Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding public notice publication and consideration of arguments.

Απόφαση 668 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 668/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου Παρέδρου του ΝΣΚ Αλέξανδρο Ροϊλό, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." νομίμως εκπροσωπούμενης που εδρεύει στην ..., η οποία εκπροσωπήθηκε δια τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λουκά Κοκκίνη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-4-2004 αίτηση της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5019/2006 μη οριστική και 2706/2007 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1520/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί τo αναιρεσείον με την από 14-3-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Δημητρούλα Υφαντή, ανέγνωσε την από 12-2-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο.

Εξάλλου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 845 ΚΠολΔ η πρόσκληση για την αναγγελία δημοσιεύεται σε μια ή περισσότερες εφημερίδες που ορίζει το δικαστήριο, μία ή όσες φορές ορίζει η απόφαση (παρ. 1). Η προθεσμία για την αναγγελία αρχίζει από την τελευταία δημοσίευση και δεν μπορεί να είναι μικρότερη από εξήντα ημέρες (παρ. 2).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 854 §2 του ΚΠολΔ, επί κηρύξεως, κατά τη διαδικασία της πρόσκλησης, αξιόγραφου ανίσχυρου, η πρόσκληση της παρ. 1 του άρθρου 854 δημοσιεύεται επιπλέον και στο Δελτίο Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως και τοιχοκολλάται στην αίθουσα του Χρηματιστηρίου Αθηνών.

Τέλος, κατά τις διατάξεις των παρ. 1 και 4 του άρθρου 847 ΚΠολΔ, μέσα σε τριάντα ημέρες, από την παρέλευση της προθεσμίας για την αναγγελία, όποιος ζήτησε να εκδοθεί διαταγή για τη δημοσίευση της πρόσκλησης μπορεί να υποβάλει αίτηση, για να εκδοθεί απόφαση που ορίζει τις συνέπειες αποκλεισμού του δικαιώματος ή της απαίτησης σύμφωνα με το νόμο (παρ.1).

Αν μέσα στην προθεσμία της παρ. 1 δεν υποβληθεί αίτηση, το δικαστήριο, ύστερα από αίτηση, που υποβάλλεται μέσα σε άλλες τριάντα ημέρες, μπορεί να ορίσει νέα προθεσμία για να υποβληθεί η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 (παρ. 4). Από το συνδυασμό, των ανωτέρω διατάξεων σαφώς προκύπτει ότι, η αίτηση για την έκδοση της οριστικής απόφασης που ορίζει τις συνέπειες αποκλεισμού του δικαιώματος ή της απαίτησης, ήτοι στην προκειμένη περίπτωση για την μετά την έκδοση της διαταγής, για τη δημοσίευση της πρόσκλησης προς αναγγελία δικαιώματος (α' στάδιο), κήρυξη του αξιόγραφου ανίσχυρου, πρέπει να υποβληθεί στο δικαστήριο, μέσα σε συνολική προθεσμία εξήντα (60) ημερών από την παρέλευση της πιο πάνω οριζόμενης προθεσμίας για την αναγγελία, και ότι συνακόλουθα, αν δεν υποβληθεί η αίτηση αυτή μέσα στην ανωτέρω προθεσμία είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη.

Από τις προαναφερθείσες διατάξεις προκύπτει ότι η διαδικασία της κηρύξεως ανίσχυρου απωλεσθέντος αξιόγραφου διέρχεται δύο αυτοτελή στάδια: της προσκλήσεως του κομιστή και της ακυρώσεως του αξιόγραφου. Το δεύτερο από τα στάδια αυτά δεν αποτελεί απλή προέκταση του πρώτου, αλλ' ανοίγει, αφού προηγουμένως υποβληθεί νέα αυτοτελής αίτηση (847 § 1).

Η αυτοτέλεια όμως της δεύτερης αιτήσεως δεν αποκλείει να σωρευθεί στο δικόγραφο της πρώτης και να εκδικασθεί όταν θα είναι παραδεκτή και η αυτοτελής υποβολή της. Η πρώτη αίτηση έχει ως αντικείμενο την έκδοση αποφάσεως, με την οποία να διαταχθεί η πρόσκληση του κομιστή ν' αναγγελθεί και να καταθέσει τον τίτλο στη γραμματεία του δικαστηρίου (πρβλ. 856).

Συνεπώς η επ' αυτής διαδικασία εξαντλείται με την έκδοση αποφάσεως που διατάσσει τη δημοσίευση της προσκλήσεως (ή που απορρίπτει την αίτηση ως απαράδεκτη ή αβάσιμη). Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 1520/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών έγιναν δεκτά τα ακόλουθα: "Αποδείχθηκε ότι, απωλέσθηκαν τέσσερα έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου, των οποίων η αιτούσα και ήδη (αναιρεσίβλητη Τράπεζα) ήταν νόμιμη κομίστρια και συγκεκριμένα τα:

α) με αρ. ..., ημερομηνία εκδόσεως 17-7-1995 και ημερομηνία λήξεως 17-7-1996, ονομαστικής αξίας 5.000.000 δρχ, β) με αρ. ..., με ημερομηνία εκδόσεως 31-8-1995 και ημερομηνία λήξεως 31-8-1996, ονομαστικής αξίας 5.000.000 δρχ., γ) με αρ. ..., με ημερομηνία εκδόσεως 31-8-1995 και ημερομηνία λήξεως 31-8-1996, ονομαστικής αξίας 1.000.000 δρχ και δ) με αρ. ..., με ημερομηνία εκδόσεως 31-8-1995 και ημερομηνία λήξεως 31-8-1996, ονομαστικής αξίας 1.000.000 δρχ.

Κατόπιν της από 23-7-2003 αιτήσεως της εφεσίβλητης εκδόθηκε η 6424/2003 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που έκρινε παραδεκτή την αίτηση και απηύθυνε δημόσια πρόσκληση στον κομιστή των ως άνω απωλεσθέντων γραμματίων, να αναγγείλει τα δικαιώματα του και, αν κατέχει τα γραμμάτια αυτά, να τα καταθέσει στο γραμματέα του δικαστηρίου αυτού, μέσα σε προθεσμία εξήντα (60) ημερών από την τελευταία δημοσίευση της πρόσκλησης αυτής, που διέταξε να γίνει μία φορά στην ημερησία εφημερίδα "Η Καθημερινή" και στο Δελτίο Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως και την τοιχοκόλληση της στην αίθουσα του Χρηματιστηρίου Αθηνών.

Περίληψη της απόφασης αυτής τοιχοκολλήθηκε στην αίθουσα συναλλαγών του Χρηματιστηρίου Αθηνών στις 26-1-2004 και δημοσιεύθηκε στο Δελτίο Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως στις 26-1-2004 και στην εφημερίδα "Η Καθημερινή" στις 28-1-2004. Έτσι, η ταχθείσα προθεσμία των εξήντα (60) ημερών προς αναγγελία του δικαιώματος από τον κομιστή των απωλεσθέντων τίτλων, άρχισε στις 29-1-2004 και έληξε στις 29-3-2004, η δε προθεσμία των εξήντα (60) συνολικά ημερών που προβλέπεται από τις παρ. 1 και 4 του άρθρου 847 του ΚΠολΔ, για την υποβολή της αιτήσεως προς έκδοση της απόφασης, για την κήρυξη των τίτλων ανίσχυρων, άρχισε στις 30-3-2004 και έληξε στις 30-5-2004".

Συνεχίζει δε το Εφετείο δεχόμενο και τα ακόλουθα: "Η αιτούσα και ήδη εφεσίβλητη κατέθεσε στη γραμματεία του δικαστηρίου, που εξέδωσε την εκκαλουμένη απόφαση, τη δεύτερη από 1-4-2004 αίτηση της, περί κηρύξεως ανίσχυρων των ως άνω τίτλων (β' στάδιο) στις 2-4-2004, ήτοι εντός της ανωτέρω προθεσμίας των εξήντα (60) ημερών, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για τις 16-9-2004, οπότε και ματαιώθηκε.

Πλην όμως, η αιτούσα εκ των υστέρων διαπίστωσε ότι, κατά τη δημοσίευση της ως άνω προσκλήσεως στην Εφημερίδα "Η Καθημερινή", που έγινε στις 28-1-2004, η οποία και ήταν η τελευταία από τις διαταχθείσες δημοσιεύσεις, είχε αναγραφεί εσφαλμένα ο αριθμός ενός εκ των τεσσάρων εντόκων γραμματίων, ήτοι του πρώτου από αυτά, όπως αναφέρθηκαν παραπάνω, και συγκεκριμένα αντί του σωστού του αριθμού ...

είχε αναγραφεί λανθασμένα ο αριθμός ... . Κατόπιν τούτων η αιτούσα προέβη σε ορθή επανάληψη της προσκλήσεως, η οποία δημοσιεύθηκε στην ως άνω εφημερίδα "Η Καθημερινή", στις 31-5-2005. Επομένως, όσον αφορά το εν λόγω έντοκο γραμμάτιο, για το οποίο υπήρξε η λανθασμένη καταχώριση και επαναλήφθηκε ορθώς η πρόσκληση με την εκ νέου δημοσίευση της στην ως άνω εφημερίδα, κατά τα προαναφερόμενα, η ταχθείσα προθεσμία των εξήντα (60) ημερών προς αναγγελία του δικαιώματος από τον κομιστή του εν λόγω τίτλου, άρχισε την 1-6-2005 και έληξε την 30-7-2005 η δε προθεσμία των εξήντα (60) συνολικά ημερών, που προβλέπεται από τις παρ. 1 και 4 του άρθρου 847 του ΚΠολΔ, για την υποβολή της αιτήσεως προς έκδοση της απόφασης για την κήρυξη του τίτλου ανίσχυρου, άρχισε στις 31-7-2005 και έληξε στις 29-9-2005.

Η αιτούσα όμως και ήδη εφεσίβλητη την από 15-12-2005 κλήση της, προς συζήτηση της από 1-4-2004 αίτηση της, για την κήρυξη των εντόκων γραμματίων ως ανίσχυρων, την κατέθεσε στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, την 10-3-2006, ήτοι μετά την παρέλευση της ανωτέρω προθεσμίας των εξήντα (60) ημερών. Κατόπιν τούτων η αίτηση για κήρυξη του συγκεκριμένου ως άνω τίτλου ανίσχυρου (του υπ' αρ. ...

εντόκου γραμματίου του Ελληνικού Δημοσίου), που κατατέθηκε στη γραμματεία του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, κατά τα προαναφερόμενα, στις 2-4-2004, είναι απαράδεκτη (κατά τούτο), αφού κατατέθηκε σε χρόνο προγενέστερο του προβλεπόμενου κατά τα άνω από το αρ. 847 παρ. 1 και 4 ΚΠολΔ, αλλά και η κλήση προς συζήτηση της εν λόγω αίτησης, όσον αφορά πάντα το εν λόγω γραμμάτιο, σε κάθε περίπτωση, κατατέθηκε επίσης εκπροθέσμως, ήτοι μετά την παρέλευση της ανωτέρω προθεσμίας των εξήντα (60) ημερών.

Επομένως η εκκαλουμένη, που έκρινε ότι, παραδεκτά ασκήθηκε η αίτηση, καθόσον αφορά τον προαναφερόμενο τίτλο, εντός της προθεσμίας του αρ. 847 § 1 και 4 ΚΠολΔ και κατόπιν τούτου κήρυξε αυτόν ανίσχυρο, εσφαλμένως εφάρμοσε το νόμο και πρέπει να εξαφανιστεί, γενομένου δεκτού εν μέρει ως βασίμου του σχετικού λόγου της έφεσης." Συνεχίζει δε το Εφετείο δεχόμενο τ' ακόλουθα με την προσβαλλόμενη. "Περαιτέρω όμως, όσον αφορά τους υπόλοιπους τρεις τίτλους η αρχική δημοσίευση της πρόσκλησης προς τον κομιστή τους, στην Εφημερίδα "Η Καθημερινή", που έγινε στις 28-1-2004, ήταν ορθή και επομένως ως προς αυτούς παραδεκτά ασκήθηκε η από 1-4-2004 αίτηση, για κήρυξή τους ως ανίσχυρων, ήτοι εντός της προθεσμίας του αρ. 847 § 1 και 4 ΚΠολΔ (όπως αναλυτικά αναφέρθηκε παραπάνω), απορριπτόμενου ως αβασίμου, ως προς τους τίτλους αυτούς, του σχετικού λόγου της έφεσης.

Πλην όμως, για την ενότητα της εκτελέσεως πρέπει να εξαφανιστεί στο σύνολο της η εκκαλουμένη και να κρατηθεί η υπόθεση στο δικαστήριο αυτό και εξεταστεί στην ουσία της, όσον αφορά τους προαναφερόμενους τρεις τίτλους. Από τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα έγγραφα και ειδικότερα: α) το με ημερομηνία 28-1-2004 φύλλο της εκδιδόμενης στην Αθήνα ημερησίας εφημερίδας "Η Καθημερινή", β) το με αρ. 570/26-1-2004 ΦΕΚ, τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ, γ) την με αρ.

πρωτ. 3321/26-1-2004 βεβαίωση του Χρηματιστηρίου Αθηνών ΑΕ και δ) το με αρ. 17705/6-6-2006 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών, αποδεικνύεται η, κατά τον ορισθέντα από την προαναφερθείσα με αρ. 6424/2003 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, τρόπο, δημοσίευση προσκλήσεως προς κάθε κομιστή των προαναφερόμενων τριών τίτλων, ν' αναγγείλει τα δικαιώματα του μέσα σε προθεσμία εξήντα (60) ημερών, από την τελευταία των κατά τα ως άνω δημοσιεύσεων, προς το Γραμματέα του ως άνω Δικαστηρίου, ως και ότι καμία τέτοια αναγγελία δεν έγινε από τη δημοσίευση της ως την απόφαση μέχρι και την συζήτηση της δεύτερης αιτήσεως στον πρώτο βαθμό (ήτοι μέχρι 5-6-2006) και επομένως η ταχθείσα συναφής προθεσμία παρήλθε άπρακτη.

Κατόπιν όλων αυτών, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις και δικαιολογείται το έννομο συμφέρον της αιτούσας, ως δικαιούχου του δικαιώματος που πηγάζει από τους προαναφερόμενους τρεις τίτλους πρέπει η κρινόμενη αίτηση να γίνει δεκτή ως βάσιμη και κατ' ουσίαν και να κηρυχθούν ανίσχυροι οι τίτλοι αυτοί, διατασσομένων των σχετικών κατά νόμο δημοσιεύσεων (αρ.857 σε συνδ.

με 848 παρ.3 και 845 παρ.1 του ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό ειδικότερα". Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, όχι παρά το νόμο δεν απέρριψε ως απαράδεκτη τη δεύτερη κατά σειρά από 1-4-2004 αίτηση της αναιρεσίβλητης περί κηρύξεως ανισχύρων των υπολοίπων τριών εντόκων γραμματίων του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, εφ' όσον ως προς αυτά είχαν αφετηριασθεί με τις προαναφερθείσες δημοσιεύσεις μέχρι της 29-3-2004 οι έννομες συνέπειες των παραγράφων 1 και 4 του άρθρου 847 του ΚΠολΔ, ώστε η από 1-4-2004 αίτηση της αναιρεσίβλητης στηριζόμενη σε έγκυρες και νόμιμες δημοσίευση και πρόσκληση αντίστοιχα, ήταν παραδεκτή και νόμιμη, χωρίς να επηρεάζεται το παραδεκτό της ασκήσεως της αιτήσεως εκείνης από το γεγονός ότι ως προς το τέταρτο έντοκο γραμμάτιο δεν είχε προηγηθεί νομότυπη (λόγω του προαναφερθέντος λάθους) δημοσίευση έγκυρης πρόσκλησης.

Περαιτέρω, το ίδιο παραδεκτό της από 1-4-2004 αίτησης της εφεσίβλητης καθόσον αφορά πάντοτε τα ίδια 3 έντοκα γραμμάτια (πλην εκείνου για το οποίο κηρύχθηκε τελικά απαράδεκτα η αίτηση της αναιρεσίβλητης) δεν επηρεάστηκε από το γεγονός ότι σε μεταγενέστερο χρόνο η αναιρεσίβλητη προσπαθώντας να επανορθώσει το αριθμητικό λάθος της προσκλήσεώς της ως προς το τέταρτο έντοκο γραμμάτιο, επανέλαβε ενιαία τη δημοσίευση και για τα 4 έντοκα γραμμάτια στις 31-5-2005, ούτε η δημοσίευση αυτή που έγινε πλεοναστικά και για τα 3 έντοκα γραμμάτια των οποίων είχε μεσολαβήσει ορθή δημοσίευση μέχρι τις 28-1-2004, καθιστούσε χωρίς αντικείμενο την εκκρεμούσα από 1-4-2004 αίτηση της αναιρεσίβλητης για τα ίδια 3 έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου, για τα οποία τελικά το Εφετείο δέχτηκε την ίδια αίτηση, χωρίς το εκπρόθεσμο της από 15-12-2005 κλήσεως, με την οποία επαναφέρθηκε προς συζήτηση η από 1-4-2004 αίτηση της αναιρεσίβλητης, σε σχέση με τη δεύτερη επανορθωτική δημοσίευση της αναιρεσίβλητης, να καθιστά απαράδεκτη την ίδια αίτηση για τα άλλα 3 έντοκα γραμμάτια, για τα οποία η όλη διαδικασία κατά τα προαναφερθέντα (κατάθεση αίτησης πρώτου σταδίου, δημοσιεύσεις και προσκλήσεις και κατάθεση αιτήσεως για το δεύτερο στάδιο), είχαν προχωρήσει εμπρόθεσμα με βάση τις προαναφερθείσες διατάξεις.

Επομένως ο συναφής πρώτος λόγος της αναίρεσης υπό την επίκληση πλημμέλειας από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ κρίνεται αβάσιμος ερειδόμενος σ' εσφαλμένες κατά νόμο προϋποθέσεις.

ΙΙ. Ο λόγος αναίρεσης του αριθ.8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ δίδεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα του προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώληση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης λόγου έφεσης όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί (Ολ.ΑΠ 3/1997, ΑΠ 1933/2006). Εξ άλλου δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 12/1997), αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (Ολ.ΑΠ 11/1996).

Με τον δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ.8 άρθρου 559 του ΚΠολΔ ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος που επαναφέρθηκε στο Εφετείο ως αυτοτελής λόγος της έφεσης του αναιρεσείοντος, ότι η αίτηση του δευτέρου σταδίου της αναιρεσίβλητης έπρεπε ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη και για τα υπόλοιπα 3 έντοκα γραμμάτια γιατί δεν επακολούθησε εμπρόθεσμη αίτηση για τα ίδια έντοκα γραμμάτια μετά τις επανορθωτικές δημοσιεύσεις της προσκλήσεως της αναιρεσίβλητης.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος διότι ο ανωτέρω "ισχυρισμός" ως "πράγμα" κατά την έννοια που προαναφέρθηκε, που προβλήθηκε από το αναιρεσείον ως λόγος εφέσεως εκτιμήθηκε προσηκόντως από το Εφετείο, δεχόμενο ως αποδειχθέντα γεγονότα αντίθετα προς αυτά που συγκροτούν τον ισχυρισμό αυτό.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρ. 183 του Κ.Πολ.Δ. σε συνδυασμό με άρθρο 22 παρ.2 του ν. 2693/1957).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14-3-2011 αίτηση αναίρεσης για αναίρεση της υπ'αριθ. 1520/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Απριλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ