Supreme Court dismisses appeal claiming appellate judgment's order is ambiguous and contradictory regarding payment obligations.

Απόφαση 662 / 2016 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 662/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αντώνιο Ζευγώλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δήμητρας Παπαντωνοπούλου και του αρχαιοτέρου Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Τσόλα, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα και Γεώργιο Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. Τ. του Μ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Πέτρο Μηλιαράκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ετερορρύθμου Εταιρείας με την επωνυμία "... και ΣΙΑ Ε.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Α. Σ., κατοίκου ..., ατομικά και ως υπεύθυνου συντηρητή ανελκυστήρων, εντασσομένου στη δύναμη της ετερορρύθμου εταιρείας με την επωνυμία "... και ΣΙΑ Ε.Ε.", 3) Α. Π., ατομικά και υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστή της επί της οδού ...

πόλεως Αθηνών πολυκατοικίας, 4) Ά. Μ., ατομικά και υπό την ιδιότητά του ως συνιδιοκτήτου οριζοντίων ιδιοκτησιών της επί της οδού ... πόλεως Αθηνών πολυκατοικίας, 5) Γ. Μ., ατομικά και υπό την ιδιότητά του ως συνιδιοκτήτου οριζοντίων ιδιοκτησιών της επί της οδού ... πόλεως Αθηνών πολυκατοικίας, 6) Π. Ζ., ατομικά και υπό την ιδιότητά του ως συνιδιοκτήτου οριζοντίου ιδιοκτησίας 5ου ορόφου και λοιπών συνιδιοκτησιών της επί της οδού ...

πόλεως Αθηνών πολυκατοικίας, 7) Ί. Μ. του Λ., ατομικά και υπό την ιδιότητά του ως συνιδιοκτήτου οριζοντίων ιδιοκτησιών της επί της οδού ... πόλεως Αθηνών πολυκατοικίας, 8) Σ. συζύγου Α. Β., το γένος Σ. Μ., ατομικά και υπό την ιδιότητά της ως συνιδιοκτήτριας οριζοντίων ιδιοκτησιών της επί της οδού ... πόλεως Αθηνών πολυκατοικίας και 9) Ανωνύμου Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α.Ε.", η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα.

Οι 1η, 2ος,5ος και 6ος αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο. Οι 3ος, 4ος, 7ος και 8η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Φίλιππο Φυλακτόγλου, ο οποίος δήλωσε ότι ο 5ος των αναιρεσιβλήτων απεβίωσε στις 23-3-2013, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 55/3/2013 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Δήμου ... και κληρονομήθηκε από τους Σ.

Μ. και Χ. Μ., οι οποίοι συνεχίζουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται από τον ίδιο. Η 9η αναιρεσίβλητη εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευλογέτα Τσιτσιπή - Μισαηλίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ. Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-4-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και την από 21-11-2007 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε παρέμβαση και παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 352/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 6330/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30-12-2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Αποστολάκης, ανέγνωσε την από 9-9-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε 1) να απορριφθεί ως απαράδεκτη η αίτηση αναίρεσης ως προς την 9η αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και 2) να απορριφθούν, αναφορικά με τους λοιπούς αναιρεσίβλητους, όλοι οι λόγοι της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των παρασταθέντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, αν δε η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την υπ' αριθ. 10.824/2.6.2015 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Αθηνών Μ. Γ., την οποία προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναιρέσεως, με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου, καθώς και κλήση προς συζήτηση για την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο (23.11.2015), κατά την οποία αναβλήθηκε από το πινάκιο για την αναφερόμενη στην αρχή της αποφάσεως αυτής δικάσιμο, επιδόθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας η οποία επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης, στον έκτο από τους αναιρεσίβλητους Π.

Ζ.. Επομένως, εφόσον αυτός δεν εμφανίσθηκε στην μετ' αναβολή δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά της στο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου του, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του, δεδομένου ότι κατά τα άρθρα 226 παρ. 4 και 575 ΚΠολΔ η από το πινάκιο αναβολή επέχει θέση κλήτευσης για όλους τους διαδίκους. 2.- Κατά το άρθρο 576 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με άρθρ. 62 του ν. 4139/2013, αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.

Σε περίπτωση απλής ομοδικίας αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως, ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς. Στην προκείμενη περίπτωση, δεν κλητεύθηκαν για την παρούσα δικάσιμο οι 1η και 2ος αναιρεσίβλητοι "...

και σία ΕΕ" και .... Ούτε προκύπτει ότι κατά την αρχική δικάσιμο της 23.11.2015, κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση για την παρούσα δικάσιμο, είχαν εκπροσωπηθεί νομίμως με δικηγόρο που είχε πληρεξουσιότητα για επίσπευση της συζητήσεως. Επομένως ως προς αυτούς πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση και ως προς τους λοιπούς παρόντες διαδίκους να προχωρήσει νομίμως η συζήτηση της αναίρεσης, δεδομένου ότι οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσίβλητοι συνδέονται με το δεσμό της απλής ομοδικίας διότι -κατά τα κατωτέρω εκτιθέμενα- η εις ολόκληρον ενοχή τους προς αποζημίωση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας θεμελιώνεται επί του άρθρου 926 ΑΚ.

3.- Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθ. 6330/2013 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία η μεν έφεση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθ. 352/2011 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών απορρίφθηκε από ουσιαστική άποψη, η δε (αντίθετη) έφεση των 3ου, 5ου, 6ου, 8ου και 9ης εναγομένων έγινε δεκτή, εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη και το δικαστήριο, δικάζοντας επί της ουσίας, απέρριψε ως προς αυτούς την υπ' αριθ. κατ. 4005/2005 αγωγή της αναιρεσείουσας ως ουσιαστικά αβάσιμη. Με την αγωγή αυτή η ενάγουσα είχε ισχυρισθεί ότι από την πτώση (στον πυθμένα του φρεατίου) ανελκυστήρα πολυώροφης οικοδομής, στον οποίο είχε εισέλθει, τραυματίσθηκε σοβαρά, με αποτέλεσμα να υποστεί την αναφερόμενη στην αγωγή θετική και αποθετική ζημία της. Ότι ο τραυματισμός της οφείλεται σε κοινή υπαιτιότητα των εναγομένων, από τους οποίους η 1η είχε αναλάβει τη συντήρηση του ανελκυστήρα και είχε προστήσει στην υπηρεσία αυτή τον 2ο, έχοντας ασφαλίσει το σχετικό κίνδυνο στην 10η εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία, οι δε λοιποί (3ος έως 9η) ήταν ο μεν τρίτος διαχειριστής, οι δε λοιποί συνιδιοκτήτες των κοινόχρηστων και κοινόκτητων μερών της οικοδομής.

Για τους λόγους αυτούς ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, εις ολόκληρον ο καθένας, να της πληρώσουν ως αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας της 16.313 ευρώ και χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής της βλάβης 1.000.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την ημέρα του ατυχήματος. Εν τέλει περιόρισε το καταψηφιστικό αίτημα της αγωγής σε 150.000 ευρώ και μετέτρεψε το υπόλοιπο σε αναγνωριστικό. Σημειώνεται ότι ο 5ος αναιρεσίβλητος (Γ. Μ.) απεβίωσε και επομένως νόμιμα συνεχίζουν τη δίκη με δήλωσή τους στο ακροατήριο (άρθρο 290 ΚΠολΔ) οι καθολικοί του διάδοχοι Σ. Μ. και Χ. Μ..- 4.- Από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντος, όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνο εναντίον εκείνων από τους οποίους επιδιώκεται με αυτήν και, με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειές της, είναι δυνατή η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη κατά το μέρος που στρέφεται κατ' εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος, τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη μ' αυτή πλημμέλεια και ως προς τους οποίους επομένως ο αναιρεσείων προεχόντως στερείται εννόμου συμφέροντος.

Εν προκειμένω, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης στρέφεται πλην άλλων και κατά της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (10ης εναγομένης και ήδη 9ης αναιρεσίβλητης). Με την πρωτόδικη, υπ' αριθ. 352/2011, απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών έγινε δεκτό και αναγνωρίστηκε ότι η ανωτέρω ασφαλιστική εταιρία έχει υποχρέωση να καταβάλλει, από κοινού με τους λοιπούς εναγομένους ομοδίκους της, στην παθούσα ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα ως αποζημίωση για τη θετική και αποθετική της ζημία συνολικά ποσό 14.813 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, διότι είχε ασφαλίσει την 1η εναγομένη για τους κινδύνους από τη χρήση του ένδικου ανελκυστήρα.

Δηλαδή δεν υποχρεώθηκε να πληρώσει και την επιδικασθείσα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Η ανωτέρω διάταξη κατέστη τελεσίδικη διότι η ασφαλιστική εταιρία δεν άσκησε έφεση, η δε εναντίον της έφεση της ενάγουσας απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 6330/2013 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου.

Όπως δε προκύπτει από τους προβαλλόμενους λόγους αναίρεσης, οι οποίοι ελέγχονται κατωτέρω, οι πλημμέλειες της προσβαλλόμενης συνίστανται στο ότι αυτή: α) απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη καθόσον στρεφόταν κατά των 3ου, 5ου, 6ου, 8ου και 9ης εκ των εναγομένων (του 3ου ως διαχειριστή και των λοιπών ως συνιδιοκτητών των κοινόχρηστων και κοινόκτητων μερών της οικοδομής), με την αιτιολογία ότι δεν υπήρξαν συνυπαίτιοι στην πρόκληση του ατυχήματος και στον τραυματισμό της ενάγουσας και β) επικύρωσε την πρωτόδικη που επιδίκασε στην τελευταία χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης 100.000 ευρώ και όχι 1.000.000 ευρώ, όπως αυτή ζητούσε.

Επομένως, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως παραδεκτά στρέφεται κατά των πρώτων οκτώ εκ των αναιρεσιβλήτων, ως προς τους οποίους η αναιρεσείουσα νίκησε εν μέρει και νικήθηκε και ως προς τους οποίους επιδιώκεται η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης. Ωστόσο, απαράδεκτα στρέφεται και κατά της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (10ης εναγομένης και ήδη 9ης αναιρεσίβλητης), δεδομένου ότι για την εις βάρος αυτής ως άνω αναγνωριστική διάταξη δεν προβάλλεται κάποια αιτίαση, ενώ δεν την αφορούν οι αποδιδόμενες με αυτήν πλημμέλειες της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.

Πρέπει, συνεπώς, η αίτηση αναίρεσης, κατά το μέρος της που στρέφεται κατά της 9ης αναιρεσίβλητης, να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

5.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς, σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός εδράζεται στο ότι η απόφαση είναι δυνατόν να μην περιλαμβάνει πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή στηρίζει την κρίση της σε ζήτημα με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, που δεν καλύπτει όλα τα απαιτούμενα, με βάση το πραγματικό του εφαρμοστέου στην περίπτωση κανόνα δικαίου (ανεπαρκείς αιτιολογίες).

Δεν έχει, όμως, εφαρμογή η πιο πάνω διάταξη, όταν οι ελλείψεις του νομικού συλλογισμού ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και, ιδίως, στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται απ' αυτές, εφ' όσον αυτό εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα. Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις, απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Εν προκειμένω, η προσβαλλόμενη απόφαση, αναφορικά με την υπαιτιότητα των 3ου, 5ου, 6ου, 8ου και 9ης εκ των εναγομένων (του 3ου ως διαχειριστή και των λοιπών ως συνιδιοκτητών των κοινόχρηστων και κοινόκτητων μερών της οικοδομής), δέχθηκε τα ακόλουθα: "Στις 12.10.2004 και περί τις 14.30 περίπου η ενάγουσα, ιδιωτική υπάλληλος καταστήματος πώλησης έτοιμου φαγητού επί της οδού Β.

αρ. 13, κλήθηκε να φέρει παραγγελία στον τέταρτο όροφο κτιρίου επί της οδού Β. αρ. 15 στην Αθήνα. Για ν' ανέβει ως εκεί η ενάγουσα χρησιμοποίησε τον ηλεκτροκίνητο ανελκυστήρα του κτιρίου, στον οποίο μπήκε μαζί με άλλο άτομο, που κατέβηκε στον 3° όροφο. Στη συνέχεια η ενάγουσα πίεσε το κουμπί ενεργοποίησης, ώστε να συνεχίσει για τον 4° όροφο, αλλά ξαφνικά, και ενώ είχε αρχίσει ήδη να κινείται ο ανελκυστήρας ακινητοποιήθηκε μεταξύ του 3ου και του 4ου ορόφου.

Για πέντε περίπου λεπτά ο θάλαμος αιωρούνταν και μετά από κλυδωνισμούς έφτασε στον 1° όροφο, ενώ η ενάγουσα καλούσε σε βοήθεια και προσπαθούσε να πατήσει το κουμπί κινδύνου, το οποίο όμως είχε αφαιρεθεί. Τελικά ο θάλαμος άρχισε να κινείται ανεξέλεγκτα με πτωτική ελεύθερη πορεία και τελικά σταμάτησε στις επικαθήσεις του πυθμένα του φρεατίου.

Η σφοδρότητα της πτώσης του ανελκυστήρος είχε ως συνέπεια την παραμόρφωση του θαλάμου και τον πολύ σοβαρό τραυματισμό της ενάγουσας. Όπως αναφέρεται στην από 30.11.2004 έκθεση ελέγχου των αρμοδίων υπαλλήλων της Νομαρχίας η ανάρτηση του θαλάμου γινόταν με δύο συρματόσχοινα διαμέτρου 10 χιλ. και η πρόσδεσή τους στο φέρον πλαίσιο του με τη βοήθεια χυτών κώνων, ο ένας εκ των οποίων είχε σπάσει.

Η συσκευή ασφαλείας για την ελεύθερη πτώση του θαλάμου (αρπάγη) δεν είχε ενεργοποιηθεί, ενώ στον ένα κώνο δεν είχε γίνει εξαρχής σωστά η πρόσδεση του συρματόσχοινου, με αποτέλεσμα αυτό να χαλαρώσει και να μη συμμετέχει στις καταπονήσεις των φορτίων και ο άλλος κώνος να υπερφορτωθεί και να σπάσει. Στην ίδια έκθεση αναφέρεται επίσης ότι το 1997 είχαν γίνει στο συγκεκριμένο ανελκυστήρα αλλαγή στον πίνακα χειρισμού, στη μηχανή, στον οροφοδιαλογέα και τα συρματόσχοινα.

Παρά τη σημαντική αυτή μετατροπή δεν υπεβλήθη στην αρμόδια υπηρεσία Βιομηχανίας της Νομαρχίας νέα μελέτη για έγκριση. Τη συντήρηση του ως άνω ανελκυστήρα είχε αναλάβει ανελλιπώς η πρώτη εναγόμενη εταιρία, εργολαβικά, η οποία για την εκτέλεση της εργασίας αυτής χρησιμοποιούσε ως προστηθέντα τον δεύτερο εναγόμενο.

Περαιτέρω, αποδείχτηκε ότι η ενάγουσα υπέστη συνεπεία της ως άνω πτώσης του θαλάμου του ανελκυστήρα πολλαπλούς τραυματισμούς και κακώσεις, όπως κατάγματα οσφυϊκών σπονδύλων, κατάγματα αυχένων, τραυματισμό στον αιμοθώρακα αριστερού πνεύμονα, κάκωση σπλήνας, κάκωση έσω λαγονείων αγγείων, κάταγμα αριστερού ωλεκράνου, κατάγματα κνήμης και περόνης και παρασπονδυλικά αιματώματα.

Η κάκωση της σπλήνας προκάλεσε εσωτερική αιμορραγία και χρειάστηκε να υποστεί σπληνεκτομή, για την αποκατάσταση της οποίας υποβλήθηκε σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση την ίδια μέρα. Η κατάσταση της ήταν τόσο σοβαρή που παρέμεινε στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για τρεις ημέρες. Συνολικά η ενάγουσα παρέμεινε στα νοσοκομεία "ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ" και ΚΑΤ από τις ….10.2004 (ημέρα του τραυματισμού της) μέχρι τις ….12.2004, υπεβλήθη σε τρεις χειρουργικές επεμβάσεις στη σπονδυλική στήλη, καθώς και στο αριστερό χέρι και το δεξί πόδι, ενώ εμφάνισε συνεπεία του πολυτραυματισμού της και διάφορα άλλα προβλήματα, όπως λεμφοκυτάρρωση, καθώς και νευρολογικά, κινητικά και αισθητικά προβλήματα, τα οποία υπάρχουν μέχρι και σήμερα.

Το κάταγμα του ιερού δεν έχει ακόμη πλήρως αποκατασταθεί, δημιουργώντας της προβλήματα στην ούρηση, ενώ μέχρι τις 29.12.2004 βάδιζε με τη βοήθεια τρίτων και με βακτηρίες. Στα πλαίσια του προγράμματος αποκατάστασης συστήθηκε στην ενάγουσα υδροθεραπεία. Με την εκκαλουμένη απόφαση κρίθηκε ότι η υπαιτιότητα για την πτώση του ανελκυστήρα και τον τραυματισμό της ενάγουσας βαρύνει και τον δεύτερο εναγόμενο-προστηθέντα της πρώτης εναγόμενης στη συντήρηση του ανελκυστήρα.

Ως προς την υπαιτιότητα των δύο πρώτων εφεσιβλήτων-εναγομένων δεν προβάλλεται αιτίαση κατά της ως άνω απόφασης, εφόσον η υπόθεση μεταβιβάζεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο με τους λόγους έφεσης από τους εφεσιβλήτους εναγομένους μόνον ως προς την ιδική τους υπαιτιότητα για τον ως άνω τραυματισμό της ενάγουσας και από την τελευταία ως εκκαλούσα μόνον ως προς τα αιτούμενα κονδύλια τα οποία έγιναν εν μέρει δεκτά κατ' ουσίαν.

Σε εκτέλεση της σύστασης για υδροθεραπεία, η ενάγουσα έκανε κατά τους θερινούς μήνες του 2005 κολύμβηση, για την οποία δαπάνησε, κατά την κρίση του Δικαστηρίου αυτού, το συνολικό ποσό των 3.000 ευρώ (1.000 ευρώ Χ 3 μήνες). Ενόψει περαιτέρω της φύσης και της έκτασης της βλάβης της υγείας της, της μακροχρόνιας νοσηλείας της, των πολλαπλών και επώδυνων εγχειρήσεων, της ανικανότητάς της να εργαστεί επί εξάμηνο δηλ.

μέχρι τον Απρίλιο 2005, των συνθηκών υπό τις οποίες έλαβε χώρα το ως άνω ατύχημα, του βαθμού της υπαιτιότητας των εμπλεκομένων μερών, της μικρής ηλικίας της σε συνδυασμό με την οικονομική και κοινωνική κατάσταση των διαδίκων, η ενάγουσα υπέστη ηθική βλάβη και πρέπει να της επιδικαστεί το ποσό των 100.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο και δίκαιο από το Δικαστήριο αυτό.

Αντίθετα, δεν αποδείχθηκε ότι οι εκκαλούντες της από 9-10-2012 έφεσης, δηλ. αφενός οι πέμπτος, έκτος, όγδοος και ένατη εναγόμενοι απλοί ομόδικοι (άρθρο 74 ΚΠολΔ), ως προς τους οποίους μεταβιβάστηκε η υπόθεση στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την ως άνω έφεσή τους με λόγους έφεσης ως προς την δεχθείσα με την εκκαλουμένη απόφαση υπαιτιότητά τους με την ιδιότητά τους συνιδιοκτήτες διαμερισμάτων επί της προαναφερθείσας πολυκατοικίας ήδη από το έτος 1990, και αφετέρου ο τρίτος εξ αυτών μόνον ως νόμιμος διαχειριστής ήδη από το έτος 1999 της ως άνω πολυκατοικίας, δίχως όμως να είναι συνιδιοκτήτης, είναι υπαίτιοι της ως άνω πτώσης του ανελκυστήρος και των συνεπεία αυτής σωματικών βλαβών της ενάγουσας.

Διότι η ως άνω υπαίτια εταιρεία πρώτη εναγόμενη και εφεσίβλητη της από 10-9-2011 έφεσης που είχε αναλάβει τη συντήρηση του ανελκυστήρος από το έτος 1993 δεν ενημέρωσε αυτούς κατά το έτος 1997 για τη πραγματοποίηση των προαναφερθεισών μετατροπών στον ανελκυστήρα, προκειμένου να υποβάλουν νέα μελέτη στην αρμόδια υπηρεσία της Νομαρχίας Αθηνών για την έγκρισή τους και επομένως δεν επέτρεψαν αυτοί τη λειτουργία του ως άνω ανελκυστήρος, δίχως να προηγηθεί έκτακτος έλεγχος της ασφαλούς ή μη λειτουργίας του.

Οι ως άνω εναγόμενοι συνιδιοκτήτες διαμέσου του διαχειριστή τους είχαν αναθέσει τη συντήρηση του ανελκυστήρος στην προαναφερθείσα εταιρεία καθ' όλο το χρονικό διάστημα μέχρι την επέλευση της πτώσης του και ουδέποτε ενημερώθηκαν απ' αυτήν ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα στη σωστή του λειτουργία, ενώ δεν μπορούσαν να επιδείξουν άλλη επιμέλεια, αφού στερούνταν των αναγκαίων γνώσεων, λαμβανομένου υπόψη της ιδιαίτερης μηχανολογικής και ηλεκτρολογικής γνώσης της λειτουργίας αυτού.

Τα πιο πάνω επιρρωνύονται και από την υπ' αριθμ. 31100/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία καταδίκασε τους υπεύθυνους συντηρητές του ως άνω ανελκυστήρος, μεταξύ των οποίων και τον δεύτερο εναγόμενο σε φυλάκιση 14 μηνών τον καθένα για τη σωματική βλάβη από αμέλεια της ενάγουσας, ενώ αθώωσε τον τρίτο εναγόμενο και νυν πρώτο εκκαλούντα της από 9-10-2012 έφεσης διαχειριστή της ως άνω πολυκατοικίας, επειδή ούτε αυτός είχε αναλάβει την διαχείριση της ως άνω πολυκατοικίας τον Οκτώβριο του έτους 1999 και κατά συνέπεια δεν γνώριζε ούτε αυτός, ότι για τις προαναφερθείσες εργασίες έπρεπε να υποβληθεί έγκριση στην αρμόδια υπηρεσία της Νομαρχίας με αντίστοιχη μελέτη, και ούτε μπορούσε να ενημερώσει τους λοιπούς συνιδιοκτήτες για τις ως άνω αλλαγές.

Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που δέχθηκε εν μέρει ως κατ' ουσία βάσιμη την αγωγή της ενάγουσας κατά του τρίτου, πέμπτου, έκτου, όγδοου και ένατης των εναγομένων έσφαλε ως προς την ορθή εκτίμηση των αποδείξεων και πρέπει η εκκαλουμένη απόφαση να εξαφανιστεί κατά τους ουσία βάσιμους λόγους της από 9-10-2012 έφεσης, να διαταχθεί η απόδοση του παραβόλου στους εκκαλούντες της ως άνω έφεσης (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) να κρατηθεί και δικαστεί η υπόθεση ως προς αυτούς από το Δικαστήριο αυτό (άρθρο 535 ΚΠολΔ) και να απορριφθεί η αγωγή της ενάγουσας ως ουσία αβάσιμη ως προς αυτούς, εφόσον δεν αποδεικνύεται η αποδιδόμενη με την αγωγή σ' αυτούς αδικοπρακτική υπαιτιότητα".

Έτσι που έκρινε το Εφετείο και, αφού δέχθηκε την έφεση των ανωτέρω εναγομένων, εξαφάνισε ως προς αυτούς την πρωτόδικη απόφαση και απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη, διαλαμβάνει στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες, οι οποίες στηρίζουν το διατακτικό της. Οι αιτιάσεις της αναιρεσείουσας, που διαλαμβάνονται στους συναφείς τρείς πρώτους λόγους της αναιρέσεως, για την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων και η αμφισβήτηση της ουσιαστικής κρίσης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, για την οποία ουσιαστικά αιτιάται, κείνται πρόδηλα εκτός του χώρου έρευνας του Δικαστηρίου τούτου.

Ούτε υπήρχε υποχρέωση του Εφετείου να δικαιολογήσει, πλέον διεξοδικά, αναλυτικά και με περισσότερες λεπτομέρειες το αποδεικτικό του πόρισμα, ως προς όσα αυτό, ανέλεγκτα, έκανε δεκτά. Γι' αυτό οι συναφείς τρεις πρώτοι λόγοι αναιρέσεως, οι οποίοι αναφέρονται στην παραδοχή της προσβαλλόμενης για την υπαιτιότητα των 3ου, 5ου, 6ου, 8ου και 9ης εκ των εναγομένων (του 3ου ως διαχειριστή και των λοιπών ως συνιδιοκτητών των κοινόχρηστων και κοινόκτητων μερών της οικοδομής), πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι κατά το μέρος που προβάλλουν αιτίαση για έλλειψη νόμιμης βάσης και απαράδεκτοι κατά το μέρος που με αυτούς πλήττεται η ουσία της υπόθεσης.

6.- Ο τέταρτος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ αναφορικά με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης για το κεφάλαιο της χρηματικής ικανοποιήσεως, στην καταβολή του οποίου υποχρεώθηκαν οι 1η και 2ος αναιρεσίβλητοι, δεν ερευνάται εφόσον ως προς αυτούς η συζήτηση κηρύχθηκε κατά τα προαναφερόμενα απαράδεκτη.- 7.- Κατά το άρθρο 559 αριθ. 17 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η ίδια απόφαση περιέχει αντιφατικές διατάξεις. Κατά την έννοια, όμως, της διάταξης αυτής η αντίφαση στο διατακτικό της απόφασης δικαιολογεί την αναίρεσή της μόνο όταν απ' αυτή προκαλείται αοριστία, ώστε να καθίσταται αδύνατη η εκτέλεσή της ή αβεβαιότητα ως προς την διάπλαση που διατάχθηκε ή τη διάγνωση που έγινε για τις έννομες σχέσεις των διαδίκων. Εξάλλου, οι διατάξεις της απόφασης που αντιφάσκουν μεταξύ τους εν όλω ή εν μέρει πρέπει να αφορούν τις κύριες αιτήσεις ή αυτές και τις παρεπόμενες αιτήσεις.

Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει την αιτίαση ότι το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης "εμπεριέχει αοριστία και είναι αντιφατικό" διότι "ενώ στο ιστορικό της αναφέρει το ποσό της ηθικής βλάβης που κρίνεται εύλογο από το Δικαστήριο, καθώς και την αποζημίωση για την υδροθεραπεία, εν τούτοις στο διατακτικό δεν αναφέρει ποίος από τους αναιρεσίβλητους είναι υπόχρεος να το καταβάλλει και από πότε αρχίζει ο τοκισμός αυτού", με αποτέλεσμα να είναι δυσχερής η έκδοση απογράφου (για την αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης).

Ωστόσο, από την επισκόπηση του διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο: α) δέχθηκε τυπικά αλλά απέρριψε ουσιαστικά την έφεση της αναιρεσείουσας, β) δέχθηκε τυπικά και ουσιαστικά την αντίθετη έφεση των 3ου, 5ου, 6ου, 8ου και 9ης εναγομένων, εξαφάνισε την εκκαλούμενη ως προς αυτούς και γ) αφού κράτησε και δίκασε την ουσία της υπόθεσης, απέρριψε την αγωγής ως προς τους ανωτέρω εκκαλούντες.

Επομένως, κατέστησαν τελεσίδικες οι διατάξεις της πρωτόδικης απόφασης, με τις οποίες: 1.- αναγνωρίσθηκε ότι οι 1η, 2ος και 10η από τους εναγομένους είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν, εις ολόκληρον ο καθένας, στην ενάγουσα 14.813,40 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής ως αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας της και 2.- υποχρεώθηκαν οι 1η και 2ος από τους εναγομένους να πληρώσουν, εις ολόκληρον ο καθένας, στην ενάγουσα 100.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής ως χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής της βλάβης. 'Έτσι, που έκρινε το Εφετείο, δεν περιέχει στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης αντιφατικές διατάξεις, γι' αυτό και ο αντίθετος σχετικός πέμπτος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται (κατ' ορθή εκτίμηση) η από το άρθρο 559 αριθ. 17 ΚΠολΔ πλημμέλεια (και όχι από το άρθρο 559 αριθ. 19,1 και 11 ΚΠολΔ όπως ισχυρίζεται η αναιρεσείουσα), είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

8.- Κατόπιν τούτων, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων που παραστάθηκαν σε βάρος της αναιρεσείουσας λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ). Θα ορισθεί μία δικαστική δαπάνη υπέρ όλων των (ομοδίκων) αναιρεσίβλητων, επιμεριζόμενη μεταξύ τους κατ' ίσα μέρη, λόγω του κοινού επιδιωκόμενου σκοπού, κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της αίτησης αναιρέσεως παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς τους 1η και 2ο αναιρεσίβλητους "... και σία ΕΕ" και Α. Σ..-

Απορρίπτει την από 30.12.2014 αίτηση της Μ. Τ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 6330/2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα των παρασταθέντων αναιρεσίβλητων, επιμεριζόμενα μεταξύ τους κατ' ίσα μέρη, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Νοεμβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Νοεμβρίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ