Supreme Court dismisses appeal for vague legal errors and failure to consider evidence in traffic accident case.

Απόφαση 678 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 678/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαρτίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας, με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Αρνέλλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. χήρας Ε. Β., το γένος Χ. Π., κατοίκου ... και 2. Μ. Β. του Ε., συζ. Κ. Ζ., κατοίκου ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Στέφανο Χατζηαποστόλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 18-11-1998 και 24-2-1999 αγωγές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τριπόλεως και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 29/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 691/2003 οριστική του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17 Ιανουαρίου 2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου ανέγνωσε την από 15 Φεβρουαρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Ειδικότερα ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης για ανεπάρκεια και αντιφατικότητα των αιτιολογιών της απόφασης σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, πρέπει για το ορισμένο αυτού να αναφέρονται ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου σε σχέση με την εφαρμογή του οποίου υπάρχει η έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης με πληρότητα και σαφήνεια, σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών, ποιο δηλαδή στοιχείο αναγκαίο για την επάρκειά τους λείπει και σε τι συνίσταται η αντίφαση των αιτιολογιών και από ποια αντιτιθέμενα μέρη τους προκύπτει.

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης κατά το δεύτερο μέρος του, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνιστάμενη σε ανεπάρκεια και αντιφατικότητα των αιτιολογιών αυτής. Στο αναιρετήριο όμως, ενώ παρατίθενται οι ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου, δεν αναφέρεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών ποιο δηλαδή στοιχείο αναγκαίο για την επάρκεια τους λείπει ούτε αναφέρεται σε τι συνίσταται η αντιφατικότητα των αιτιολογιών της απόφασης.

Έτσι όμως, δεν μπορεί να ελεγχθεί η ορθότητα ή μη του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης από την άποψη της εκ πλαγίου παραβίασης κανόνα ουσιαστικού δικαίου και συνεπώς ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης κατά το δεύτερο μέρος του είναι απορριπτέος, προεχόντως, ως αόριστος.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης "Πράγματα" υπό την έννοια της πιο πάνω διάταξης είναι οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων και υπό την προϋπόθεση της νόμιμης προτάσεώς τους θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης.

Πράγμα επομένως είναι, υπό την έννοια αυτή και ο λόγος έφεσης που περιέχει παράπονο κατά της πρωτοβάθμιας κρίσης (Ολ. ΑΠ 25/2003). Ο λόγος όμως, αυτός αναίρεσης δεν στοιχειοθετείται αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό.

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, κατά το πρώτο μέρος του, η αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία αποδίδει στο Εφετείο την εκ του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση, ότι δεν έλαβε υπόψη τους πρωτοδίκως προβαλλόμενους και με το δεύτερο λόγο της έφεσης επαναφερόμενους ουσιώδεις για την έκβαση της δίκης ισχυρισμούς που αναιρούν την υπαιτιότητα του ασφαλισμένου της οδηγού Α.

Κ. και συγκεκριμένα α) ότι όλες οι χαραγές του αυτοκινήτου που οδηγούσε, με κατεύθυνση από Μ… προς Κ….., η τραυματισθείσα θανάσιμα Δ. Β. βρέθηκαν εντός του ρεύματος πορείας του αυτοκινήτου που οδηγούσε, με κατεύθυνση από Κ… προς Μ…, ο ασφαλισμένος της. β) ότι το αυτοκίνητο του ασφαλισμένου της αμέσως μετά τη σύγκρουση βρέθηκε ακινητοποιημένο με κατεύθυνση αντίθετη προς εκείνη που έβαινε γ) ότι τα προερχόμενα από το ψυγείο του αυτοκινήτου της Δ.

Β. υγρά άρχισαν, μετά τη σύγκρουση, να τρέχουν ακριβώς πάνω στη διπλή, διαχωριστική των δυο ρευμάτων κυκλοφορίας, γραμμή και δ) ότι τα θραύσματα από τη σύγκρουση βρισκόταν, κατά ποσοστό 90% στο ρεύμα πορείας του αυτοκινήτου του ασφαλισμένου της. Το Εφετείο, όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής: "Υπαίτιος του ατυχήματος τυγχάνει ο ενάγων Α.

Κ., ενώ το γεγονός ότι η ως άνω Δ. Β. δεν εκινείτο στο δεξιό του οδοστρώματος αλλά πλησίον της διαχωριστικής γραμμής δεν συνδέεται αιτιωδώς προς το ατύχημα, γιατί και αν ακόμη εκινείτο δεξιότερα το ατύχημα δεν θα αποφευγόταν...Εξάλλου το γεγονός ότι στο σχεδιάγραμμα που συνέταξε το αρμόδιο όργανο της Τροχαίας Τριπόλεως σημειώνονται επί του οδοστρώματος χαραγές από τη σύγκρουση των οχημάτων, που ξεκινούν από σημείο εντός του ρεύματος κυκλοφορίας προς Κ…, πλησίον της διαχωριστικής γραμμής, υποδηλώνει ότι η σύγκρουση των οχημάτων έγινε στο ρεύμα κυκλοφορίας της Δ.

Β." και συνακόλουθα απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση της αναιρεσείουσας. Έτσι που έκρινε το Εφετείο έλαβε υπόψη τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς και τους απέρριψε για λόγο ουσιαστικό. Επομένως ο σχετικός λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΙΙΙ. Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται ότι επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη απόδειξης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι (Ολ.

ΑΠ 14/2005). Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Εφετείο την αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη τη φωτογραφία του τόπου ατυχήματος καθώς και την ένορκη κατάθεση στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου του μάρτυρά της Δ. Τ., που νόμιμα επικαλέστηκε και προσκόμισε προς απόδειξη του ισχυρισμού της ότι για την επέλευση του ατυχήματος ουδεμία υπαιτιότητα βαρύνει τον ασφαλισμένο της και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του αναιρετικού λόγου του άρθρου 559 αριθ. 11 περ.

γ' ΚΠολΔ. Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο περιεχόμενο σ' αυτή αποδεικτικό πόρισμα, έλαβε υπόψη "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά του καθώς και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα οι διάδικοι".

Από τη γενική αυτή βεβαίωση σε συνδυασμό με το όλο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης, καθίσταται αναμφίβολο ότι παρόλο που δεν μνημονεύονται ειδικώς και δεν αξιολογούνται χωριστά, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο αποδεικτικά μέσα (φωτογραφία και ένορκη κατάθεση μάρτυρα).

Συνεπώς ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης, με το οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ) οι οποίοι κατέθεσαν και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17.1.2005 αίτηση της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 691/2003 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 7 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ