Supreme Court dismisses appeal on divorce grounds, ruling lower court's reasoning was legally sufficient.

Απόφαση 662 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 662/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: .... , η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κων/νο Κούτρα. Του αναιρεσιβλήτου: .... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Κοκόνογλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-2-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2788/2000 προδικαστική 6611/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2787/2004 μη οριστική και 8359/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 23-2-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Παπανικολάου ανέγνωσε την από 2-2-2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Δημητρίου Δαλιάνη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ, αποδίδεται στο εφετείο η αιτίαση ότι, κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, δεν έλαβε υπόψη τις παρασχεθείσες από την αναιρεσείουσα διασαφήσεις, προς έμμεση απόδειξη, που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την προσβαλλόμενη απόφαση πρακτικά συνεδριάσεως αυτού (εφετείου). Όπως προκύπτει όμως από τα προσκομιζόμενα σε ακριβές αντίγραφο ως άνω πρακτικά, δεν περιέχονται σ΄ αυτά διασαφήσεις της αναιρεσείουσας, αλλ΄ ούτε και του αναιρεσιβλήτου. Επομένως, ο λόγος αυτός προεχόντως στηρίζεται επί ανακριβούς προϋποθέσεως. Με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αρ. 17 Κ.Πολ.Δ., μέμφεται το εφετείο ότι διέλαβε στην απόφασή του αντιφατικές διατάξεις, αφού δέχθηκε την ύπαρξη κλονιστικών του γάμου περιστατικών συνδεόμενων με αμφότερους τους διαδίκους (συζύγους). Οι σχετικές παραδοχές όμως ευρίσκονται στο αιτιολογικό και όχι στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, γεγονός που αποκλείει την ίδρυση του αναιρετικού τούτου λόγου. Επομένως, ο ερευνώμενος λόγος είναι απαράδεκτος.

Με τον τρίτο λόγο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., ψέγεται το εφετείο ότι με αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες έκρινε πως "η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων έχει κλονισθεί σοβαρά, από λόγους που αφορούν και στο πρόσωπο της εναγομένης (δηλ. της αναιρεσείουσας), ώστε η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης να αποβαίνει αφόρητη για τον ενάγοντα (δηλ. τον αναιρεσίβλητο) και, επομένως, είχε αυτός λόγο διαζυγίου από το άρθρο 1439 παρ. 1 ΑΚ". Ο λόγος αυτός ενέχει αοριστία και είναι, ως εκ τούτου, απαράδεκτος, διότι δεν προσδιορίζεται στο αναιρετήριο σε τι συνίσταται η αντίφαση ή (και) η ανεπάρκεια των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Με τον τέταρτο λόγο καταλογίζεται στο εφετείο η εκ του άρθρου 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ απορρέουσα πλημμέλεια της παραμορφώσεως του περιεχομένου της 1525/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, σε σχέση με τις αναφερόμενες σ΄ αυτή εξυβριστικές για τον αναιρεσίβλητο φράσεις της αναιρεσείουσας. Δεν προσκομίζεται όμως η ανωτέρω απόφαση, και ως εκ τούτου, ενόψει της μη εφαρμογής του άρθρου 227 Κ.Πολ.Δ στην αναιρετική δίκη, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος.

Με τον πέμπτο λόγο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 8 και 11 Κ.Πολ.Δ., αποδίδονται στο εφετείο οι αιτιάσεις ότι δεν έλαβε υπόψη α)την προσκομισθείσα ενώπιόν του με επίκληση 19319/2000 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κατά την μειοψηφούσα γνώμη της οποίας η αναιρεσείουσα "πρέπει να κηρυχθεί αθώα ελλείψει δόλου, καθώς με όσα εξέθεσε στην Αίτηση Ασφαλιστικών Μέτρων και στην από 2-4-99 Αγωγή Διατροφής σε βάρος του εν διαστάσει εγκαλούντος συζύγου της (δηλ.

του αναιρεσιβλήτου), δεν είχε πρόθεση να βλάψει την τιμή και την υπόληψή του, αλλά να περιγράψει τη ζωή της μαζί του" και β)τον ταυτιζόμενο με τη μειοψηφούσα γνώμη ισχυρισμό της αναιρεσείουσας. Ως προς την πρώτη (υπό α΄) αιτίαση, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι, από τη βεβαίωση του Εφετείου περί λήψεως υπόψη και δικαστικών αποφάσεων ποινικών δικαστηρίων, καθώς και από όλο το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αλλά και, ιδίως, από τη ρητή σ΄ αυτή αναφορά της 1525/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία, όπως αναφέρεται στις κατά την έκκλητη δίκη κατατεθείσες προτάσεις της αναιρεσείουσας, η ανωτέρω απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου κατόπιν εφέσεως της αναιρεσείουσας, εξαφανίσθηκε και η τελευταία καταδικάσθηκε για εξύβριση του αναιρεσιβλήτου, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία για τη συνεκτίμηση της εν λόγω ποινικής αποφάσεως από το εφετείο.

Ως προς τη δεύτερη (υπό β΄) αιτίαση, ο ίδιος λόγος είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το εφετείο έλαβε υπόψη τον άνω ισχυρισμό, τον οποίο απέρριψε εκ του πράγματος, δεχθέν, κατόπιν συνεκτιμήσεως και της ανωτέρω καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου, ότι η αναιρεσείουσα εξύβριζε συχνά τον αναιρεσείοντα.

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από την επισκόπησή της, κρίθηκε ότι, με βάση τα αναφερόμενα σ΄ αυτή περιστατικά, επήλθε ισχυρός κλονισμός του γάμου από λόγους συνδεόμενους με αμφότερους τους διαδίκους (συζύγους), ακολούθως δε οι αιτιολογίες της πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία είχε γίνει δεκτό ότι οι λόγοι του κλονισμού συνδέονται αποκλειστικώς με το πρόσωπο της αναιρεσείουσας, αντικαταστάθηκαν και συμπληρώθηκαν με τις ανωτέρω αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Επομένως, ο εκ του άρθρου 559αρ. 19 απορρέων έκτος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο προσάπτεται στο εφετείο η αιτίαση ότι δεν διευκρινίζει ποιες είναι οι αντικατασταθείσες και συμπληρωθείσες αιτιολογίες της πρωτόδικης αποφάσεως, είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-2-2006 αίτηση της .... , για αναίρεση της 8359/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 26 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ