Supreme Court dismisses appeal against small claims judgment for lack of specific legal grounds and insufficient reasoning.

Απόφαση 678 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 678/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου - Εισηγήτρια και Μιχαήλ Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Φεβρουαρίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Ιωάννη Ποντίκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος : Α. Κ. του Α., ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Άννα-Μαρία Νταϊλάκη.

Της αναιρεσίβλητης : εταιρείας "... ΟΕ", που εδρεύει στη ..., και εκπροσωπείται νόμιμα η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ισίδωρο Σαρίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-2022 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο ...ς.

Εκδόθηκε η απόφαση 53/2023 του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της αυτής απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 02-11-2023 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 2.11.2023 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων και κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών εκδοθείσα, ανέκκλητη (αρθ. 512 ΚΠολΔ) με αριθμό 53/2023 απόφαση του Ειρηνοδικείου ...ς. Η αίτηση αναίρεσης, ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552 όπως ίσχυε πριν την τροποποίηση του με το άρθρο 49/1 του Ν.5134/2024, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔ και άρθρ.74 παρ.1εδ.α` Ν. 4690/2020, 83 παρ.1 εδ.α` Ν. 4790/2021, 25 Ν. 4792/2021, 49 Ν. 4963/2022). Είναι συνεπώς παραδεκτή (αρθ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Η προσβαλλομένη απόφαση είναι αποτέλεσμα της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατά παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης (αρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ). Με την από 22.12.2022 (αρ.εκθ.κατ. ...) αγωγή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου ...ς απευθυνομένη, η ήδη αναιρεσίβλητη ομόρρυθμη εταιρεία επικαλέστηκε ότι συνήψε με τον ήδη αναιρεσείοντα διαδοχικές συμβάσεις πώλησης εξοπλισμού καταστημάτων με τίμημα που συμφωνήθηκε να πιστώνεται για χρονικό διάστημα 15 ημερών από την έκδοση εκάστου τιμολογίου, δυνάμει των οποίων αυτή πώλησε και παρέδωσε στον αναιρεσείοντα τα περιγραφόμενα διθάλαμα επαγγελματικά ψυγεία, συνολικής αξίας (2.356 ευρώ Χ 2 ψυγεία =) 4.712 ευρώ, έναντι των οποίων, ο τελευταίος κατέβαλε μόνον το ποσό των 1.514 ευρώ, εναπομείναντος ως οφειλομένου του ποσού των 3.198 ευρώ, που αντιστοιχούσε στο ποσό των 842 ευρώ ως υπόλοιπο του τιμολογίου που εκδόθηκε για την πρώτη πώληση και στο ποσό των 2.356 ευρώ του τιμολογίου που εκδόθηκε για τη πώληση του δευτέρου ψυγείου, και ότι για την παρακολούθηση, των σχετικών με τις εν λόγω πωλήσεις, επί μέρους καταβολών και χρεώσεων από την έκδοση τιμολογίων, αυτή τηρούσε στα επαγγελματικά της βιβλία, απλό δοσοληπτικό λογαριασμό.

Ζήτησε δε κατ' ακολουθία των ανωτέρω την επιδίκαση του ανωτέρω οφειλομένου ποσού νομιμοτόκως από τη δήλη ημέρα καταβολής εκάστου, άλλως από της επιδόσεως της αγωγής. Το Ειρηνοδικείο ...ς, με τη προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε τα ακόλουθα: " Η ενάγουσα διατηρεί εργοστάσιο κατασκευών από ανοξείδωτο χάλυβα στο 1ο χλμ.

της επαρχιακής οδού ...ς-.... Στα πλαίσια αυτής της δραστηριότητάς της πώλησε και παρέδωσε στον εναγόμενο , κατόπιν συμφωνίας που έγινε στη άνω έδρα της: Την 19.5.2017 και την 20.12.2017 προϊόντα από ανοξείδωτο χάλυβα και ειδικότερα, δυνάμει του με αριθμό ... τιμολογίου πώλησης .. ένα ψυγείο θάλαμο διπλό, διαστάσεων...

αντί του ποσού των ...2.356 ευρώ και δυνάμει του με αριθμό ... τιμολογίου πώλησης.. ένα ψυγείο θάλαμο διπλό, διαστάσεων... αντί του ποσού των... 2.356 ευρώ. 'Ετσι το συνολικό τίμημα των άνω πωλήσεων ανήλθε στο ποσό των 4.712 ευρώ. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος εξόφλησε ένα μέρος από το άνω συνολικό τίμημα των δύο πωλήσεων, ήτοι το ποσό των 1.514 ευρώ το οποίο είχε καταλογιστεί στο προγενέστερο της 19.5.2017 τιμολόγιο και έτσι έμεινε ανεξόφλητο το από τα δύο επίδικα τιμολόγια το ποσό των (4.712-1.514=) 3.198 ευρώ.

Τα παραπάνω προκύπτουν και από τον τηρούμενο χρεοπιστωτικό λογαριασμό-δοσοληπτικό λογαριασμό που τηρούνταν από την ενάγουσα που όμως δεν αντικρούονται πειστικά από τον εναγόμενο, δεδομένου ότι στα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από αυτόν καταθετήρια της Τράπεζας Πειραιώς δεν προκύπτει ότι στις ημερομηνίες που αναφέρονται σε αυτά, δηλαδή στις 25.4.2017, στις 15.12.2017 και στις 26.1.2018 τα ποσά των καταθέσεων αφορούν τις επίμαχες συναλλαγές, ως ισχυρίζεται , δεδομένου ότι σ'αυτά (καταθετήρια) δεν αναφέρονται ποια τιμολόγια αφορούν τα κατατιθέμενα ποσά, αλλά ούτε και τα συγκεκριμένα παραγγελθέντα προϊόντα των επιδίκων συναλλαγών, παρά μόνον αόριστες καταχωρήσεις, όπως για παράδειγμα στο από 25.4.2017 καταθετήριο επί λέξει "προκαταβολή για παραγγελία ψυγείου".

Συνεπώς, θα πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμος ο ισχυρισμός του εναγομένου περί εξοφλήσεως της ένδικης απαίτησης. Κατ' ακολουθία των προεκτεθέντων, θα πρέπει να γίνει δεκτή ως ουσία βάσιμη η κρινόμενη αγωγή και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 3.198 ευρώ που αποτελεί το υπόλοιπο του τιμήματος των εμπορευμάτων που αγόρασε από την ενάγουσα ,και νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγής μέχρι την εξόφληση...".

Το άρθρο 560 ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α` 87/23-7-2015), οι διατάξεις του οποίου εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από την 1.1.2016 ένδικα μέσα, ορίζει: "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές,..., 2..., 3..., 4..., 5... και 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης".

Συνεπώς, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, που εκδίδονται κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών, δεν προβλέπεται λόγος αναίρεσης λόγω παραβίασης κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΑΠ 389/2023, ΑΠ 1231/2021, ΑΠ 298/2021, ΑΠ 1056/2019, ΑΠ 893/2018). Περαιτέρω, κατά την έννοια της διάταξης του αριθμού 6 του ως άνω άρθρου (αντίστοιχος προς τον από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ), ο λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι εφαρμογής της (ΑΠ 293/2018).

Η ύπαρξη νόμιμης βάσης και η αντίστοιχη έλλειψή της πρέπει να προκύπτουν αμέσως από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο δε Άρειος Πάγος διαπιστώνει την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του προκειμένου λόγου αναίρεσης, ελέγχοντας μόνο την προσβαλλόμενη απόφαση και το αιτιολογικό της. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν ιδρύεται όταν η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγησή τους, το εκ των οποίων πόρισμα εκτίθεται σαφώς.

Για να είναι, δε, ορισμένος και άρα παραδεκτός ο, από τη διάταξη αυτή, λόγος αναίρεσης, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο α) ότι η απόφαση στερείται παντελώς αιτιολογιών ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, β) ο πραγματικός ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση κλπ) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωση του, και η σύνδεση του με το διατακτικό γ) η νόμιμη βάση ήτοι η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και μάλιστα ενάριθμα και δ) οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, με πληρότητα και όχι αποσπασματικά, υπό τις οποίες συντελέστηκε η παραβίαση, να εξειδικεύονται δε, τέλος, οι ανεπάρκειες ή αντιφάσεις που προσάπτονται στις ως άνω παραδοχές, δηλαδή στην περίπτωση της ανεπάρκειας των αιτιολογιών, ποίες επί πλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιέχει, στη δε περίπτωση των αντιφατικών αιτιολογιών, σε ποίο σημείο εντοπίζεται η αντίφαση (ΑΠ 463/2024, ΑΠ 520/2021, ΑΠ 1088/2020, ΑΠ 326/2018, ΑΠ 69/2016, ΑΠ 1454/2014, ΑΠ 116/2012, ΑΠ 601/2011, ΑΠ 1206/2008).

Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, όπως το περιεχόμενό του εκτιμάται προσηκόντως, αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, για ευθεία παράβαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων (ερμηνευτικών κανόνων) των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, συνιστάμενη στο ότι εσφαλμένως το Ειρηνοδικείο έκρινε ότι καταρτίστηκαν μεταξύ των διαδίκων συμβάσεις πώλησης για τις οποίες τηρήθηκε απλός δοσοληπτικός λογαριασμός, και δεν προσέφυγε στους παραπάνω ερμηνευτικούς κανόνες προκειμένου να κρίνει ότι μεταξύ των συμβαλλομένων τηρήθηκε αλληλόχρεος λογαριασμός, από την κίνηση του οποίου προέκυπτε η ολοσχερής εξόφληση του επιδίκου χρέους.

Ο λόγος αυτός είναι, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, απαράδεκτος, διότι επί υποθέσεων που δικάζονται κατά την διαδικασία των μικροδιαφορών, όπως η παρούσα, δεν επιτρέπεται λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ. Η στον ίδιο λόγο διαλαμβανόμενη αιτίαση ότι το Ειρηνοδικείο "..όφειλε να ελέγξει τη διάταξη του άρθρου 253 ΑΚ, κατά την οποία η παραγραφή των αξιώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 250 ΑΚ αρχίζει μόλις λήξει το έτος μέσα στο οποίο συμπίπτει η έναρξη της παραγραφής και ήταν δυνατή η επιδίωξή της..." χωρίς ουδεμία περαιτέρω εξειδίκευση του ισχυρισμού, είναι απορριπτέα, μη ιδρύουσα αναιρετικό λόγο, λόγω της προδήλου αοριστίας της, δεδομένου ότι πέραν των ανωτέρω εκτιθεμένων, δεν διαλαμβάνει περιστατικά , ούτε εξ άλλου αναφορά, ότι ισχυρισμός περί παραγραφής των ενδίκων αξιώσεων προβλήθηκε παραδεκτά ενώπιον του Ειρηνοδικείου και με ποιο τρόπο αυτό, ως δικαστήριο ουσίας επελήφθη του ισχυρισμού.

Με τον δεύτερο λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, περί ανεπάρκειας των αιτιολογιών της, σχετικά με την κατ' ουσίαν απόρριψη της ένστασης εξόφλησης που προέβαλε ο αναιρεσείων, με την αιτίαση ότι ".. η εξόφληση των ενδίκων τιμολογίων από εμένα, αποδεικνύεται τόσο από μάρτυρες, όσο και από έγγραφα που προσκομίζω και επικαλούμαι και σχετικές αποδείξεις εξόφλησης.." και ακολούθως, με αναλυτική παράθεση των τιμολογίων και του τρόπου με τον οποίο, με μερικές καταβολές, φέρεται αυτά να εξοφλήθησαν ολοσχερώς.

Σύμφωνα με τις προεκτεθείσες νομικές σκέψεις, ο παραπάνω λόγος αναίρεσης με τον οποίο ο αναιρεσείων επικαλείται ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης, είναι απαράδεκτος προεχόντως λόγω αοριστίας, διότι ουδεμία αναφορά γίνεται στη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που φέρεται να παραβιάστηκε και μάλιστα ενάριθμα, αλλά και διότι με αυτόν, αποδίδεται μεν ανεπάρκεια των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης, πράγματι, όμως, πλήττεται η επιχειρηματολογία του δικαστηρίου της ουσίας ως προς την εκτίμηση και την αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων, η οποία δεν συνιστά παραδοχή διαμορφωτική του αποδεικτικού πορίσματος και επομένως αιτιολογία της απόφασης, ικανή να ελεγχθεί με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια (ΑΠ 164/2021,ΑΠ 49/2020, ΑΠ 38/2020).

Επομένως, και εκ της αιτίας αυτής είναι απορριπτέος ο παραπάνω λόγος της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, ως απαράδεκτος. Συνακόλουθα, και μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί, στο σύνολό της, η αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τον αναιρεσείοντα για την άσκησή της στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ).

Επίσης πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης εταιρείας, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής (άρθρ. 106, 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2.11.2023 αίτηση αναίρεσης κατά της με αριθμό 53/2023 απόφασης του Ειρηνοδικείου ...ς.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε ο αναιρεσείων στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.-

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Απριλίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ