Supreme Court partially allows appeal against family allowance denial, ruling lower court violated statute cancelling pending cases.

Απόφαση 665 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 665/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα. Εκπροσωπήθηκε από τον Βασίλειο Κουρούμαλη, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, κατοίκου ... και 2) Ψ2, κατοίκου ... . Η 1η παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Δέσποινα Μεταξά και η 2η εκπροσωπήθηκε από την ίδια δικηγόρο, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-12-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 344/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 7021/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 4-12-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Κομνηνάκης διάβασε την από 20-1-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δεύτερου λόγου αναιρέσεως και την απόρριψη του πρώτου.

Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Για το παραδεκτό της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των λόγων της προσκομίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 §§ 1 και 2 του ν. 2296/1995, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν, αντίστοιχα, με τα άρθρα 28 § 3 του ν. 2579/1998 και 42 του ν.2721/1999, η με αριθμό 124/2008 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

ΙΙ.- Όπως προκύπτει από την παράγραφο ΙΙΙ.1. της ως άνω 124/2008 γνωμοδότησης του Ν.Σ. του Κράτους, η γνώμη αυτού ως προς τον πρώτο λόγο της αναίρεσης είναι αρνητική υπό την έννοια ότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αβάσιμος, καθόσον είναι ορθή η κρίση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, κρίνοντας ότι η απαγόρευση χορηγήσεως στις αναιρεσίβλητες ολόκληρου του οικογενειακού επιδόματος, εκ του λόγου ότι το λαμβάνουν οι σύζυγοί τους, δημόσιοι υπάλληλοι, αποτελεί συνταγματικώς ανεπίτρεπτη σε βάρος τους διάκριση έναντι όλων των άλλων έγγαμων εργαζομένων στο αναιρεσείον, οι οποίοι λάμβαναν την οικογενειακή αυτή παροχή, και είναι αντίθετη προς τη συνταγματική αρχή της ισότητας. Επομένως, σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 12 § 2 εδ. τελευταίο Ν.2298/1995 και 42 εδ. τελευταίο Ν.2721/1999, ο λόγος αυτό είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΙΙΙ.- Κατά το άρθρο 26 του ν. 3205 της 22/23-12-2003 "με απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών καθορίζονται ο τρόπος και ο ακριβής χρόνος εξόφλησης των απαιτήσεων, καθώς και κάθε άλλη λεπτομέρεια, των εν ενεργεία υπαλλήλων και λειτουργών του δημοσίου... οι οποίες απορρέουν από τη μη σύγχρονη καταβολή και στους δύο συζύγους της οικογενειακής παροχής λόγω γάμου και τέκνων του άρθρου 12 του ν. 2470/1997 κατά το χρονικό διάστημα από 1-3-2001 μέχρι 30-6-2002, είτε έχουν ασκήσει αγωγές είτε όχι.

Στην ανωτέρω ρύθμιση υπάγονται και οι περιπτώσεις για τις οποίες έχουν εκδοθεί τελεσίδικες ή αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις και οι απαιτήσεις που απορρέουν από αυτές για το ανωτέρω χρονικό διάστημα δεν έχουν εξοφληθεί μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. Για το ίδιο χρονικό διάστημα οι εκκρεμείς δίκες καταργούνται ...".

Η διάταξη αυτή, ως έχουσα γενικό χαρακτήρα, δεν είναι αντισυνταγματική, εφόσον δεν προσκρούει στην αρχή της διακρίσεως των λειτουργιών, που καθιερώνεται με τα άρθρα 1, 26, 73 επ., 81 επ. και 87 επ. του Συντάγματος. Εξάλλου, με την υπ' αριθμ. 2/3013/002/0-1-2004 ( ΦΕΚ 70 Β'/2004) απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση της προαναφερόμενης διάταξης, καθορίστηκε η καταβολή της άνω παροχής να γίνει σε τρεις δόσεις, από τις οποίες η τελευταία ορίστηκε να καταβληθεί στις 24-2-2006.

Στην προκείμενη περίπτωση, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκληθείσα υπ' αριθ. 344 /2002 οριστική απόφασή του δέχτηκε ως ουσιαστικά βάσιμη την ένδικη αγωγή και κατά το μέρος της που αφορούσε την επιδίκαση στις αναιρεσίβλητες της οικογενειακής παροχής, εκτός άλλων, και για το χρονικό διάστημα από 1-3-2001 μέχρι 30-11-2001.Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, δικάζοντας ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, απέρριψε κατ' ουσία την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της αμέσως πιο πάνω πρωτόδικης αποφάσεως, επικυρώνοντας έτσι την τελευταία απόφαση.

Με το να αποφασίσει όμως έτσι και να δεχτεί ότι έπρεπε να γίνει δεκτή η ένδικη αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη και αναφορικά με τα επιδόματα γάμου και τέκνων που ενέπιπταν στην αμέσως πιο πάνω χρονική περίοδο (1-3-2001 μέχρι 30-11-2001) αντί να κηρύξει καταργημένη τη σχετική δίκη κατά το μέρος της που αφορούσε το εν λόγω χρονικό διάστημα, παραβίασε την παραπάνω διάταξη του άρθρου 26 του ν. 3205/2003.

Επομένως, ο δεύτερος (και τελευταίος) λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, με το να μην κηρύξει καταργημένη τη δίκη κατά το μέρος της το οποίο αφορούσε την πιο πάνω παροχή που ενέπιπτε στην παραπάνω χρονική περίοδο αλλ' αντιθέτως με το να δεχθεί ότι η ένδικη αγωγή έπρεπε να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη και αναφορικά με την παροχή αυτή, παραβίασε την παραπάνω διάταξη του άρθρου 26 του ν. 3205/2003 και πρέπει ο λόγος αυτός να γίνει δεκτός ως βάσιμος.

Μετά από αυτά, πρέπει, να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το παραπάνω κεφάλαιο, με παράλληλη παραπομπή της υποθέσεως για περαιτέρω κατά τούτο εκδίκασή της στο ίδιο Πολυμελές Πρωτοδικείο συντιθέμενο από άλλους δικαστές (ΚΠολΔ 580 § 3) και να συμψηφιστούν όλα τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων λόγω της εν μέρει νίκης και εν μέρει ήττας αυτών (άρθρο 22 § 2 ν. 3693/1957).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθμ. 7021/2004 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιό της.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Πολυμελές Πρωτοδικείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Και

Συμψηφίζει όλα τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ