Supreme Court partially allows appeal against small claims judgment, remanding case for retrial with new judge.

Απόφαση 657 / 2022 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 657/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευστάθιο Νίκα, Μαρία Βάρκα, Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου και Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Βλαχογιάννη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) … και 9) τελούσας υπό εκκαθάριση ανώνυμης εταιρείας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με την επωνυμία "..." (Ι.ΕΚ.Ε.Μ.Τ.Ε.Ε. ΑΕ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων οι 1ος, 3η και 5ος παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μπελαντή, οι 2ος, 4ος, 6ος, 7ος και 8ος εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μπελαντή, ενώ η 9η δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-7-2018 αγωγή των ήδη 1ου έως και 8ου των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 2294/2019 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 24-12-2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Αλεξάνδρα Αποστολάκη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις 4027 ΣΤ' και 4028 ΣΤ'/14-9-2021 εκθέσεις επίδοσης του Ι. Ν., Δικαστικού Επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών, ακριβές αντίγραφο της από 24-12-2019 και με αριθμ. κατάθ. 21/24-12-2019 αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και πρόσκληση του αναιρεσείοντος προς την 9η αναιρεσίβλητη υπό εκκαθάριση ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "...", για να παρασταθεί στη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στους εκκαθαριστές αυτής Α. Π. και Α. Τ.. Η 9η αναιρεσίβλητη, όμως, δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου της εν λόγω δικασίμου ούτε κατέθεσε κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως σ' αυτή. Επομένως, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει παρά τη δικονομική απουσία της (ΚΠολΔ 568 παρ.4 και 576 παρ.2).

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 2294/2019 ανέκκλητη απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, το οποίο δικάζοντας κατά την τακτική διαδικασία τροποποιούμενη από τις διατάξεις για τις μικροδιαφορές (άρθρα 466-471 του ΚΠολΔ) έκανε δεκτή την αγωγή των εναγόντων και ήδη 1ου έως και 8ου αναιρεσίβλητων κατά των εναγομένων, ήδη αναιρεσείοντος και 9ης αναιρεσίβλητης, και υποχρέωσε τους δύο τελευταίους να καταβάλουν, νομιμοτόκως και εις ολόκληρον ο καθένας, στους ενάγοντες τα αναφερόμενα στην αγωγή ποσά.

Από το συνδυασμό των άρθρων 68, 74, 75, 556 και 558 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι, σε περίπτωση απλής ομοδικίας, η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται κατά του αντιδίκου του αναιρεσείοντος στη δίκη, στην οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση και ο οποίος νίκησε, ανεξάρτητα από την ιδιότητα αυτών στον πρώτο βαθμό, όχι δε κατά του ομοδίκου του αναιρεσείοντος, ως προς τον οποίο είναι απαράδεκτη για έλλειψη εννόμου συμφέροντος. Εξαίρεση από τον κανόνα αυτό δικαιολογείται στις περιπτώσεις, που η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση περιέχει διάταξη, που ωφελεί τον απλό ομόδικο και συγχρόνως βλάπτει τον αναιρεσείοντα, αφού, στην περίπτωση αυτή, παρά την ομοδικία, υπήρξαν αντίθετα μεταξύ των ομοδίκων συμφέροντα και η ικανοποίηση με την προσβαλλομένη απόφαση του συμφέροντος του ενός, έγινε εις βάρος του συμφέροντος του άλλου (ΟλΑΠ 24/1997, ΟλΑΠ 15-16/1996, ΑΠ 754/2019, ΑΠ 1709/2018, ΑΠ 1416/2018, ΑΠ 893/2018, ΑΠ 754/2018, ΑΠ 980/2014). Στην προκειμένη περίπτωση, η πληττόμενη απόφαση δεν περιέχει διάταξη που ωφελεί την 9η αναιρεσίβλητη και συγχρόνως βλάπτει το αναιρεσείον, ώστε να δικαιολογείται έννομο συμφέρον αυτού να απευθύνει την αναίρεσή του και κατά της ομοδίκου του. Επομένως, η ένδικη αίτηση αναίρεσης, κατά την έκταση που στρέφεται εναντίον της 9ης αναιρεσίβλητης, συνεναγομένης του αναιρεσείοντος σε απλή ομοδικία, είναι απαράδεκτη λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος.

Σύμφωνα με το άρθρο 480 ΑΚ "Αν περισσότεροι οφείλουν διαιρετή παροχή ή αν περισσότεροι έχουν δικαίωμα σε διαιρετή παροχή, σε περίπτωση αμφιβολίας κάθε οφειλέτης έχει την υποχρέωση να καταβάλει και κάθε δανειστής έχει το δικαίωμα να λάβει ίσο μέρος". Κατά δε το άρθρο 481 ΑΚ "Οφειλή εις ολόκληρον υπάρχει, όταν σε περίπτωση περισσότερων οφειλετών της ίδιας παροχής καθένας απ' αυτούς έχει την υποχρέωση να την καταβάλει ολόκληρη, ο δανειστής όμως έχει το δικαίωμα να την απαιτήσει μόνο μια φορά".

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για να υπάρξει ενοχή εις ολόκληρον, πρέπει η απαίτηση καθενός των περισσοτέρων δανειστών ή η υποχρέωση καθενός των περισσοτέρων οφειλετών να αφορά στην ίδια παροχή και επιπλέον οι περισσότερες ενοχές (απαιτήσεις ή υποχρεώσεις), που αφορούν στους περισσότερους δανειστές ή οφειλέτες, να έχουν μεταξύ τους καθολική συνδετική σχέση, δηλαδή να συνδέονται με τον ίδιο κοινό σκοπό και τον ίδιο γενεσιουργό λόγο.

Με τις ανωτέρω διατάξεις καθιερώνεται ως κανόνας στις πολυπρόσωπες ενοχές, οι οποίες αφορούν διαιρετές παροχές, η κατ' ισομοιρία ευθύνη και το κατ' ισομοιρία δικαίωμα, αντίστοιχα, ενώ η εις ολόκληρο ενοχή και ειδικότερα η παθητική εις ολόκληρον ενοχή αναγνωρίζεται μόνο, όταν αυτή συνιστάται με αναμφίβολη δήλωση βούλησης των συμβαλλομένων ή καθιερώνεται από το νόμο (ΑΠ 385/2020, ΑΠ 599/2017, ΑΠ 598/2017, ΑΠ 214/2015).

Περαιτέρω, ο εκ του άρθρου 560 αριθ. 6 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκη (ΑΠ 905/2018, ΑΠ 1042/2017).

Ως "ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης", που αναφέρεται στην άνω διάταξη και του οποίου η αιτιολόγηση ή μη, ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή και αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση της νοείται μόνον ο ισχυρισμός που έχει αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνος που τείνει στη θεμελίωση ή την κατάλυση ουσιαστικού δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για την οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης (ΑΠ 561/2020).

Το Ειρηνοδικείο Αθηνών με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη, ως προς τα πραγματικά γεγονότα, κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Το εναγόμενο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος [T.E.E.] ήταν συνδικαιούχος με την Ειδική Υπηρεσία Εφαρμογής Συγχρηματοδοτούμενων Ενεργειών από το Ευρωπαϊκό Ταμείο [EYE/EKT] της πράξης "Κατάρτιση με επιχορήγηση [training voucher] Ανέργων στον παραγωγικό Τομέα Β' της Οικονομίας με υποχρεωτική απασχόληση που εντάχθηκε στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα "Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου [ΕΚΤ]".

Στα πλαίσια της ανωτέρω πράξης το δεύτερο εναγόμενο [ΤΕΕ] εξέδωσε την υπ' αριθμόν πρωτ. ΤΕΕ 36888/01-10-2012 Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος για συμμετοχή στην εν λόγω δράση με τίτλο "Κατάρτιση με επιχορήγηση [training voucher] Ανέργων στον Παραγωγικό Τομέα Β' της Οικονομίας με υποχρεωτική απασχόληση" κωδ.0ΠΣ 374743 και 374744 και ακολούθως εξέδωσε την υπ' αρ.

πρωτ. ΤΕΕ 711/10.2.2013 1η τροποποίηση της ανωτέρω πρόσκλησης. Εν συνεχεία, το δεύτερο εναγόμενο ΤΕΕ εξέδωσε και την υπ' αριθμόν πρωτ. ΤΕΕ 17449/1.7.2014 συμπληρωματική πρόσκληση [Β' κύκλος] με σκοπό τη συμπλήρωση του Μητρώου ωφελουμένων. Αντικείμενο της κατάρτισης, ήταν η απόκτηση δεξιοτήτων στον παραγωγικό τομέα Β' της οικονομίας [Ορυχεία, Μεταλλεία, Πετρέλαιο].

Τα θεματικά αντικείμενα απευθύνονταν σε άνεργους τεχνίτες και σε διπλωματούχους μηχανικούς, οι οποίοι είχαν δικαίωμα συμμετοχής στη δράση και δικαίωμα υποβολής αίτηση συμμετοχής για εγγραφή στο Μητρώο Ωφελουμένων που θα συγκροτούσε το εναγόμενο ΤΕΕ. Πάροχοι της εν λόγω κατάρτισης ήταν τα πιστοποιημένα από το ΕΚΕΠΙΣ ΚΕΚ [μέλη του μητρώου ΚΕΚ].

Οι εκπαιδευτές επιλέγονταν από τους παρόχους κατάρτισης [KEK] σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις της με αρ. 1.5188/Οικ.3.968/15.4.2011 [ΦΕΚ 915/Β] ΚΥΑ για το ΕΣΔΕΚ. Η παροχή της εν λόγω κατάρτισης έγινε με το σύστημα επιταγών κατάρτισης [training voucher] που καθιερώνεται στο άρθρο 2 της με αρ. 1.5188/Οικ.3.968/15.4.2011 [ΦΕΚ 915/Β] ΚΥΑ για το ΕΣΔΕΚ.

Η οικονομική αξία κάθε επιταγής κατάρτισης αποτελούσε την αμοιβή του ΚΕΚ, ως μοναδικό αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες που παρείχε στον ωφελούμενο κάτοχο της, η οποία καταβάλλονταν από το ΤΕΕ και την εισέπραττε το ΚΕΚ σύμφωνα με τους όρους της παραπάνω πρόσκλησης. Οι επιταγές κατάρτισης εκδίδονταν από το ΤΕΕ και παραδίδονταν στους ωφελούμενους κάτοχους των ΚΑΥΑΣ που αυτοί έφεραν.

Κάθε ωφελούμενος υποχρεούταν να επιλέξει το ΚΕΚ και το πρόγραμμα κατάρτισης που επιθυμούσε και να συνάψει τη σχετική σύμβαση με το ΚΕΚ. Με την ολοκλήρωση της συμμετοχής του ωφελουμένου στη κατάρτιση το ΚΕΚ του χορηγούσε "Βεβαίωση παρακολούθησης του Προγράμματος Κατάρτισης". Ακολούθως, ο ωφελούμενος παρέδιδε στο ΚΕΚ την επιταγή κατάρτισης του και λάμβανε από το ΚΕΚ αντίγραφο της "Απόδειξης Παροχής Εκπαιδευτικών Υπηρεσιών", ίσης αξίας με την αυτήν της επιταγής κατάρτισης που είχε παραδώσει.

Η πρωτότυπη απόδειξη παραδίδονταν από το ΚΕΚ στο εναγόμενο ΤΕΕ, προκειμένου το τελευταίο να προβεί στη πληρωμή του. Το ΤΕΕ θα κατέβαλλε την αμοιβή των ΚΕΚ και το εκπαιδευτικό επίδομα των ωφελουμένων, υπό την προϋπόθεση ότι θα έχουν χορηγηθεί στο ΤΕΕ από το αρμόδιο Υπουργείο οι σχετικές πιστώσεις. Το εναγόμενο ΤΕΕ, όπως προαναφέρθηκε, ενεργώντας ως δικαιούχος, κατά την έννοια του άρθρου 1 του Ν.3614/2007 των πράξεων, από κοινού με την EYE/EKT είχε αναλάβει την υλοποίηση της δράσης.

Ορίστηκε δε ότι για τις ανάγκες παραλαβής και πιστοποίησης της υλοποίησης της δράσης αυτής το ΤΕΕ συγκροτεί την Επιτροπή παραλαβής και Πιστοποίησης της δράσης [ΕΠΑΠΙΔ/ΤΕΕ]. Έργο της επιτροπής αυτής που συγκροτείται με απόφαση της ΔΕ/ΤΕΕ είναι η παραλαβή και η πιστοποίηση της εμπρόθεσμης και σύμφωνα με τους όρους της παρούσας υλοποίηση της δράσης, καθώς και η εισήγηση στη ΔΕ/ΤΕΕ για τη καταβολή του εκπαιδευτικού επιδόματος στους ωφελουμένους και του αντιτίμου των επιταγών κατάρτισης στα ΚΕΚ.

Μεταξύ των ΚΕΚ που επιλέχθηκαν ως πάροχοι κατάρτισης στην εν λόγω δράση ήταν και η πρώτη εναγομένη, μη κερδοσκοπικού χαραχτήρα, ανώνυμη εταιρία, η οποία έχει ιδρυθεί κατά τις διατάξεις του άρθρου 87 του Ν. 1943/1991 και έχει πιστοποιηθεί από το ΕΚΕΠΙΣ. Αποδεικνύεται περαιτέρω, ότι αυτή, [πρώτη εναγομένη - ανάδοχος εταιρία], στα πλαίσια υλοποίησης του ως άνω προγράμματος, συνήψε με τους ενάγοντες συμβάσεις συνεργασίας παροχής εκπαιδευτικού έργου, με τις οποίες τους ανέθεσε και αυτοί ανέλαβαν την υποχρέωση να παράσχουν τις υπηρεσίες τους ως εκπαιδευτές.

Αποδεικνύεται επίσης, ότι αν και οι ενάγοντες εκτέλεσαν προσηκόντως το συμφωνηθέν έργο, ήτοι, δίδαξαν στα συγκεκριμένα προγράμματα που υλοποιήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα 2014-2015, δεν τους έχει καταβληθεί μέχρι σήμερα η συμφωνηθείσα αμοιβή τους. Πιο συγκεκριμένα, αποδεικνύεται ότι: α] Ο πρώτος ενάγων, με ειδικότητα μηχανολόγου μηχανικού κατήρτισε με τη πρώτη εναγομένη εταιρία την 1.7.2014, δύο [2] συμβάσεις/συμφωνητικά συνεργασίας παροχής εκπαιδευτικού έργου.

Με τη πρώτη σύμβαση ανέλαβε τη πραγματοποίηση εκπαιδευτικού έργου στο πρόγραμμα θεωρητικής κατάρτισης με Α/Α 13656 και με τη δεύτερη σύμβαση ανέλαβε τη πραγματοποίηση εκπαιδευτικού έργου στο πρόγραμμα θεωρητικής κατάρτισης με Α/Α 13657, αντί της συμφωνηθείσας αμοιβής των 25,00 € την ώρα. Συνολικά δε αυτός πραγματοποίησε [18] ώρες διδασκαλίας για το πρώτο πρόγραμμα και [42] ώρες διδασκαλίας για το δεύτερο πρόγραμμα και συνολικά [18+42=] 60 εκπαιδευτικές ώρες, για τις οποίες του οφείλεται μέχρι και σήμερα το ποσό των [60 ώρες X 25,00€=] 1.500 €, β] Ο δεύτερος ενάγων, με ειδικότητα του Μεταλλειολόγου - Μεταλλουργού Μηχανικού κατήρτισε με τη πρώτη εναγομένη εταιρία την 3.3.2015 δύο [2] συμβάσεις/συμφωνητικά συνεργασίας παροχής εκπαιδευτικού έργου.

Με τη πρώτη σύμβαση ανέλαβε τη πραγματοποίηση εκπαιδευτικού έργου στο πρόγραμμα θεωρητικής κατάρτισης με Α/Α 22917 και με τη δεύτερη σύμβαση ανέλαβε τη πραγματοποίηση εκπαιδευτικού έργου στο πρόγραμμα θεωρητικής κατάρτισης με Α/Α 22918, αντί της συμφωνηθείσας αμοιβής των 25,00 € την ώρα. Συνολικά δε αυτός δίδαξε [102] ώρες και του οφείλεται μέχρι και σήμερα το ποσό των [102 ώρες χ 25,00€=] 2.550 €, γ] Η τρίτη ενάγουσα, με ειδικότητα Χημικού-Μηχανικού κατήρτισε με τη πρώτη εναγομένη εταιρία τρεις [3] συμβάσεις/συμφωνητικά συνεργασίας παροχής εκπαιδευτικού έργου, δυνάμει των οποίων, ανέλαβε τη πραγματοποίηση εκπαιδευτικού έργου στα προγράμματα κατάρτισης με Α/Α 13657, Α/Α 22917 και Α/Α 22918, αντί της συμφωνηθείσας αμοιβής των 25,00 € την ώρα.

Συνολικά δε αυτή δίδαξε [36 + 24 + 28 + 6=] 94 ώρες και της οφείλεται μέχρι και σήμερα το ποσό των [94 ώρες X 25€=] 2.350 €, δ] Ο τέταρτος ενάγων, με ειδικότητα Μηχανικού Η/Υ κατήρτισε με την πρώτη εναγομένη εταιρία δύο [2] συμβάσεις την 1.7.2014 και μια [1] σύμβαση την 3.3.2015 για την παροχή εκπαιδευτικού έργου. Με τις συμβάσεις αυτές ανέλαβε τη πραγματοποίηση εκπαιδευτικού έργου στα προγράμματα θεωρητικής κατάρτισης με Α/Α 13656, Α/Α 13657 και Α/Α 23708, αντί της συμφωνηθείσας αμοιβής των 25,00 € την ώρα.

Συνολικά δε αυτός δίδαξε [24 + 66 + 60=] 150 ώρες και του οφείλεται μέχρι και σήμερα το ποσό των [(150 ώρες χ 25€=) 3.750 € -803,25 € που αντιστοιχεί σε γενόμενη καταβολή=] 2.946,75 €, ε] Ο πέμπτος ενάγων, με ειδικότητα Χημικού Μηχανικού κατήρτισε με τη πρώτη εναγομένη εταιρία τρεις [3] συμβάσεις την 3.3.2014 και δύο [2] συμβάσεις την 1.7.2014 για τη παροχή εκπαιδευτικού έργου.

Με τις συμβάσεις αυτές ανέλαβε την πραγματοποίηση εκπαιδευτικού έργου στα προγράμματα θεωρητικής κατάρτισης με Α/Α 22917, Α/Α 22918, Α/Α 23078, Α/Α 13656, Α/Α 13657, αντί της συμφωνηθείσας αμοιβής των 25,00 € την ώρα. Συνολικά δε αυτός δίδαξε [56 + 24 + 38 + 54 + 22 =] 194 ώρες και του οφείλεται μέχρι και σήμερα το ποσό των [194 ώρες χ 25,00 €= ] 4.850 €, στ) Ο έκτος ενάγων, με ειδικότητα Μεταλλειολόγου και Μεταλλουργού Μηχανικού, κατήρτισε με τη πρώτη εναγομένη εταιρία, συνολικά έξι [6] συμβάσεις για τη παροχή εκπαιδευτικού έργου, από τις οποίες, οι τέσσερις [4] έφεραν ημερομηνία 3.3.2015, 3.3.2015, 3.3.2015 και 5.3.2015.

Με τις συμβάσεις αυτές, ανέλαβε τη πραγματοποίηση εκπαιδευτικού έργου στα προγράμματα θεωρητικής κατάρτισης με Α/Α 22917, Α/Α 22918, Α/Α 23078, Α/Α 23087, Α/Α 12965, Α/Α 13656, αντί της συμφωνηθείσας αμοιβής των 25,00 € την ώρα. Συνολικά δε αυτός δίδαξε [34 + 44 + 56 + 6 + 6 + 6 =] 152 ώρες και του οφείλεται μέχρι και σήμερα το ποσό των [152 ώρες Χ 25,00 €= ] 3.800 €, η) Ο έβδομος ενάγων, με ειδικότητα Χημικού Μηχανικού κατήρτισε με την πρώτη εναγομένη εταιρία τρεις [3] συμβάσεις, με ημερομηνίες 5.5.2014, 16.5.2014 και 3.3.2015 για την παροχή εκπαιδευτικού έργου.

Με τις συμβάσεις αυτές ανέλαβε την πραγματοποίηση εκπαιδευτικού έργου στα προγράμματα θεωρητικής κατάρτισης με Α/Α 7377, Α/Α 8099 και Α/Α 23078, αντί της συμφωνηθείσας αμοιβής των 25,00 € την ώρα. Συνολικά δε αυτός δίδαξε [120 + 72 + 36=] 228 ώρες και του οφείλεται μέχρι και σήμερα το ποσό των [(228 ώρες Χ 25,00 €) 5.700 - 1.710 € που αντιστοιχεί σε γενόμενη καταβολή= ] 3.990 €, θ) Ο όγδοος ενάγων, με ειδικότητα Μηχανολόγου-Ηλεκτρολόγου Μηχανικού κατήρτισε με τη πρώτη εναγομένη εταιρία τρεις [3] συμβάσεις, με τις οποίες ανέλαβε την πραγματοποίηση εκπαιδευτικού έργου στα προγράμματα θεωρητικής κατάρτισης με Α/Α 13656, Α/Α 13657 και Α/Α 23078, αντί της συμφωνηθείσας αμοιβής των 25,00 € την ώρα.

Συνολικά δε αυτός δίδαξε [70 + 70=] 140 ώρες και του οφείλεται το ποσό των [(140 ώρες X 25,00 €) - 781,83 € που αντιστοιχεί σε γενόμενη καταβολή= ] 2.718,17 €. Όλα τα παραπάνω εξάλλου, δεν αμφισβητούνται ειδικά από το δεύτερο εναγόμενο, θεωρούνται έτσι [ως προς αυτό], ομολογημένα και κατ' επέκταση αποδεδειγμένα [261 ΚΠολΔ], ενώ, σαφής και ιδιαίτερα πειστική ήταν η κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης, ο οποίος, μετά λόγου γνώσεως, κατέθεσε ότι οι ενάγοντες εκτέλεσαν προσηκόντως το έργο που τους ανατέθηκε και δεν έχουν εξοφληθεί μέχρι σήμερα για αυτό [βλ.

καταθ. μάρτυρα απόδειξης: "...οι συγκεκριμένοι ενάγοντες ήταν εκπαιδευτές σε αυτά τα συγκεκριμένα προγράμματα. Είχανε συνάψει συμβάσεις με το ινστιτούτο του ΤΕΕ το ΙΕΚΕΜ. Δίδαξαν σε αυτά τα δύο τα προγράμματα τα οποία υλοποιήθηκαν κατά το διάστημα 2014-2015.....Ξέρω ότι οφείλει ένα ποσό σε αυτούς τους συγκεκριμένους ενάγοντες που είναι της τάξης των 25.000...

Υπήρχαν έγγραφες συμβάσεις για όλους.....Οι ενάγοντες εκτέλεσαν κανονικά το έργο τους. Τα έργα έχουν πιστοποιηθεί και έχουν ολοκληρωθεί στο υπουργείο εργασίας..". Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει ν' αναγνωριστεί η υποχρέωση της πρώτης εναγομένης ανώνυμης εταιρίας, ως αντισυμβαλλόμενης των εναγόντων στις επίδικες συμβάσεις έργου, να τους καταβάλλει τα αιτούμενα με την αγωγή ποσά, νομιμοτόκως από την επομένη επίδοσης της αγωγής και έως την ολοσχερή εξόφληση.

Εκτός όμως από την πρώτη εναγομένη εταιρία, υπόχρεο για την καταβολή των ποσών αυτών στους ενάγοντες είναι και το δεύτερο εναγόμενο, αφού, ως δικαιούχος του έργου, είχε αναλάβει την υλοποίησή του, λαμβάνοντας προς τούτο και τις σχετικές πιστώσεις από το αρμόδιο Υπουργείο και επομένως, αυτό έφερε την ευθύνη για τη νόμιμη εκτέλεσή του, απορριπτομένου ως ουσιαστικά αβάσιμου του ισχυρισμού του για έλλειψη παθητικής του νομιμοποίησης.

Επισημαίνεται δε σχετικά, όπως ήδη προαναφέρθηκε, ότι στην υπ' αριθμόν πρωτ. ΤΕΕ 36888/01-10-2012 Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος για συμμετοχή εν λόγω δράση με τίτλο "Κατάρτιση με επιχορήγηση [training voucher] Ανέργων στον Παραγωγικό Τομέα Β 'της Οικονομίας με υποχρεωτική απασχόληση" κωδ. 0ΠΣ 374743 και 374744, ορίζεται ότι για τις ανάγκες παραλαβής και πιστοποίησης της υλοποίησης της δράσης αυτής το ΤΕΕ συγκροτεί την Επιτροπή παραλαβής και Πιστοποίησης της δράσης [ΕΠΑΠΙΔ/ΤΕΕ] και ότι έργο της επιτροπής αυτής που συγκροτείται με απόφαση της ΔΕ/ΤΕΕ είναι η παραλαβή και η πιστοποίηση της εμπρόθεσμης και σύμφωνα με τους όρους της παρούσας υλοποίηση της δράσης, καθώς και η εισήγηση στη ΔΕ/ΤΕΕ για τη καταβολή του εκπαιδευτικού επιδόματος στους ωφελουμένους και του αντιτίμου των επιταγών κατάρτισης στα ΚΕΚ".

Ακολούθως, το Ειρηνοδικείο Αθηνών δέχθηκε την αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη και αναγνώρισε, ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να καταβάλλουν, έκαστος εις ολόκληρον, στους ενάγοντες τα αιτούμενα με την αγωγή ποσά. Με την κρίση του αυτή το δικαστήριο, διέλαβε στην απόφασή του ελλιπείς αιτιολογίες, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, για το κρίσιμο ζήτημα της εις ολόκληρον συνευθύνης του αναιρεσείοντος στην ένδικη διαφορά.

Ειδικότερα, ενώ δέχεται, ότι οι συμβάσεις έργου είχαν καταρτισθεί αποκλειστικά μεταξύ των εναγόντων εκπαιδευτών και της πρώτης εναγομένης, δεν παραθέτει πραγματικά περιστατικά, από τα οποία να προκύπτει η έννομη σχέση, που καθιστά το αναιρεσείον συνυπόχρεο με τη συνεναγομένη του για την καταβολή των αιτούμενων αμοιβών των εναγόντων, καθόσον μόνη η ιδιότητά του ως συνδικαιούχου [με την Ειδική Υπηρεσία Εφαρμογής Συγχρηματοδοτούμενων Ενεργειών από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (EYE/EKT)] της συγχρηματοδοτούμενης δράσης και (ως) αναλαβόντος την υλοποίηση του σχετικού προγράμματος, καθώς και η εκ μέρους του λήψη των σχετικών πιστώσεων από το αρμόδιο Υπουργείο, δεν εμπεριέχει κατά νομική αναγκαιότητα και ανάληψη προσωπικής του ευθύνης και δεν καθιστά το αναιρεσείον συνυπόχρεο έναντι των αντιδίκων του για την καταβολή των ένδικων οφειλών.

Ομοίως, από την παραδοχή της προσβαλλομένης, ότι το ΤΕΕ είχε την υποχρέωση να καταβάλει την αμοιβή των ΚΕΚ και το εκπαιδευτικό επίδομα των ωφελουμένων, ήτοι των εκπαιδευόμενων ανέργων στα Κέντρα Εκπαιδευτικής Κατάρτισης (ΚΕΚ), υπό την προϋπόθεση, ότι θα είχε λάβει από το αρμόδιο Υπουργείο τις σχετικές πιστώσεις (που χορηγούνταν στο ΤΕΕ για την καταβολή της αμοιβής των ΚΕΚ και του εκπαιδευτικού επιδόματος των ωφελουμένων-εκπαιδευομένων ανέργων), και χωρίς συγχρόνως να εκτίθεται, αν οι αμοιβές των εκπαιδευτών έπρεπε να καταβληθούν από το ΤΕΕ απευθείας στους τελευταίους και όχι στο ΚΕΚ, δεν μπορεί να συναχθεί η ουσιαστική βασιμότητα της αγωγικής αξίωσης των 1ου έως και 8ου αναιρεσίβλητων εκπαιδευτών, κατά το μέρος που στρέφονται κατά του αναιρεσείοντος.

Συνεπώς, ο συναφής πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, ενώ παρέλκει η έρευνα του δεύτερου και τελευταίου λόγου της αίτησης, καθ' όσον η αναιρετική εμβέλεια του παραπάνω λόγου (που έγινε δεκτός) στο σύνολο της προσβαλλόμενης με την αναίρεση απόφασης ως προς τον αναιρεσείοντα, καθιστά αλυσιτελή την εξέταση του έτερου λόγου, η παραδοχή του οποίου οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα.

Μετά από αυτά, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτή, κατά παραδοχή, ως βάσιμου, του προαναφερόμενου λόγου της, και να αναιρεθεί η πληττόμενη απόφαση ως προς τους 1ο έως και 8ο αναιρεσίβλητους. Ακολούθως, η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), ενώ οι 1ος έως και 8ος αναιρεσίβλητοι, που νικήθηκαν στη δίκη, πρέπει να καταδικασθούν στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. Διάταξη περί επιβολής δικαστικής δαπάνης σε βάρος του αναιρεσείοντος, όσον αφορά στην 9ο αναιρεσίβλητη, δεν θα τεθεί, διότι η τελευταία λόγω της απουσίας της δεν υποβλήθηκε σε δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-12-2019 και με αριθμ. κατάθ. 21/24-12-2019 αίτηση για αναίρεση της 2294/2019 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, Διαδικασία Μικροδιαφορών, ως προς την ένατη (9η) αναιρεσίβλητη.

Δέχεται την αίτηση αναίρεσης ως προς τους πρώτο (1ο) έως και όγδοο (8ο) αναιρεσίβλητους.

Αναιρεί ως προς τους αναιρεσίβλητους αυτούς την 2294/2019 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, Διαδικασία Μικροδιαφορών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο πιο πάνω δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την εν λόγω απόφαση.

Καταδικάζει τους 1ο έως και 8ο αναιρεσίβλητους στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαρτίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Απριλίου 2022.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ