Supreme Court dismisses appeal against final judgment in public road expropriation compensation dispute.

Απόφαση 656 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 656/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Μαρτίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Γιολάντα Παπαρούνη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ε. Κ. του Ε., 2.Β. Κ. του Ε., κατοίκων ..., ως κληρονόμων του αρχικού διαδίκου Ε. Κ., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Χρύσανθο Γκλαβά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-11-2006 αγωγή του δικαιοπαρόχου των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλέιου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 332/2007 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 205/2011 του Εφετείου Κρήτης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 17-5-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Παρασκευή Καλαϊτζή, ανέγνωσε την από 2-11-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατ’ αρθρ.1 ΝΔ 632/1970 , (όπως τροποποιήθηκε με αντικατάσταση της παρ.1 από το άρθρο 1 του ΝΔ 1143/1972): "1. To Δημόσιον επισπεύδον την διάνοιξιν οδών, πλατειών, αλσών και λοιπών κοινοχρήστων χώρων, προβλεπομένων υπό των εγκεκριμένων σχεδίων των πόλεων, αναλαμβάνει τα κατά την διαδικασίαν της απαλλοτριώσεως δικαιώματα και υποχρεώσεις των κατά τόπον αρμοδίων δήμων ή κοινοτήτων διεξάγον τας σχετικάς προς την απαλλοτρίωσιν δίκας.

Η τοιαύτη υπό του δημοσίου επίσπευσις εκδηλούται δια της παρακαταθέσεως της αποζημιώσεως και αφορά μόνον εις τα ακίνητα δι’ α η παρακατάθεσις. Αι διατάξεις της παρούσης παραγράφου έχουν εφαρμογήν και επί απαλλοτριώσεων, αίτινες επεσπεύθησαν από 1ης Ιανουαρίου 1947. Τυχόν καταβληθείσαι υπό των δήμων ή κοινοτήτων αποζημιώσεις δια τοιαύτας απαλλοτριώσεις θεωρούνται καλώς γενόμεναι και δεν δημιουργούν υπέρ του οικείου δήμου ή κοινότητος δικαίωμα αναζητήσεως των καταβληθέντων εις βάρος του Δημοσίου, βάσει του παρόντος". "2.

Προς αντιμετώπισιν των ως άνω δαπανών απο του οικον.έτους 1971 εγγράφεται κατ’ έτος εις τον Προϋπολογισμόν του Υπουργείου Δημοσίων Έργων, υπό ίδιον Κωδικόν αριθμόν, η απαιτουμένη πίστωσις πέραν της διατιθεμένης αυτώ εκ των εισπράξεων του ΚΗ’ /1947 ψηφίσματος". Περαιτέρω, στον νόμο 3044/2002, (άρθρ.9 παρ.6) ορίζεται ότι, στις περιπτώσεις (μεταξύ άλλων και) διαπλατύνσεων οδών, που διέρχονται εντός ή στα όρια πολεοδομικών σχεδίων και έχουν εγκριθεί με τις διατάξεις του ν.1337/1983, επιτρέπεται η εξασφάλιση των αναγκαίων (ύστερα από επίσπευση του Δημοσίου) ακινήτων με την διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρ. 5 ν.653/1977, οριζομένων, ακόμη, των προς εφαρμογή των ανωτέρω, ζητημάτων της εκδόσεως, δημοσιεύσεως (στο ΦΕΚ) της αποφάσεως του Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ και της κοινοποιήσεως των κτηματολογικών στοιχείων (εντός 15 ημερών από της εκδόσεώς τους) στους φορείς που έχουν την ευθύνη της εποπτείας και επιβλέψεως των πράξεων εφαρμογής.

Η πρόβλεψη της ανωτέρω διατάξεως περιλαμβάνει, ωσαύτως, τα θέματα των προκυπτουσών από την Πράξη Εφαρμογής παροδίων ιδιοκτησιών και την υποχρέωση του Δημοσίου αποζημιώσεως λόγω ρυμοτομίας των αντιστοίχων ιδιοκτητών. Προσέτι, στο άνω άρθρο 5 ν.653/1977, όπως προειπώθηκε, διαλαμβάνεται η εξελικτική διαδικασία υλοποιήσεως των ρυμοτομικών περιπτώσεων δι’ εφαρμογής των κτηματολογικών στοιχείων (εκθέσεως προεκτιμήσεως, διαγράμματος, πίνακος).

ΙΙ. Συμφώνως προς το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται "αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι, ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ’ αυτούς". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, για ευθεία παράβαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, αντιστοίχως δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του κανόνος δικαίου για την επέλευση της απαγγελθείσης έννομης συνέπειας ή την άρνησή της.

ΙΙΙ. Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως το αναιρεσείον ισχυρίζεται, ότι το Εφετείο Κρήτης, με την προσβαλλομένη απόφασή του υπέπεσε στην κατ’ αρθρ.559 αρ.1 ΚΠολΔ (παραβιάσεως των προμνησθεισών ουσιαστικών διατάξεων) πλημμέλεια, υπό την έννοια, ότι, ακόμη και σε περίπτωση καταφάσεως της ιδιότητος του αναιρεσείοντος ως επισπεύδοντος, ανακληθεισών και διορθωθεισών εν μέρει των 3512/1996 και 4864/1997 αποφάσεων του Νομάρχη Ηρακλείου, όσον αφορά στα στοιχεία (μεταξύ άλλων και) της ιδιοκτησίας των αναιρεσιβλήτων, μη καταλαμβανομένης αυτής ρητά από την παρακατάθεση της σχετικής αποζημιώσεως, δεν δύναται να θεωρηθεί, ότι τούτο (αναιρεσείον) είναι αντιστοίχως επισπεύδον. Το δε Εφετείο, το οποίο με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του έκρινε αντιθέτως, υπέπεσε στο προαναφερόμενο ατόπημα, κατά τα άνω εκτιθέμενα.

ΙV. Οι επιτρεπτώς επισκοπούμενες παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως έχουν ως ακολούθως: "Δυνάμει της υπ’ αριθμόν .../17-10-1997 απόφασης του Νομάρχη Ηρακλείου και την υπ’ αριθμόν .../08-09-1998 .../98) διορθωτική πράξη, οι οποίες έχουν μεταγραφεί νομίμως στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Ηρακλείου, τόμοι: ... και αριθμοί μεταγραφής: ... αντίστοιχα, κυρώθηκε η υπ’ .../95 πράξη εφαρμογής της πολεοδομικής ενότητας "...", η οποία εγκρίθηκε με το από 06-04-1989 προεδρικό διάταγμα, το οποίο δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στο ΦΕΚ 204 Δ / 14-04-1989, και συντάχθηκε κτηματογραφικό διάγραμμα εφαρμογής και κτηματολογικός πίνακας εφαρμογής. Οι εδαφικές εκτάσεις που απαλλοτριώθηκαν για την εφαρμογή του σχεδίου της πόλεως του Ηρακλείου, συνολικής εκτάσεως 513 στρεμμάτων περίπου, περικλείονται βόρεια από την Εθνική Οδό ..., νότια από την οδό Ε. Χ., δυτικά από την ... και ανατολικά έως το τέλος του σχεδίου πόλεως (ρέμα ...).

Βάσει της υπ’ αριθμόν 44/2002 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, η οποία εξεδόθη κατόπιν σχετικής αιτήσεως του Δήμου Ηρακλείου, καθορίστηκε προσωρινά τιμή μονάδος κάθε ακινήτου που απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά για λόγους δημόσιας ωφέλειας μετά των επικειμένων αυτού, το ποσό των 470 ευρώ ανά τ.μ. και 135 ευρώ ανά μ3, αντίστοιχα.

Εξ αιτίας του ότι η εν λόγω απόφαση ουδέποτε επιδόθηκε, ενώ επιπλέον παρήλθε άπρακτη η εξάμηνη προθεσμία για την άσκηση αιτήσεως περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος, η προσδιορισθείσα προσωρινά αποζημίωση κατέστη οριστική. Μεταξύ των απαλλοτριούμένων ακινήτων περιλαμβάνεται και τμήμα ακινήτου ιδιοκτησίας του ενάγοντος κατά ποσοστό 1/2 αρχικής εκτάσεως 169,82 τ.μ. που βρίσκεται στο Ο.Τ. ..., το οποίο συνορεύει κατά τον τίτλο κτήσης με Γ. Β., Δ. Κ. και λοιπούς κληρονόμους Β. Κ. και με δημοτική οδό. Το ανωτέρω ακίνητο ανήκει στους εκκαλούντες / εφεσίβλητους Ε. Κ. του Ε. και Β. Κ. του Ε., ως κληρονόμους του Ε. Κ. του Ε. και στον Γ. Κ.. Στους Ε. και Γ. Κ. ανήκε κατά ποσοστό 50 % στον καθένα, το οποίο απέκτησαν δυνάμει της υπ’ αριθμό 2774/1971 απόφασης του Ειρηνοδικείου Ηρακλείου περί επικυρώσεως ανωμάλου δικαιοπραξίας, η οποία έχει μεταγραφεί νομίμως στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Ηρακλείου στον τόμο ... με αριθμό μεταγραφής .... Σύμφωνα με την αρχική πράξη εφαρμογής, τον αρχικό κτηματολογικό πίνακα και το τοπογραφικό διάγραμμα που τα συνοδεύει, ο εφεσίβλητος Δήμος Ηρακλείου όφειλε να αποζημιώσει τον ενάγοντα Ε. Κ. για τμήμα οικοπέδου του εμβαδού 3,20 τ.μ. και κατά ποσοστό 1/2 για το επικείμενο τριώροφο πλακοσκεπές από οπτοπλινθοδομή και μπετόν συνολικού ρυμοτομούμενου όγκου 240,3 μ3.

Εν τούτοις, στα σχετικά κτηματολογικά διαγράμματα και στους αντίστοιχους πίνακες της πράξης εφαρμογής ο ενάγων αναγράφεται εσφαλμένως ως δικαιούχος αποζημίωσης για ρυμοτομούμενο τμήμα εμβαδού 3,20 τ.μ. και επικείμενα αξίας 16.220, 25 Ευρώ. Για τον λόγο αυτό με την υπ’ αριθμόν πρωτ. .../2003 διορθωτική πράξη του Νομάρχη Ηρακλείου και την με αριθμό ...-04-2003 διορθωτική πράξη εφαρμογής, η οποία έχει μεταγραφεί νομίμως στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Ηρακλείου, στον τόμο ... με αριθμό μεταγραφής ..., ανακαλούνται και διορθώνονται οι με αριθμό .../01-07-1996 και .../17-10-1997 αποφάσεις του Νομάρχη Ηρακλείου, με τις οποίες κυρώθηκαν οι .../1994 και …/1995 πράξεις εφαρμογής των περιοχών "..." Δήμου Ηρακλείου, όσον αφορά μεταξύ άλλων τα στοιχεία της ιδιοκτησίας των εκκαλούντων / εφεσίβλητων στο ΟΤ … με κωδικό …. Όπως προκύπτει από την ως άνω διόρθωση το εμβαδόν για το οποίο οφείλεται σήμερα στους εκκαλούντες / εφεσίβλητους αποζημίωση είναι 131,70 τ.μ., γεγονός το οποίο βεβαιώνεται άλλωστε τόσο στο υπ’ αριθμό πρωτ. .../21-04-2004 έγγραφο της Διεύθυνσης Πολεοδομικών Λειτουργικών του Δήμου Ηρακλείου, όσο και στα υπ’ αριθμό πρωτ. .../15-02-2007 και .../21-02-2007 έγγραφα της ιδίας ως άνω υπηρεσίας.

Συνεπώς, δεδομένου ότι οι εκκαλούντες / εφεσίβλητοι τυγχάνουν παράλληλα ιδιοκτήτες ακινήτων στα ΟΤ ... της ίδιας πολεοδομικής ενότητας, οφείλουν σύμφωνα με τον τελικό διορθωτικό πίνακα εφαρμογής, ο οποίος συνοδεύει την ανωτέρω με αριθμό …2003 διορθωτική απόφαση του Νομάρχη Ηρακλείου, να καταβάλουν στον Δήμο εισφορά σε χρήμα 56,82 τ.μ. και συνακόλουθα δικαιούνται να αποζημιωθούν τελικά για ρυμοτομούμενο τμήμα εμβαδού 74,88 τ.μ. (131,70-56,82=74,88).

Από τα ανωτέρω αναφερόμενα σε συνδυασμό με τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, προκύπτει ότι η πράγματι οφειλόμενη στον ενάγοντα / νυν στους εκκαλούντες / εφεσίβλητους αποζημίωση για την απαλλοτρίωση του οικοπέδου τους ανέρχεται στο ποσό των 35.193,60 Ευρώ (74,88 τ.μ. Χ 470 Ευρώ) και για την αποζημίωση κτίσματος κατά ποσοστό 1/2 στο ποσό των 16.220,25 Ευρώ (240,3 Χ 135 Ευρώ = 32.440,50, 32.440, 50 :2) και συνολικά στο ποσό των 51.413,85 Ευρώ. Με την υπ’ αριθμόν .../6/05-06-2003 απόφαση της Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. εγκρίθηκε η διάθεση πίστωσης ύψους 2.664.278 Ευρώ σε βάρος του έργου ... "... για την πληρωμή των ρυμοτομούμενων οικοπεδικών τμημάτων των υπ’ αριθμούς …/94, …/94, …./95 και …/95 πράξεων εφαρμογής της Λεωφόρου Κνωσού της πόλης του Ηρακλείου.

Ακολούθησε η υπ’ αριθμόν 3668 ΦΕΚ Δ 652/27.06.2003 απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Κρήτης, με την οποία το Δημόσιο ανέλαβε την επίσπευση της διάνοιξης τμήματος της Λεωφόρου Κνωσού της πόλεως του Ηρακλείου σύμφωνα με τις υπ’ αριθμούς …/94, …/94, …/95 και…/95 πράξεις εφαρμογής της πολεοδομικής ενότητας "...", ενώ με βάση την υπ’ αριθμόν πρωτ. .../07.07.2003 ανακοίνωση του Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

για τα απαλλοτριωθέντα με τις υπ’ αριθμούς …/94, …/94, …/95 και …/95 πράξεις εφαρμογής ακίνητα, το οικείο Υπουργείο με το υπ’ αριθμόν .../04.07.2003 γραμμάτιο σύστασης παρακαταθήκης παρακατέθεσε ως αποζημίωση ποσό 2.493.430,19 Ευρώ. Υπέρ του ενάγοντος ήδη εκκαλούντων ως κληρονόμων του Ε. Κ. του Ε. και Β. Κ. του Ε./ εφεσιβλήτων, παρακατατέθηκε με βάση τον εσφαλμένο υπολογισμό το ποσό των 1.504 Ευρώ ως αποζημίωση οικοπέδου και το ποσό των 16.220,25 Ευρώ ως αποζημίωση κτισμάτων, δυνάμει δε της υπ’ αριθμόν 24/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, ο ενάγων και ήδη οι εκκαλούντες / εφεσίβλητοι αναγνωρίστηκαν δικαιούχοι της ανωτέρω αποζημίωσης, την οποία εισέπραξαν μόνο κατά το μέρος που αντιστοιχεί στην αποζημίωση κτίσματος, με βάση το υπ’ αριθμ. .../03-05-2004 χρηματικό ένταλμα πληρωμής.

Με την παρακατάθεση αυτή το Δημόσιο υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του Δήμου Ηρακλείου, ο οποίος προηγουμένως ήταν αρμόδιος για την εφαρμογή του σχεδίου πόλεως και για την επίσπευση των απαλλοτριώσεων, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στην ανωτέρω μείζονα σκέψη. Ναι μεν το δεύτερο εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο προέβη στην παρακατάθεση του ανωτέρω ποσού αποζημίωσης για την πληρωμή των ρυμοτομούμενων οικοπεδικών τμημάτων που περιλαμβάνονται στις υπ’ αριθμούς .../ 01.07.1996, .../ 17.10.1997, .../ 26.11.1996 και .../ 04.11.1999 αποφάσεις του Νομάρχη Ηρακλείου, με τις οποίες κυρώθηκαν οι υπ’ αριθμούς …/94, …/94, …/95 και …/95 πράξεις εφαρμογής της Λεωφόρου Κνωσσού της πόλης του Ηρακλείου, αντίστοιχα, πλην, το αναφερόμενο στην αγωγή απαλλοτριωθέν ακίνητο του ενάγοντος ήδη εκκαλούντων / εφεσίβλητων περιλαμβάνεται σε εκείνα για τα οποία το Ελληνικό Δημόσιο ανέλαβε την επίσπευση με την συγκεκριμένη παρακατάθεση, καθ’ όσον η ταυτότητα του ρυμοτομούμενού τμήματος δεν μεταβλήθηκε ούτε με την υπ’ αριθμόν πρωτ. .../17-04-2003 (...2003) διορθωτική πράξη, η οποία απλά διαφοροποίησε το ποσοστό ιδιοκτησίας του ενάγοντος / ήδη εκκαλούντων / εφεσίβλητων, όπως αποδεικνύεται από το με αριθμό πρωτ. .../21-02-2007 έγγραφο της Διεύθυνσης Πολεοδομικών Λειτουργικών του Δήμου Ηρακλείου, απορριπτόμενων των αντίθετων ισχυρισμών του δευτέρου εναγομένου ως ουσία αβασίμων.

Με βάση τα προαναφερόμενα, το Ελληνικό Δημόσιο (δεύτερο εναγόμενο και εκκαλούν) είναι ο μοναδικός υπόχρεως για την καταβολή στον ενάγοντα ήδη στους εκκαλούντες / εφεσίβλητους Ε. Κ. του Ε. και Β. Κ. του Ε. του υπολοίπου της οφειλόμενης αποζημίωσης ποσού Ευρώ 35.193,60." V. Η επισκόπηση των παραδοχών καταδεικνύει την αβασιμότητα του πρώτου λόγου αναιρέσεως.

Συγκεκριμένα: Το αναιρεσείον αβασίμως υποστηρίζει, ότι είναι εκτός βεληνεκούς επισπεύσεώς του το αγωγικώς διεκδικηθέν χρηματικό ποσό, μη ανακύψαντος και (επομένως) μη τιθεμένου εν προκειμένω ζητήματος παρερμηνεύσεως και κακής (εσφαλμένης) εφαρμογής των προρρηθεισών ουσιαστικών διατάξεων, όπως έχουν αναλυθεί.

Αντίθετη, άλλωστε, δικανική κρίση παρά την εξιστορηθείσα αλληλουχία των γεγονότων, κατά τα αναιρετικώς ανέλεγκτα δεκτά γενόμενα (υπό του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου) πραγματικά περιστατικά, θα προσέκρουε στην λογική των πραγμάτων. Το Εφετείο με την προσήκουσα δικανικότητα, ορθώς πλοηγήθηκε διά της διαδρομής των παραδοχών του στο πόρισμά του.

VΙ. Με τον δεύτερο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως το αναιρεσείον καταλογίζει στο Εφετείο ότι υπέπεσε στο κατ’ αρθρ.559 αρ.14 ΚΠολΔ σφάλμα, καθότι η αγωγή του (αρχικού διαδίκου) Ε.Κ., στην θέση του οποίου υπεισήλθαν οι νυν αναιρεσίβλητοι - κληρονόμοι του, έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη, ασκηθείσα μετά την συζήτηση της αιτήσεως αναγνωρίσεως δικαιούχων. Ο λόγος αυτός πλήττεται από κατ’ ουσίαν ανακρίβεια, υπό το δεδομένο της εδράσεώς του επί λανθασμένης προϋποθέσεως. Ειδικότερα στο αναιρετήριο γίνεται μνεία προς τεκμηρίωσή του περί περιπτώσεων ενδιαφερομένων - διαφωνούντων με τα εκδοθέντα κτηματολογικά στοιχεία του Πίνακος και του Διαγράμματος, διαφωνούντες οι οποίοι δύνανται να ζητήσουν από την Αρχή, η οποία θεώρησε τα εν λόγω στοιχεία, την διόρθωσή τους, μέχρι την συζήτηση της αιτήσεως αναγνωρίσεως δικαιούχων.

Εν προκειμένω, όμως, δεν συντρέχει η προμνησθείσα περίπτωση, υπό την έννοια, ότι ο αρχικός ενάγων όχι μόνο δεν διαφώνησε με τα κτηματολογικά στοιχεία, αλλ’ αντιθέτως επεδίωξε να λάβει όσα βάσει της διορθωτικής πράξεως του Νομάρχη εδικαιούτο.

VΙΙ. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος ετέρου προς διερεύνηση λόγου, πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και κατά παραδοχήν αιτήματος των αναιρεσιβλήτων, να επιβληθεί η δικαστική τους δαπάνη στο ηττώμενο αναιρεσείον (άρθρ.176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ, 22 ν.3693/1957 ως ισχύει), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-5-2012 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου περί αναιρέσεως της 205/2011 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης.

Και

Επιβάλλει στο αναιρεσείον την δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, το ποσό της οποίας ορίζει στα τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Απριλίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Απριλίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ