Supreme Court dismisses appeal against social security debt judgment due to lack of legal grounds and procedural errors.

Απόφαση 663 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 663/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου και Μαρία Τατσέλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει τις υποθέσεις μεταξύ:

Α. Της αναιρεσείουσας: εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία ... - ΥΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ", η οποία εδρεύει στο ... Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Χριστοδούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (ΕΦΚΑ)" και ήδη "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα και 3) νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ" (3η Δ.Υ.Πε.), η οποία εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα.

Το πρώτο αναιρεσίβλητο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τούμπα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., το δεύτερο αναιρεσίβλητο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Αλεξάνδρα Λαμπροπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., ενώ το τρίτο αναιρεσίβλητο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευστράτιο Παναγιωτίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

και Β. Του αναιρεσείοντος: νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τούμπα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. Της αναιρεσίβλητης:

υπό εκκαθάριση εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία ...", η οποία εδρεύει στο ... Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Χριστοδούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-3-2017 αγωγή της ... - ΥΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ", που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: .../2021 του ίδιου Δικαστηρίου και .../2022 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι: A. αναιρεσείουσα με την από 14-12-2022 αίτησή της και τους από 10-9-2024 προσθέτους αυτής λόγους και Β. αναιρεσείον με την από 30-12-2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Εισάγονται προς συζήτηση: α) η από 14.12.2022 αίτηση αναιρέσεως της υπό εκκαθάριση τελούσας ενάγουσας Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία ... ΕΠΕ", β) ο από 10.09.2024 πρόσθετος λόγος στην αναίρεση αυτή και γ) η από 30.12.2022 αίτηση αναιρέσεως του πρώτου εναγομένου νπδδ με την επωνυμία "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του νπδδ με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)", κατά της εκδοθείσας, αντιμωλία των διαδίκων και κατά την τακτική διαδικασία, υπ' αριθμόν .../2022 τελεσίδικης αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η έφεση της αναιρεσείουσας της πρώτης ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία είχε γίνει ολικώς δεκτή η αγωγή της ως προς το πρώτο αναιρεσίβλητο και υποχρεώθηκε το τελευταίο να της καταβάλει το ποσό των 156.155,41 ευρώ, νομιμοτόκως από τις 08.11.2007, πλέον των εξόδων, ενώ απορρίφθηκε ως προς το δεύτερο και το τρίτο των αναιρεσιβλήτων νπδδ ως απαράδεκτη για έλλειψη παθητικής νομιμοποιήσεως αυτών.

2.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 556 παρ. 1 του ΚΠολΔ, δικαίωμα αναιρέσεως έχουν, εφόσον νικήθηκαν ολικά ή εν μέρει στη δίκη που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, μεταξύ άλλων ο ενάγων, ο εναγόμενος, ο εκκαλών και ο εφεσίβλητος, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 558 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ή των καθολικών διαδόχων τους ή των κληροδόχων τους. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται κατά εκείνου του διαδίκου, έναντι του οποίου ο αναιρεσείων ηττήθηκε και έχει έννομο συμφέρον να ζητήσει την εξαφάνιση της προσβαλλομένης αποφάσεως (ΟλΑΠ 11/1992, ΑΠ 666/2016, ΑΠ 807/ 2015). Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 566 παρ. 1 του ΚΠολΔ, κατά την οποία το έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να περιέχει, εκτός από τα άλλα στοιχεία που αναφέρονται σε αυτό, και τους λόγους αναιρέσεως, σε συνδυασμό προς εκείνες του άρθρου 577 του ιδίου Κώδικα, κατά τις οποίες το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν λείπει κάποια από τις προϋποθέσεις για να είναι παραδεκτή ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως, προκύπτει ότι είναι απαράδεκτη η αναίρεση η οποία δεν περιέχει λόγο αναιρέσεως, αν δε η αναίρεση στρέφεται κατά περισσοτέρων αναιρεσιβλήτων, είναι απαράδεκτη ως προς εκείνους ως προς του οποίους δεν περιέχει λόγο αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα εταιρεία της πρώτης ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως ... ΕΠΕ", πλην του δευτέρου και του τρίτου των αναιρεσιβλήτων νπδδ, απευθύνει την αναίρεσή της και τον πρόσθετο λόγο αυτής και κατά του πρώτου αναιρεσιβλήτου νπδδ με την επωνυμία "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (e-ΕΦΚΑ), ως προς τον οποίο νίκησε ολικώς στη δίκη.

Όπως προκύπτει από τo δικόγραφo της αιτήσεως αναιρέσεως και του προσθέτου λόγου της, τα οποία επιτρεπτώς επισκοπεί ο Άρειος Πάγος (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), ενώ αυτά στρέφονται και κατά του πρώτου αναιρεσιβλήτου, δεν περιέχουν και λόγο αναιρέσεως που να αφορά το πρώτο αναιρεσίβλητο, ούτε περιέχεται ως προς το τελευταίο άλλη αιτίαση με την οποία να αποδίδονται πλημμέλειες ή ελλείψεις βλαπτικές για τα έννομα συμφέροντα της άνω αναιρεσείουσας, σε σχέση με το κεφάλαιο της προσβαλλομένης αποφάσεως, με το οποίο έγινε δεκτή ως προς αυτό η αγωγή της, ώστε να είναι δυνατή, με βάση και τις πλημμέλειες αυτές η αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Επομένως, η αναίρεση αυτή (πρώτη), κατά το μέρος που ασκείται κατά του πρώτου αναιρεσιβλήτου, πρέπει, σύμφωνα με τις προηγούμενες νομικές σκέψεις, να απορριφθεί και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη. Δικαστική δαπάνη εις βάρος της άνω αναιρεσείουσας εταιρείας και υπέρ του πρώτου αναιρεσιβλήτου νπδδ με την επωνυμία "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (e-ΕΦΚΑ), δεν θα περιληφθεί στην προκειμένη απόφαση, αφού το πρώτο αναιρεσίβλητο αν και παραστάθηκε και κατέθεσε και προτάσεις δεν υπέβαλε σχετικό προς τούτο αίτημα (άρθρο 106 του ΚΠολΔ).

Κατά τα λοιπά οι αιτήσεις αναιρέσεως ασκήθηκαν νομοτύπως και εμπροθέσμως, δοθέντος ότι αντίγραφο της προσβαλλομένης αποφάσεως επιδόθηκε από την αναιρεσείουσα της πρώτης ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως στους αναιρεσιβλήτους και στο αναιρεσείον της δεύτερης αιτήσεως αναιρέσεως την 01η.12.2022 και τα δικόγραφα των αιτήσεων αναιρέσεως κατατέθηκαν στη Γραμματεία του Δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου στις 14.12.2022 και 30.12.2022 αντίστοιχα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1 και 566 παρ. 1 του ΚΠολΔ).

Είναι, συνεπώς, παραδεκτές και πρέπει, αφού ενωθούν και συνεκδικασθούν, κατά το άρθρο 246 του ΚΠολΔ, που έχει εφαρμογή και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση (573 παρ. 1 του ΚΠολΔ), λόγω της προφανούς μεταξύ τους συνάφειας καθώς πλήττουν την ίδια προσβαλλομένη απόφαση, αλλά και χάριν του αξιώματος της οικονομίας της δίκης, να ερευνηθεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 577 παρ. 1, 3 του ΚΠολΔ).

Επίσης, νομοτύπως και εμπροθέσμως έχει ασκηθεί και ο πρόσθετος λόγος αναιρέσεως στην πρώτη πιο πάνω αναίρεση, με ιδιαίτερο δικόγραφο, εντός της προθεσμίας που ορίζεται στη διάταξη του άρθρου 569 παρ. 2 του ΚΠολΔ, δοθέντος ότι αντίγραφο αυτού επιδόθηκε στα αναιρεσίβλητα νπδδ στις 11.09.2024, ήτοι τριάντα πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της ως άνω πρώτης αιτήσεως αναιρέσεως που έλαβε χώρα στις 14.10.2024.

Επομένως, ο πρόσθετος αυτός λόγος, ο οποίος συνεκφωνήθηκε με τις αιτήσεις αναιρέσεως, πρέπει να συνεκδικασθεί με αυτές, λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας (άρθρο 246 ΚΠολΔ), αλλά και διότι οι πρόσθετοι λόγοι δεν έχουν αυθυπαρξία και συζητούνται υποχρεωτικά με την αίτηση αναιρέσεως (ΑΠ 1078/2020, ΑΠ 921/2019, ΑΠ 507/2017). 3.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 17 του ν. 3918/2011 "Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 31/02.03.2011), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 72 παρ.2 του ν. 3984/2011 (ΦΕΚ Α' 150) "1.

Συνιστάται νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ) με την επωνυμία Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (εφεξής ΕΟΠΥΥ ή Οργανισμός), το οποίο αποτελεί Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης. Η έναρξη λειτουργίας του Οργανισμού ορίζεται έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. 2. Στον ΕΟΠΥΥ μεταφέρονται και εντάσσονται ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) με τις μονάδες υγείας του, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του ΙΚΑ με το σύνολο του εξοπλισμού του, οι Κλάδοι Υγείας του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) και του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ), ο Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ), όπως διαμορφώθηκε με τις διατάξεις του ν. 3655/2008 (ΦΕΚ Α' 58), ως προς τις παροχές σε είδος. 3.

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, μπορεί να μεταφέρονται στον ΕΟΠΥΥ και άλλοι Ασφαλιστικοί Οργανισμοί παροχής υγείας που λειτουργούν ως νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου. 4.... 5...". Με το άρθρο 23 του ίδιου ως άνω νόμου (3918/2011) ορίστηκε ότι "1.

Οι υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ διακρίνονται σε Κεντρική και Περιφερειακές. Α... Β. α. Τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ αποτελούν οι υφιστάμενες μονάδες των περιφερειακών υπηρεσιών υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, οι υγειονομικές υπηρεσίες αυτού που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι την εφαρμογή του παρόντος ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης, οι υπηρεσίες ΙΚΑ-ΕΤΑΜ που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος και λειτουργούν σε υπηρεσίες ασφάλισης, καθώς και οι περιφερειακές υπηρεσίες των λοιπών εντασσόμενων φορέων και κλάδων υγείας που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος.

Από τις περιφερειακές υπηρεσίες υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ εξαιρούνται οι υπηρεσίες νοσοκομειακής υποστήριξης, οι οποίες μεταφέρονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος. Β.β. Η ένταξη των περιφερειακών υπηρεσιών των μεταφερόμενων φορέων στον ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με το άρθρο 17 του παρόντος, δύναται να είναι σταδιακή και πραγματοποιείται με την έκδοση κοινής απόφασης των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, στην οποία καθορίζεται και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παρούσας διάταξης...

γ... Με το άρθρο 29 του ιδίου νόμου ορίσθηκε ότι "Ο ΕΟΠΥΥ αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσόμενων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών. 2... 3. Οι συμβάσεις των εντασσόμενων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ", ενώ με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 33 παρ. 9 του νόμου αυτού ορίστηκε ότι "Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων συνεχίζονται από τον ΕΟΠΥΥ, χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης.

Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ". Κατ' εξουσιοδότηση της προαναφερθείσας διατάξεως του άρθρου 23 παρ.1 Ββ του ν. 3918/2011 εκδόθηκε η ΥΑ Φ.80000/οικ.32115/2009 (ΦΕΚ Β' 3010/29.12.2011), με την οποία μεταφέρθηκαν, από 01.01.2012, στον ΕΟΠΥΥ από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ οι Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας, οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα Τοπικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Κέντρα, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες που δεν αποτελούσαν οργανικές μονάδες και λειτουργούσαν μέχρι τότε ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης του εν λόγω Ιδρύματος κλπ, οι οποίες αποτελούσαν, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ.3 του π/δτος 266/1989, όπως η παρ. 3 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 του π/δος 363/1992, μαζί με τις λοιπές αναφερόμενες εκεί υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Υγείας του ΙΚΑ.

Από τις πιο πάνω διατάξεις του ν. 3918/2011 προκύπτει ότι: α) με το άρθρο 17 του ν. 3918/2011 συστήθηκε, ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), με σκοπό, μεταξύ άλλων, την παροχή υπηρεσιών υγείας στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, συνταξιούχους και στα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, των μεταφερόμενων φορέων, στον οποίο εντάχθηκε, μεταξύ άλλων, και ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), με τις μονάδες υγείας του και το Κέντρο Διάγνωσης Ιατρικής της Εργασίας του ΙΚΑ, η δε μεταφορά των εντασσόμενων Μονάδων στον ΕΟΠΥΥ έγινε με την ΥΑ Φ.80000/οικ.32115/2009 (Β' 3010) από 1.1.2012.

Σύμφωνα δε με τις διατάξεις των παρ. 1 και 9 του άρθρου 29 και την παρ. 9 του άρθρου 33 του ν. 3918/2011, ο ΕΟΠΥΥ κατέστη καθολικός διάδοχος των ΦΚΑ που εντάσσονται σε αυτόν, μεταξύ των οποίων και ο κλάδος υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και υπεισήλθε στις υποχρεώσεις αυτού, πλην των νοσοκομειακών μονάδων που εξαιρέθηκαν (άρθρο 32 ν. 3918/2011) και εντάχθηκαν σε συγκεκριμένα νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), των οποίων λειτουργούν ως παραρτήματα (ΣτΕ 1416/2017, 2659/2016, 2280/2016) και γ) ότι σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 29 του ιδίου νόμου, οι συμβάσεις των εντασσόμενων στον ΕΟΠΥΥ φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης.

Επομένως, μετά το ν. 3918/2011, για τις προμήθειες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ του προγενέστερου του νόμου αυτού χρονικού διαστήματος συνεχίζουν τις σχετικές δίκες ως καθολικοί διάδοχοι του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ο ΕΟΠΥΥ, αν οι προμήθειες αυτές αφορούν τον κλάδο υγείας του ΙΚΑ (ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 407/2023, ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 465/2019, ΑΠ 343/2018, ΣτΕ 759/2020) και τα αναφερόμενα στο άρθρο 32 του νόμου αυτού νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), στα οποία εντάχθηκαν τα αντίστοιχα νοσοκομεία του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, αν αφορούν προμήθειες του αντίστοιχου Νοσοκομείου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 1308/2021, ΑΠ 703/2016, ΣτΕ 2856/2020).

Ακολούθως, με το ν.4238/2014 "Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (ΠΕΔΥ), αλλαγή σκοπού ΕΟΠΥΥ και λοιπές διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 38), οι οποίες ίσχυσαν, σύμφωνα με το άρθρο 56 του νόμου αυτού, από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (17.02.2014), ορίσθηκαν, μεταξύ άλλων στην παρ. 2 του άρθρου 1 υπό τον τίτλο "Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας", που εντάσσεται στο πρώτο κεφάλαιο του νόμου, ότι: "Στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) συνιστάται Δίκτυο Υγείας (ΠΕΔΥ) που λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (ΔΥΠε) της Χώρας" και στην παρ. 3 του άρθρου 2 ότι: "Οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών ΠΦΥ, του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των ΔΥΠε.

ως αποκεντρωμένες μονάδες τους, εξαιρούμενων των Φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ, τα οποία παραμένουν και λειτουργούν στον Οργανισμό". Στο δεύτερο κεφάλαιο του ιδίου νόμου υπό τον τίτλο "Ρυθμίσεις σχετικά με το νέο σκοπό του ΕΟΠΥΥΥ" ορίσθηκε στο άρθρο 8 ότι "1.Σκοπός του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας είναι:

α) Η αγορά υπηρεσιών υγείας για τους ασφαλισμένους, τους συνταξιούχους, καθώς και για τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, των μεταφερθέντων φορέων, σύμφωνα με τα οριζόμενα στον Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του Οργανισμού... β)...γ)...δ)...", ενώ στο άρθρο 21 του ιδίου νόμου, που τιτλοφορείται "Μισθοδοσία προσωπικού, οικονομική διαχείριση και μεταβίβαση κινητής και ακίνητης περιουσίας" και εντάσσεται στο τρίτο κεφάλαιο αυτού με τίτλο "Ρυθμίσεις σχετικά με την διαθεσιμότητα/κινητικότητα υπαλλήλων του ΕΟΠΥΥ, οικονομικά και θέματα προσωπικού", ορίσθηκε ότι: "1...., 2..., 3..., 4.

Οι πάσης φύσεως-λειτουργικές δαπάνες των Κέντρων Υγείας και Περιφερειακών Ιατρείων αυτών, καθώς και των Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών ΠΦΥ που εντάσσονται στις ΔΥΠΕ και αποτελούν αποκεντρωμένες μονάδες αυτών, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, βαρύνουν τις πιστώσεις του προϋπολογισμού των κλειστών-σφαιρικών προϋπολογισμών εσόδων-εξόδων των ΔΥΠΕ Οι αντίστοιχες πιστώσεις που είναι εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Υγείας, καθώς και στον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ για τον σκοπό αυτόν από 1-1-2015 μεταφέρονται και εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των ΔΥΠΕ Οι αρμόδιες υπηρεσίες των ΔΥΠΕ αναλαμβάνουν τη σύνταξη και εκτέλεση του προϋπολογισμού, οικονομικού έτους 2015, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως τα απολογιστικά στοιχεία των ανωτέρω μονάδων για τα έτη 2013 και 2014, την κατάρτιση του ετήσιου προγράμματος προμηθειών και υπηρεσιών, τη διενέργεια των σχετικών διαγωνιστικών διαδικασιών για τη σύναψη των σχετικών συμβάσεων, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και την ευθύνη ενταλματοποίησης και εκκαθάρισης των δαπανών αυτών. 5.

Για λόγους εύρυθμης λειτουργίας και διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος τα Κέντρα Υγείας, τα Περιφερειακά ιατρεία καθώς και οι μονάδες παροχής υπηρεσιών ΠΦΥ που μεταφέρονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος και αποτελούν Αποκεντρωμένες μονάδες των ΔΥΠΕ, εξακολουθούν με την υφιστάμενη διαδικασία έως και τις 31.12.2014, να εφοδιάζονται με πάσης φύσεως φαρμακευτικό, υγειονομικό και λοιπό υλικό, καθώς και κάθε είδους παροχή υπηρεσιών, αντιστοίχως από τα νοσοκομεία διασύνδεσης και τις υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ.

Οι δαπάνες αυτές, επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων και του ΕΟΠΥΥ, από τους οποίους εξακολουθεί να διενεργείται η ενταλματοποίηση και εκκαθάριση των δαπανών αυτών, σύμφωνα με τα σχετικά παραστατικά, που θα εκδοθούν έως την ως άνω αναφερόμενη ημερομηνία. Μετά από γνώμη των ΔΥΠΕ, εκτελούνται κανονικά, υφιστάμενες συμβάσεις, καθώς επίσης και τυχόν διαγωνιστικές διαδικασίες, που βρίσκονται σε εξέλιξη, οι οποίες συνεχίζουν έως την ολοκλήρωσή τους.... 6.

Τα ακίνητα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, στα οποία στεγάζονται ή συστεγάζονται Υγειονομικές Υπηρεσίες, Μονάδες Υγείας, το Κέντρο Διάγνωσης Ιατρικής της Εργασίας και λοιπές υπηρεσίες υγείας του Ιδρύματος, καθώς και ο μηχανολογικός, μηχανογραφικός και λοιπός εξοπλισμός, ο οποίος χρησιμοποιείται για την οργάνωση και παροχή των υπηρεσιών υγείας, από την ολοκλήρωση της ένταξης των μονάδων, παραχωρούνται προς χρήση άνευ ανταλλάγματος στις οικείες ΔΥΠε, στις οποίες κατανέμονται οι μονάδες υγείας και το Κέντρο Διάγνωσης Ιατρικής της Εργασίας, οι οποίες αναλαμβάνουν κατά αναλογία της χρήσης, την υποχρέωση της πληρωμής των αναλογούντων φόρων, τελών, λογαριασμών κοινής ωφέλειας, εξόδων συντήρησης, καθώς και των αναλογούντων εξόδων για τυχόν απαιτούμενη λειτουργική αναβάθμιση.

Τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ και οι Επιτροπές Προέγκρισης Φαρμάκων του Οργανισμού, στις Μονάδες Υγείας εξαιρούνται της παραχώρησης..... 7...... 8. Από την ψήφιση του παρόντος, το πάσης φύσεως υγειονομικό, φαρμακευτικό και λοιπό αναλώσιμο υλικό των υγειονομικών μονάδων του ΕΟΠΥΥ που εντάσσονται στις ΔΥΠε, περιέρχεται κατά κυριότητα σε αυτές, με έκδοση διαπιστωτικής πράξης, μετά τη διενέργεια σχετικής απογραφής από τις οικείες Περιφερειακές Διευθύνσεις του ΕΟΠΥΥ.

Οι Περιφερειακές Διευθύνσεις του ΕΟΠΥΥ έχουν την πλήρη ευθύνη για τη διαφύλαξη της κινητής και ακίνητης περιουσίας μέχρι την οριστική παράδοση της στις οικείες ΔΥΠε. 9. Η νόμιμη εκπροσώπηση των μονάδων που μεταφέρονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, δικαστική και εξώδικη, ανήκει στους διοικητές των οικείων Υγειονομικών Περιφερειών.

Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων μονάδων, του ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που μετατάσσεται ή μεταφέρεται, συνεχίζονται από τις Διοικήσεις των Υγειονομικών Περιφερειών (ΔΥΠΕ), χωρίς να επέρχεται διακοπή δίκης. Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι των ΔΥΠΕ.

Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις του πάσης φύσεως προσωπικού των ανωτέρω μονάδων που δεν μεταφέρεται ή μετατάσσεται στις ΔΥΠΕ, συνεχίζονται από τον ΕΟΠΥΥ, χωρίς να επέρχεται διακοπή και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ". Κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 2 παρ. 3 του ν. 4238/2014, εκδόθηκε η Γ.Π./οικ.16339/182.2014 απόφαση του Υφυπουργού Υγείας (Β' 376), με την οποία κατανεμήθηκαν χωροταξικά, ανά Υγειονομική Περιφέρεια, οι υφιστάμενες Μονάδες Υγείας του ΕΟΠΥΥ, που μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των ΔΥΠε.

Όπως προκύπτει από την εισηγητική έκθεση του ν. 4238/2014, σκοπός της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας που εισήχθη με τις προπαρατεθείσες διατάξεις αυτού, ήταν, αφενός "η επικέντρωση του ΕΟΠΥΥ στην κύρια αποστολή του ως εθνικού ασφαλιστικού φορέα υγείας και η ενδυνάμωση του ρόλου του ως αγοραστή υπηρεσιών υγείας, με ταυτόχρονη κατάργηση του διττού ρόλου του ως αγοραστή και παρόχου υπηρεσιών υγείας" και αφετέρου "η ανάπτυξη του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (ΠΕΔΥ), ενός ενιαίου συστήματος Πρωτοβάθμιου Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) στην Ελλάδα, μέσω της ενοποίησης των δομών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του ΕΟΠΥΥ και του ΕΣΥ", με στόχο "τη διασφάλιση μιας επαρκούς αποτελεσματικής και αποδοτικής δέσμης υπηρεσιών υγείας για όλο τον πληθυσμό, την αποτροπή του κατακερματισμού του συστήματος ΠΦΥ και, κατά συνέπεια, τη βελτίωση του συντονισμού του και τη διασφάλιση της ορθολογικότερης διαχείρισης των δομών ΠΦΥ, του ανθρώπινου δυναμικού (ιατροί, επισκέπτες υγείας, νοσηλευτές, μαίες, φυσικοθεραπευτές κλπ) και των τεχνολογικών και λοιπών πόρων".

Ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται (άρθρο 2 ν. 4238/2014) με τη μεταφορά και ένταξη των Μονάδων παροχής υπηρεσιών ΠΦΥ του ΕΟΠΥΥ στην οργανωτική δομή των ΔΥΠε, οι οποίες αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (άρθρο 1 παρ. 2 ν. 3329/2005). Ενόψει αυτής της αναμορφώσεως του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας, ο νομοθέτης στο άρθρο 21 του ν. 4238/2014 προέβλεψε τα σχετικά με τη μισθοδοσία προσωπικού, την οικονομική διαχείριση και τη μεταβίβαση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των Μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) που μεταφέρονται και εντάσσονται στις ΔΥΠε.

Ειδικότερα, από τον συνδυασμό των διατάξεων των παρ. 4 και 5 του ως άνω άρθρου 21 προκύπτει ότι, από 1.1.2015, οι πάσης φύσεως "λειτουργικές" δαπάνες των Κέντρων Υγείας και Περιφερειακών Ιατρείων, καθώς και των Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών ΠΦΥ που εντάσσονται στις ΔΥΠε, βαρύνουν τις πιστώσεις του προϋπολογισμού των ΔΥΠε και για τον λόγο αυτόν οι αντίστοιχες πιστώσεις που αφορούν τις "λειτουργικές" αυτές δαπάνες των εντασσόμενων Μονάδων και είναι εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ, μεταφέρονται και εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των ΔΥΠε, οι αρμόδιες υπηρεσίες των οποίων αναλαμβάνουν, ακολούθως, τη σύνταξη και εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2015, λαμβάνοντας υπόψη τα απολογιστικά στοιχεία (έσοδα - έξοδα) των εντασσόμενων Μονάδων για τα έτη 2013 και 2014 και την κατάρτιση ετήσιου προγράμματος προμηθειών και υπηρεσιών, ενώ, προβλέπεται, για λόγους εύρυθμης λειτουργίας και διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος, ένα μεταβατικό διάστημα από την έναρξη ισχύος του νόμου (17.2.2014) μέχρι τις 31.12.2014, κατά το οποίο οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών ΠΦΥ του ΕΟΠΥΥ που μεταφέρονται στις ΔΥΠε θα εξακολουθούν να εφοδιάζονται με πάσης φύσεως ιατροτεχνολογικά προϊόντα και κάθε είδους παροχή υπηρεσιών από τις υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ και οι δαπάνες για το διάστημα αυτό θα επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς του ΕΟΠΥΥ.

Κατά συνέπεια, οι προϋπολογισμοί των ΔΥΠε βαρύνονται μόνο με τις τρέχουσες λειτουργικές δαπάνες των εντασσόμενων Μονάδων και μεταφέρονται στους προϋπολογισμούς των ΔΥΠε από τον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ οι αντίστοιχες πιστώσεις που αφορούν αυτές τις δαπάνες, δηλαδή τις τρέχουσες δαπάνες λειτουργίας τους, ενώ και από το γεγονός ότι προβλέπεται το μεταβατικό στάδιο (17.2.2014 έως 31.12.2014), κατά το οποίο οι λειτουργικές δαπάνες των εντασσόμενων Μονάδων εξακολουθούν να βαρύνουν τον ΕΟΠΥΥ, με σκοπό, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του νόμου, την απρόσκοπτη λειτουργία των εν λόγω Μονάδων, προκύπτει ότι ο νομοθέτης, επιδιώκοντας τη σταθεροποίηση και την εύρυθμη λειτουργία του νεοσύστατου Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας, μετά την ένταξη σε αυτό και των Μονάδων παροχής υπηρεσιών ΠΦΥ του ΕΟΠΥΥ, δεν αποβλέπει στην επιβάρυνση των ΔΥΠε με επιπλέον οικονομικές υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ, πέραν των λειτουργικών δαπανών των εντασσόμενων Μονάδων.

Ενόψει τούτων, οι ως άνω διατάξεις των παρ. 4 και 5 του ως άνω άρθρου 21 του ν. 4238/2014, όπως σαφώς προκύπτει από το περιεχόμενό τους, ρυθμίζουν, αποκλειστικά και μόνον, το ζήτημα της κάλυψης των τρεχουσών δαπανών λειτουργίας των Μονάδων του ΕΟΠΥΥ, που εντάσσονται στις ΔΥΠε και μεταφέρονται σε αυτές ως οργανωτικές Μονάδες, οι οποίες (δαπάνες) προβλέπεται ότι, για μεν το αρχικό μεταβατικό διάστημα από 17.2.2014 έως 31.12.2014 καλύπτονται από τον ΕΟΠΥΥ, ενώ από 1.1.2015 καταρτίζονται πλέον από τις υπηρεσίες των ΔΥΠε ίδιοι προϋπολογισμοί για τις εντασσόμενες Μονάδες, βάσει ετήσιου προγράμματος προμηθειών και υπηρεσιών που συντάσσεται για τις Μονάδες αυτές.

Δεν προβλέπεται, όμως, στις διατάξεις αυτές ούτε από άλλη διάταξη μπορεί να συναχθεί ότι οι ΔΥΠε καθίστανται οιονεί καθολικοί διάδοχοι του ΕΟΠΥΥ, υπό την έννοια ότι υπεισέρχονται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτού και ως προς τις ληξιπρόθεσμες οφειλές από διοικητικές συμβάσεις, οι οποίες είχαν υπογραφεί με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και αφορούν προμήθεια ιατρικού υλικού για τις ανάγκες των Μονάδων του, που στη συνέχεια εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ, και οι οποίες είχαν ήδη εκτελεστεί έως 31.12.2014, που οι εν λόγω Μονάδες εντάχθηκαν πλέον στις ΔΥΠε.

Τούτο, δεν προκύπτει ούτε από τη διάταξη της παρ. 9 του άρθρου 21 του ν. 4238/2014, που αναφέρεται σε συνέχιση εκκρεμών δικών για διαφορές των εντασσόμενων Μονάδων και του μετατασσόμενου προσωπικού, διότι η διάταξη αυτή, ερμηνευομένη στο πλαίσιο του προαναφερθέντος συστήματος, δεν αφορά θέματα και υποθέσεις που, κατά τα προεκτεθέντα, δεν μεταφέρθηκαν στις ΔΥΠε (ΣτΕ759/2020, ΑΠ465/2019, ΑΠ343/2018).

Επομένως, για τις συμβάσεις προμηθειών του κλάδου υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που μεταβιβάστηκαν στον ΕΟΠΥΥ με το ν. 3918/2011, εξακολουθεί να νομιμοποιείται ο ΕΟΠΥΥ και δεν νομιμοποιούνται οι αντίστοιχες ΔΥΠε (ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 407/2023, ΑΠ 1990/ 2022, ΑΠ 465/2019, ΑΠ 343/2018, ΣΤΕ 759/2020). Ακολούθως, με το άρθρο 51 παρ. 1 του ν. 4387/12.05.2016 (Α' 85) συστήθηκε ως νπδδ ο Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) αποκαλούμενο "ΕΦΚΑ", με έδρα την Αθήνα, το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και ορίσθηκε ότι από την 1η.1.2017, οπότε και αρχίζει η λειτουργία του ως φορέα κύριας κοινωνικής ασφάλισης, εντάσσονται σε αυτό αυτοδίκαια οι υφιστάμενοι φορείς κύριας κοινωνικής ασφάλισης (ΦΚΑ), που αναφέρονται στα άρθρα 53 επ.

του ιδίου νόμου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το έως τότε υφιστάμενο νπδδ με την επωνυμία ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, όπως αυτό είχε παραμείνει μετά την ίδρυση του ΕΟΠΥΥ και την ένταξη των νοσοκομείων του στο ΕΣΥ, των οποίων ΦΚΑ ο ΕΦΚΑ καθίσταται οιονεί καθολικός διάδοχος, στο δε άρθρο 53 του νόμου αυτού απαριθμούνται οι φορείς, κλάδοι, τομείς και λογαριασμοί, οι οποίοι από 1.1.2017 εντάσσονται στον ΕΦΚΑ, στους οποίους δεν περιλαμβάνεται ο ΕΟΠΥΥ.

Ως σκοπός του ΕΦΚΑ, κατά την παρ. 2 του ιδίου άρθρου, ορίσθηκε ότι είναι η κάλυψη των υπακτέων στην ασφάλιση του ΕΦΚΑ προσώπων για τους ασφαλιστικούς κινδύνους που προβλέπονται από την οικεία νομοθεσία με την προβλεπόμενη στο νόμο αυτόν χορήγηση: α. μηνιαίας κύριας σύνταξης, λόγω γήρατος, αναπηρίας και θανάτου στους ασφαλισμένους ή/και στα μέλη της οικογενείας τους, β.

η χορήγηση προσυνταξιοδοτικών και άλλων παροχών στους συνταξιούχους ... γ. παροχών ασθένειας σε χρήμα, δ. ειδικών προνοιακών επιδομάτων και ε. κάθε άλλης παροχής σε χρήμα ή υπηρεσιών, για τις οποίες καθίσταται αρμόδιος ο ΕΦΚΑ, ο οποίος με το άρθρο 51 Α παρ. 1 του ιδίου νόμου, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 1 του ν. 4670/2020 με έναρξη ισχύος από 1.03.2020, μετονομάσθηκε από την 1η.03.2020 σε "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενος στο εξής "e-ΕΦΚΑ".

Εξάλλου, ο ν. 4430/2016 (Α' 205/31.10.2016) στην παρ. 1 του άρθρου 52, το οποίο φέρει τον τίτλο "Εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), ως καθολικού διαδόχου των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης", όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 34 παρ.4 περ. α' του ν.4447/2016 (ΦΕΚ Α' 241/23.12.2016), όριζε ότι "1.

α) Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) θα χρηματοδοτηθεί από τον Κρατικό Προϋπολογισμό τα οικονομικά έτη 2016 και 2017 για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 30.4.2016 προς τα Φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ...

β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. νοούνται εκείνες που αφορούν τα πριν τις 31.12.2012 έτη και για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα κατά περίπτωση, κατά το χρόνο υποβολής, παραστατικά στοιχεία και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί". Στην παρ.4 του ίδιου άρθρου 52 του ως άνω νόμου (4430/2016) ορίζονταν ότι: "Η εξόφληση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Οργανισμού που πραγματοποιείται από ΦΚΑ των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 29 παρ. 10 του ν. 3918/2011, όπως ισχύει, διενεργείται το αργότερο έως 30.6.2017".

Η διάταξη αυτή της παρ.4 του άρθρου 52 του ν. 4430/2016 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ.1 α του ν. 4486/2017 (ΦΕΚ Α' 115/07.08.2017) ως ακολούθως "4. Μετά τις 30.06.2017 οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ που προέρχονται από ΦΚΑ, των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ, μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ.

Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον ΕΦΚΑ, χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν και εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του ΕΦΚΑ. Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ και εξοφλούνται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο".

Από τις προεκτεθείσες διατάξεις προκύπτει ότι ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) χρηματοδοτήθηκε μεν από τον Κρατικό Προϋπολογισμό τα οικονομικά έτη 2016 και 2017 για την εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού που αφορούν τα έτη προ της 31ης.12.2012, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 30.04.2016, μεταξύ δε αυτών και των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Οργανισμού από προμήθειες υγειονομικού και λοιπού υλικού που αφορούν Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ με το άρθρο 29 παρ.10 του ν. 3918/2011, η εξόφληση των οποίων έπρεπε να διενεργηθεί το αργότερο έως 30.06.2017, στη συνέχεια, με τη διάταξη του άρθρου 97 παρ.1α του ν. 4486/2017, που αντικατέστησε την παρ. 4 του άρθρου 52 του ν. 4430/ 2016, ορίστηκε ότι μετά τις 30.06.2017 οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ που προέρχονται από ΦΚΑ, των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν, κατά τα ανωτέρω στον ΕΟΠΥΥ, μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ και οι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, συνεχίζονται από τον ΕΦΚΑ.

Εξαιρούνται, όμως, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ που εξακολουθούν να παρακολουθούνται και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ. Οι ανωτέρω διατάξεις αντικαταστάθηκαν στη συνέχεια από το άρθρο 12 του ν. 4578/2018 (ΦΕΚ Α' 200/03.12.2018), τιτλοφορούμενο "Εκκαθάριση και πληρωμή ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των ΦΚΑ που εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ", όπως η περίπτωση α' της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού συμπληρώθηκε με το άρθρο 44 του ν. 4611/17.05.2019 (ΦΕΚ Α'73/17.05.2019), και το οποίο ως προς τη συνέχιση των εκκρεμών δικών από τον ΕΦΚΑ ορίζει ότι: "1.

α) Ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ) που εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ προς τα φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κλπ), φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κλπ, και προς ασφαλισμένους των ΦΚΑ, εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ μέχρι 31.12.2020.

Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του πρώην ΟΠΑΔ/Τομέας Ασφαλισμένων Δημοσίου, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ, οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον ΕΟΠΥΥ και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του και εξοφλούνται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 52 του ν. 4430/2016 (ΦΕΚ Α' 205).

β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, νοούνται εκείνες που αφορούν τα έτη από 1.1.2006 και εντεύθεν, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, παραστατικά ή αποδεικνύεται η παροχή των υπηρεσιών ή η παραλαβή των προϊόντων και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί έως την έναρξη ισχύος του παρόντος".

Στην παρ. 12 του ίδιου ως άνω άρθρου (12) του αυτού νόμου ορίζεται ότι "Από την έναρξη ισχύος του παρόντος καταργείται κάθε άλλη αντίθετη διάταξη", ενώ, στην επόμενη διάταξη του άρθρου 13 του ίδιου νόμου (4578/2018), τιτλοφορούμενου "Νομική παράσταση ΕΦΚΑ υπέρ ΕΟΠΥΥ", ορίζονται και τα εξής: "1.Σε δίκες που αφορούν αξιώσεις ή υποχρεώσεις των κλάδων υγείας που μεταφέρθηκαν στον ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με την παρ.2 του άρθρου 17 του ν. 3918/2011, την παρ.17 του άρθρου 13 του ν. 4052/2012 και το εδάφιο 1β της υποπαραγράφου ΙΒ.1 της παρ.

ΙΒ του άρθρου μόνου του ν. 4093/2012..., στις οποίες διάδικος είναι το πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νυν ΕΦΚΑ, ή/και ο ΕΟΠΥΥ, ο ΕΦΚΑ εξακολουθεί να νομιμοποιείται στη διεξαγωγή των δικών αυτών και η νομιμοποίηση αυτή περιλαμβάνει και την άσκηση ένδικων μέσων, μέχρι και την αμετάκλητη περάτωσή τους. Η νομική θέση του ΕΟΠΥΥ στις δίκες αυτές δεν θίγεται.

Οι αποφάσεις δεσμεύουν τον ΕΟΠΥΥ και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του. 2. Οι διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνουν και τις εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, δίκες". Από το συνδυασμό όλων των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι, αφενός ότι ο ΕΟΠΥΥ αποτελούσε, κατά το άρθρο 29 παρ. 1 και 9 και 33 παρ. 9 του ν. 3918/2011, καθολικό διάδοχο των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), στα οποία περιλαμβάνεται και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ως προς τις παροχές υγείας σε είδος, των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν με την παρ.2 του άρθρου 17 του ιδίου νόμου (3918/2011) στον ΕΟΠΥΥ, ο οποίος και είχε υπεισέλθει στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών και αφετέρου ότι μετά τις 30.06.2017, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 52 παρ.4 του ν. 4430/ 2016, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ.1 α του ν. 4486/2017, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ, που προέρχονταν από ΦΚΑ, των οποίων οι κλάδοι υγείας είχαν ενταχθεί στον ΕΟΠΥΥ, όπως είναι και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατά τα προεκτεθέντα (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), μεταφέρθηκαν, παρακολουθούνταν και βάρυναν, έκτοτε, τον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως (ΕΦΚΑ), οι δε εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονταν από τον ΕΦΚΑ, χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης (ΣτΕ 759/2020) και συνεπώς στις δίκες αυτές δεν νομιμοποιούνταν πλέον να παραστεί ο ΕΟΠΠΥ, αλλά ο ΕΦΚΑ (ΑΠ 1408/2024, ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 407/2023, ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 343/2018).

Από τη γενικότητα της διατύπωσης της άνω διατάξεως και από τον σκοπό που επιδιώκει συνάγεται ότι σε αυτές τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του ΕΟΠΠΥ που "μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως (ΕΦΚΑ)" συμπεριλαμβάνονται και οι κατ' αυτού απαιτήσεις από αδικαιολόγητο πλουτισμό, όπως είναι και οι απαιτήσεις από άκυρες συμβάσεις προμήθειας ιατρο-τεχνολογικού εξοπλισμού, που είχε συνάψει με προμηθευτές του το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μέχρι και τις 31.12.2011, οπότε, στην περίπτωση αυτή, το ως άνω νπδδ είναι υποχρεωμένο να αποδώσει στον πωλητή, σύμφωνα με τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού (άρθρα 904 επ.

του ΑΚ), την ωφέλεια την οποία αποκόμισε από τα αγαθά που αγόρασε, η οποία συνίσταται σε εκείνο το ποσό που θα κατέβαλε σε οποιονδήποτε τρίτο για την αγορά των ίδιων αγαθών (ΑΠ 1408/2024, ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 431/2018, ΑΠ 766/2014). Εξάλλου, ο νομοθέτης αποβλέποντας στην εξόφληση όλων των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ από 1.1.2006 και εντεύθεν, όρισε μεν με το άρθρο 12 του ν. 4578/2018, ότι οι υποχρεώσεις αυτές (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ) εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ μέχρι τις 31.12.2019 (ΣτΕ 1841/2021, ΣτΕ 759/2020), ήδη δε μετά από διαδοχικές παρατάσεις μέχρι τις 31.12.2022 δυνάμει της ΥΑ 60855/2022 (ΦΕΚ Β' 3354/29.06.2022) με την οποία παρατάθηκε η ημερομηνία εκκαθαρίσεως και πληρωμής των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων της παρ.1 του άρθρου 12 του ως άνω νόμου 4578/2018, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 85 του ν. 4826/ 2021, όμως η πάροδος άπρακτης της ενδεικτικής προθεσμίας καταβολής των χρεών αυτών από τον e-ΕΦΚΑ μέχρι τις 31.12.2022 δεν αναιρεί την υποχρέωσή του να τα καταβάλει και μετά την ημερομηνία αυτή, αφού η διάταξη του άρθρου 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1α του ν. 4486/2017, η οποία καθιερώνει την σχετική υποχρέωση του e-ΕΦΚΑ, εξακολουθεί να ισχύει.

Περαιτέρω, με το άρθρο 13 του ιδίου ως άνω νόμου (4578/2018) επιλύθηκαν θέματα νομικής παράστασης του ΕΦΚΑ υπέρ ΕΟΠΥΥ σε εκκρεμείς δίκες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι διατάξεις του άρθρου αυτού, και ορίστηκε ότι η νομική θέση του ΕΟΠΥΥ στις δίκες αυτές δεν θίγεται και ότι οι αποφάσεις δεσμεύουν τον ΕΟΠΥΥ και εκτελούνται σε βάρος του.

Η διάταξη, όμως, αυτή, ορώμενη σε συνδυασμό με τις προαναφερθείσες ρυθμίσεις, πρέπει να ερμηνευθεί ότι δεν αφορά τις εκκρεμείς δίκες του ΕΟΠΥΥ, που συνεχίζονται από τον ΕΦΚΑ και αφορούν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ, οι οποίες προέρχονται από Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ) των οποίων οι κλάδοι υγείας τους εντάχθηκαν, με την παρ. 2 του άρθρου 17 του ν. 3918/2011, στον ΕΟΠΥΥ, και οι οποίες, κατά τα προεκτεθέντα, κατά τη διάταξη της παρ.4 του ιδίου άρθρου 52 του ν. 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1α του ν. 4486/2017 "μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ" (που, άλλωστε, και δυνάμει των νεότερων διατάξεων του άρθρου 12 του ν. 4578/2018 "εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ"), αλλά εκείνες τις εκκρεμείς δίκες που έχουν ως αντικείμενο τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου, πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), οι οποίες εντάχθηκαν μεν στον ΕΟΠΥΥ με τις ίδιες διατάξεις, αλλά δεν μεταφέρθηκαν, μετά τις 30.6.2017, προς εξόφληση στον ΕΦΚΑ, διότι εξαιρέθηκαν ρητώς, κατά τα ανωτέρω (άρθρο 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, όπως ισχύει και άρθρο 12 του ν. 4578/2018), και εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον ΕΟΠΥΥ και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του (ΑΠ 1408/2024, ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 407/2023, ΑΠ 1990/ 2022, ΑΠ 222/2022, ΑΠ 624/2022, ΣτΕ 759/2020).

Συνεπώς, νομιμοποιούμενος παθητικά, σε κάθε περίπτωση, στις σχετικές δίκες, για εκείνες τις υποχρεώσεις, που αφορούν τα έτη προ της 1ης.1.2006, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, παραστατικά ή αποδεικνύεται η παροχή των υπηρεσιών ή η παραλαβή των προϊόντων και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί έως τις 30.06. 2017 είναι ο e-ΕΦΚΑ και η νομιμοποίηση αυτή, κατά ρητή επιταγή του άρθρου 13 παρ.1 εδ.

α' του ως άνω νόμου 4578/2018, περιλαμβάνει και την άσκηση ένδικων μέσων, μέχρι και την αμετάκλητη περάτωσή τους, ανεξάρτητα της προβλεπόμενης ρυθμίσεως του επόμενου άρθρου εδ. γ' της ίδιας παραγράφου του άρθρου αυτού ως προς την ισχύ του δεδικασμένου των αποφάσεων που θα εκδοθούν επί των υποθέσεων αυτών, κατά την οποία οι αποφάσεις αυτές, όπως ορίζεται, δεσμεύουν τον ΕΟΠΥΥ και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του (ΑΠ 520/2023).

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α' του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 7/2006, ΟλΑΠ 4/2005).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται.

Διάταξη ουσιαστικού δικαίου είναι και η διάταξη του άρθρου 68 του ΚΠολΔ (ΑΠ 468/2010) και αφού η νομιμοποίηση του διαδίκου, η οποία θεμελιώνεται στη διάταξη αυτή, αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση για την παροχή δικαστικής προστασίας, η εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής ή όχι της προϋποθέσεως αυτής ελέγχεται αναιρετικώς με το λόγο αναιρέσεως του αριθμού 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 25/2008,ΟλΑΠ 18/2005, ΑΠ 1408/2014, ΑΠ 915/2021, ΑΠ 42/2021, ΑΠ 343/2018, ΑΠ 1006/ 2017, ΑΠ 2029/2014, ΑΠ 481/2012).

Η έλλειψη νομιμοποιήσεως ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης και έχει ως συνέπεια την απόρριψη της αγωγής ως απαράδεκτης για έλλειψη διαδικαστικής προϋποθέσεως της δίκης. Ενόψει της ανωτέρω φύσεως της νομιμοποιήσεως, η αμφισβήτηση από τον εναγόμενο των επικαλούμενων από τον ενάγοντα θεμελιωτικών της νομιμοποιήσεως περιστατικών συνιστά, όχι ένσταση ελλείψεως νομιμοποιήσεως, αλλά άρνηση της βάσεως της αγωγής του ενάγοντος, ο οποίος φέρει το σχετικό βάρος αποδείξεως, με συνέπεια, και σε περίπτωση που δεν αποδείξει τον ισχυρισμό του περί νομιμοποιήσεως, την απόρριψη της αγωγής για έλλειψη ενεργητικής ή παθητικής νομιμοποιήσεως (ΑΠ 55/2022,ΑΠ 915/2021, AΠ 46/2020, ΑΠ 649/2017).

4.- Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι η ενάγουσα υπό εκκαθάριση τελούσα Εταιρεία με την επωνυμία ...", ήδη αναιρεσείουσα στην ως άνω πρώτη αίτηση αναιρέσεως και αναιρεσίβλητη στη δεύτερη αίτηση αναιρέσεως, άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά:

α) του πρώτου εναγομένου νπδδ με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)", β) του δευτέρου εναγομένου νπδδ με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ)", ως καθολικού διαδόχου του νπδδ με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ (ΙΚΑ)" και γ) του τρίτου εναγομένου νπδδ με την επωνυμία "ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ (3η ΔΥΠε), ως καθολικού διαδόχου του νπδδ με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ)", την από 09.03.2017 αγωγή της, με την οποία ιστορούσε ότι δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεως που καταστίσθηκαν μεταξύ αυτής και του πρώτου εναγομένου νπδδ με την επωνυμία ΙΚΑ κατά το χρονικό διάστημα από 22.01.2004 έως 27.07.2004, πώλησε σε αυτό και παρέδωσε στις αναφερόμενες υπηρεσίες του (στις Τοπικές Μονάδες Υγείας Θεσσαλονίκης, Κατερίνης, Καστοριάς, Κοζάνης, Έδεσσας κλπ), κατόπιν σχετικών έγγραφων παραγγελιών, διάφορα οστομικά υλικά για την κάλυψη των αναγκών των ασφαλισμένων του, συνολικής αξίας μαζί με το ΦΠΑ 156.155,41 ευρώ, εκδοθέντων προς τούτο των σχετικών τιμολογίων πωλήσεως-δελτίων αποστολής.

Ότι, αν και οι ως άνω Τοπικές Μονάδες Υγείας παρέλαβαν ανεπιφύλακτα τα πωληθέντα, τα εναγόμενα νπδδ αρνούνται να της εξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό. Με βάση το ιστορικό αυτό η ενάγουσα εταιρεία ζήτησε να υποχρεωθούν τα εναγόμενα νπδδ, ευθυνόμενα εις ολόκληρον έκαστο, να της καταβάλουν νομιμοτόκως, με βάση τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού (άρθρα 904 επ.

ΑΚ), το ποσό των 156.155,41 ευρώ, το οποίο αποτελεί την οφειλή τους από τις συμβάσεις αυτές, για τις οποίες δεν τηρήθηκε ο αναγκαίος έγγραφος τύπος. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμόν .../2021 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή ως προς το δεύτερο και τρίτο των εναγομένων λόγω ελλείψεως παθητικής νομιμοποιήσεως αυτών, ενώ έγινε ολικώς δεκτή ως προς το πρώτο εναγόμενο νπδδ με την επωνυμία e-ΕΦΚΑ, ως οιονεί καθολικό διάδοχο του νπδδ με την επωνυμία ΙΚΑ και υποχρεώθηκε το τελευταίο να καταβάλει στην ενάγουσα το ως άνω αιτούμενο ποσό των 156.155.41 ευρώ, νομιμοτόκως από τις 08.11.2007 και έως την εξόφληση, πλέον των εξόδων.

Κατά της άνω αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η ενάγουσα άσκησε την από 12.03.2021 έφεσή της και επ' αυτής εκδόθηκε η προσβαλλόμενη τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δέχθηκε τυπικά, πλην όμως απέρριψε την έφεση κατ' ουσίαν επικυρώνοντας έτσι την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Ήδη, με τον μοναδικό λόγο της πρώτης ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως, καθώς και με τον πρόσθετο λόγο αυτής, η υπό εκκαθάριση τελούσα αναιρεσείουσα εταιρεία με την επωνυμία ...": αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, αναιρετική πλημμέλεια με την αιτίαση ότι το Εφετείο κατ' ευθεία παραβίαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 17 και 29 παρ.1 του ν. 3918/2011, καθώς και του ν. 4238/2014, και επικουρικώς και του άρθρου 12 του ν. 4578/2014 (αν ήθελε κριθεί βάσιμος ο ισχυρισμός του πρώτου αναιρεσιβλήτου-αναιρεσείοντος περί νομιμοποιήσεως του ΕΟΠΥΥ στη δίκη), δέχθηκε ότι νομιμοποιούνταν παθητικώς στη δίκη μόνο το πρώτο αναιρεσίβλητο νπδδ με την επωνυμία e-EΦΚΑ, ενώ αν ερμήνευε και εφάρμοζε ορθώς τις άνω διατάξεις, θα έπρεπε να δεχθεί ότι νομιμοποιούνται παθητικώς και τα υπόλοιπα νπδδ και συνακόλουθα να δεχθεί την αγωγή της και ως προς αυτά.

Επίσης, το αναιρεσείον νπδδ με την επωνυμία e-EΦΚΑ με τους αντίστοιχους δύο λόγους της δεύτερης ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως και με τα αντίστοιχα σκέλη τους, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την εκ αριθμού 1 (και όχι και από τους αριθμούς 9, 14 και 19) του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, αναιρετική πλημμέλεια με την αιτίαση ότι το Εφετείο κατ' ευθεία παραβίαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 52 του ν. 4430/2016, όπως τροποποιηθείσα ισχύει με το άρθρο 97 παρ.

ια' του ν. 4486/2017, 12 και 13 του ν. 4578/1018, δέχθηκε ότι το ίδιο νομιμοποιείται παθητικώς στη δίκη, ενώ αν ερμήνευε και εφάρμοζε ορθώς τις άνω διατάξεις θα έπρεπε να δεχθεί ότι νομιμοποιείται παθητικώς το νπδδ με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ)", καθώς οι επίδικες προμήθειες των αναφερομένων οστομικών υλικών δεν αφορούσαν χρονικές περιόδους του 2006 και εντεύθεν, αλλά προμήθειες του 2004 και αποτελούσαν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ από τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που είχαν ενταχθεί σε αυτόν και, συνακόλουθα, να απορρίψει την αγωγή ως προς αυτό.

5.- Από την παραδεκτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως για τις ανάγκες των άνω αναιρετικών λόγων, προκύπτει ότι το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, δέχτηκε με την προσβαλλομενη απόφασή του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά ως προς τη νομιμοποίηση του δευτέρου και του τρίτου των αναιρεσιβλήτων, ΕΟΠΥΥ και 3ης ΔΥΠε αντιστοίχως: ".....η ένδικη αξίωση προέρχεται από διαδοχικές συμβάσεις πώλησης προς το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ οστομικών υλικών κατά το χρονικό διάστημα από 01.01.2004 έως 27.07.2004, ήτοι πριν την ένταξη αυτού στον ΕΟΠΥΥ, από 01.01.2012.

Επομένως, αρχικά για την ως άνω ένδικη αξίωση, σύμφωνα με τα άρθρα 17 και 29 του Ν. 3918/2011, σε συνδυασμό με την κοινή υπουργικής απόφαση Υπουργών Εργασίας και Υγείας με αρ. Φ.80000/οικ32115/2009, ήταν υπόχρεος προς πληρωμή ο ΕΟΠΥΥ, ο οποίος κατέστη καθολικός διάδοχος του κλάδου υγείας του αντισυμβαλλομένου της ενάγουσας ΙΚΑ-ΕΤΑΜ υπεισερχόμενος στις υποχρεώσεις αυτού και καταλαμβανόμενος από τις συμβάσεις που δεσμεύουν το εντασσόμενο σε αυτό ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, όπως οι επίδικες.

Ακολούθως, με τις αναφερόμενες στη μείζονα σκέψη διατάξεις του ν. 4238/2014 επήλθαν αλλαγές στη διάρθρωση και το σκοπό του ΕΟΠΥΥ και συστήθηκε το Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας, που λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών της Χώρας (ΔΥΠΕ) στην οργανωτική δομή των οποίων μεταφέρθηκαν και εντάχθηκαν όλες οι υπηρεσίες υγείας ως αποκεντρωμένες μονάδες αυτών.

Με το νόμο αυτό οι πάσης φύσεως λειτουργικές δαπάνες αυτών βαρύνουν τις πιστώσεις του προϋπολογισμού των κλειστών-σφαιρικών προϋπολογισμών εσόδων - εξόδων των ΔΥΠΕ και οι αντίστοιχες πιστώσεις που ήταν εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό των ΕΟΠΥΥ για το σκοπό αυτό από 01.0...5 μεταφέρονται και εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των ΔΥΠΕ.

Όμως συμβάσεις προμήθειας που καταρτίσθηκαν με το Ι.Κ.Α-Ε.Τ.Α.Μ., προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του σε ιατρικό υλικό της Μονάδας Υγείας που ανήκε οργανικά σε αυτό και που είχαν ήδη εκτελεσθεί πριν από τις 31.12.2004, συνεχίζουν να επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., και όχι των "ΔΥΠΕ". Επομένως, για την ένδικη αξίωση που απορρέει από τις προαναφερόμενες συμβάσεις, που αφενός μεν καταρτίσθηκαν με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ για τις ανάγκες σε ιατρικό υλικό των Μονάδων Υγείας που ανήκαν οργανικά σε αυτό, αφετέρου δε είχαν ήδη εκτελεσθεί κατά το χρονικό διάστημα από 22.01.2004 έως 27.07.2004, κατά τα προαναφερόμενα, υπόχρεος και μόνο, υπό την ισχύ του ως άνω νόμου, ήταν και πάλι ο ΕΟΠΥΥ, ως καθολικός διάδοχος του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.

Στη συνέχεια, με το άρθρο 97 του ν. 4486/2017, με το οποίο αντικαταστάθηκε η διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 52 του ν. 4430/2016, μετά τις 30.06.2017, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α., ενώ εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης.

Ήδη δε σύμφωνα με το άρθρο 1 του Ν. 4670/2020 (ΦΕΚ Α'43/28.02.2020, ο "Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης "ΕΦΚΑ)" μετονομάσθηκε από την 1.3.2020 σε "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορές Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενος στο εξής e-Ε.Φ.Κ.Α.". Όπου στην κείμενη νομοθεσία αναφέρεται "Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης "ΕΦΚΑ)", νοείται ο "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορές Κοινωνικής Ασφάλισης e-Ε.Φ.Κ.Α.".

Επομένως, στην ένδικη υπόθεση όπου κατά την κατάθεση της αγωγής, στις 23.03.2017 είχαν ήδη από 01.01.2012 ενταχθεί οι Μονάδες Υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ στον ΕΟΠΥΥΥ, ώστε ο τελευταίος ως καθολικός διάδοχος να υπεισέλθει στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του νομιμοποιούμενος στην άσκηση της αγωγής, ενώ κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στις 18.04.2018, ο ΕΦΚΑ είχε καταστεί ήδη από 30.06.2017 οιονεί καθολικός διάδοχος του ΕΟΠΥΥ, όσον αφορά στις απαιτήσεις από ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του φορέα κοινωνικής ασφάλισης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που ο κλάδος υγείας του εντάχθηκε στον ΕΟΠΥΥ, κατ' άρθρο 17 παρ. 1 του Ν. 3918/2011, τόσο ενεργητικά, όσο και παθητικά, στην έννομη σχέση της επίδικης απαίτησης από ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νομιμοποιείται μόνο ο Ε.Φ.Κ.Α., εξ οιονεί καθολικής διαδοχής, ως διάδικο νομικό πρόσωπο (βλ.

ΣτΕ 2546/2017 ...) ήδη το πρώτο εφεσίβλητο eΕΦΚΑ, και όχι το δεύτερο, ούτε το τρίτο εφεσίβλητο. Επομένως, η εκκαλουμένη απόφαση, η οποία απέρριψε την ένδικη αγωγή ως απαράδεκτη για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης τόσο του δεύτερου, όσο και του τρίτου εφεσιβλήτου και έκανε δεκτή την αγωγή για το πρώτο εξ αυτών δεν έσφαλε και ορθώς τις νομικές διατάξεις που επισημάνθηκαν στη μείζονα σκέψη ερμήνευσε και προσηκόντως τις αποδείξεις εκτίμησε και ο μοναδικός λόγος της έφεσης με τον οποίο η εκκαλούσα παραπονείται για την απόρριψη της αγωγής ως απαράδεκτης ως προς τους διαδίκους αυτούς πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος".

Έτσι που έκρινε το Εφετείο απορρίπτοντας το μοναδικό λόγο εφέσεως της αναιρεσείουσας επικυρώνοντας έτσι την εκκαλούμενη απόφαση που είχε κρίνει ομοίως κάνοντας δεκτή την αγωγή της ως προς το πρώτο αναιρεσίβλητο-αναιρεσείον νπδδ με την επωνυμία e-ΕΦΚΑ, δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 17 παρ. 2 και 29 παρ.1 του ν. 3918/2011 καθώς και εκείνων του ν. 4238/204 (των άρθρων 1 παρ. 2, 2 παρ.3, 21 παρ. 4, 5, 9), τις οποίες επίσης ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε.

Επίσης, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 97 παρ. 1 του ν. 4486/2017 και 12 του ν. 4578/2018, οι οποίοι ήταν εφαρμοστέοι και εφαρμόστηκαν στην προκειμένη περίπτωση, και, επίσης, ορθώς δεν εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 13 του ν. 4578/2018, η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα στην προκειμένη περίπτωση, διότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή της σύμφωνα με τις προηγούμενες νομικές σκέψεις.

Και τούτο, διότι, εφόσον κατά τις ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως η αναιρεσείουσα εταιρεία είχε ληξιπρόθεσμη απαίτηση με βάση αδικαιολόγητο πλουτισμό κατά του πρώην νπδδ με την επωνυμία "ΙΚΑ-ΕΤΑΜ", από τις αναφερόμενες άκυρες συμβάσεις πωλήσεως οστομικών υλικών, οι οποίες καταρτίσθηκαν και εκτελέσθηκαν κατά το χρονικό διάστημα από τις 22.01.2004 έως τις 27.07.2004 χωρίς να έχουν εξοφληθεί μέχρι τις 30.06.2017 τόσο από το ΙΚΑ όσο και από το αναιρεσίβλητο νπδδ με την επωνυμία ΕΟΠΥΥ ως οιονεί καθολικό διάδοχο αυτού, στον οποίο μεταβιβάσθηκαν με το ν. 3918/2011 οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας του ΙΚΑ και παρέμειναν σε αυτόν και μετά το ν. 4238/2014, αφού δεν μεταβιβάσθηκαν στις ΔΥΠε, (και δεν αφορούσαν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις που προέρχονται από τον πρώην ΟΠΑΔ/Τομέα Ασφαλισμένων Δημοσίου, πρώην Οίκο Ναύτου και πρώην Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω., οι οποίες μόνο εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον ΕΟΠΥΥ, να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του και να εξοφλούνται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 52 του ν. 4430/2016), νομιμοποιείται παθητικώς στην προκειμένη δίκη, σύμφωνα με τις ίδιες ως άνω νομικές σκέψεις, μόνο το πρώτο αναιρεσίβλητο νπδδ με την επωνυμία "e- ΕΦΚΑ", στον οποίο μεταφέρθηκαν οι υποχρεώσεις αυτές και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του.

Η νομιμοποίηση αυτή του "e- ΕΦΚΑ" δεν έπαυσε μεταγενεστέρως δυνάμει του άρθρου 13 παρ. 1 εδ. α' του ν. 4578/2018, όπως εσφαλμένως ισχυρίζεται το αναιρεσείον της δεύτερης ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως, διότι η ρύθμιση του άρθρου αυτού δεν αφορά στις ανωτέρω ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που μεταβιβάστηκαν στον ΕΟΠΥΥ και κατά το άρθρο 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ.

ια' του ν. 4486/2017, "μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ", αλλά εκείνες τις εκκρεμείς δίκες που έχουν ως αντικείμενο τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκος Ναύτου, πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), οι οποίες εντάχθηκαν μεν στον ΕΟΠΥΥ, αλλά δεν μεταφέρθηκαν μετά τις 30.06.2017 προς εξόφληση στον ΕΦΚΑ επειδή εξαιρέθηκαν ρητά και ως εκ τούτου εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον ΕΟΠΥΥ και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του.

Κατά ρητή δε επιταγή του άρθρου 13 παρ. 1 εδ. α' του ως άνω νόμου η νομιμοποίηση του "e- ΕΦΚΑ" περιλαμβάνει και την άσκηση ενδίκων μέσων, μέχρι και την αμετάκλητη περάτωσή τους, ανεξαρτήτως, της προβλεπόμενης ρυθμίσεως του εδαφίου γ' της ίδιας παραγράφου του ιδίου άρθρου για την ισχύ του δεδικασμένου των αποφάσεων που θα εκδοθούν επί των υποθέσεων αυτών, σύμφωνα με την οποία οι αποφάσεις αυτές, όπως ορίζεται, δεσμεύουν τον ΕΟΠΥΥ και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του (ΑΠ 520/2023).

Το γεγονός ότι παρήλθε η ορισθείσα, με το άρθρο 12 του ν. 4578/2018, μέχρι τις 31-12-2022, προθεσμία που είχε δοθεί στον e-ΕΦΚΑ για την εξόφληση των παραπάνω υποχρεώσεων, δεν ασκεί εν προκειμένω έννομη επιρροή, δοθέντος ότι η διάταξη του άρθρου 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. ια' του ν. 4486/ 2017, εξακολουθεί να ισχύει.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος της πρώτης αιτήσεως αναιρέσεως και ο πρόσθετος λόγος αυτής από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, όπως και οι δύο λόγοι με τα αντίστοιχα σκέλη τους της δεύτερης αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθμό 1, όπως το περιεχόμενό τους ορθώς εκτιμάται ως προς τα αποδιδόμενα σφάλματα της προσβαλλομένης αποφάσεως (και όχι από τους αριθμούς 9 για αίτηση αδίκαστη,14 για παρά το νόμο μη κήρυξη ακυρότητας, έκπτωσης από το δικαίωμα ή απαράδεκτο και 19 για έλλειψη νόμιμης βάσης της προσβαλλομένης αποφάσεως) του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ερευνώμενοι ως σύνολο, είναι αβάσιμοι, σύμφωνα με όσα αμέσως παραπάνω διαλαμβάνονται.

4.- Κατόπιν τούτων και αφού δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι αναιρέσεως προς έρευνα πρέπει να απορριφθούν οι αιτήσεις αναιρέσεως και ο πρόσθετος λόγος στην πρώτη από αυτές και να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου, που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα της πρώτης ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως για την άσκησή της (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ), ενώ λόγω του προνομίου της ατέλειας που απολαμβάνει το αναιρεσείον νπδδ της δεύτερης ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως, το οποίο δεν υποχρεούται, κατά το άρθρο 30 παρ. 3 του ν. 4038/2012, σε κατάθεση του παραβόλου που προβλέπεται από το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ για την άσκηση αναιρέσεως και ούτε έχει κατατεθεί τέτοιο, δεν θα περιληφθεί σχετική διάταξη στο διατακτικό της αποφάσεως. Τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων, πρέπει να συμψηφιστούν ολικώς μεταξύ τους (άρθρο 179 του ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό, διότι η ερμηνεία των ως άνω κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν για την έρευνα των λόγων αναιρέσεως, επί των οποίων εδράζεται το αίτημα των αναιρεσειόντων για αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως, ήταν ιδιαιτέρως δυσχερής (άρθρο 179 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει: α) την από 14.12.2022 αίτηση αναιρέσεως και τον από 10.09.2024 πρόσθετο λόγο αυτής, της υπό εκκαθάριση τελούσας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία ..." και β) την από 30.12.2022 αίτηση αναιρέσεως του νπδ με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του νπδδ με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)" κατά της υπ' αριθμόν .../2022 τελεσίδικης αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Απορρίπτει την από 14.12.2022 αίτηση αναιρέσεως, τον από 10.09.2024 πρόσθετο λόγο αυτής και την από 30.12.2022 αίτηση αναιρέσεως.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου, το οποίο κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα για την άσκηση της πρώτης ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως, στο δημόσιο ταμείο.

Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Ιανουαρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Απριλίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ