθηκε, ότι κατά τη λήξη της μίσθωσης δεν υπήρχαν εκκρεμή μη εξοφληθέντα μισθώματα.

Οι ηττηθέντες ενάγοντες - συνεκμισθωτές και ήδη αναιρεσίβλητοι άσκησαν κατά της πρωτόδικης απόφασης την από 11-7-2014 (αρ. κατ. 31/2015) έφεσή τους, την οποία απηύθυναν κατά των εναγομένων, δηλαδή κατά της μισθώτριας ομόρρυθμης εταιρείας και των δύο ομορρύθμων εταίρων αυτής και ήδη αναιρεσειόντων. Η έφεση συζητήθηκε ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά στη δικάσιμο της 19-10-2017, κατά την οποία η ομόρρυθμη εταιρεία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε παραστάθηκε στο ακροατήριο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Το Εφετείο, όμως, με την προσβαλλόμενη απόφασή του συζήτησε την υπόθεση κατ' αντιμωλία των διαδίκων, κρίνοντας, ορθά, ότι μεταξύ της απολειπομένης τότε ομόρρυθμης εταιρείας και των παρισταμένων δύο ομορρύθμων εταίρων αυτής υπάρχει αναγκαστική ομοδικία, κατ' άρθρ. 76 παρ. 1 ΚΠολΔ και ότι, σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο της ως άνω διάταξης, σε περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, ο απολειπόμενος διάδικος αντιπροσωπεύεται από τους παρισταμένους αναγκαίους ομοδίκους.

Κατόπιν τούτου το Εφετείο, αφού δέχτηκε ότι η τότε 1η εφεσίβλητη-απολειπομένη ομόρρυθμη εταιρεία είχε κληθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, για να παρασταθεί στη συζήτηση της έφεσης, έκρινε ότι η απόφαση που θα εκδοθεί είναι κατ' αντιμωλία απόφαση ως προς όλους τους διαδίκους, διότι αυτή αντιπροσωπεύεται από τους δύο ομόρρυθμους εταίρους της και ήδη αναιρεσείοντες.

Στη συνέχεια, επί της ουσίας το Εφετείο δέχτηκε, ότι εξακολουθούν να οφείλονται τα δεδουλευμένα 16 μισθώματα και αφού εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση, διακράτησε την υπόθεση και δίκασε την αγωγή, την οποία δέχτηκε ως ουσιαστικά βάσιμη και υποχρέωσε τους εναγομένους, δηλαδή τη μισθώτρια ομόρρυθμη εταιρεία και τους δύο ομορρύθμους εταίρους αυτής και ήδη αναιρεσείοντες να καταβάλουν στους ενάγοντες συνεκμισθωτές, σε ολόκληρο καθένας, το ποσό των 11.175 ευρώ σε κάθε ενάγοντα - συνεκμισθωτή και ήδη αναιρεσιβλήτους.

Ακολούθως, οι ήδη αναιρεσείοντες, ως ομόρρυθμοι εταίροι της μισθώτριας ομόρρυθμης εταιρείας, άσκησαν την ένδικη από 10-9-2018 (αρ. κατ. 105/2018) αίτηση αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης απόφασης. Η άσκηση της ένδικης αναίρεσης έχει αποτελέσματα και για τη μισθώτρια ομόρρυθμη εταιρεία, εφόσον αυτή και οι αναιρεσείοντες συνδέονται με το δεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας και συνεπώς, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 76 παρ. 4 ΚΠολΔ η αναίρεση θεωρείται κατ' αρχήν, ότι ασκήθηκε και από την ομόρρυθμη εταιρεία, η οποία ως εκ τούτου πρέπει να καλείται, κατ' άρθρ. 110 ΚΠολΔ, διότι, χωρίς την κλήτευση αυτή, παραβιάζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης και εντεύθεν δημιουργείται απαράδεκτο της συζήτησης της αναίρεσης, το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (ΑΠ 2179/2014, ΑΠ 1103/2010 όπου παρ.).

Στην προκειμένη όμως υπόθεση, όπως προκύπτει από την έρευνα του φακέλου της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται ότι η μισθώτρια ομόρρυθμη εταιρεία κλητεύθηκε για να παρασταθεί κατά τη συζήτηση της προκείμενης αναιρετικής δίκης, ούτε γίνεται επίκληση τέτοιας κλήτευσης από τους παρισταμένους διαδίκους. Επομένως, η συζήτηση της αναίρεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους (άρθρο 576 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Διάταξη περί δικαστικών εξόδων δεν ορίζεται, διότι η απόφαση αυτή δεν είναι οριστική (ΑΠ Ολομ. 4/2013).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 10-9-2018 (αρ. κατ. 105/2018) αίτησης για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 57/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς (ειδική διαδικασία μισθωτικών διαφορών).

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Ιουνίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ