Legislator Case Law & Legislation
659/2012 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as time-barred, ruling the three-year limit started from the original judgment's publication.

Case Number 659/2012
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the Thessaloniki Court of Appeal's final judgment. The appellant filed the appeal on January 21, 2011, more than three years after the original judgment was published in July 2007. The court ruled that the appeal was inadmissible because it was filed after the statutory limitation period expired, regardless of a subsequent correction to the judgment's spelling.

Legislator headnote

AI generated

Articles 564(1), 564(3), 495(1), 577(1)-(2) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court must examine the admissibility of a cassation appeal ex officio and dismiss it if the appeal is filed outside the statutory time limit, which runs from the publication of the contested judgment.

Keywords

AI generated
cassation appeal statute of limitations time bar publication date ex officio dismissal Code of Civil Procedure inadmissible appeal

Cited Legislation

AI generated
Article 564(1) of the Code of Civil Procedure
Article 564(3) of the Code of Civil Procedure
Article 495(1) of the Code of Civil Procedure
Article 577(1) of the Code of Civil Procedure
Article 577(2) of the Code of Civil Procedure
Article 144(1) of the Code of Civil Procedure
Article 315 et seq. of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
OLAP 412/1981

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 659 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 659/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Κωνσταντίνο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Φεβρουαρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ρ. Τ. του Ι., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευαγγελία Μπλέτα.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Μ. χας Β. Ζ., 2. Α. Β. Ζ., 3. Κ. Β. Ζ. και 4. Ί. συζ. Γ. Φ., το γένος Κ. Ζ., κατοίκων ..., οι οποίες οι μεν 1η, 2η και 3ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσια δικηγόρο τους Αικατερίνη Ράπτη η οποία ανακάλεσε την από 7-2-2012 δήλωσή της και παραστάθηκε αυτοπροσώπως και η δε 4η Ί. Φ. παραστάθηκε με την ίδια ως άνω πληρεξούσια δικηγόρο της.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4519/5-10-1995 αγωγή της αρχικής διαδίκου Χ. θυγ. Κ. Α., που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης και με την από 23-1-1997 πρόσθετη παρέμβαση των Μ., Α. και Κ. Ζ., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2084/1996 του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης που παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης λόγω αρμοδιότητας, 9923/1998 μη οριστική, 9063/2005 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης που συνεκδίκασε την αγωγή και την πρόσθετη παρέμβαση και 1614/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης (που διορθώθηκε με την 1320/2010). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21-1-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κων/νος Τσόλας ανέγνωσε την από 27-1-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 564 παρ. 1 ΚΠολΔ η προθεσμία της αναίρεσης αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης, ενώ κατά την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τρία χρόνια και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης, που περατώνει τη δίκη.

Κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, καθορίζεται η διάρκεια της προθεσμίας της αναίρεσης και το γεγονός που την κινεί, ενώ ο τρόπος υπολογισμού της προθεσμίας ρυθμίζεται από τη διάταξη του άρθρου 144 παρ. 1 ίδιου Κώδικα. Εξάλλου, κατά το άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠολΔ, τα αναφερόμενα ένδικα μέσα, μεταξύ των οποίων και εκείνο της αναίρεσης, ασκούνται με δικόγραφο, που κατατίθεται στο πρωτότυπο, στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 του ιδίου Κώδικα, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης και αν αυτή δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει, ότι το εμπρόθεσμο της άσκησης αναίρεσης, που αποτελεί προϋπόθεση για το παραδεκτό της, ο Άρειος Πάγος το εξετάζει όχι μόνο κατ' ένσταση αλλά και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα αποδεικτικά έγγραφα που βρίσκονται στη δικογραφία (ΟλΑΠ 412/1981), απορρίπτοντας την αναίρεση, αν ελλείπει η προϋπόθεση αυτή.

Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη 11614/2007 οριστική απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, δημοσιεύθηκε, όπως προκύπτει από αυτήν, στις 31 Ιουλίου 2007, η υπό κρίση δε από 21 Ιανουαρίου 2011 αίτηση αναίρεσης της εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσείουσας, κατατέθηκε στη Γραμματεία του εν λόγω Εφετείου στις 21 Ιανουαρίου 2011, όπως προκύπτει από την κάτω από την αίτηση αυτή σχετική πράξη κατάθεσης. Επομένως, η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε μετά την πάροδο της παραπάνω καταχρηστικής προθεσμίας των τριών (3) ετών, δηλαδή εκπροθέσμως, και, συνεπώς, σύμφωνα με όσα στην προτασσόμενη σκέψη διαλαμβάνονται, είναι απαράδεκτη και ως εκ τούτου απορριπτέα. Το γεγονός ότι η άνω απόφαση του Εφετείου διορθώθηκε ως προς το επώνυμο της εφεσίβλητης-αναιρεσείουσας με τη μεταγενέστερη 1320/2010 απόφαση του ίδιου Εφετείου δεν διαφοροποιεί τα πράγματα. Τούτο, γιατί, με την διόρθωση της απόφασης, κατ' άρθρο 315 επ. ΚΠολΔ, δεν δημιουργείται νέα αυτοτελής απόφαση, αλλά διορθώνεται η ήδη υπάρχουσα, η οποία ως ενιαίο σύνολο με τη διορθωτική παράγει έννομα αποτελέσματα αναδρομικά από τη δημοσίευσή της και όχι από τη διόρθωσή της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 21-1-2011 αίτηση της Ρ. Τ. για αναίρεση της 1614/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, όπως αυτή διορθώθηκε με την 1320/2010 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου 2012.Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Απριλίου 2012.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ