Greece Supreme Court dismisses appeal for vague indirect violation claims lacking specific facts and legal errors.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece rejected the tenant's appeal against the First Instance Court's dismissal of the landlord's claim for rent arrears. The tenant argued the court violated substantive law and common sense principles but failed to specify the exact legal provisions breached or the factual assumptions relied upon. The court ruled that without these specific details, the appeal could not be examined for direct violation of substantive law, rendering the arguments inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 566(1), 577(3) and 560(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal alleging direct violation of substantive law must specify the exact provision violated and the specific legal error, while an appeal based on violation of common sense principles must identify the specific maxims and rules of law breached.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 656 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 656/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ...., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ελευθέριο Βερβερίδη.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Βασιλική Κουρούσια, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30 Απριλίου 2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Μεγάρων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 22/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2340/2005 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, ανέγνωσε την από 4 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογής του ουσιαστικού νόμου.
Αν δε το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου. Εξάλλου, ο από το άρθρο 560 παρ.1 εδαφ.β ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, που διαλαμβάνει αιτίαση για παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών περιστατικών που αποτέλεσαν τις παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας και όχι κατά τον έλεγχο των αποδείξεων, για να είναι ορισμένος, πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο και τα ίδια τα διδάγματα της κοινής πείρας όπως και ο κανόνας του δικαίου στην εξειδίκευση του οποίου δεν χρησιμοποιήθηκαν ενώ έπρεπε να χρησιμοποιηθούν ή χρησιμοποιήθηκαν μεν, αλλά εσφαλμένα.
Στην προκείμενη περίπτωση, με τους δύο λόγους αναίρεσης ο αναιρεσείων μισθωτής προσάπτει, στο ως Εφετείο δικάσαν, Πολυμελές Πρωτοδικείο, την από το άρθρο 560 αριθ.1 ΚΠολΔ αιτίαση, συνιστάμενη, κατά τον πρώτο λόγο, ότι παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 66 ΕισΝΚΠολΔ και κατά το δεύτερο λόγο ότι παραβίασε την, περιέχουσα κανόνα ουσιαστικού δικαίου, διάταξη του άρθρου 661 ΚΠολΔ, καθώς και τα διδάγματα της κοινής πείρας και έτσι απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεσή του κατά της πρωτόδικης απόφαση που δέχθηκε την αγωγή της αναιρεσίβλητης εκμισθώτριας περί απόδοσης της χρήσης του μισθίου λόγω καθυστέρησης των μισθωμάτων από δυστροπία, απορρίπτοντας, παράλληλα, τον ισχυρισμό του περί κατάργησης της δίκης κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 661 ΚΠολΔ, λόγω καταβολής, έως το τέλος της συζήτησης στο ακροατήριο, όλων των ληξιπρόθεσμων μισθωμάτων, με το σκεπτικό ότι ήταν επανειλημμένη η καθυστέρηση από δυστροπία.
Στο αναιρετήριο, όμως, ενώ εκτίθενται το ιστορικό της υπόθεσης, η νομική άποψη του αναιρεσείοντος περί της έννοιες των διατάξεων που φέρονται ότι παραβιάστηκαν και η περί της εννοίας αυτών κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, δεν παρατίθενται οι ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου, δηλαδή τα δεκτά γενόμενα απ' αυτό πραγματικά περιστατικά με βάση τα οποία κατέληξε στη νομική κρίση του για τη συνδρομή των όρων των διατάξεων που εφάρμοσε ούτε επίσης προσδιορίζονται τα διδάγματα της κοινής πείρας που παραβιάστηκαν.
Ετσι, όμως δεν μπορεί να ελεγχθεί η ορθότητα ή μη του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης από την άποψη της ευθείας παραβίασης των παραπάνω κανόνων ουσιαστικού δικαίου και συνεπώς οι προαναφερόμενοι δύο λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι, προεχόντως, ως αόριστοι. Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), η οποία κατέθεσε και προτάσεις.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 30.12.2005 αίτηση του .... για αναίρεση της 2340/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 2007.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 23 Μαρτίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ