Supreme Court allows appeal against landlord's partial loss of rent due to contradictory court reasoning on renovation costs.

Απόφαση 664 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 664/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Χ1 και 2) Χ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Νταλαχάνη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Εταιρείας με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Άγγελο Καλύβα και 2) Ψ2, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπύρο Λάλα, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-6-1998 αγωγή της ήδη 1ης αναιρεσίβλητης και την από 3-8-1998 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3434/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 7373/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η ήδη 1η αναιρεσίβλητη με την από 28-1-2002 αίτησή της και τους από 22-7-2002 πρόσθετους λόγους αυτής.

Εκδόθηκε η 1292/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε ως προς το προσδιοριζόμενο στο αιτιολογικό της μέρος την 7373/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση όσον αφορά το αναιρούμενο μέρος της ανωτέρω απόφασης για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Εκδόθηκε η 6844/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 7-12-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, διάβασε την από 27-9-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 556 παρ. 1 και 558 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι νομιμοποιείται παθητικώς ως αναιρεσίβλητος ο αντίδικος του αναιρεσείοντος, εκείνος δηλαδή έναντι του οποίου ο αναιρεσείων νικήθηκε, όχι δε και ο ομόδικός του, ο οποίος νικήθηκε επίσης και ως εκ τούτου, έχοντας το ίδιο έννομο συμφέρον να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, μόνο ως ομόδικος του αναιρεσείοντος με την άσκηση αναίρεσης από κοινού ή αυτοτελώς μπορεί να μετάσχει στην κατ' αναίρεση δίκη, εκτός εάν, λόγω της φύσης της δίκης, ήταν δυνατή η δημιουργία αντιδικίας και μεταξύ των ομοδίκων, όπως στη δίκη περί διανομής. 'Αρα η αίτηση αναίρεσης την οποία ασκεί ο εναγόμενος δεν επιτρέπεται να στραφεί κατά του συνεναγομένου του. Επομένως, η αίτηση αναίρεσης κατά το μέρος που απευθύνεται κατά του συνεναγόμενου αδελφού των αναιρεσειόντων και ήδη δεύτερου των αναιρεσιβλήτων Ψ2, ως προς όλους τους οποίους (αδελφούς) έγινε δεκτή εν μέρει η αγωγή της πρώτης των αναιρεσιβλήτων πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του δευτέρου αναιρεσιβλήτου, κατά το νόμιμο του τελευταίου αίτημα (άρθρο 176, 183 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" δε κατά την έννοια του νόμου είναι οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (και συνεπώς θεμελιώνουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης.

Εξάλλου, η αοριστία του δικογράφου της αγωγής πρέπει να προτείνεται στο δικαστήριο της ουσίας για να δημιουργείται λόγος αναίρεσης σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι ο σχετικός ισχυρισμός δεν είναι από εκείνους οι οποίοι κατ' εξαίρεση λαμβάνονται υπόψη και χωρίς να προταθούν στο δικαστήριο της ουσίας και ειδικώς δεν αφορά τη δημόσια τάξη.

Για να είναι όμως ορισμένος ο λόγος αναίρεσης όταν αποδίδεται αιτίαση κατά της προσβαλλόμενης απόφασης για ποιοτική ή ποσοτική αοριστία της αγωγής που ελέγχεται από τους αριθμούς 8 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, δεν αρκεί να διαλαμβάνεται στο αναιρετήριο ποιο ακριβώς ήταν το περιεχόμενο της αγωγής, ως προς ποιο σημείο αυτή δεν είναι πλήρης και σε τι συνίσταται η αοριστία της για να κριθεί αν πρόκειται για ποσοτική ή ποιοτική αοριστία αλλά θα πρέπει να παρατίθενται και όλα τα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι ο ισχυρισμός προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι ήταν νόμω βάσιμος και ότι αν γινόταν δεκτός θα επηρέαζε ευνοϊκά γι τον αναιρεσείοντα το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης.

Συντρέχει δε τέτοια νόμιμη πρόταση για την περίπτωση που εκείνος που ασκεί την αναίρεση κατά δευτεροβάθμιας απόφασης είχε ηττηθεί πρωτοβαθμίως, μόνο αν ο άνω ισχυρισμός έχει περιληφθεί σε λόγο έφεσης. Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης οι αναιρεσείοντες συνεκμισθωτές αποδίδουν στο Εφετείο την εκ του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση, συνιστάμενη στο ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη την με τις έγγραφες προτάσεις στο πρωτόδικο δικαστήριο προβαλλόμενη και στο δεύτερο βαθμό επαναφερόμενη ένσταση αοριστίας της αγωγής της πρώτης αναιρεσίβλητης μισθώτριας εταιρείας, ως προς τα υπ' αριθ. 4 έως 11 και 13 έως 19 κονδύλια αποζημίωσης προς αποκατάσταση της ζημίας εξαιτίας των αναγκαίων δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε η τελευταία για τη διαρρύθμιση του μισθίου, προκειμένου να γίνει κατάλληλο για τη συμφωνημένη χρήση.

Με αυτό το περιεχόμενο ο λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, προεχόντως, ως αόριστος, γιατί δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο, όπως θα έπρεπε, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε, ότι ο ως άνω ισχυρισμός των αναιρεσειόντων, που είχαν ηττηθεί πρωτοδίκως και άσκησαν έφεση, είχε προταθεί παραδεκτά στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση κατά ένα νόμιμο τρόπο (πχ.

με την έφεση). Επίσης, ο πρώτος λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος, διότι οι αναιρεσείοντες, υπό την επίκληση πλημμέλειας της αναιρεσιβαλλομένης από τον αρ. 1 της ΚΠολΔ 559, στην πραγματικότητα πλήττουν αυτή απαραδέκτως κατά την ΚΠολΔ 561 παρ. 1 για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και διδαγμάτων της κοινής πείρας (μη αναφερομένων ειδικώς).

ΙΙΙ. Από το συνδυασμό των ΑΚ 297, 298 και 577 εδ. β' ,που, κατ' άρθρο 44 π.δ. 34/1995, εφαρμόζονται και στις εμπορικές μισθώσεις, όπως η επίδικη, συνάγεται και ότι στην αποζημίωση, που, κατά την τρίτη από τις διατάξεις αυτές ο μισθωτής δικαιούται να απαιτήσει από τον εκμισθωτή για το ελάττωμα του μισθίου, που εμποδίζει μερικά ή ολικά τη συμφωνημένη χρήση του, και το οποίο αυτός (εκμισθωτής) γνώριζε ή υπαίτια αγνοούσε κατά τη συνομολόγηση της μίσθωσης, περιλαμβάνεται και η ζημία που βρίσκεται σε πρόσφορη αιτιώδη συνάφεια με την από το ελάττωμα μερική ή ολική παρεμπόδιση της χρήσης του μισθίου.

Επομένως, είναι αποκαταστατέα από τον εκμισθωτή η θετική ζημία του μισθωτή από τις δαπάνες του στο μίσθιο, για να καταστεί κατάλληλο για τη συμφωνημένη χρήση του, που όμως εμποδίστηκε από το ελάττωμά του. Εξ άλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για εκ πλαγίου παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Έλλειψη δε ή ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα της αιτιολογίας, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει, όταν στο αιτιολογικό, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που δεν εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που εν εφαρμόστηκε.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, ανελέγκτως, τα ακόλουθα : Με το από ....., ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως οι εκκαλούντες (και ήδη αναιρεσείοντες) αποτελούντες την πλειοψηφία των μερίδων ως συγκύριοι ενός τριώροφου κτιρίου, εμβαδού 6.500 τμ περίπου, που βρίσκεται στο 19ο χλμ της Λεωφόρου ...., στην .....

Αττικής, και ανήκει σ' αυτούς κατά ποσοστό 2/3 εξ αδιαιρέτου και κατά το υπόλοιπο στον δεύτερο εφεσίβλητο, εκμίσθωσαν μέρος αυτού και συγκεκριμένα ολόκληρη την εμπρόσθια όψη του, που αποτελείται από ισόγειο, πρώτο και δεύτερο όροφο και ένα διαμέρισμα στον τρίτο όροφο, συνολικής επιφάνειας 1341 τ.μ., στην εφεσίβλητη (και ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη) εταιρεία για χρονικό διάστημα εννέα ετών δηλαδή από 1.12.1997 έως 30.11.2006, αντί μηνιαίου μισθώματος 2.000.000 δραχμών, αναπροσαρμοζομένου μετά το πρώτο μισθωτικό έτος, πλέον του μισού του τέλους χαρτοσήμου, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως κατάστημα εμπορίας οικιακών συσκευών, ειδών κλιματισμού και άλλων αγαθών.

Η μισθώτρια δυνάμει του 7ου όρου του συμφωνητικού, επεχείρησε να προβεί σε εργασίες διασκευής του μισθίου προκειμένου αυτό να καταστεί κατάλληλο για τη συμφωνημένη χρήση, πλην όμως αυτές διακόπηκαν από το αρμόδιο πολεοδομικό γραφείο ...... Αττικής ύστερα από καταγγελίες του δευτέρου εφεσιβλήτου. Στη συνέχεια, το ίδιο Πολεοδομικό Γραφείο, απαντώντας σε σχετική αίτησή της, της γνωστοποίησε ότι το επίδικο κτίριο έχει κτιστεί με τις υπ' αριθ. ...., ....., .....

και .... οικοδομικές άδειες ανέγερσης ξυλουργικού εργοστασίου, κατά παρέκκλιση των διατάξεων του Οικοδομικού Κανονισμού, ήτοι με την κάλυψη ποσοστού 40% και ότι σύμφωνα με το υπ' αριθ. πρωτ. ...... έγγραφο του ΥΠΕΧΩΔΕ, το οποίο έκανε δεκτή την με αριθ. 704/93 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, δεν μπορεί να γίνει αλλαγή χρήσης του υπάρχοντος κτιρίου, που αναγέρθηκε ως βιομηχανικό κτίριο, σε κατάστημα λιανικής πώλησης.

Το γεγονός αυτό αποτελεί πραγματικό ελάττωμα του μισθίου, το οποίο υπήρχε κατά τη συνομολόγηση της μίσθωσης και οι εφεσίβλητοι, ως συνιδιοκτήτες του ακινήτου, ήδη από της εκδόσεως των πιο πάνω αδειών, αναμφίβολα γνώριζαν, αφού εκείνοι ανήγειραν το μίσθιο και προκύπτει από τις οικοδομικές άδειες ότι ανηγέρθη ως βιομηχανικό κτίριο (εργοστάσιο και έκθεση επίπλων).

Η ενάγουσα στις 24.4.1998 κοινοποίησε στους ενάγοντες την από 14.4.1998 εξώδικη δήλωσή της με ην οποία κατήγγειλε για το λόγο αυτό τη μίσθωση και ζήτησε την επιστροφή των καταβληθέντων σ' αυτούς ποσών για εγγύηση και μισθώματα και έκτοτε λύθηκε η μίσθωση, με αποτέλεσμα η μισθώτρια να υποστεί ζημία, μεταξύ άλλων, ισόποση με το συνολικό ύψος των δαπανών για τις εργασίες διαρρυθμίσεως του μισθίου στις οποίες προέβη, προκειμένου αυτό να καταστεί κατάλληλο για τη συμφωνημένη χρήση, την οποία όμως ουδέποτε έκανε και συγκεκριμένα μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες 1) για ξυλουργικές εργασίες στην ομόρρυθμη εταιρία "........

ΟΕ", 1.500.000 δραχμές. 2) για μηχανογραφικά έντυπα στην ανώνυμη εταιρία INFORM Π. ΛΥΚΟΣ ΑΕ 8 Χ 250 ΜΜ/4ΠΛΟ ΣΕΙΡΑ 11.500, 903.000 δραχμές. 3) για 2 φωτεινές επιγραφές και 3 πυλώνες διαστάσεων 0,30 Χ 1,00 Χ 5,00 επενδεδυμένους με αλουμίνιο στον ....., 1.500.000 δραχμές. 4) για εγγραφή του υποκαταστήματος στη ΔΟΥ ΦΑΕΕ Αθηνών, 225.000 δραχμές. 5) για κοπή οπλισμένου σκυροδέματος μετά των υλικών στην ειδική τεχνική ......, 212.400 δραχμές. 6) για μισθώματα από 22.1/31.1.1998, 1, 2/9.2.1998 και 11.3/31.3.1998, στην ανώνυμη εταιρία Κ.

ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ ΑΕΒΕ για την αποκομιδή μπαζών με ΟΡΕΝ ΤΟΠ 10 ΚΜ, 112, 100 δραχμές, 7) για αγορά 5,10 τ.μ. μαρμάρου Διονύσου 003, γυαλισμένου, 150.450 δραχμές. 8) για τρίψιμο γαρμπιλομωσαϊκών, τρίψιμο ποδιών μαρμάρων 2 ορόφων 800 τρεχ. μέτρα, 283,200 δραχμές. 9) για αγορά 3.254 μ2 γρανίτη 30 Χ 30 ΕΤ4, 3.254 μ2 30 Χ 30 LEVIGAN, 3.200 KG κόλλας πλακιδίων, 260 KG στόκου πλακιδίων και 10.000 σταυρούς από την εταιρία "......

ΟΕ" 3.973.650 δραχμές. 10) για αποξήλωση παλαιών εγκαταστάσεων, μετατροπή γραμμών του κτιρίου - εργοστασίου, τοποθέτηση νέων γραμμών παροχών φωτισμού, πριζών παροχών κατέβαλε στο ....... 5.310.000 δραχμές. 11) για προμήθεια και τοποθέτηση υαλοπινάκων στο ισόγειο αντιβαντάζ 3 Χ 5 συνολικού πάχους 16 χιλ. Μ2 74,50 Χ 21.500 δρχ./Μ2, προμήθεια υαλοπινάκων στον 1ο όροφο αντιβαντάζ 3 Χ 5 συνολικού πάχους 16 χιλ.

Μ2 20,35 Χ 21.500 δρχ./Μ, υαλοπίνακες LAMINATED Μ2 2 Χ 5 μ2 95,75 Χ 11.000 δραχμές/Μ2 και προμήθεια υαλοπινάκων στο 2ο όροφο LAMINATED M2 92,15 χ 19.000/Μ2 Συνολικά 5.293.375 δραχμές. 12) για 50 μ. κάγκελα ταράτσας, 10 μ. κάγκελα σκάλας, αποξήλωση κάγκελων και ένα προστατευτικό κάγκελο 540.000 δραχμές. 13) για 107,25 Μ2 χωρίσματα γυψοσανίδας και τσιμέντο σανίδας με μόνωση υαλοβάμβακα, 1.771.770 δραχμές. 14) για μελέτη και επίβλεψη στον ...... (τεχνικό γραφείο εσωτερικής αρχιτεκτονικής), έναντι λογαριασμού 2.000.420 δραχμές και 15) για τοποθέτηση πλακιδίων στον......, έναντι λογαριασμού 237.000 δραχμές συνολικώς δε το ποσό των 24.062.365 δραχμών ή 70.615,89 ευρώ.

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση των ήδη αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης απόφασης που δέχθηκε κατ' ουσίαν την αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης μισθώτριας ως προς τα ως άνω 15 κονδύλια αποζημίωσης. 'Ετσι, όμως, που έκρινε το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με το κρίσιμο ζήτημα της βασιμότητας των προαναφερομένων αγωγικών κονδυλίων, συνολικού ύψους 70.615,89 ευρώ.

Ειδικότερα, ενώ αρχικά δέχεται ότι "Η μισθώτρια δυνάμει του 7ου όρου του συμφωνητικού, επεχείρησε να προβεί σε εργασίες διασκευής του μισθίου προκειμένου αυτό να καταστεί κατάλληλο για τη συμφωνημένη χρήση, πλην, όμως, αυτές διακόπηκαν από το αρμόδιο πολεοδομικό γραφείο ...... Αττικής ύστερα από καταγγελίες του δευτέρου εφεισίβλητου" στη συνέχεια όλως αντιφατικά δέχεται ότι η λύση της μίσθωσης τον Απρίλιο του 1998 είχε ως αποτέλεσμα "η μισθώτρια να υποστεί ζημία, μεταξύ άλλων, ισόποση με το συνολικό ύψος των δαπανών για τις εργασίες διαρρυθμίσεως του μισθίου στις οποίες προέβη, προκειμένου αυτό να καταστεί κατάλληλο για τη συμφωνημένη χρήση, την οποία όμως ουδέποτε έκανε", και επιπλέον δεν διευκρινίζει αν οι ένδικες εργασίες στο μίσθιο έγιναν πριν ή μετά τη διακοπή αυτών από το Πολεοδομικό γραφείο, ούτε διευκρινίζει το στάδιο των εργασιών αυτών, όταν η ενάγουσα μισθώτρια έλαβε γνώση της διακοπής τους.

Η αντιφατική, ειδικότερα, αιτιολογία συνίσταται στο ότι το Εφετείο δέχεται συγχρόνως ότι οι εργασίες στο μίσθιο δεν ολοκληρώθηκαν, αλλ' απλώς επιχειρήθηκαν και ότι ολοκληρώθηκαν και επιδικάζει αποζημίωση για ολοκληρωθείσες εργασίες. 'Ετσι, όμως, καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος του ως άνω κρισίμου ζητήματος που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συνεπώς ο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για εκ πλαγίου παραβίαση των άνω κανόνων δικαίου πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος.

Κατόπιν όλων αυτών, και αφού παρέλκει η έρευνα των λοιπών (1ου και 3ου) λόγων αναίρεσης πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το ως άνω μέρος της που αφορά τις άνω δαπάνες και μόνον όσον αφορά τις μεταξύ των αναιρεσειόντων και της πρώτης αναιρεσίβλητης σχέσεις και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλους δικαστές (αρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Τέλος πρέπει να καταδικαστεί η πρώτη αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), οι οποίοι κατέθεσαν και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-

Απορρίπτει την από 7.12.2005 αίτηση των Χ1 και Χ2 για αναίρεση της 6844/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, όσον αφορά το δεύτερο αναιρεσίβλητο Ψ2.

-

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του ως άνω αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε επτακόσια (700) ευρώ.

-

Αναιρεί την 6844/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών ως προς το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της και μόνο όσον αφορά τις μεταξύ των αναιρεσειόντων και της πρώτης αναιρεσίβλητης σχέσεις.

-

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, μόνο κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

-

Καταδικάζει την πρώτη αναιρεσίβλητη εταιρεία στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ