Supreme Court allows appeal against lower court's error in awarding damages for positive interest instead of negative interest.

Απόφαση 649 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 649/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κωστή.

Των αναιρεσιβλήτων: 1......, 2. ...... και 3. ....., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Φωκά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-1-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 223/2002του ίδιου Δικαστηρίου και 757/2003 του Εφετείου Θεσσαλονίκης Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζήτησε ο ήδη αναιρεσείων επί της οποίας εκδόθηκε η 776/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Θεσσαλονίκης. Το Εφετείο εξέδωσε την 935/2006 απόφαση, την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 14-7-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 28-1-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 935/2006 αναιρέσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ κατά το άρθρο 580 παρ. 4 ΚπολΔ, οι αποφάσεις της ολομέλειας και των τμημάτων του Αρείου Πάγου δεσμεύουν τα δ/ρια που ασχολούνται με την ίδια υπόθεση ως προς τα νομικά ζητήματα που έλυσαν.

Συνεπώς είναι δεσμευτικές και για τον ίδιο τον Αρειο Πάγο, αν επανέλθει σ' αυτόν η υπόθεση, ύστερα από νέα αναίρεση κατά της απόφασης του δικαστηρίου της παραπομπής. Ως νομικά δε ζητήματα θεωρούνται όχι μόνο τα αναγόμενα στο ουσιαστικό δίκαιο αλλά και αυτά του ανάγονται στο δικονομικό δίκαιο. Όπως τούτο προκύπτει τόσο από την αδιάστικτη διατύπωση της διάταξης όσο και από το ότι η παραπομπή διατάσσεται σε περίπτωση αναίρεσης για παράβαση όχι μόνο του ουσιαστικού αλλά και του δικονομικού δικαίου, για τους κατ' ιδίαν λόγους αναίρεσης που θεσπίζει το άρθρο 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 1121/03 480/04).

Στην προκειμένη περίπτωση οι ήδη αναιρεσίβλητοι - ενάγοντες με την από 1-2-01 αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών είχαν ζητήσει να υποχρεωθεί ο ήδη αναιρεσείων εναγόμενος να καταβάλλει στο καθένα απ' αυτούς το ποσό των 4.167.282 δρχ., επικουρικά δε το ποσόν των 4.517.333 δρχ. με το νόμιμο τόκο από την γενομένη όχληση άλλως από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση λόγω αποζημιώσεως, συνεπεία της απατηλής συμπεριφοράς του εναγομένου κατά την πώληση εκ μέρους του τελευταίου προς τους ενάγοντες ενός γραμμικού ραντιστικού μηχανήματος μέρους REPBALL για την καταπολέμηση των ζιζανίων στις βαμβακοκαλλιέργειες.

Το άνω δικαστήριο με την 223/2001 απόφασή του απέρριψε την αγωγή και για τα δύο (2) κονδύλια της αγωγής ως αόριστο. Κατά της απόφασης αυτής άσκησαν έφεση οι ενάγοντες και ζητούσαν την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης για το λόγο ότι εσφαλμένως απορρίφθηκε η αγωγή ως αόριστη. Η έφεση των εναγόντων - αναιρεσιβλήτων έγινε δεκτή με την υπ' αρ. 757/03 απόφαση του Εφετείου Θεσ/νίκης, εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη απόφαση, δικάσθηκε η αγωγή η οποία κρίθηκε νόμιμη και ορισμένη και στην συνέχεια έγινε δεκτή ως ουσία βάσιμη εν μέρει και υποχρεώθηκε ο εναγόμενος να καταβάλει στον καθένα από τους ενάγοντες το ποσόν των 11.293,06 ευρώ.

Στην συνέχεια ο εναγόμενος ήδη αναιρεσείων άσκησε την από 5.5.03 αίτησή του για αναίρεση της εφετειακής αποφάσεως λόγω εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των άρθρων 147 εδ. α και β, 298, 361 και 914 - 938 Α.Κ. σε συνδυασμό κει με το άρθρο 513, 534, 535, 540, 543, 547, 559 και 561 Α.Κ. και συγκεκριμένα διότι με την αγωγή ο ενάγων δικαιούνταν να ζητήσει αποζημίωση μόνο για αρνητικό διαφέρον και όχι για θετικό διαφέρον ως έπραξε με την αγωγή και επιδίκασε το Εφετείο σε βάρος του εναγομένου.

Ειδικότερα, το Εφετείο με την ανωτέρω απόφασή του δέχθηκε τα ακόλουθα: Στις 5.6.2000 στο κατάστημα πωλήσεως γεωργικών μηχανημάτων του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος προσήλθαν οι τρείς ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι, που είχαν συστήσει συμβατικά μεταξύ τους κοινοπραξία για εκμετάλλευση βαμβακοκαλλιέργειας, με ίση συμμετοχή τους στα κέρδη και τις ζημίες, και στους οποίους τρίτοι, κύριοι αγρών συνολικής εκτάσεως 437,7 στρεμμάτων, είχαν παραχωρήσει το δικαίωμα χρήσεως και καρπώσεως των αγρών.

Ο δε εναγόμενος επέδειξε σ' αυτούς ψεκαστικό μηχάνημα μάρκας REDBALL και τους διαβεβαίωσε ότι το εν λόγω μηχάνημα, εφοδιαζόμενο στα βυτία του με το ζιζανιοκτόνο φυτοφάρμακο μάρκας RAUNDUP και ψεκάζοντας με το ως άνω φυτοφάρμακο κατά λωρίδες τα τμήματα μεταξύ των γραμμών των βαμβακιών μετά το φύτρωμα των βαμβακιών, θα επέφερε τη ζιζανιοκτονία κατά τρόπο περισσότερο αποτελεσματικό και οικονομικό κάθε άλλου τρόπου ζιζανιοκτονίας, διότι ιδίως είχε την ιδιότητα να καταστρέφει όλα τα μεταξύ των βαμβακιών φυόμενα ζιζάνια, ενώ ήταν απαλλαγμένο από το πραγματικό ελάττωμα να βλάπτει τα βαμβάκια.

Γνώριζε όμως εκείνος ότι η ως ανωτέρω ιδιότητα έλειπε και το ως άνω ελάττωμα υπήρχε, προέβη δε στην αντίστοιχη παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών για να αποφευχθεί η ματαίωση συνάψεως της οικείας συμβάσεως πωλήσεως. Οι δε ενάγοντες, αγνοώντας ότι η ιδιότητα έλειπε και το ελάττωμα υπήρχε, παρασύρθηκαν με την εκ μέρους εκείνου αντίστοιχη απάτη στη σύναψη της συμβάσεως πωλήσεως.

Κατ' αυτή τη σύμβαση ο μεν εναγόμενος ανέλαβε την υποχρέωση πάραυτα να μεταβιβάσει κατά κυριότητα και να παραδώσει κατά νομή το μηχάνημα στους ενάγοντες κατ' ισομοιρία, οι δε ενάγοντες ανέλαβαν την υποχρέωση να καταβάλουν, κατ' ισομοιρία, σε εκείνον πάραυτα το μέρος του τιμήματος εκ δραχμών 1.400.000 και στις 30-12-2000 το υπόλοιπο μέρος αυτού εκ δραχμών 3.100.000.

Πράγματι δε πάραυτα οι συμβαλλόμενοι εκπλήρωσαν τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους. Λίγες ημέρες μετά την πώληση οι ενάγοντες έκαναν χρήση του πουλημένου μηχανήματος, εφοδιασμένου με το φυροφάρμακο μάρκας RAUNDUP, αλλά εξαιτίας της ελλείψεως της συμφωνημένης και προαναφερόμενης ιδιότητας παρέμειναν στους αγρούς μερικά ζιζάνια, για την εξάλειψη των οποίων με τσάπισμα από εργάτη οι ενάγοντες δαπάνησαν 2000 δραχμές ανά στρέμμα και συνολικά (437,7 Χ 2000=) 875.400 δραχμές, εξαιτίας δε της υπάρξεως του προμνημονευόμενου ελαττώματος βλάφτηκαν τα βαμβάκια, με συνέπεια τη μείωση της παραγωγής βάμβακα κατά 97,5 κιλά ανά στρέμμα, τη στιγμή που το κιλό βάμβακα άξιζε 250 δραχμές, και έτσι οι ενάγοντες είχαν αντίστοιχα διαφυγόντα κέρδη συνολικού ύψους (437,7 Χ 97,5 Χ 250=) 10.668.937,5 δραχμών, τα οποία με πιθανότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων προσδοκούσαν.

Έτσι υπέστησαν οι ενάγοντες συνολική ζημία εκ δραχμών (875.400 + 10.668.937,5=) 11.544.337,5. O 'Αρειος Πάγος με την απόφασή του 757/2003 δέχθηκε την αίτηση και αναίρεσε την άνω εφετειακή απόφαση διότι το Εφετείο επιδικάζοντας αποζημίωση όχι για αρνητικό διαφέρον αλλά για θετικό διαφέρον που δεν δικαιούνταν να ζητήσει ο ενάγων υπέπεσε στην πλημμέλεια της παραβιάσεως των προδιαλαμβανομένων διατάξεων ουσιαστικού δικαίου και κατ' αποδοχή του εκ του αριθμ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ σχετικού λόγου αναίρεσης ο οποίος συμπληρώθηκε παραδεκτά κατ' άρθρο 562 παρ. 4 ΚΠολΔ από τον εισηγητή Αρεοπαγίτη, παράπεμψε την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Το Εφετείο ως δικαστήριο της παραπομπής δεσμευόμενο από την προαναφερόμενη απόφαση του Αρείου Πάγου δεν συνεμμορφώθη προς αυτήν ως προς το άνω νομικό ζήτημα ότι δηλαδή η αποζημίωση που ζητούσε ο ενάγων δεν αφορούσε το αρνητικό διαφέρον αλλά το θετικό διαφέρον και έτσι εξέδωκε την προσβαλλόμενη απόφασή του με την οποία κρίναν ότι οι ενάγοντες ζητούσαν αποζημίωση (θετική ζημία και διαφυγόν κέρδος) για αρνητικό διαφέρον δέχθηκε την αγωγή ως νόμιμη και ορισμένη για το κονδύλιο της θετικής ζημίας και υποχρέωσε τον εναγόμενο να καταβάλλει στο καθένα από τους ενάγοντες το ποσόν των 1926,60 ευρώ.

Συνεπώς το Εφετείο με αυτά που αποφάσισε υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη συμμορφώσεώς του προς την ανωτέρω αναιρετική απόφαση και ο σχετικός 1ος λόγος αναιρέσεως από την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 18 ΚΠολΔ πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. ΕΠΕΙΔΗ κατά το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνον αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, ο κανόνας δε δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα (Ολ.

ΑΠ 36/1988). Περαιτέρω από τα άρθρα 147 εδ. α και β, 298, 361 και 914 - 938 ΑΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 513, 534, 535, 540, 543, 547, 559 και 561 του ίδιου Κώδικα, συνάγονται τα εξής: 'Οποιος παρασύρθηκε με απάτη εκ μέρους άλλου σε σύναψη συμβάσεως με αυτόν τον άλλον έχει δικαίωμα να ζητήσει και πετύχει από το δικαστήριο την ακύρωση της συμβάσεως ή, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, να ζητήσει και ενδεχομένως να πετύχει από αυτόν τον άλλον τη σύναψη σχετικής ανατρεπτικής συμβάσεως, δηλαδή συμβάσεως περί του ότι η προηγούμενη σύμβαση λογίζεται σαν να μην είχε ποτέ συναφθεί.

Παράλληλα δε εκείνος έχει δικαίωμα να ζητήσει από αυτόν τον άλλον την ανόρθωση κάθε ζημίας, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τις αδικοπραξίες, πράγμα που κατ' αρχήν συμβαίνει, αφού καταρχήν η απάτη συνιστά παράνομη και υπαίτια ζημιογόνο συμπεριφορά, να τη ζητήσει δε σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες.

Ειδικότερα εκείνος δικαιούται να αποζημιωθεί για το αρνητικό διαφέρον, ήτοι δικαιούται σε ανόρθωση κάθε ζημίας που θα αποφεύγετο αν εκείνος δεν είχε εσφαλμένα πιστεύσει ότι συνάπτει έγκυρη σύμβαση, όπως είναι οι δαπάνες εκείνου για τη σύναψη της συμβάσεως, ή το διαφυγόν κέρδος που θα πετύχαινε εκείνος από άλλη σύμβαση που θα συνήπτε αν δεν απησχολείτο με τη σύναψη της ως άνω συμβάσεως.

Επίσης εκείνος έχει δικαίωμα, να αποδεχθεί την εν λόγω σύμβαση, σ' αυτή δε την περίπτωση δικαιούται να αποζημιωθεί για το θετικό διαφέρον, ήτοι δικαιούται σε ανόρθωση από αυτόν τον άλλον κάθε ζημίας που θα απεφεύγετο αν τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά ήταν όχι ψευδή αλλά αληθινά και η σύμβαση εκπληρωνόταν.

Τα δε προεκτιθέμενα ισχύουν και σε περίπτωση συνάψεως συμβάσεως πωλήσεως αν ο αγοραστής, που αγνοώντας ότι στο πωλούμενο πράγμα λείπει συμφωνούμενη ιδιότητα ή υπάρχει πραγματικό ελάττωμα, παρασύρθηκε από τον πωλητή, που, γνωρίζοντας την αντίστοιχη έλλειψη ή ύπαρξη, παρέστησε σε εκείνον ψευδές γεγονός ως αληθινό, δηλαδή ότι υπήρχε η ιδιότητα ή έλειπε το ελάττωμα, και έτσι εκείνος συνήψε τη σύμβαση πωλήσεως.

Ειδικότερα δε αν μετά την αντίστοιχη σύναψη της συμβάσεως ο αγοραστής ζητήσει και πετύχει από τον πωλητή τη σύναψη συμβάσεως περί αναστροφής και πωλήσεως, δηλαδή περί του ότι η σύμβαση πωλήσεως λογίζεται σαν να μην είχε ποτέ συναφθεί, εκείνος δικαιούται έναντι αυτού να αποζημιωθεί για το αρνητικό διαφέρον.

Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα όσον αφορά το κονδύλιο της θετικής ζημίας που έκρινε ως ορισμένο. Οι ενάγοντες είναι συγγενείς και ασχολούνται με την από κοινού εκμετάλλευση βαμβακοκαλλιέργειας σε αγρούς 437,7 στρεμμάτων στην αγροτική περιοχή ......

Σερρών, με συμμετοχή κατά ποσοστό 1/3 ο καθένας στα κέρδη και τις ζημίες. Εχοντας αποφασίσει να προβούν στην αγορά ψεκαστικού μηχανήματος, στις 5-6-2000, μετέβησαν στο κατάστημα πώλησης γεωργικών μηχανημάτων που ο εναγόμενος διατηρεί στις ..... Εκεί ο τελευταίος τους επέδειξε ένα ψεκαστικό μηχάνημα μάρκας REDBALL και τους διαβεβαίωσε ότι το εν λόγω μηχάνημα εφοδιαζόμενο στα βυτία του με το ζιζανιοκτόνο φυτοφάρμακο μάρκας RAUNDUP και ψεκάζοντας μ' αυτό κατά λωρίδες τα τμήματα μεταξύ των γραμμών των βαμβακιών μετά το φύτρωμα αυτών, θα επέφερε τη ζιζανιοκτονία κατά τρόπο περισσότερο αποτελεσματικό και οικονομικό σε σχέση με την παλιά μέθοδο ζιζανιοκτονίας που μέχρι τότε εφήρμοζαν οι ενάγοντες και που συνίστατο α) είτε στον ψεκασμό προ της σποράς του βαμβακιού (προσπαρτική ζιζανιοκτονία), β) είτε στον ψεκασμό μετά τη σπορά του βαμβακιού και πριν το φύτρωμα των σπόρων (μετασπαρτική - προφυρωτική ζιζανιοκτονία), χωρίς παράλληλα να βλάπτει τα βαμβάκια.

Είχε δηλαδή αυτό, κατά τις διαβεβαιώσεις του εναγομένου, την ιδιότητα να καταστρέφει όλα τα μεταξύ των βαμβακιών φυόμενα ζιζάνια, ενώ ήταν απαλλαγμένο από το πραγματικό ελάττωμα να βλάπτει τα βαμβάκια. Ακόμη ο εναγόμενος τους διαβεβαίωσε ότι με τη χρήση αυτού θα απέφευγαν αυτοί την πολυδάπανη χρήση των παλιών μεθόδων ζιζανιοκτονίας και θα εξοικονομούσαν σοβαρά χρηματικά ποσά που ανέρχονταν σε 10.000 δραχμές περίπου το στρέμμα.

Αν και τα ανωτέρω ο εναγόμενος υποστήριζε, ως εισαγωγέας στην Ελλάδα του μηχανήματος, και σε σχετικό διαφημιστικό έντυπο το οποίο παρέδωσε στους ενάγοντες, ωστόσο γνώριζε ότι αυτά ήσαν ψευδή, προέβη δε στην αντίστοιχη παράσταση αυτών ως αληθινών, προκειμένου να τους πείσει να το αγοράσουν. Πράγματι οι ενάγοντες, αγνοώντας ότι η ανωτέρω ιδιότητα έλειπε και το ελάττωμα υπήρχε, παρασύρθηκαν από την παραπάνω αδικοπρακτική συμπεριφορά του εναγομένου και κατάρτισαν την σύμβαση πώλησης αυτού.

Την ίδια ημέρα παρέλαβαν το εν λόγω μηχάνημα και κατέβαλαν στον εναγόμενο έναντι του από 4.500.000 δραχμές συμφωνημένου τιμήματος 1.400.000 δραχμές, ενώ το υπόλοιπο από 3.100.000 δραχμές συμφωνήθηκε να καταβληθεί στις 30-12-2000. Ακόμη δέχθηκε το Εφετείο ότι λίγες ημέρες μετά την αγορά του μηχανήματος, οι ενάγοντες έκαναν χρήση αυτού, και αφού το εφοδίασαν, σύμφωνα με τις υποδείξεις του εναγομένου, με το φυτοφάρμακο μάρκας RAUNDUP, προέβησαν στο ψεκασμό βαμβακοκαλλιέργειας αγρών 437,7 στρεμμάτων που εκμεταλλεύονταν από κοινού στο Ν.

Σερρών, για να πετύχουν τη ζιζανιοκτονία. Όμως, εξαιτίας της έλλειψης της ανωτέρω ιδιότητας και της ύπαρξης του πραγματικού ελαττώματος του εν λόγω μηχανήματος, από τη χρήση αυτού, αφενός δεν καταστράφηκαν ολοσχερώς τα ζιζάνια, αφού παρά το διπλό ψεκασμό, μέρος αυτών παρέμεινε δίπλα στη ρίζα του φυτού του βαμβακιού, αφετέρου βλάφτηκαν τα βαμβάκια, αφού παρουσίασαν έντονη φυτοτοξικότητα, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να υποστούν την παραπάνω αναφερόμενη ζημία.

Το είδος και το μέγεθος αυτής από τη χρήση του μηχανήματος διαπίστωσε μετά από διενέργεια αυτοψίας και ο γεωπόνος ...., στον οποίο μετά τα ανωτέρω, απευθύνθηκαν οι ενάγοντες και κατ' εντολή των οποίων αυτός συνέταξε την από ...... έκθεση πραγματογνωμοσύνης με την αποτίμηση των ζημιών, και στη συνέχεια οι ανωτέρω διαμαρτυρήθηκαν έντονα στον εναγόμενο τόσο για την έλλειψη της ιδιότητας και την ύπαρξη του ελαττώματος του μηχανήματος, όσο και για τη ζημία που εξαιτίας αυτών προκλήθηκε στις βαμβακοκαλλιέργειές τους.

Ο τελευταίος στην αρχή προσπάθησε να διορθώσει το μηχάνημα χωρίς όμως αποτέλεσμα και τελικά, προς αποφυγή περαιτέρω δυσμενών συνεπειών, επέστρεψε στους ενάγοντες το από 1.400.000 δραχμές μέρος του τιμήματος που του είχε καταβληθεί, ενώ εκείνοι του επέστρεψαν το μηχάνημα (συναινετική αναστροφή). Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι εξαιτίας της άνω υπαίτιας και δόλιας συμπεριφοράς του εναγομένου, οι ενάγοντες δαπάνησαν 2000 δραχμές και 500 δραχμές για αγορές του προτεινομένου από τον ανωτέρω φυτοφαρμάκου RAUNDUP και κόστος ψεκαστικού, ανά στρέμμα, αντίστοιχα, ενώ για την ολοσχερή καταστροφή των μεταξύ των αυλακιών του βαμβακιού υφισταμένων ζιζανίων, κατέβαλαν σε εργάτες που απασχόλησαν, το κατά την κρίση του Δικαστηρίου εύλογο ποσό των 2000 δραχμών ανά στρέμμα. 'Ετσι, για τις ανωτέρω αιτίες, οι ενάγοντες ζημιώθηκαν για το σύνολο των στρεμμάτων που καλλιέργησαν με βαμβάκι κατά 1.094.250 δραχμές, ήδη 3.211 ευρώ (437,7 στρ.

χ 2500 δρχ. ανά στρέμμα) και 875.400 δραχμές, ήδη 2.569 ευρώ (437,7 στρεμ. Χ 2000 δρχ. ανά στρέμμα) και συνολικά κατά το ποσό των 5780 ευρώ (3.211 + 2569 ευρώ), την καταβολή του οποίου θα είχαν αποφύγει αν δεν είχε καταρτισθεί η σύμβαση. Ακολούθως το Εφετείο κατόπιν μερικής αποδοχής της αγωγής, υποχρέωσε τον εναγόμενο να καταβάλλει σε καθένα των εναγόντων το ποσόν των 1926,60 ευρώ.

Ετσι το Εφετείο επιδικάζοντας αποζημίωση όχι για αρνητικό διαφέρον αλλά για θετικό διαφέρον υπέπεσε στην πλημμέλεια της παραβιάσεως των προδιαλαμβανομένων διατάξεων ουσιαστικού δικαίου και γι' αυτό ο επ' αυτής της πλημμέλειας στηριζόμενος δεύτερος λόγος αναιρέσεως από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παραπεμφθεί δε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (Κ.Πολ.Δικ./580 παρ. 3).

.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 935/06 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντα, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαρτίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ