Greece Supreme Court dismisses appeal on evidence review and inadmissibility of unproposed claim.

Απόφαση 673 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 673/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες. Των αναιρεσειόντων: 1. ....... και 2. ......., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αναστάσιο Κεφαλέα ο οποίος διόρισε στο ακροατήριο πληρεξούσιο δικηγόρο αυτών και τον Γεώργιο Κωστόπουλο.

Των αναιρεσίβλητων: 1........ και 2. ........, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Βογιατζή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-2-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3502/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 726/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11-1-2007 αίτησή τους και με τους από 21-11-2007 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 4-2-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 11-1-2007 αιτήσεως και του από 21-11-2007 προσθέτου λόγου αναιρέσεως της 8346/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής, ως προς την ένσταση ιδίας κυριότητας των αναιρεσειόντων επί του επίδικου ακινήτου, κτηθείσας με έκτατη χρησικτησία : Το επίδικο ακίνητο νέμονταν συνεχώς και αδιαλείπτως από το έτος 1955 μέχρι το Δεκέμβριο του έτους 1997 οι ενάγοντες (ήδη αναιρεσίβλητοι) και οι δικαιοπάροχοί τους, ασκώντας τις αναφερόμενες με λεπτομέρεια πράξεις νομής (το επέβλεπαν προσωπικά και δια τρίτων προσώπων, το προστάτευαν από αυθαίρετες ενέργειες τρίτων και το χρησιδάνειζαν σε τρίτους, τους οποίους συγκεκριμένα αναφέρει) και ότι δεν αποδείχθηκε ότι ο δικαιοπάροχος πατέρας των εναγομένων, ο οποίος μεταβίβασε το επίδικο στους τελευταίους με το ....... συμβόλαιο γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Αθηνών Ευαγγελίας Τρέζα, νεμήθηκε τούτο από το έτος 1972 μέχρι το Δεκέμβριο του έτους 1997, γι' αυτό και απέρριψε την ένσταση ιδίας κυριότητας των εναγομένων επί του επιδίκου, που στηρίζεται σε έκτακτη χρησικτησία, ως αβάσιμη κατ' ουσία. Με τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών και απορριπτέος, ως αβάσιμος, τυγχάνει ο περί του αντιθέτους από τον αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρώτος λόγος αναιρέσεως.

ΙΙ. Επειδή, όπως συνάγεται από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ, το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς πάντως να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός απ' αυτά. Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ.11 περ.γ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο περιεχόμενο σ' αυτήν αποδεικτικό πόρισμα, ως προς τους κρίσιμους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, έλαβε υπόψη του και εκτίμησε, μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, "και τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται νόμιμα και προσκομίζουν". Από τη γενική αυτή βεβαίωση, σε συνδυασμό με το όλο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθίσταται αναμφίβολο ότι, παρόλο που δεν τις μνημονεύει ειδικώς και δεν τις αξιολογεί χωριστά, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε και τις εξειδικευόμενες στο αναιρετήριο φωτογραφίες, τις οποίες επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι αναιρεσείοντες.

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως που υποστηρίζει τα αντίθετα είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος.

ΙΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ.2 ΚΠολΔ, εκτός των αναφερομένων σε αυτή εξαιρέσεων, είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας. Εξάλλου η αοριστία της αγωγής ερευνάται μεν αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, δεν αφορά όμως τη δημόσια τάξη και συνεπώς ο περί αυτού ισχυρισμός για να ιδρύσει λόγο αναίρεσης πρέπει να έχει προταθεί στο Εφετείο και να αναγράφεται στο αναιρετήριο ότι έγινε η σχετική πρόταση. Επομένως, ο από το άρθρο 559 αριθ.14 ΚΠολΔ μοναδικός πρόσθετος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε την ακυρότητα της ένδικης αγωγής λόγω αοριστίας της, χωρίς να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι προτάθηκε στο Εφετείο η αοριστία της αγωγής, είναι απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-1-2007 αίτηση και τον από 21-11-2007 πρόσθετο λόγο αναιρέσεως της 8346/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει του αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18-3-2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 2-4-2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ