Supreme Court dismisses appeal for vague legal violation claim and inadmissible factual error argument.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to overturn the Court of Appeals' decision regarding a property dispute. The appellant argued the lower court violated land zoning laws and failed to declare a contract void due to lack of title, but the court found these grounds insufficient. The appeal was dismissed because the first claim lacked necessary detail and the second was inadmissible as it challenged a factual assessment rather than a legal error.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559 para. 1, Art. 561 para. 1 of the Code of Civil Procedure; An appeal alleging a violation of substantive law is inadmissible if the lower court did not explicitly state the facts and legal reasoning relied upon, and a claim regarding factual evaluation is inadmissible as such assessments are not subject to appellate review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 655 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 655/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Οικοδομικού Συνεταιρισμού Υγειονομικών, με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, ΣΥΝ.ΠΕ" που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Γκενεράλη.
Των αναιρεσιβλήτων: 1)Θ. Τ. του Ν., 2)Ε. συζύγου Θ. Τ., το γένος Ι. Φ., κατοίκων ..., 3)Γ. Χ. του Β. και της Α. και 4)Χ. Χ. του Β. και της Α.ς, κατοίκων .... Εκπροσωπήθηκαν οι 1ος και 2η από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Αλεξόπουλο και οι 3ος και 4ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Παραβάντη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 21-4-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και με την από 17-7-2003 προσεπίκλησή των δύο πρώτων αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:2220/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1054/2005 του Εφετείου ΑΘηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12 Μαϊου 2005 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Νικόπουλος, ανέγνωσε την από 1 Φεβρουαρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της καθένας δε την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ, για να είναι ορισμένος ο από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔικ. λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνων ουσιαστικού Δικαίου, πρέπει, αν το δικαστήριο της ουσίας ερεύνησε την υπόθεση κατ'ουσία, να αναφέρει τις παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας από τις οποίες θα κριθεί η ως άνω αναιρετική επί των αποδεικνυόμενων ή μη πραγματικών γεγονότων, από τις οποίες θα κριθεί η ως ανω αναιρετική πλημμέλεια, το σφάλμα του δικαστηρίου σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή του κανόνα που φέρεται ότι παραβιάσθηκε και τέλος την επίδραση του σφάλματος αυτού στο διατακτικό της απόφασης.
Εξ άλλου ο από του αρ. 14 περ. α' του ίδιου άρθρου αναιρετικός λόγος ιδρύεται μόνο σε περίπτωση που το δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ή δεν κήρυξε παρά το νόμο δικονομική ακυρότητα, όχι δε και ακυρότητα που προβλέπεται από διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, όπως είναι η ακυρότητα συμβάσεως πωλήσεως για το λόγο ότι δεν ήταν κύριος του πράγματος ο πωλητής.
Κατ' ακολουθίαν ο πρώτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται α) η από τον αρ. 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ αιτίαση ότι το Εφετείο, που δίκασε την υπόθεση κατ'ουσία, παραβίασε το άρθ. 2 του Π.Δ. 23.11.1977 περί των ελαχίστων ορίων και λοιπών όρων και περιορισμών δομήσεως των οικοπέδων και β) η από του αρ. 14 περ. α' του ίδιου ως άνω άρθρου αναιρετική πλημμέλεια της παρά το νόμω μη κήρυξης ακυρότητας του υπ' αριθμ. ...
αγοραπωλητήριο συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Α. Θεοχ. Βασιλάκη, με το οποίο οι τρίτος και τέταρτος εναγόμενοι και ήδη αναιρεσίβλητοι πώλησαν και μεταβίβασαν κατά κυριότητα στους πρώτο και δεύτερο εναγομένους και ήδη αναιρεσίβλητους το επίδικο ακίνητο, για το λόγο ότι οι πωλητές δεν ήταν κατά τον χρόνο της μεταβίβασης του ακινήτου κύριοι αυτού, είναι απορριπτέος κατά μεν την από τον αρι. 1 του αρ. 559 ΚΠολΔ αιτίαση ως αόριστος διότι δεν αναφέρει τα ανωτέρω αναγκαία κατά νόμο (άρ. 118 αρ. 4, 559 παρ. 1, 566 παρ. 1 ΚΠολΔικ.) για το ορισμένο αυτού στοιχεια, κατά δε την από τον αρ. 14 περ.
α' του ίδιου άρθρου αιτίαση ως απαράδεκτος, διότι η προσβαλλομένη ακυρότητα είναι όχι δικονομική αλλά ουσιαστική. ΕΠΕΙΔΗ, με τον δεύτερο, μέρος πρώτο, λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αρ. 19 του άρθ. 559 ΚΠολΔ αιτίαση ότι στερείται νόμιμης βάσης στο ουσιώδες ζήτημα της συνδρομής των όρων της έκτακτης χρησικτησίας στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος γιατί δεν περιέχει επ' αυτού επαρκείς αιτιολογίες, αφού δέχθηκε ότι αυτός επιχείρησε πράξης νομής όχι όμως ειδικώς επί του επιδίκου αλλά επί μείζονος εκτάσεως, μέρος της οποίας αποτελεί αυτό, ενώ κατά του αναιρεσείοντα αποδέχθηκε ότι οι πράξεις αυτές της νομής αφορούσαν ειδικά το επίδικο.
Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίκληση της διατάξεως του άρθ. 559 παρ. 19 ΚΠολΔ πλήττεται η εκτίμηση από το Εφετείο πραγματικών γεγονότων, η οποία είναι ανέλεγκτη από το Αρειο Πάγο (άρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ). ΕΠΕΙΔΗ, με τον δεύτερο λόγο, μέρος δεύτερο της αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθ. 559 αρ. 9 περ.γ' (και όχι 11 όπως αναιφέρεται στο αναιρετήριο) ΚΠολΔ πλημμέλεια ότι άφησε αδίκαστη την αίτηση του ενάγοντος ήδη αναιρεσείοντος για αναγνώριση της ακυρότητας της αναφερόμενης στην αγωγή σύμβασης πωλήσεως του επίδικου ακίνητου από το τρίτο και τέταρτο των εναγομένων και αναιρεσιβλήτων, στους πρώτο και δεύτερο από αυτούς.
Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομενη το Εφετείο δίκασε το αίτημα αυτό και το απέρριψε με την αιτιολογία ότι η περαιτέρω εξέτασή του παρέλκει, αφού δεν αποδείχθηκε η συνδρομή της προϋποθέσεως προς έρευνά του, ήτοι της ύπαρξης κυριότητας του ενάγοντος από έκτακτη χρησικτησία, στο πωληθέν ακίνητο.
Για τους λόγους αυτούς
Απορρίπτει την από 12-5-2005 αίτηση αναιρέσεως του Οικοδομικού Συνεταιρισμού με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΣΥΝ. ΠΕ" κατά της υπ'αριθμ. 1054/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό εβδομήντα (1170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 2006.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 5 Απριλίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ