Supreme Court dismisses insurance company's appeal against insurance contract payment judgment for lack of legal grounds.

Απόφαση 64 / 2013 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 64/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: της τεθείσας υπό ασφαλιστική εκκαθάριση ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "LE MONDE ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΥΠΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα από τον εκκαθαριστή Π. Π. του Γ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόφιλο Ρουμελιώτη,

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Τ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη - Νικόλαο Ρόκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10 Ιανουαρίου 1997 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4874/1998 μη οριστική, 3272/2009 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1716/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21 Οκτωβρίου 2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 23 Νοεμβρίου 2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη των αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ.2, 118 και 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ, συνάγεται ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει, με ποινή το απαράδεκτο, εκτός από άλλα στοιχεία, σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν κατά το νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, με ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς, σε τρόπο ώστε, να παρέχεται στον μεν εναγόμενο η ευχέρεια της άμυνας, στο δε δικαστήριο η δυνατότητα ελέγχου του βασίμου κατά το νόμο της αγωγής.

Περαιτέρω η νομική αοριστία της αγωγής που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως παραβίαση από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, εάν το δικαστήριο για το σχηματισμό της περί νομικής επάρκειας της αγωγής κρίσης του αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος προς θεμελίωση του δικαιώματος ή αρκέστηκε σε λιγότερα.

Η ποσοτική δε ή ποιοτική αοριστία της αγωγής που υπάρχει όταν δεν αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχεται ως παραβίαση από τους αριθμούς 14 ή 8 του ΚΠολΔ. Σε κάθε όμως περίπτωση, η ποιοτική ή ποσοτική αοριστία του δικογράφου της αγωγής πρέπει να προτείνεται στο δικαστήριο της ουσίας για να δημιουργείται λόγος αναίρεσης σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 562 παρ.2 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι ο σχετικός ισχυρισμός δεν είναι από εκείνους, οι οποίοι κατ' εξαίρεση λαμβάνονται υπόψη και χωρίς να προταθούν στο δικαστήριο της ουσίας και ειδικώς δεν αφορά τη δημόσια τάξη.

Στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγων εξέθεσε στην από 10-1-1997 αγωγή του όπως δέχθηκε και το Εφετείο τα εξής: "Ότι στις 7-2-1996, 15-2-1996, 23-2-1996, 28-2-1996 και 28-2-1996 συνήψε με τις ασφαλιστικές εταιρίες, με τις επωνυμίες "Sun Alliance ΑΕΓΑ", "Hamburg Mannheimer SAG", "Le Mans Assurance ΑΕΓΑ" (εναγομένη), "ΕΛΛΗΝΟΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΑΕΑΖ" και "ΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΕΓΑ", αντίστοιχα, σε ποσοστό 50%, 7%, 25%, 10% και 8%, αντίστοιχα, επί της ασφαλιστικής αξίας που ανέρχεται σε 688.341.000 δραχμές, ασφαλιστική σύμβαση (απλή συνασφάλιση), δυνάμει της οποίας ασφάλισε στις παραπάνω εταιρίες, κατά του κινδύνου πυρκαγιάς και συναφών κινδύνων, το εργοστάσιό του (κτιριακές εγκαταστάσεις, μηχανήματα και εμπορεύματα), που βρίσκεται στο 6,5 χιλιόμετρο της οδού Θεσσαλονίκης - Λαγκαδά, στο οποίο στεγάζεται η ατομική του επιχείρηση, με την επωνυμία "…".

Ότι την 9-9-1996 και ώρα 9.45', ενώ διαρκούσε η άνω ασφαλιστική σύμβαση, επήλθε η ασφαλιστική περίπτωση, με την εκδήλωση πυρκαγιάς στο ασφαλισμένο εργοστάσιό του, που αποδίδεται σε βραχυκύκλωμα, με συνέπεια την ολική, σχεδόν, αποτέφρωση και καταστροφή των κτισμάτων, καθώς και του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού, των πρώτων υλών και των εμπορευμάτων του.

Ότι κατά το χρόνο επέλευσης του κινδύνου η αξία των ασφαλισμένων κτιρίων ανερχόταν σε 106.385.000 δραχμές, των ασφαλισμένων μηχανημάτων, σε 520.700.000 δραχμές, από τα οποία διασώθηκαν μηχανήματα αξίας 19.400.000 δραχμών και έτσι η αξία των καταστραφέντων μηχανημάτων ανήλθε σε 501.300.000 δραχμές και η αξία των εμπορευμάτων και των πρώτων υλών, σε 60.262.391 δραχμές, από τα οποία διασώθηκαν εμπορεύματα και πρώτες ύλες συνολικής αξίας 6.270.947 δραχμών και, έτσι, η αξία των καταστραφέντων εμπορευμάτων και των πρώτων υλών ανήλθε σε 53.991.444 δραχμές, δηλαδή, συνολικά, η αξία όλων των παραπάνω καταστραφέντων αντικειμένων ανήλθε σε 661.575.444 (106.385.000 + 501.300.000 + 53.991.444) δραχμές, από τις οποίες ποσοστό 25%, ήτοι ποσό 165.419.111 δραχμών, οφείλει να του καταβάλει η εναγομένη, κατά το ποσοστό συμμετοχής της στην επίδικη ασφαλιστική σύμβαση, πλην, όμως, αυτή αρνείται την καταβολή του, παρά τις συνεχείς από μέρους του οχλήσεις.

Με βάση το ιστορικό αυτό, ο ενάγων ζήτησε, ύστερα από παραδεκτό περιορισμό του αιτήματος της αγωγής, με τις πρωτόδικες προτάσεις του (άρθρο 223 εδ. β' του ΚΠολΔ), από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, να αναγνωριστεί, ότι η εναγομένη υποχρεούται να του καταβάλει το παραπάνω ποσό των 165.419.111 δραχμών, με το νόμιμο τόκο από την ημερομηνία επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου στις 9-9-1996, οπότε κατέστη απαιτητό και να καταδικαστεί στην πληρωμή της δικαστικής του δαπάνης".

Με βάση το περιεχόμενο αυτό η αγωγή είναι ορισμένη καθόσον περιέχει κατά τρόπο αρκούντως επαρκή όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για τη θεμελίωσή της κατά τις διατάξεις των άρθρων 189 και 192 του Εμπ.Ν που εφαρμόζονται στη προκειμένη περίπτωση λόγω του χρόνου κατάρτισης της σύμβασης, και δικαιολογούν την άσκηση της από τον ενάγοντα κατά της εναγομένης και δεν απαιτούντο προς τούτο και η αναφορά του τόπου κατάρτισης της σύμβασης και του αριθμού του ασφαλιστηρίου ούτε αναλυτικότερη εξειδίκευση των εκτιθεμένων σ' αυτή στοιχείων σχετικά με τις συνθήκες επέλευσης του ασφαλιζομένου κινδύνου και των προκληθεισών ζημιών.

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. κατ' εκτίμηση 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 559 αριθ.11 εδ.γ' ΚΠολΔικ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση.

Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου. Κατ' ακολουθίαν οι λόγοι της αναίρεσης πρώτος και τρίτος από τον αριθ.11 περ.

γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πρέπει ν' απορριφθούν ως αβάσιμοι διότι από τη ρητή βεβαίωση που υπάρχει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκόμισαν και επικαλέστηκαν, σε συνδυασμό με όλο το περιεχόμενο αυτής προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι το Εφετείο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα έλαβε υπόψη του και τα ακόλουθα έγγραφα που προσκόμισε και επικαλέστηκε η αναιρεσείουσα: 1) την υπ.

αριθ.6085/1996 πρόσθετη πράξη της εναγομένης για την ακύρωση του υπ' αριθ. ... ασφαλιστηρίου συμβολαίου και 2) την απόδειξη είσπραξης των ασφαλίστρων του δευτέρου εξαμήνου του ενάγοντος στην οποία γίνεται και ειδική αναφορά στην απόφαση. Κατ' ακολουθίαν πρέπει ν' απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 183, 176 Κ.Πολ.Δ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23 Σεπτεμβρίου 2011 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "LE MONDE ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΥΠΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ", για αναίρεση της υπ' αριθ. 1716/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7-1-2013 Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Ιανουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ