Appeal dismissed due to improper service of summons on a defendant domiciled in Cyprus under EU Regulation 1393/2007.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal against the Thessaloniki Court of Appeal's decision because the summons was not properly served on a defendant domiciled in Cyprus. While the appellants provided proof of service for most defendants, they failed to submit the required certificate under Article 10 of Regulation 1393/2007 for the defendant residing in Cyprus. The court held that service on the Athens First Instance Prosecutor's Office was invalid for a case pending before the Supreme Court, rendering the entire hearing inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 576 paragraphs 1-3 of the Code of Civil Procedure; Article 10 of Regulation 1393/2007: Service of judicial documents on a defendant domiciled in a Member State other than Greece must be effected directly on that defendant via a certificate of service, and service on the local prosecutor's office does not constitute valid service for proceedings pending before the Supreme Court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 66 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 66/2011
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Ι. Κ. του Α., κατοίκου ..., 2) Ανώνυμης Εταιρίας Γενικών Ασφαλίσεων με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ Α.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Δαρούδη και κατέθεσαν προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Μ. χήρας Α. Κ., το γένος Ζ. Γ., 2) Δ. Κ. του Α., 3) Β. Κ. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Βασιλική Μιχαλακάκου-Λαμπάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 4) Η. Σ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 5) Π. Σ. του Η., νομίμως εκπροσωπουμένου λόγω της ανηλικότητάς του από τους ασκούντες τη γονική μέριμνα αυτού γονείς του Η. Σ. και Β. Κ., 6) Τ. Κ. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Βασιλική Μιχαλακάκου-Λαμπάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 7) Β. Γ. του Σ., κατοίκου ..., 8) Ι. Π. του Δ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 9) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Παπαδόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/5/2004 αγωγή των υπό στοιχεία 1-7 ήδη αναιρεσιβλήτων, την από 9/11/2004 παρεμπίπτουσα αγωγή του υπό στοιχείο 8 ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 23/3/2005 παρεμπίπτουσα αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 31/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 156/2009 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6/7/2009 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος ανέγνωσε την από 21/9/2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 6 Ιουλίου 2009 αιτήσεως αναιρέσεως κατά της υπ' αριθ. 156/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 576 ΚΠολΔ εάν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστείς ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι ή αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν ο τελευταίος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.
Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους. Εξ άλλου, ως προς τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα οποία περιλαμβάνεται και η Κύπρος, σχετικά με τις επιδόσεις δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, εφαρμόζεται από 13 Νοεμβρίου 2008, ο κανονισμός 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, με τον οποίο καταργήθηκε ο αντιστοίχου περιεχομένου κανονισμός (ΕΚ) 1348/2000 του Συμβουλίου Υπουργών.
Κατά τις σχετικές διατάξεις του νέου ως άνω 1393/07 κανονισμού (άρθρ. 2-7, 10, 19 και 20) τα προς επίδοση έγγραφα σε γνωστής διαμονής παραλήπτες, διαβιβάζονται απ' ευθείας μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών των ενδιαφερομένων κρατών και επιδίδονται προς αυτόν προς τον οποίον απευθύνονται κατά κανόνα σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής και αποστέλλει στο κράτος αποστολής σχετική βεβαίωση περί τούτου.
Κατά το άρθρο 10, αφού ολοκληρωθούν οι διατυπώσεις επίδοσης ή κοινοποίησης εκδίδεται σχετική βεβαίωση, βάσει του εντύπου που εμφαίνεται στο παράρτημα Ι, η οποία αποστέλλεται στην αρχή διαβίβασης. Κατά το άρθρο 15 του ίδιου Κανονισμού, αν το κράτος μέλος δεν έχει δηλώσει το αντίθετο, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενεργήσουν τις επιδόσεις μέσω δικαστικών επιμελητών, υπαλλήλων ή άλλων αρμοδίων προσώπων του κράτους μέλους παραλαβής, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 20 του Κανονισμού αυτού, οι διατάξεις του υπερισχύουν των διατάξεων που περιλαμβάνονται σε διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή κανονισμούς που συνάπτονται από τα κράτη μέλη και κυρίως του άρθρου IV του πρωτοκόλλου της σύμβασης των Βρυξελλών του έτους 1968 και τη σύμβαση της Χάγης της 5ης Νοεμβρίου 1965.
Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 19, όταν πρέπει να διαβιβασθεί εισαγωγικό δίκης έγγραφο ή άλλη ισοδύναμη πράξη σε άλλο κράτος μέλος προς επίδοση ή κοινοποίηση βάσει του παρόντος κανονισμού και ο εναγόμενος ερημοδικεί, ο δικαστής οφείλει να αναστείλει την έκδοση απόφασης μέχρι όταν διαπιστωθεί α)ότι η πράξη επιδόθηκε ή κοινοποιήθηκε όπως ορίσει το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής ...
β)ότι η πράξη επιδόθηκε πράγματι στον εναγόμενο ή στη κατοικία του με άλλον τρόπο προβλεπόμενο από τον παρόντα κανονισμό καθώς και ότι και στις δυο περιπτώσεις, η επίδοση ή η κοινοποίηση έγιναν εγκαίρως, ώστε ο εναγόμενος να είναι σε θέση να αμυνθεί και γ)κάθε κράτος μέλος έχει την ευχέρεια να δηλώσει ότι οι δικαστές του, παρά την παρ. 1 μπορούν να εκδώσουν απόφαση, ακόμη και αν δεν έχει παραληφθεί βεβαίωση επίδοσης ή κοινοποίησης, εφόσον η πράξη διαβιβάστηκε με τρόπο προβλεπόμενο από τον παρόντα κανονισμό, από τη διαβίβαση της προς επίδοσης πράξης έχει παρέλθει διάστημα, το οποίο ο δικαστής αξιολογεί για κάθε περίπτωση χωριστά και το οποίο είναι τουλάχιστον έξι μηνών.
Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η επίδοση της αίτησης για αναίρεση με κλήση προς συζήτηση αυτής, όταν στρέφεται κατά διαδίκου που είναι γνωστής διαμονής στο κράτος μέλος της Ε.Ε. όπως είναι η Κύπρος, ολοκληρώνεται με την πραγματική επίδοση αυτών στον αναιρεσίβλητο, η οποία αποδεικνύεται με την κατά το άνω άρθρο 19 του Κανονισμού βεβαίωση και δεν αρκεί η κατά τα άρθρα 134 και 136 ΚΠολΔ πλασματική επίδοση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Στην προκείμενη περίπτωση, από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του Δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του δικαστηρίου τούτου, κατά την οποία συζητήθηκε με εκφώνησή της από τη σειρά του πινακίου η κρινόμενη από 6.7.2009 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 156/2009 απόφασης του Εφετείου Θράκης, εμφανίσθηκαν οι αναιρεσείοντες, που επισπεύδουν τη συζήτηση της υπόθεσης, εκπροσωπούμενοι από τον νομίμως διορισθέντα πληρεξούσιο δικηγόρο τους, καθώς και οι αναιρεσίβλητοι εκτός των Η.
Σ. (4ον), Β. Γ. (7ης) και Ι. Π. (8ου). Οι αναιρεσείοντες για τους ανωτέρω δυο πρώτους απολειπομένους αναιρεσιβλήτους προσκομίζουν και επικαλούνται τις υπ' αριθμ. 6185/12.4.10, 6375/15.4.10 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελητρίας του Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης ... από τις οποίες προκύπτει ότι αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και κλήση προς συζήτηση επεδώθηκαν προς αυτούς για την ως άνω δικάσιμο (1.10.10).
Εις ότι αφορά τον τρίτο απολειπόμενο αναιρεσίβλητο Ι. Π., κάτοικο και γνωστής διαμονής στο εξωτερικό (Κύπρο), οι αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται ούτε προσκομίζουν βεβαίωση, κατά το άρθρο 10 του νέου κανονισμού 1393/2007, από την οποία να προκύπτει ότι αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με κλήση προς συζήτηση αυτής, κατά την παρούσα δικάσιμο επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον γνωστής διαμονής κάτοικο εξωτερικού ανωτέρω αναιρεσίβλητο.
Ούτοι (αναιρεσείοντες) επικαλούνται και προσκομίζουν την υπ' αριθμ. Β 276/15.3.10 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... από την οποία προκύπτει ότι αντίγραφο της κρινομένης αίτησης αναίρεσης και κλήση προς συζήτηση επιδόθηκε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών και όχι στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (άρθρ. 134 παρ. 1 ΚΠολΔ), καθόσον η δίκη ήταν εκκρεμής ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου.
Από τα ανωτέρω έγγραφα δεν αποδεικνύεται εν προκειμένω νόμιμη κλήτευση του απολειπομένου εβδόμου (7ου) αναιρεσιβλήτου Ι. Π., σύμφωνα με τα οριζόμενα ως άνω στο νέο υπ' αριθμ. 1393/2007 Κανονισμό, η δε επίδοση μόνο και μάλιστα στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών δεν είναι νόμιμη. Επομένως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως προς όλους τους διαδίκους κατ' άρθρο 576 παρ. 1-3 ΚΠολΔ, σύμφωνα με το διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 6-7-2009 αίτησης του Ι. Κ. και της Ανώνυμης Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ ΑΕΓΑ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 156/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 23 Νοεμβρίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Ιανουαρίου 2011.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ