Supreme Court dismisses appeal and request for restoration of status due to insufficient evidence of partial payment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Athens Court of Appeal and rejected his request to restore the case to its pre-enforcement status. The appellant argued that he had paid 51,000 euros to cover both the contested judgment and the Supreme Court's costs, but the court found the evidence insufficient. The court ruled that the private receipt did not clearly distinguish the amount paid for the specific contested judgment from the Supreme Court's decision, rendering the restoration request inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 789, 297, 298, 577 of the Civil Code; The court's decision to restore the case to the pre-enforcement status requires clear proof that the specific amount paid corresponds to the contested judgment, and failure to distinguish payments for multiple titles precludes such relief.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 665 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 665/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπύρο Λάλα. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Άγγελο Καλύβα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-6-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και την από 3-8-1998 αγωγή των Χα και Χβ, που δεν είναι διάδικοι σ' αυτή τη δίκη, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3434/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 7373/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η ήδη αναιρεσίβλητη με την από 28-1-2002 αίτησή της και τους από 22-7-2002 πρόσθετους λόγους αυτής.
Εκδόθηκε η 1292/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε ως προς το προσδιοριζόμενο στο αιτιολογικό της μέρος την 7373/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση όσον αφορά το αναιρούμενο μέρος της ανωτέρω απόφασης για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.
Εκδόθηκε η 6844/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 7-12-2005 αίτησή του και τους από 24-7-2006 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, διάβασε την από 27-9-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
I. Κατά τη διάταξη του άρθρου 789 ΑΚ με απόφαση της πλειοψηφίας των κοινωνών μπορεί να καθοριστεί για το κοινό αντικείμενο ο προσήκων τρόπος τακτικής διοίκησης και εκμετάλλευσης. Η πλειοψηφία λαμβάνεται κατά το μέγεθος των μερίδων. Στις πράξεις τακτικής διοίκησης και εκμετάλλευσης, περιλαμβάνεται και η σύμβαση μίσθωσης του κοινού αντικειμένου, καθώς και κάθε άλλη πράξη η οποία τείνει στη διατήρηση ή άρση των συνεπειών της μίσθωσης.
Η απόφαση της πλειοψηφίας που λήφθηκε μέσα στα πλαίσια του άρθρου 789 ΑΚ δεν αφορά μόνο τις εσωτερικές σχέσεις των κοινωνών αλλά ενέχει και εξουσία αντιπροσώπευσης και συνακόλουθα είναι έγκυρη και δεσμεύει όλους τους κοινωνούς δηλαδή και εκείνους που διαφώνησαν και μειοψήφησαν. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 297, 298 και 577 εδάφ.
β' ΑΚ, που, κατ' άρθρο 44 του π.δ. 34/1995, εφαρμόζονται και στις εμπορικές, όπως η επίδικη, μισθώσεις,συνάγεται ότι και στην αποζημίωση που, κατά την τρίτη από τις διατάξεις αυτές, ο μισθωτής δικαιούται να απαιτήσει από τον εκμισθωτή για το ελάττωμα του μισθίου, που εμποδίζει μερικά ή ολικά τη συμφωνημένη χρήση του και το οποίο αυτός (εκμισθωτής) γνώριζε ή υπαίτια αγνοούσε κατά τη συνομολόγηση της μίσθωσης περιλαμβάνεται και η ζημία που βρίσκεται σε πρόσφορη αιτιώδη συνάφεια με την από το ελάττωμα μερική ή ολική παρεμπόδιση της χρήσης του μισθίου.
Επομένως, είναι αποκαταστατέα από τον εκμισθωτή η θετική ζημία του μισθωτή από τις δαπάνες του στο μίσθιο ή τις συνδεόμενες με αυτό και την άσκηση σε αυτό της συμφωνημένης χρήσης του, που όμως εμποδίστηκε από το ελάττωμα του, αφού υφίσταται πρόσφορη αιτιώδης συνάφεια μεταξύ του ελαττώματος αυτού του μισθίου και της ζημίας του μισθωτή από τις παραπάνω δαπάνες, ενόψει του ότι η από το μισθωτή συμφωνημένη χρήση του μισθίου, την οποία εμπόδισε το ;
ελάττωμα του μισθίου, θα απέκλειε, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, τη σημειωθείσα ζημία του. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα.
Περαιτέρω κατά το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη δε ή ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα της αιτιολογίας, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει όταν στο αιτιολογικό, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε.
Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Με το από .... ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως οι εκκαλούντες Χα και Χβ αποτελούντες την πλειοψηφία των μερίδων ως συγκύριοι ενός τριώροφου κτιρίου, εμβαδού 6.500 τ.μ. περίπου που βρίσκεται στο 19ο χλμ.
της Λεωφ. .... στην ......Αττικής, και ανήκει σ' αυτούς κατά ποσοστό 2/3 εξ αδιαιρέτου και κατά το υπόλοιπο στον δεύτερο εφεσίβλητο (και ήδη αναιρεσείοντα), εκμίσθωσαν μέρος αυτού και συγκεκριμένα ολόκληρη την εμπρόσθια όψη του, που αποτελείται από ισόγειο, πρώτο και δεύτερο όροφο και ένα διαμέρισμα στον τρίτο όροφο, συνολικής επιφάνειας 1.341 τ.μ., στην πρώτη εφεσίβλητη (και ήδη αναιρεσίβλητη εταιρεία), για χρονικό διάστημα εννέα ετών δηλ.
από 1-12-1997 έως 30-11-2006, αντί μηνιαίου μισθώματος 2.000.000 δραχμών αναπροσαρμοζόμενου μετά το πρώτο μισθωτικό έτος, πλέον του μισού του τέλους χαρτοσήμου, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως κατάστημα εμπορίας οικιακών συσκευών, ειδών κλιματισμού και άλλων αγαθών. Η μισθώτρια δυνάμει του 7ου όρου του συμφωνητικού, επεχείρησε να προβεί σε εργασίες διασκευής του μισθίου, προκειμένου αυτό να καταστεί κατάλληλο για τη συμφωνημένη χρήση, πλην όμως αυτές διακόπησαν από το αρμόδιο Πολεοδομικό Γραφείο .....
Αττικής ύστερα από καταγγελίες του δευτέρου εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσείοντος. Στη συνέχεια το ίδιο Πολεοδομικό Γραφείο, απαντώντας σε σχετική αίτηση της, της γνωστοποίησε ότι το επίδικο κτίριο είχε κτιστεί με τις υπ' αριθμ. ...., ....., ..... και ..... οικοδομικές άδειες ανέγερσης ξυλουργικού εργοστασίου, κατά παρέκκλιση των διατάξεων του Οικοδομικού Κανονισμού, ήτοι με την κάλυψη ποσοστού 40% και ότι σύμφωνα με το υπ' αριθμ.
πρωτ. ..... έγγραφο του ΥΠΕΧΩΔΕ, το οποίο έκανε δεκτή την με αριθ. 704/93 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, δεν μπορεί να γίνει αλλαγή χρήσης του υπάρχοντος κτιρίου, που ανεγέρθηκε ως βιομηχανικό κτίριο, σε κατάστημα λιανικής πωλήσεως. Το γεγονός αυτό αποτελεί πραγματικό ελάττωμα του μισθίου, το οποίο υπήρχε κατά τη συνομολόγηση της μίσθωσης και οι ως άνω Χα και Χβ, ως συνιδιοκτήτες του ακινήτου, ήδη από της εκδόσεως των πιο πάνω αδειών, αναμφίβολα γνώριζαν, αφού εκείνοι ανήγειραν το μίσθιο και προκύπτει από τις οικοδομικές άδειες ότι ανηγέρθη ως βιομηχανικό κτίριο (εργοστάσιο και έκθεση επίπλων).
Η πρώτη εφεσίβλητη και ήδη αναιρεσίβλητη, εταρεία στις 24-4-1998 κοινοποίησε στους εκκαλούντες, Χα και Χβ, την από 14-4-1998 εξώδικη δήλωση της με την οποία κατήγγειλε για το λόγο αυτό τη μίσθωση και ζήτησε την επιστροφή των καταβληθέντων σ' αυτούς ποσών για εγγύηση και μισθώματα και έκτοτε λύθηκε η μίσθωση, με αποτέλεσμα η μισθώτρια να υποστεί ζημία, μεταξύ άλλων, ισόποση με το συνολικό ύψος των δαπανών για τις εργασίες διαρρυθμίσεως του μισθίου στις οποίες προέβη, προκειμένου αυτό να καταστεί κατάλληλο για τη συμφωνημένη χρήση, την οποία όμως ουδέποτε έκανε και συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες: 1) για ξυλουργικές εργασίες στην ομόρρυθμη εταιρία "........
Ο.Ε." 1.500.000 δραχμές, 2} για μηχανογραφικά έντυπα στην ανώνυμη εταιρεία ΙΝFORM Π. ΛΥΚΟΣ Α.Ε. 8 Χ 250 ΜΝ/4ΠΛΟ ΣΕΙΡΑ 11.500, 903.000 δραχμές, 3) για 2 φωτεινές επιγραφές και 3 πυλώνες διαστάσεων 0,30 Χ 1,00 Χ 5,00 επενδεδυμένους με αλουμίνιο στον Γ1 1.500.000 δραχμές, 4) για εγγραφή του υποκαταστήματος στη Δ.Ο.Υ. ΦΑΕΕ Αθηνών 225.000 δραχμές, 5) για κοπή οπλισμένου σκυροδέματος μετά των υλικών στην ειδική τεχνική Γ2 212.400 δραχμές, 6) για μισθώματα από ...., ....
και ......, στην ανώνυμη εταιρεία Κ. ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ ΑΕΒΕ για την αποκομιδή μπαζών με ΟΡΕΝ ΤΟΡ 10 ΚΜ, 112.100 δραχμές, 7) για αγορά 5,10 τ.μ. μαρμάρου Διονύσου 003, γυαλισμένου 150.450 δραχμές, 8) για τρίψιμο γαρμπίλομωσαϊκών, τρίψιμο ποδιών μαρμάρων 2 ορόφων 800 τρεχ. μέτρα 283.200 δραχμές, 9) για αγορά 3.254 μ2 γρανίτη 30 Χ 30 ΕΤ4, 3.254 Μ2 30 Χ 30 LEVIGΑΝ 3.200 ΚG κόλλας πλακιδίων, 260 Κα, στόκου πλακιδίων και 10.000 σταυρούς από την εταιρεία ".......Ο.
Ε.", 3.973.650 δραχμές, 10) για από ξήλωσεις παλαιών εγκαταστάσεων, μετατροπή γραμμών του κτιρίου-εργοστασίου, τοποθέτηση νέων γραμμών παροχών φωτισμού, πριζών, παροχών κατέβαλε στον Γ3 5.310.000 δραχμές, 11) για προμήθεια και τοποθέτηση υαλιπινάκων στο ισόγειο αντιβαντάζ 3X5 συνολικού πάχους 16 χιλ. Μ2 74,50 Χ 21.500 δρχ./Μ2, προμήθεια υαλοπινάκων στον 1° όροφο αντιβαντάζ 3X5 συνολικού πάχους 16 χιλ.
Μ2 20 Χ 35 Χ 21.500 δρχ./Μ2, υαλοπίνακες LΑΜΙΝΑΤΕD Μ2 2X5 Μ2 95,75 Χ 11.000 δραχμές/Μ 2 και προμήθεια υαλοπινάκων στο 2° όροφο LΑΜIΝΑΤΕD Μ2 92,15 Χ .19.000/Μ2 συνολικό 5.293.375 δραχμές, 12) για 50 μ. κάγκελα ταράτσας, 10 μ. κάγκελα σκάλας, αποξήλωση κάγκελων και ένα προστατευτικό κάγκελο, 590.000 δραχμές, 13) για 107,25 Μ2 χωρίσματα γυψοσανίδας και τσιμέντο σανίδας με μόνωση υαλοβάμβακα 1.771.770 δραχμές, 14) για μελέτη και επίβλεψη στον Γ4 (τεχνικό γραφείο εσωτερικής αρχιτεκτονικής), έναντι λογαριασμού 2.000.420 δραχμές και 15) για τοποθέτηση πλακιδίων στο Γ5, έναντι λογαριασμού 237.000 δραχμές, συνολικώς δε το ποσό των 24.062.365 δραχμών ή 70.615,89 ευρώ.
Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, απορρίπτοντας, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της απόφασης, την έφεση των δύο συνεκμισθωτών του μισθίου Χα και Χβ κατά της πρωτόδικης απόφασης που δέχθηκε κατ' ουσίαν την, και κατ' αυτήν απευθυνόμενη αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης μισθώτριας ως προς τα ως άνω 15 κονδύλια αποζημίωσης, συνολικού ύψους 70.615,89 ευρώ, και δεχθείσα την έφεση της αναιρεσίβλητης κατά του αναιρεσείοντος και την από 30.6.1998 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης υποχρέωσε στη συνέχεια στο διατακτικό τόσο τους δύο συμβληθέντες και έχοντες την πλειοψηφία των μερίδων συγκυρίους του μισθίου όσο και τον μη συμβληθέντα αλλά εκπροσωπηθέντα απ' αυτούς επίσης συγκύριο αδελφό τους Χ στην καταβολή διαιρετώς και του ως άνω ποσού των 24.062.365 δραχμών ή 70.615,89 ευρώ. 'Ετσι, που έκρινε το Εφετείο, όσον αφορά την παθητική νομιμοποίηση του αναιρεσείοντος προς καταβολή του άνω ποσού, αποζημιωτικώς, στην ενάγουσα μισθώτρια (αναιρεσίβλητη), ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 577 ΑΚ και δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού διέλαβε σ' αυτήν σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή της προαναφερόμενης διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε πάντοτε σε σχέση με την εν λόγω παθητική νομιμοποίηση του αναιρεσείοντος, ως συνεκμισθωτού.
Συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναίρεσης του κυρίως δικογράφου με τον οποίο ο αναιρεσείων προσάπτει στο Εφετείο τις από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτιάσεις για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης του άρθρου 577 ΑΚ, σε σχέση πάντοτε, με την παθητική νομιμοποίησή του, αφού, ο ίδιος δεν συμβλήθηκε στην κατάρτιση της σύμβασης μίσθωσης του επίκοινου μισθίου και κατά συνέπεια μη έχοντας κατ' αυτόν την ιδιότητα του εκμισθωτή, δεν υποχρεούται στην καταβολή της αιτούμενης από την αναιρεσίβλητη μισθώτρια αποζημίωσης, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
ΙΙ. Ο από το άρθρο 559 αριθ. 8 περ. β' του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" υπό την έννοια της ως άνω διάταξης είναι οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, που υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης.
Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν στοιχειοθετείται, αν το δικαστήριο, που δίκασε, έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται ότι επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ανάγκη απόδειξης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.
Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με τους δεύτερο και τρίτο λόγους αναίρεσης του κυρίως δικογράφου ισχυρίζεται ότι το Εφετείο υπέπεσε στις πλημμέλειες εκ των αριθμών 8 περ. β' και 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί κατά το σχηματισμό της δικανικής κρίσης του, το μεν παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τον πρωτοδίκως προβαλλόμενο και επαναφερόμενο στο Εφετείο ουσιώδη για την έκβαση της δίκης ισχυρισμό του ότι η από το αρμόδιο πολεοδομικό γραφείο διακοπή των εργασιών διασκευής του μισθίου δεν έλαβε χώρα λόγω πραγματικού ελαττώματος του μισθίου, συνισταμένου στην αλλαγή χρήσης αυτού από βιομηχανικό κτίριο σε κατάστημα λιανικής πώλησης, αλλά λόγω έκδοσης από την πολεοδομία πρωτοκόλλου αυθαιρέτων διότι η αναιρεσίβλητη μισθώτρια κατά το στάδιο των εργασιών διασκευής του μισθίου προέβη στην κοπή τμήματος της πλάκας μεταξύ του ισογείου και του ορόφου επιφάνειας 12 μ2, γεγονός που επηρέασε τη στατική επάρκεια του μισθίου, το δε δεν έλαβε υπόψη το νομίμως στο Εφετείο επικαλεσθέν και προσκομισθέν προς απόδειξη του προαναφερόμενου ουσιώδους ισχυρισμού έγγραφο και συγκεκριμένα το πρωτόκολλο αυθαιρέτου της Πολεοδομίας Ανατολικής Αττικής.
Και οι δύο αυτοί λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Ειδικότερα, ο μεν πρώτος, διότι με βάση τα όσα παραπάνω δέχθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και κυρίως ότι "το Πολεοδομικό Γραφείο απαντώντας σε σχετική αίτησή της της γνωστοποίησε ότι το επίδικο κτίριο είχε κτιστεί με τις υπ' αριθ. ...., ...., .....
και ..... οικοδομικές άδειες ανέγερσης ξυλουργικού εργοστασίου....... και ότι σύμφωνα με το υπ' αριθ. πρωτ. ...... έγγραφο του ΥΠΕΧΩΔΕ, το οποίο έκανε δεκτή την με αριθ. 704/93 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, δεν μπορεί να γίνει αλλαγή χρήσης του υπάρχοντος κτιρίου, που ανεγέρθηκε ως βιομηχανικό κτίριο σε κατάστημα λιανικής πώλησης.
Το γεγονός αυτό αποτελεί πραγματικό ελάττωμα του μισθίου το οποίο υπήρχε κατά τη συνομολόγηση της μίσθωσης......" έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε "εκ του πράγματος" για λόγο ουσιαστικό, ο δε δεύτερος διότι από τη διαλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση γενική βεβαίωση ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη εκτός από τις μαρτυρικές καταθέσεις και την ένορκη βεβαίωση "όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι τα οποία χρησιμεύουν και για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων........" σε συνδυασμό με το όλο προαναφερόμενο αιτιολογικό της απόφασης, καθίσταται αναμφίβολο ότι παρόλο που δεν μνημονεύεται ειδικώς και δεν αξιολογείται χωριστά έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και το συγκεκριμένο έγγραφο.
Με τον τέταρτο, περαιτέρω, λόγο αναίρεσης του κυρίως δικογράφου, ο αναιρεσείων αποδίδει στο Εφετείο την από τον αριθμό 8 περ. β' του ΚΠολΔ αιτίαση, συνιστάμενη ότι κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα περί παραδοχής κατ' ουσίαν της κατ' αυτού και των αδελφών του συνεκμισθωτών στρεφόμενης αγωγής της αναιρεσίβλητης μισθώτριας ως προς τα υπ' αριθμ. 4 έως 11 και 13 έως 19 κονδύλια αποζημίωσης, χωρίς να λάβει υπόψη τον πρωτοδίκως παραδεκτά προβαλλόμενο και επαναφερόμενο με τις προτάσεις του στο Εφετείο, προς υπεράσπιση κατά της έφεσης της αναιρεσίβλητης, ουσιώδη για την έκβαση της δίκης ισχυρισμό που θεμελιώνει την από το άρθρο 579 ΑΚ προβλεπόμενη ένσταση ήτοι ότι η αναιρεσίβλητη μισθώτρια πολύ πριν τη κατάρτιση της μισθωτικής σύμβασης είχε λάβει αντίγραφο της οικοδομικής άδειας του μισθίου και έτσι κατά την συνομολόγηση της σύμβασης τελούσε εν γνώσει του πραγματικού ελαττώματος του μισθίου ότι δηλαδή το τελευταίο είχε ανεγερθεί ως "έκθεση ξυλουργικού εργοστασίου" γεγονός βέβαια που συνεπάγεται την άρση της ευθύνης του, ως εκμισθωτή.
Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι βάσιμος, και είναι αναιρετέα σχετικώς η προσβαλλόμενη απόφαση γιατί, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τον καταλυτικό της αγωγικής αξίωσης ισχυρισμό του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, που είναι νόμιμος και προβλήθηκε παραδεκτώς ενώπιόν του με τις προτάσεις του αναιρεσείοντος προς υπεράσπισή του κατά της εναντίον του έφεσης της αναιρεσίβλητης (ΚΠολΔ 527).
ΙΙΙ. Με τον πέμπτο λόγο αναίρεσης του κυρίου δικογράφου, ο αναιρεσείων μέμφεται το Εφετείο ότι κατά το σχηματισμό της δικονομικής κρίσης του περί παραδοχής των προαναφερόμενων, κατά την έρευνα του πρώτου λόγου αναίρεσης, δεκαπέντε (15) αγωγικών κονδυλίων αποζημίωσης της αναιρεσίβλητης, παραβίασε εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 297, 298 και 577 ΑΚ, με το να διαλάβει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με την παραδοχή των εννιά (9) εξ αυτών και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ.
Ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος και εντεύθεν είναι αναιρετέα η αναιρεσιβαλλομένη ως προς τα κατωτέρω κονδύλια, διότι το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση α) σχετικά με το υπ' αριθ. 1 (4ο κατά την αγωγή) κονδύλιο, επιδικάζει το ποσό των 1.500.000 δραχμών για ξυλουργικές εργασίες, χωρίς να προσδιορίζει αυτές κατά ποσότητα και ποιότητα, β) σχετικά με το υπ' αριθ. 2 (5ο κατά την αγωγή) κονδύλιο, επιδικάζει το ποσό των 903.000 δραχμών για μηχανογραφικά έντυπα (8 Χ 250 ΜΜ/4ΠΛΟ ΣΕΙΡΑ 11.500 δρχ), κατά τρόπο ακατάληπτο γ) αρχικά με το υπ' αριθ. 3 (6ο κατά την αγωγή) κονδύλιο, επιδικάζει το ποσό των 1.500.000 δραχμών για 2 φωτεινές επιγραφές και 3 πυλώνες διαστάσεων 0,30 Χ 1,00 Χ 5,00 επενδεδυμένους με αλουμίνιο, χωρίς να προσδιορίζει αν οι αναφερόμενες διαστάσεις αφορούν τις επιγραφές ή τους πυλώνες καθώς και τι ποσό αφορά τις επιγραφές και ποιό τους πυλώνες, δ) σχετικά με το υπ' αριθ. 5 (8ο κατά την αγωγή) κονδύλιο, επιδικάζει το ποσό των 212.400 δραχμών για κοπή οπλισμένου σκυροδέματος μετά των υλικών, χωρίς να προσδιορίζει αν η κοπή αυτή ήταν επιτρεπτή κατά τη σύμβαση, νόμιμη ή παράνομη ε) σχετικά με το υπ' αριθ. 6 (9ο κατά την αγωγή) κονδύλιο, επιδικάζει το ποσό των 112.100 δραχμών για μισθώματα από ...., ....
και ...... στην ανώνυμη εταιρεία Κ. ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ ΑΕΒΕ για την αποκομιδή μπαζών με OPEN TOP 10 ΚΜ, χωρίς να προσδιορίζεται ποιο ήταν το μίσθιο, στ) σχετικά με το υπ' αριθ. 8 (11ο κατά την αγωγή) κονδύλιο, επιδικάζει το ποσό των 283.200 δραχμών για τρίψιμο γαρμπιλομωσαϊκών, τρίψιμο ποδιών μαρμάρων 2 ορόφων, 800 τρέχοντα μέτρα, ενώ δέχεται ότι τοποθετήθηκε γρανίτης στα δάπεδα, ζ) σχετικά με το υπ' αριθ. 9 (13ο κατά την αγωγή) κονδύλιο, επιδικάζει το ποσό των 3.973.650 δραχμών για αγορά 3.254 μ2 γρανίτη 30 Χ 30 ΕΤ4, 3.254 μ2 30 Χ 30 LENIGAN, 3.200 KG κόλλας πλακιδίων, 260 KG στόκου πλακιδίων και 10.000 σταυρούς, ενώ δέχεται ότι το μίσθιο έχει συνολική επιφάνεια 1.341 μ2, η) σχετικά με το υπ' αριθ. 10 (14ο κατά την αγωγή) κονδύλιο, επιδικάζει το ποσό των 5.310.000 δραχμών, για αποξηλώσεις παλαιών εγκαταστάσεων, μετατροπή γραμμών του κτιρίου - εργοστασίου, τοποθέτηση νέων γραμμών παροχών φωτισμού, πριζών παροχών, χωρίς να προσδιορίζει αν αφορά εργατικά, υλικά, αποξηλώσεις, ή τοποθετήσεις ούτε προσδιορίζει τα συγκεκριμένα τεμάχια που αποξηλώθηκαν ή και τοποθετήθηκαν κατά ποσότητα και ποιότητα και θ) σχετικά με το υπ' αριθ. 14 (18ο κατά την αγωγή) κονδύλιο, επιδικάζει το ποσό των 2.000.420 δραχμών στον Γ4 για μελέτη και επίβλεψη, χωρίς να προσδιορίζει το αντικείμενο της μελέτης.
IV. H νομιμοποίηση του διαδίκου απορρέει κατά κανόνα εμέσως από το νόμο και κυρίως από διατάξεις του ουσιαστικού ή κάποτε και του δικονομικού δικαίου. Εκείνος που εμφανίζεται κατά το ουσιαστικό δίκαιο δικαιούχος ή υπόχρεος νομιμοποιείται κατ' αρχήν ως ενάγων ή εναγόμενος αντίστοιχα. Επομένως ο λόγος αναίρεσης ότι δεν υπάρχει ενεργητική ή παθητική νομιμοποίηση του διαδίκου, στηρίζεται στο άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ. Αν όμως ο ενάγων δεν επικαλείται τα στοιχεία νομιμοποίησης σύμφωνα με το νόμο, η αγωγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη και ο λόγος αναίρεσης από την έλλειψη αυτή στηρίζεται στο άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ.
Εν προκειμένω με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, κατά το πρώτο μέρος, του εμπροθέσμως κατατεθέντος δικογράφου των προσθέτων, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι δεν εκτίθενται στην αγωγή της αναιρεσίβλητης τα στοιχεία παθητικής νομιμοποίησης του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος και επομένως το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο.
Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι, όπως δέχεται το Εφετείο, προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου της από 30.6.1998 αγωγής της αναιρεσίβλητης μισθώτριας κατά του αναιρεσείοντος και των δύο αδελφών του Χα και Χβ, για καταβολή, εις ολόκληρον, του ποσού των 33.030.365 δραχμών, όπου διαλαμβάνονται, πλην των άλλων και τα εξής: "Με το από .....
ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως ο δεύτερος και τρίτος των εναγομένων, έχοντας την πλειοψηφία των μερίδων (2/3 εξ αδιαιρέτου) μίσθωσαν σε μένα ένα ακίνητό τους που βρίσκεται στην ...... Αττικής......... κατά τη διάρκεια των εργασιών διασκευής του κτιρίου, το Πολεοδομικό Γραφείο ...... διέταξε τη διακοπή των εργασιών λόγω καταγγελιών του πρώτου των εναγομένων......
πληροφορήθηκε ο νόμιμος εκπρόσωπός μου από το αρμόδιο Πολεοδομικό όργανο ότι το κτίριο των εναγομένων το οποίο είχα μισθώσει ήτοι ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΚΤΙΡΙΟ................ Όλα αυτά τα εγνώριζαν οι εναγόμενοι και όμως μου τα απέκρυψαν", στο δικόγραφο αυτής εκτίθενται στοιχεία παθητικής νομιμοποίησης του εναγομένου - αναιρεσείοντος από την επικαλούμενη σύμβαση μίσθωσης.
Ο ίδιος λόγος αναίρεσης κατά το δεύτερο μέρος του, με τον οποίο ο αναιρεσείων αποδίδει στο Εφετείο την από τον αριθμό 8 περ. α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση, συνιστάμενη στο ότι δέχθηκε την κατά ποσοστό 1/3 διαιρετά ευθύνη του προς αποζημίωση της αναιρεσίβλητης μισθώτριας, χωρίς η αγωγή της τελευταίας να διαλαμβάνει στοιχεία παθητικής νομιμοποίησής του, είναι αβάσιμος, ως στηριζόμενος επί αναληθούς προϋπόθεσης, αφού κατά τα διαλαμβανόμενα κατά την έρευνα του αμέσως προηγουμένου λόγου αναίρεσης, η αγωγή της αναιρεσίβλητης περιέχει όλα τα στοιχεία παθητικής νομιμοποίησης του αναιρεσείοντος.
V. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. β' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης αυτής, που προκύπτει από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 237 περ. 1 στοιχ. β', 346 και 453 παρ. 1 ΚΠολΔ, ως αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε.
Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου, όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του. Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζομένων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 ΚΠολΔ.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στην κρίση του ότι η αναιρεσίβλητη μισθώτρια, εξαιτίας των δαπανών για τις εργασίες διαρρύθμισης του μισθίου στις οποίες προέβη, προκειμένου να γίνει το τελευταίο κατάλληλο για τη συμφωνημένη χρήση, υπέστη ζημία συνολικού ύψους 24.062.365 δραχμών ή 70.615,89 ευρώ, έλαβε υπόψη τα ακόλουθα έγγραφα που προσκόμισε η αναιρεσίβλητη.
Ειδικότερα : 1) το από ..... τιμολόγιο πώλησης της ομόρρυθμης εταιρείας Αφοι Γ. Χριστακέα ΑΕ, ποσού 1.500.000 δραχμών 2) την από ..... απόδειξη είσπραξης ποσού 903.000 δραχμών της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία INFORM Π. ΛΥΚΟΣ AE 3) την από ..... απόδειξη ποσού 1.500.000 δραχμών από τον Γ1 4) την από ..... βεβαίωση της ΔΟΥ ΦΑΕΕ Αθηνών, ποσού 225.000 δραχμών, για εγγραφή του Υποκαταστήματος στην ανωτέρω ΔΟΥ 5) το υπ' αριθ. .....
τιμολόγιο της Ειδικής Τεχνικής Γ2, ποσού 212.400 δραχμών 6) τρία τιμολόγια παροχής υπηρεσιών της Κ. ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ ΑΕΒΕ για αποκομιδή μπαζών, ποσού 112.100 δραχμών 7) την από ..... απόδειξη του ....... για αγορά 5,10 τμ. μαρμάρου Διονύσου, ποσού 150.450 δραχμών 8) το από..... τιμολόγιο για τρίψιμο γαρμπιλομωσαϊκών κλπ του ......, ποσού 282.200 δραχμών 9) το υπ' αριθ. .....
τιμολόγιο της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "..... ΟΕ", ποσού 3.973.650 δραχμών, 10) το υπ' αριθ. ...... τιμολόγιο του ηλεκτρολόγου Γ3, ποσού 5.310.000 δραχμών, 11) το από ..... εργολαβικό συμφωνητικό του ..... και ..... 12) το υπ' αριθ. .... τιμολόγιο πώλησης του ......, ποσού 590.000 δραχμών 13) το από ..... τιμολόγιο πώλησης του Γ4, ποσού 1.771.770 δραχμών, 14) την υπ' αριθ. .......
απόδειξη στο Γ4 ποσού 2.000.000 δραχμών έναντι λογαριασμού και 15) την υπ' αριθ. ..... απόδειξη πληρωμής ποσού 237.000 δραχμών στο Γ5 για τοποθέτηση πλακιδίων. Από την επισκόπηση, όμως, των από 13.12.2004 προτάσεων που κατέθεσε η αναιρεσίβλητη στο Εφετείο την προηγουμένη της συζήτησης, μετά από την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και στις οποίες, αφού ενσωματώνει πλήρως σ' αυτές το περιεχόμενο των πρωτόδικων προτάσεών της, όπου γίνεται ειδική και σαφής επίκληση των ανωτέρω εγγράφων και με αρίθμησή τους, στη συνέχεια, στις ίδιες προτάσεις, εκθέτει "προσάγω και επικαλούμαι κεκυρωμένα αντίγραφα των πρωτόδικων προτάσεών μου.....
καθώς επίσης και όλα τα σχετικά έγγραφα τα προσαχθέντα και επικληθέντα στην πρωτοβάθμια δίκη με την αυτή αρίθμηση (αρ. σχετ. 1α, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 13α, 14 , 15 και 1α, 1 έως 30)", προκύπτει ότι επικαλέστηκε νόμιμα τα υπ' αριθ. 1 έως και 15 έγγραφα, αφού με τις προτάσεις αυτές γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων πρωτόδικων προτάσεων, όπου γίνεται ρητή και σαφής επίκληση των δεκαπέντε αυτών εγγράφων.
Επομένως, το Εφετείο, που έλαβε υπόψη τα προαναφερόμενα έγγραφα, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β' ΚΠολΔ και συνεπώς ο δεύτερος λόγος του δικογράφου των προσθέτων, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Κατόπιν όλων αυτών πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνον κατά τα αναφερόμενα ως άνω στο σκεπτικό μέρη της και μόνον στις μεταξύ των παρόντων διαδίκων (αναιρεσείοντος και αναιρεσίβλητης) σχέσεις και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση μόνο κατά τα εν λόγω αναιρούμενα μέρη της στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Τέλος πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ). ο οποίος κατέθεσε και προτάσεις.
VI. Κατά τη διάταξη του άρθρου 579 παρ. 2 του ΚΠολΔ, αν αποδεικνύεται προαποδεικτικώς εκούσια ή αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης που αναιρέθηκε, ο 'Αρειος Πάγος, αν υποβληθεί αίτηση με το αναιρετήριο ή με τις προτάσεις ή με αυτοτελές δικόγραφο, που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου έως την παραμονή της συζήτησης, διατάσσει με την αναιρετική απόφαση την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση.
Στην προκείμενη περίπτωση, από τη με χρονολογία ..... έγγραφη ιδιωτική απόδειξη, υπογεγραμμένη από τον, κατ' εντολή και λογαριασμό της αναιρεσίβλητης εταιρείας, ενεργούντα πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Δακτυλίδη, την οποία επικαλείται και προσκομίζει ο αναιρεσείων (που επίσης υπογράφει την ίδια απόδειξη) αποδεικνύεται ότι ο τελευταίος κατέβαλε εκούσια στον ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσίβλητης, σε εκτέλεση της 6844/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, καθώς και της υπ' αριθ. 55/2006 απόφασης του Συμβουλίου Αναστολών του Αρείου Πάγου, συλλήβδην (αθροιστικά), το ποσό των 51.000 ευρώ, που αφορά :
α') την πλήρη εξόφληση του ποσού που επιδικάστηκε σε βάρος του με την υπ' αριθ. 6844/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά κεφάλαιο και τόκους, όπως αυτό περιορίστηκε με την υπ' αριθ. 55/2006 απόφαση του Συμβουλίου Αναστολών του Αρείου Πάγου μαζί με τα τέλη, δικαιώματα και έξοδα που περιλαμβάνονται στη σχετική επιταγή β') την πλήρη εξόφληση της δικαστικής δαπάνης της υπ' αριθ. 55/2006 απόφασης του Αρείου Πάγου, μαζί με τα σχετικά τέλη, δικαιώματα και έξοδα που περιλαμβάνονται στη σχετική επιταγή, και γ') την πλήρη εξόφληση των εξόδων αναγκαστικής εκτέλεσης των παραπάνω εκτελεστών τίτλων και συγκεκριμένα της υπ' αριθ. ......
έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου του δικαστικού επιμελητή Αθηνών ........ και των σχετικών περιλήψεων και επιδόσεών της. Επομένως, η παραδεκτώς υποβαλλόμενη με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων νόμιμη αίτηση του αναιρεσείοντος περί επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση, με την υποχρέωση της αναιρεσίβλητης να του αποδώσει το συνολικό ποσό των 51.000 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της παρούσης απόφασης, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη (αναπόδεικτη), αφού το άνω ποσό (51.000 ευρώ) δεν αφορά μόνο την εκτέλεση της αναιρεσιβαλλομένης, αλλά και την εκτέλεση της άνω απόφασης του Αρείου Πάγου (55/2006), στην ανωτέρω δε απόδειξη δεν αναφέρεται ποιό ειδικώς (ακριβώς) ποσό κατεβλήθη για την 6844/2005 απόφαση του Εφετείου και την γενομένη, με βάση την απόφαση αυτή, αναγκαστική κατάσχεση ακινήτου του αναιρεσείοντος.
Συνεπώς, από το εν λόγω έγγραφο δεν προαποδεικνύεται, με τρόπο σαφή, η αίτηση αυτή και μάλιστα δεν προαποδεικνύεται τι ποσό καταβλήθηκε που να αφορά το αναιρούμενο μέρος της προσβαλλομένης.-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -
Αναιρεί την 6844/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό μέρη της και μόνον στις μεταξύ των παρόντων διαδίκων σχέσεις.-
-
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, μόνο κατά τα εν λόγω αναιρούμενα μέρη της, στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.-
-
Απορρίπτει την από 24.7.2006 αίτηση του αναιρεσείοντος για επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη της εκτελέσεως της αναιρεσιβαλλομένης κατάσταση.- -
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.-
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Φεβρουαρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ