Appeal dismissed; public road status determined by continuous use, not ownership by municipality.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal against the First Instance Court's rejection of a property claim regarding a public road strip. The appellants argued the court erred in assigning ownership to the municipality rather than the community, claiming the road's status derived from continuous public use since before 1946. The court rejected this, ruling that the appeal lacked legal interest because the ownership of the public road did not affect the outcome of the substantive claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 968 A.K.; Art. 560(1)(a) C.P.D.; A public strip acquired common use character through continuous, uninterrupted use by all residents for access purposes, thereby becoming an agricultural road, regardless of whether ownership is held by the municipality or the community.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 675 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 675/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. ...... και 2. ......, οι οποίοι εκπροσωπή-θηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Παπαδάκη.
Της αναιρεσίβλητης: ......., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντος όπως σημειώνεται πιο πάνω. Στο σημείο αυτό εμφανίστηκε ο δικηγόρος Εμμανουήλ Παπαδάκης, ως πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων και δήλωσε την βίαιη διακοπή της δίκης λόγω θανάτου της αναιρεσίβλητης που απεβίωσε την 6-5-2007, όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα υπ' αριθ. ..... ληξιαρχική πράξη θανάτου της Δήμητρας Δημητρίου Ληξιάρχου του Δήμου Συβότων Νομού Θεσπρωτίας, η οποία και αναγνώσθηκε.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας, η οποία εκδόθηκε σε έφεση των αναιρεσειουσών κατά απόφασης του Ειρηνοδικείου Ληξουρίου και απέρριψε την ένδικη διεκδικητική ακινήτου αγωγή των ιδίων ως αβάσιμη κατ' ουσίαν, η από τον αριθ.1 εδ.α' του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια της παραβίασης του άρθρου 968 ΑΚ, που συνίσταται στο ότι το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ότι "το επίδικο ακίνητο, το οποίο είναι εδαφική λωρίδα μήκους 40 μέτρων και πλάτους 6 μέτρων, χρησιμοποιούσαν ως δίοδο ανεμπόδιστα, συνεχώς και αδιαλείπτως όλοι οι κάτοικοι της περιοχής για να μεταβαίνουν στα κτήματά τους, στα σπίτια τους και παλαιότερα σε ένα ανεμόμυλο προκειμένου να αλέσουν την παραγωγή τους, δύο συνεχείς γενεές προ της 23-2-1946 και έτσι η δίοδος αυτή δια της από αμνημονεύτου χρόνου προ της 23-2-1946 χρήσεώς της, σύμφωνα με τον προορισμό της, προσέλαβε κοινόχρηστο χαρακτήρα και κατέστη αγροτικός δρόμος" και ότι με τις παραπάνω παραδοχές του ερμήνευσε εσφαλμένα την προεκτεθείσα διάταξη του Α.Κ.
διότι δέχθηκε ότι η επίδικη εδαφική λωρίδα, ως κοινόχρηστο πράγμα, ανήκει στην κυριότητα της εναγομένης Κοινότητας (διάδοχος της οποίας είναι ο αναιρεσίβλητος Δήμος), ενώ έπρεπε να δεχθεί ότι ανήκει στην κυριότητα του Δημοσίου. Ο λόγος αυτός, ανεξαρτήτως του ότι ερείδεται επί αναληθούς προϋποθέσεως, αφού, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, με αυτή κρίθηκε μόνο ο κοινόχρηστος χαρακτήρας του επίδικου ακινήτου χωρίς να γίνεται μνεία ότι ανήκει στην κυριότητα της τότε εναγομένης Κοινότητας, είναι απορριπτέος προεχόντως λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος των αναιρεσειουσών, αφού ουδεμία έννομη επιρροή ασκεί για την απόρριψη της ένδικης αγωγής το πρόσωπο στο οποίο ανήκει, ως κοινόχρηστο πράγμα, το επίδικο ακίνητο.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 26-9-2005 αίτηση αναιρέσεως της 51/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας.
Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε πεντακόσια (500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18-3-2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 2-4-2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ