Supreme Court dismisses appeal on evidence review and inadmissible request grounds under Greek Civil Procedure Code.

Απόφαση 661 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 661/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως επειδή είναι δικηγόρος.

Της αναιρεσίβλητης: Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "ΛΙΝΤΛ ΕΛΛΑΣ & Σία Ο.Ε.", που εδρεύει στον Δήμο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ξενοφώντα Παπαρρηγόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-6-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 806/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 4931/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-6-2008 αίτησή του και με τους από 24-11-2008 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης διάβασε την από 20-1-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της από 30-6-2008 αίτησης και του δικογράφου των προσθέτων λόγων αναίρεσης της 4931/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Ο αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ' Κ.Πολ.Δ ιδρύεται όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Βέβαια δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξάρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι.

Προκειμένου για δικαστική ομολογία, η οποία περιλαμβάνεται μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που λαμβάνονται αυτεπάγγελτα υπόψη από το δικαστήριο, για να δημιουργηθεί ο λόγος αναίρεσης πρέπει ο αναιρεσείων να ισχυρίζεται ότι επικαλέσθηκε τη δικαστική ομολογία που έκανε ο αναιρεσίβλητος και να την αποδεικνύει από το περιεχόμενο των προτάσεών που πρέπει να προσκομίσει.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο από το άρθρο 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του με την προσβαλλόμενη απόφαση α) τις "συρραμένες φωτογραφίες, με αρίθμηση ενιαία αυτών ως σχετικού αριθ. 18 και με αρίθμηση κάθε μιας με τον αριθμό 18+ γράμμα 18α και 18κ", τις οποίες προσκόμισε με επίκληση, δύο από τις οποίες ήτοι οι 18α και 18β φωτογραφίες στηρίζει και αποδεικνύει ο αναιρεσείων το γεγονός της σταθμευμένης μοτοσυκλέτας προ της πόρτας ασφαλείας του κεντρικού κλιμακοστασίου, την ελεύθερη πρόσβαση της οποίας απέκλειε, και προεξέχον τμήμα της οποίας κατελάμβανε τον διάδρομο προσπέλασης των αυτοκινήτων από το 2ο και 1ο υπόγειο προς τη ράμπα εξόδου - καθόδου, και β) τη δικαστική ομολογία της αναιρεσείουσας με τις προτάσεις της για την ύπαρξη της σταθμευμένης μοτοσυκλέτας στον ανωτέρω χώρο.

Από τη βεβαίωση όμως της προσβαλλόμενης απόφασης ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκόμισαν με επίκληση, επιπροσθέτως και τις προσκομιζόμενες "από τον ενάγοντα φωτογραφίες ..." (βλ. ως προς το τελευταίο φύλλο 7 της προσβαλλόμενης) και από όλο το περιεχόμενο της δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έχει λάβει υπόψη και τις παραπάνω φωτογραφίες.

Επομένως κατά τούτο είναι αβάσιμος ο πρώτος λόγος. Περαιτέρω από το περιεχόμενο των προτάσεων που προσκομίζει ο αναιρεσείων δεν προκύπτει ότι ο τελευταίος επικαλέσθηκε δικαστική ομολογία της αναιρεσίβλητης για την ύπαρξη της σταθμευμένης μοτοσυκλέτας στον ανωτέρω χώρο. Επομένως κατά το μέρος αυτό ο πρώτος λόγος πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος.

Ο από το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νομίμου βάσεως της απόφασης λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας αυτής ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν επαρκώς από τις παραδοχές της τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία στη συγκεκριμένη περίπτωση, για την κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής των προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόσθηκε η περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της.

Ελλείψεις ή αντιφάσεις ως προς τη μείζονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, τον καθορισμό δηλαδή και την έννοια του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου είναι αδιάφορες, αφού αν το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης κρίνεται εσφαλμένο, αλλά το διατακτικό της ορθό, απορρίπτεται η αναίρεση. Το ουσιώδες στοιχείο του λόγου αυτού αναίρεσης αποτελεί η έλλειψη νόμιμης βάσης σε "ζήτημα", δηλαδή σε πραγματικό αυτοτελή ισχυρισμό που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση ασκηθέντος ουσιαστικού δικαιώματος, το οποίο "ζήτημα" ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και όχι όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος, που έχει συνταχθεί με βάση αυτές, εφόσον τούτο παρατίθεται σαφώς.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανέλεγκτα ότι δεν αποδείχθηκε ότι, κατά τις αναφερόμενες ημεροχρονολογίες και ώρες, η εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη παραβίασε και δη από πρόθεση τις προαναφερόμενες διατάξεις της απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, καθόσον δεν αποδείχθηκε ότι το αυτοκίνητα που αναφέρει ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων στην αγωγή του ανήκουν σε πελάτες της αναιρεσίβλητης.

Ειδικότερα ότι ο ίδιος ο αναιρεσείων αναφέρει στην 5η και 6η σελίδα της αγωγής του ότι η αναιρεσίβλητη προσέλαβε υπάλληλο προκειμένου να επιμελείται της τακτοποιήσεως των ΙΧΕ αυτοκινήτων των πελατών της στο 1ο υπόγειο και ότι διερχόμενοι οδηγοί απλά στάθμευαν εκεί τα αυτοκίνητα τους προκειμένου να μεταβούν στο έναντι επώνυμο κομμωτήριο ή αλλαχού.

Επιπροσθέτως ότι δεν αποδείχθηκε ότι τα αναφερόμενα φορτηγά απέκλεισαν την είσοδο - έξοδο της "ράμπας" κατά την 26-4-2005 και την 11-5-2005, καθόσον από τις προσκομιζόμενες από τον αναιρεσείοντα φωτογραφίες δεν αποδείχθηκαν ότι βρίσκονταν σε στάθμευση. Στη συνέχεια το εφετείο, αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, η οποία είχε δεχθεί ως βάσιμη κατ' ουσίαν την αγωγή ως προς τον αναιρεσείοντα, απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη κατ' ουσίαν.

Το Εφετείο, με βάση τις ανωτέρω παραδοχές του και κρίνοντας κατά τον ανωτέρω μνημονευόμενο τρόπο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του πλήρεις και επαρκείς αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, αφού το αποδεικτικό πόρισμα είναι πλήρες και σαφής στο κρίσιμο για την έκβαση της δίκης ζήτημα της μη παραβιάσεως του διατακτικού της 3874/2003 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων για την προστασία της κατοχής του αναιρεσείοντος επί των στην απόφαση αναφερόμενων ακινήτων του, κατά τους αναφερόμενους χρόνους, μετά την επίδοση την 17-9-2003 ακριβούς αντιγράφου της με επιταγή σε εκτέλεση, με την οποία απόφαση (του Ειρηνοδικείου) η αναιρεσίβλητη υποχρεώθηκε να παύσει κάθε διατάραξη της κατοχής του, κατά τα ειδικότερα σ' αυτήν αναφερόμενα.

Επομένως, οι δεύτερος, κατά το πρώτο μέρος του, τρίτος κατά το πρώτο μέρος του, λόγοι αναίρεσης και ο πρώτος λόγος του δικογράφου των προσθέτων λόγων αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 13 Κ.Πολ.Δ λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο εσφαλμένα εφάρμοσε τους ορισμούς του νόμου ως προς το βάρος της απόδειξης δεν ιδρύεται όταν δεν έχει εκδοθεί προδικαστική απόφαση, γιατί η κατανομή του βάρους απόδειξη γίνεται με την προδικαστική απόφαση, Συνακόλουθα, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος του, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτίαση περί εσφαλμένης κατανομής του βάρους της απόδειξης του ισχυρισμού ότι τα αναμένονται επί της "ράμπας" καθόδου προς το 1ο υπόγειο ΙΧΕ αυτοκίνητα και αποκλείοντας την κάθοδο του αναιρεσείοντος για το 2ο υπόγειο, ως χρήστου της εκεί θέσεως της στάθμευσης του αυτοκινήτου του, ανήκουν σε πελάτες της αναιρεσίβλητης, είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος διότι δεν εκδόθηκε προδικαστική απόφαση από το Μονομελές Πρωτοδικείο, ενώπιον του οποίου η συζήτηση ήταν προφορική και οι διάδικοι προσκόμισαν κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο προαποδεικτικώς όλα τα αποδεικτικά τους μέσα, σύμφωνα με το άρθρο 270 παρ. 1, 7 Κ.Πολ.Δ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή τους από το άρθρο 12 ν. 2915/2001.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι, στην τελευταία περίπτωση πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο. Πάντως για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει συνεκτιμήσει απλώς, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξάρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (ολΑΠ 2/2008).

Στην προκείμενη περίπτωση με το τελευταίο μέρος του δευτέρου λόγου αναίρεσης και τον τρίτο λόγο του δικογράφου των προσθέτων λόγων από το άρθρο 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ, ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των αναφερόμενων φωτογραφιών (οι οποίες αποτελούν έγγραφα, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε, γιατί δέχθηκε ότι "...

επιπροσθέτως δεν αποδείχθηκε ότι τα αναφερόμενα φορτηγά απέκλεισαν την είσοδο - έξοδο της "ράμπας" κατά την 26-4-2005 και 11-5-2005, καθόσον "από τις προσκομιζόμενες από τον ενάγοντα φωτογραφίες δεν αποδείχθηκε ότι βρίσκονταν σε στάθμευση ...". Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν, γιατί το Εφετείο δεν υπέπεσε σε λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση των πιο πάνω εγγράφων (φωτογραφιών), αλλά αφού τα διέγνωσε σωστά, συνήγαγε αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Με το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ που ορίζει ότι "η εκτίμηση του περιεχομένου διαδικαστικών εγγράφων τη ίδιας ή άλλης δίκης, ιδίως αγωγών, παρεμβάσεων, ένδικων μέσων, προτάσεων ή δικαστικών αποφάσεων, ελέγχεται από τον 'Αρειο Πάγο", δεν εισάγεται νέος ειδικός λόγος αναίρεση, πέραν από εκείνους που περιοριστικώς αναφέρονται στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ.

επομένως για τον έλεγχο αυτό απαιτείται να προβληθεί κατά της προσβαλλόμενης απόφασης λόγος αναιρέσεως από τους προβλεπόμενους στο νόμο. Η εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων, στην οποία προβαίνει ο 'Αρειος Πάγος, δεν είναι αυτοτελής, αλλά γίνεται για σκοπό να ελεγχθεί η ορθότητα της εκτιμήσεως αυτών από τα ουσιαστικά δικαστήρια.

Αλλά και αν δεν έχει γίνει τέτοια εκτίμηση από την προσβαλλόμενη απόφαση, εκτιμά αυτά ο 'Αρειος Πάγος, προκειμένου να κρίνει τους λόγους αναιρέσεως. Επομένως ο τρίτος λόγος αναίρεσης για την εκτίμηση των αναφερομένων διαδικαστικών εγγράφων από το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, ως αυτοτελής εκτίμηση αυτών είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί.

Κατά το άρθρο 559 εδ. 9 Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης αυτής για την θεμελίωση του προβλεπόμενου απ' αυτή λόγου αναίρεσης απαιτείται η παντελής σιωπή του δικαστηρίου της ουσίας σε αυτοτελή αίτηση να υπάρχει, όχι μόνο στο αιτιολογικό, αλλά και στο διατακτικό. Αν από το διατακτικό προκύπτει, ότι η αίτηση δικαστικής προστασίας, λ.γ η αγωγή απορρίφθηκε στο σύνολό της, μολονότι δεν υπάρχει αιτιολογία ως προς όλα τα αιτήματα (σιωπηρή απόρριψη), δεν ιδρύεται ο προκείμενος λόγος. Με το δεύτερο από το άρθρο 559 αρ. 9 Κ.Πολ.Δ λόγο του δικογράφου των προσθέτων λόγων αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι ο αναιρεσείων στην αγωγή του είχε επικαλεσθεί, μεταξύ των άλλων παραβάσεων από την αναιρεσείουσα, και την παράνομη και μη νόμιμη στάθμευση της ... μοτοσυκλέτας πελάτη της (αναιρεσείουσας), το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, άφησε αδίκαστο το αίτημα αυτό. Όμως, όπως, προεκτέθηκε, η αγωγή απορρίφθηκε στο σύνολό της και συνεπώς ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-6-2008 αίτηση του Χ και το δικόγραφο των προσθέτων λόγων αναίρεσης της 4931/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης εταιρίας, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ