Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and for lack of evidence regarding document distortion.

Απόφαση 650 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 650/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Χ1, κατοίκου ... και 2) Χ2, κατοίκου ..., οι οποίες παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Γιαμαλάκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σωματείου με την επωνυμία "Σωματείο Διπλωματούχων Ξεναγών", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Λουκέρη και 2) Ψ2, κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-5-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκε η απόφαση 1921/2006 του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 11-9-2006 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χρήστος Αλεξόπουλος ανέγνωσε την από 22-1-2008 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του παραστάντος αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από τις αναιρεσείουσες ... και ... εκθέσεις επιδόσεων του δικαστικού επιμελητή Αθηνών ..., ακριβές αντίγραφο της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της 12-2-2008, οπότε η υπόθεση αναβλήθηκε εν απουσία της δεύτερης των αναιρεσιβλήτων Ψ2 για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, καθώς και αντίγραφο του πρακτικού αναβολής της ανωτέρω αρχικής δικασίμου, με κλήση προς συζήτηση για την υπόψη δικάσιμο, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στην ως άνω δεύτερη των αναιρεσιβλήτων, η οποία όμως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, δεν εμφανίσθηκε ούτε κατέθεσε έγγραφη δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά την παραπάνω συνεδρίαση, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της δεύτερης των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Ο αναιρετικός λόγος του αριθμού 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ δημιουργείται αν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπόψη του, κατά τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσεως, αποδεικτικά μέσα που παραδεκτώς και νομίμως επικαλέσθηκαν οι διάδικοι και τα οποία ήταν χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη πραγματικών γεγονότων με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δηλαδή στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως (ΟλΑΠ 42/2002).

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην απόφασή του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα για τα οποία προτείνεται ο αναιρετικός λόγος ή ότι έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομιζόμενα έγγραφα, έστω και χωρίς στην απόφαση να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός απ' αυτά, εκτός αν, παρά τη βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και, ιδίως, από τις αιτιολογίες, καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων εγγράφων, οπότε είναι ουσιαστικά βάσιμος ο κρίσιμος λόγος αναιρέσεως.

Στην προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως προκύπτει από την επισκόπησή της, το Δικαστήριο της ουσίας (Μονομελές Πρωτοδικείο) βεβαιώνει ότι, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ως προς την ουσιαστική αβασιμότητα της αγωγής των αναιρεσειουσών, έλαβε υπόψη και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.

Από τη βεβαίωση αυτή, αλλά και από τις αιτιολογίες της προσβαλλομένης αποφάσεως, στις οποίες μάλιστα γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση της 5015/2002 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, προκύπτει, χωρίς καμία αμφιβολία, ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο έλαβε υπόψη του και τα αναφερόμενα από τις αναιρεσείουσες δύο έγγραφα και συγκεκριμένα:

α) την ως άνω 5015/2002 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών και β) το ... πρακτικό της Γενικής Συνελεύσεως του πρώτου των αναιρεσιβλήτων. Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ, περί του αντιθέτου πρώτος λόγος της αναιρετικής αιτήσεως, είναι αβάσιμος.

Ο αναιρετικός λόγος του αριθμού 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, δια εσφαλμένης αναγνώσεως και παραδοχής από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων κατάδηλα διαφορετικών από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό, είναι αόριστος και επομένως απαράδεκτος εάν δεν καθορίζονται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου που φέρεται ότι παραμορφώθηκε, το γενόμενο δεκτό από το δικαστήριο ως περιεχόμενό του και τέλος το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο, στηριζόμενο αποκλειστικώς ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση, με τους δεύτερο και τρίτο λόγους της αναιρετικής αιτήσεως, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η προβλεπόμενη από το άρθρο 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ, πλημμέλεια της παραμορφώσεως εγγράφων τα οποία οι αναιρεσείουσες επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν και συγκεκριμένα: α) των κοινοποιηθεισών σε καθεμία απ' αυτές (αναιρεσείουσες) από 11.4.2000 εξωδίκων δηλώσεων του πρώτου των αναιρεσιβλήτων και β) της υπ' αριθμ. ... έγγραφης συμβάσεως έργου που συνήψαν αυτές (αναιρεσείουσες) με το πρώτο των αναιρεσιβλήτων. Οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι, διότι ενέχουν παντελή αοριστία, αφού δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο των ανωτέρω εγγράφων, ούτε προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η εσφαλμένη ανάγνωση αυτών από το δικαστήριο της ουσίας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-9-2006 αίτηση των Χ1 και Χ2 περί αναιρέσεως της 1921/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ