Supreme Court quashes appeal court decision for failing to consider sworn witness certification as distinct evidence.

Απόφαση 672 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 672/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κων/νο Κομπλιώνα. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "BONDOFIBRA - Προϊόντα Άνευ Υφάνσεως Ανώνυμη Βιοτεχνική και Εμπορική Εταιρεία", που εδρεύει στην ΒΙ.ΠΕ. Λαμίας και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευθύμιο Καραϊσκο βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-11-1993 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 268/1995 του ίδιου Δικαστηρίου και 5035/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-6-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, διάβασε την από 6-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τα άρθρα 335, 338 έως 341, 345 και 346 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας για να σχηματίσει την κρίση του σχετικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, η δε παράβαση της υποχρεώσεώς του αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως.

Κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρ. 664 επ. ΚΠολΔ) το δικαστήριο υποχρεούται να λάβει υπόψη και ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, που δόθηκαν νομότυπα, κατά το άρθρο 671 παρ. 1δ΄ του ΚΠολΔ. Οι βεβαιώσεις αυτές δεν αποτελούν έγγραφα, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ.

ΚΠολΔ, αλλά ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο που διακρίνεται από τα έγγραφα και για το λόγο αυτό αν στην απόφαση του ουσιαστικού δικαστηρίου αναφέρεται ότι λήφθηκαν υπόψη τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα, δεν αποδεικνύεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και τις ένορκες βεβαιώσεις που είχαν προσκομίσει και επικαλεσθεί οι διάδικοι.

Στην προκείμενη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα που προσκομίζονται, προκύπτει ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων, με την ένδικη αγωγή του, όπως παραδεκτά περιορίσθηκε, επικαλούμενος ότι με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου απασχολήθηκε στο εργοστάσιο της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης εταιρίας ως μηχανικός συντηρητής και εγκατάστασης μηχανημάτων από 1-5-1989 έως 31-12-1989, ζήτησε να υποχρεωθεί η τελευταία αυτή να του καταβάλει καθυστερούμενες αποδοχές του συνολικού ύψους 1.800.000 δραχμών.

Προς απόδειξη της βασιμότητας των στηριζόντων την εν λόγω αγωγή του πραγματικών περιστατικών επικαλέσθηκε και προσκόμισε στο Εφετείο, (εφόσον δεν γίνεται λόγος περί του αντιθέτου στη προσβαλλόμενη απόφαση) μεταξύ άλλων, την 10688/13-4-1995 ενώπιον του συμβολαιογράφου Λαμίας Κωνσταντίνου Καψάλη νομοτύπως, μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αναιρεσίβλητης, δοθείσα ένορκη βεβαίωση του μάρτυρά του ...

Στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται, ότι το Εφετείο σχημάτισε την κρίση του για την ουσία της υποθέσεως από τις καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, από τις 3075/14-1-1994 και 2395/10-1-1994 ένορκες βεβαιώσεις και από όλα χωρίς εξαίρεση τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να μνημονεύει ειδικώς την ως άνω 10688/13-4-1995 ένορκη βεβαίωση του ως άνω μάρτυρα του αναιρεσείοντος ή να κάνει στις αιτιολογίες της οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση, ούτε και τυπική, αναφορά σ΄ αυτή, η δε μνεία ότι έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι δεν καλύπτει και την ως άνω ένορκη βεβαίωση του αναιρεσείονοτς, η οποία, κατά τα προεκτεθέντα, δεν αποτελεί έγγραφο, αλλά ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο.

Επομένως, το Εφετείο, που δεν έλαβε υπόψη την πιο πάνω ένορκη βεβαίωση, την οποία νόμιμα επικαλέσθηκε και προσκόμισε ο αναιρεσείων, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ πλημμέλεια και γι΄ αυτό είναι βάσιμος ο περί τούτου όγδοος, κατά το δεύτερο μέρος του, λόγος του αναιρετηρίου. Κατά τη γνώμη όμως ενός μέλους του Δικαστηρίου, του Αρεοπαγίτη Χρήστου Αλεξόπουλου, ο ανωτέρω λόγος έπρεπε να απορριφθεί ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στην αίτηση αναιρέσεως το αποδεικτικό περιεχόμενο της ως άνω ένορκης βεβαιώσεως σε σχέση με κάποιο ουσιώδη για την έκβαση της δίκης ισχυρισμός του αναιρεσείοντος.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5035/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Φεβρουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ