Supreme Court dismisses appeal where plaintiff was tried absent due to unpaid court fees, ruling no constitutional right to hearing exists in such cases.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a second-instance judgment that ruled against her claim for damages. The appellant argued she was tried in absentia because she failed to pay a court fee, violating her constitutional right to a hearing. The court held that the statutory requirement to pay fees before trial does not negate the right to a hearing and that the procedural outcome was lawful.
Legislator headnote
AI generatedArticles 20 paragraph 1 of the Constitution and Article 6 of the European Convention on Human Rights; The requirement to pay a court fee before trial does not violate the right to a hearing, and a judgment rendered in absentia due to non-payment is not a procedural violation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 675 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 675/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χρυσικό, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Τίγγα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λεωνίδα Ζιούβα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26 Σεπτεμβρίου 2006 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2582/2008 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 4719/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15 Οκτωβρίου 2009 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 1 Φεβρουαρίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 1088/15.10.2009 αιτήσεως για αναίρεση της 4719/31.7.2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως ως και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την ... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ..., προκύπτει ότι με εντολή του νομίμως παρισταμένου ως πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσίβλητου Λεωνίδα Ζιούβα, ο οποίος επισπεύδει την κρινόμενη 1088/15-10-2009 αίτηση για αναίρεση της 4719/31-7-2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, επικυρωμένο αντίγραφο της εν λόγω αιτήσεως με τις συνημμένες πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (1-3-2010), νομότυπα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα με κλήση προς συζήτηση κατά την ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο (1-3-2010).
Κατ' αυτήν όμως, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ούτε κατέθεσε δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 573 παρ. 1, 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, επιτρεπτώς το Δικαστήριο προχωρεί στη συζήτηση της αναιρέσεως, παρά την απουσία αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Με την κρινόμενη 1088/15-10-2009 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 4719/31-7-2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων. Ειδικότερα, με την 162060/8823/26-9-2006 αγωγή εφέρετο προς καταψήφιση αξίωση της δι' αυτής ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας κατά του εναγομένου και ήδη αναιρεσίβλητου αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως, συνολικού ποσού 467.998,00 ευρώ.
Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε η απορριπτική αυτής 2582/2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, λόγω μη καταβολής από την ενάγουσα του προσήκοντος στο αντικείμενο αυτής τέλους δικαστικού ενσήμου και της εντεύθεν πλασματικής ερημοδικίας της, υποχρέωσή της στην οποία δεν ανταποκρίθηκε και με την δικονομική της ιδιότητα της εκκαλούσης, μετά την άσκηση από την τελευταία της 5222/29-5-2008 εφέσεως, η οποία απορρίφθηκε με την εκδοθείσα επ' αυτής 4719/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών λόγω της ερημοδικίας της κατ' επιταγή της διατάξεως του άρθρου 524 παρ. 3 εδ. 1 ΚΠολΔ.
Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως, η οποία, κατά τη συνταχθείσα προς τούτο ... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή ...., επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα στις 11-9-2009, εναντιώνεται η ηττηθείσα εκκαλούσα με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνάται στη συνέχεια ο διατυπούμενος δι' αυτής μοναδικός λόγος αναιρέσεως,
Ειδικότερα, κατά το άρθρο 559 αρ. 6 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως αν ο διάδικος κατά παράβαση του νόμου δικάσθηκε ερήμην, ανεξάρτητα αν η ερημοδικία χαρακτηρίσθηκε ως πραγματική ή πλασματική. Με τον αναιρετικό αυτό λόγο διώκεται η θεραπεία της ακυρότητας, η οποία επήλθε από την προσβολή του δικαιώματος του διαδίκου να διατυπώσει τις απόψεις του ενώπιον του δικαστηρίου, το οποίο καθιερώνεται με τα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της κυρωθείσης με το ν.δ. 53/1974 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως της Ρώμης του 1950 για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Οι διατάξεις όμως αυτές δεν αποκλείουν παράλληλα στον κοινό νομοθέτη να θεσπίζει δικονομικές προϋποθέσεις και δαπανήματα και γενικότερα διατυπώσεις για την πρόοδο της δίκης, αρκεί αυτές να συνάπτονται προς τη λειτουργία των δικαστηρίων και την ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης και, περαιτέρω, να μην υπερβαίνουν τα όρια εκείνα, πέραν των οποίων επάγονται την άμεση ή έμμεση κατάλυση του προστατευόμενου από τις εν λόγω διατάξεις ατομικού δικαιώματος παροχής έννομης δικαστικής προστασίας.
Στα πλαίσια αυτά επιτρεπτώς επιβάλλεται από το ν. ΓΠΟΗ/1912 η υποχρέωση καταβολής αναλογικού τέλους δικαστικού ενσήμου επί των αποτιμητών σε χρήμα καταψηφιστικών αγωγών, χωρίς εντεύθεν να αναιρείται ή περιορίζεται το ατομικό δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας και ακροάσεως του διαδίκου από την δικονομική συνέπεια της ερημοδικίας του, σε περίπτωση παραλείψεώς του να ανταποκριθεί στην εν λόγω υποχρέωσή του (άρθρα 2 ν.
ΓΠΟΗ/1912 και 7 παρ. 1 του ν.δ. 1544/1942), λαμβανομένου επιπροσθέτως υπόψη ότι το εν λόγω δικαίωμα ικανοποιητικά προστατεύεται με την άσκηση αναγνωριστικού χαρακτήρα αγωγής και παράλληλα αποτελεί δαπάνη που περιλαμβάνεται στα επιδικαζόμενα στον νικώντα διάδικο δικαστικά έξοδα. Σε συνέπεια με τις νομικές αυτές παραδοχές η προβαλλόμενη από το άρθρο 559 αρ. 6 ΚΠολΔ αναιρετική αιτίαση, με την έννοια ότι η ήδη αναιρεσείουσα παρά το νόμο δικάσθηκε ερήμην ως εκκαλούσα, λόγω μη καταβολής του αναλογούντος στο αντικείμενο της καταψηφιστικής της αγωγής δικαστικού ενσήμου, με θεμελίωση της αποδιδόμενης πλημμέλειας στην διατύπωση του ισχυρισμού ότι η ρύθμιση αυτή αναιρεί το προστατευόμενο από τα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ ατομικό δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας και ακροάσεως και επί πλέον αποτελεί δεύτερη φορολόγηση κατά παράβαση του άρθρου 78 παρ. 1 του Συντάγματος, ελέγχεται, ερειδόμενη επί αναληθούς από νομική άποψη προϋποθέσεως, ως αβάσιμη.
Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 2700,00 ευρώ (ΚΠολΔ 183 εδ. 1).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την 1088/15-10-2009 αίτηση για αναίρεση της 4719/31-7-2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700,00) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 19 Απριλίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ