Supreme Court dismisses appeal where lower court considered all evidence despite specific citations in the appeal.

Απόφαση 649 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 649/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχάλη Μιχόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων: 1......, 2. ......, που ενεργούν στην παρούσα υπόθεση τόσο για τον εαυτό τους ατομικά, όσο και ως νόμιμοι επίτροποι των ανηλίκων εγγονών τους ....και .... δυνάμει της με αριθμό 205/2001 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων και της από 16-1-2002 απόφασης του εποπτικού συμβουλίου, το οποίο διορίσθηκε με την προαναφερόμενη απόφαση του δεδομένου Δικαστηρίου, 3. ...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Στυλιανό Βαγιάνο, 4. ...., 5. ..... 6. ..... 7. .....8. ..... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και 9. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία "ALPHA ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Μακρόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 22-1-2002, 9-3-2002 και 29-11-2002 αγωγές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 376/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 443/2005 οριστική του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή της και τους από 5 Ιανουαρίου 2007 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην των 4ης, 5ης, 6ης, 7ης και 8ης εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, ανέγνωσε την από 6 Φεβρουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του μοναδικού λόγου αναίρεσης του κυρίως δικογράφου, κατά το πρώτο μέρος του και του δεύτερου λόγου αναίρεσης του δικογράφου των προσθέτων, ως προς την επικουρική αιτίαση και την απόρριψη των λοιπών λόγων της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των 1ου, 2ου και 3ης εκ των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και των πρόσθετων λόγων αυτής και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Επειδή, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του κλητευθέντος. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ΄ αριθ. ...., ...., ...., ....και ..... εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου ...., ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 16-2-2006 αίτησης αναίρεσης, μετά της κάτωθι αυτής πράξης ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση, για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίασης, επιδόθηκαν, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας, νόμιμα και εμπρόθεσμα, στις 4η, 5η, 6η, 7η και 8η των αναιρεσιβλήτων ...,..., ...., ..... και ...... Συνεπώς, εφόσον οι αναιρεσίβλητες αυτές δεν εμφανίστηκαν κατά την παρούσα, συζήτηση, πρέπει να προχωρήσει αυτή παρά την απουσία τους.

ΙΙ.- Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 330 και 914 ΑΚ, σαφώς προκύπτει ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υποχρέου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, το παράνομο της πράξης ή της παράλειψης αυτού και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της πράξης ή της παράλειψης και της ζημίας που επήλθε.

Περαιτέρω, η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί, όμως, στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παράβασης και του επελθόντος αποτελέσματος.

Τέλος, με τις διατάξεις των άρθρων 12 παρ. 1 εδ. β, 19 παρ. 1, 2 και 16 παρ. 4 του ν. 2696/1999 "Κύρωση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας" ορίζεται ότι "Οι οδηγοί υποχρεούνται να οδηγούν με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή ......". "Ο οδηγός οδικού οχήματος επιβάλλεται να έχει τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς.

Ο οδηγός επιβάλλεται να ρυθμίζει την ταχύτητα του οχήματός του λαμβάνων συνεχώς υπόψη του τις επικρατούσες συνθήκες .......... κατά τρόπον ώστε να είναι σε θέση να διακόψει την πορεία του οχήματός του μπροστά από οποιοδήποτε εμπόδιο που μπορεί να προβλεφθεί και το οποίο βρίσκεται στο ορατό από αυτόν μπροστινό τμήμα της οδού.

Υποχρεούται επίσης να μειώνει την ταχύτητα του οχήματός του και, σε περίπτωση ανάγκης, να διακόπτει την πορεία του, όταν οι περιστάσεις το επιβάλλουν". Και "Ο οδηγός δεν επιτρέπεται να κυκλοφορεί σε οδόστρωμα που προορίζεται για την αντίθετη προς την κατεύθυνσή του κυκλοφορία .............". Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Έλλειψη δε ή ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα της αιτιολογίας, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει όταν στο αιτιολογικό, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόστηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Στις 8.4.2001 και περί ώρα 6.25 π.μ. η Χ1 συγγενής των εναγόντων της πρώτης κύριας αγωγής και ήδη αναιρεσιβλήτων (θυγατέρα των δευτέρου και τετάρτης, αδελφή της έκτης, εγγονή της όγδοης και μητέρα των εκπροσωπουμένων από τους πρώτο και δεύτερο αυτών ανηλίκων ...και .....) οδηγώντας το υπ' αριθ.

κυκλ. ..... ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του συζύγου της που ήταν ασφαλισμένο στην εναγόμενη - παρεμπιπτόντως ενάγουσα ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ALPHA ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΕ" και του οποίου επέβαινε, καθήμενος στη θέση του συνοδηγού ο εν λόγω σύζυγός της και συγγενής των εναγόντων της πρώτης κύριας αγωγής (γιος των πρώτου και τρίτης, αδελφός της πέμπτης, εγγονός της έβδομης και πατέρας των εκπροσωπουμένων από τους πρώτο και δεύτερο αυτών ως άνω ανηλίκων), εκινείτο στην Ε.Ο. .....

με κατεύθυνση προς ..... και με τελικό προορισμό της ....., όπου και η οικία τους. Κατά τον ίδιο χρόνο ο ενάγων - εναγόμενος Ψ1 οδηγώντας το υπ' αριθ. κυκλ. ..... ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του και ασφαλισμένο στην εναγομένη με την πρώτη κύρια αγωγή και ήδη αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΕ", εκινείτο στην ίδια ως άνω οδό με κατεύθυνση προς .....

με την υπερβολική ταχύτητα των 120 χιλ. (ανώτατο επιτρεπόμενο 70 χιλ/ώρα) και βρισκόμενος υπό την επήρεια οινοπνεύματος αφού στο αίμα του ανιχνεύτηκε ποσότητα αιθυλικής αλκοόλης σε ποσοστό 0,80 γρ./λίτρο αίματος, οδηγώντας επιπλέον στο άκρο αριστερό του δικού του ρεύματος κυκλοφορίας. Όταν τα δύο οχήματα έφθασαν στο 6,7 χιλιομετρικό σημείο της άνω οδού, στο οποίο υπάρχει ανοικτή αριστερή στροφή για τους κινούμενους προς .....

και αντίστοιχα δεξιά για τους κινούμενους προς ..... ο Ψ1 οδηγώντας με μειωμένα αντανακλαστικά και με υπερβολική ταχύτητα εισήλθε στην ανωτέρω στροφή χωρίς να στρίψει το τιμόνι του δεξιά με αποτέλεσμα να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα. Η Χ1 οδηγώντας και αυτή στο αριστερό μέρος του δικού της ρεύματος πορείας και σε απόσταση τουλάχιστον ένα μέτρο μέσα από τη διαχωριστική γραμμή των ρευμάτων κυκλοφορίας, βλέποντας ξαφνικά το όχημα του Ψ1 να εισέρχεται στο ρεύμα πορείας της και να κινείται κατευθείαν επάνω της αποκλείοντας την πορεία της, ενήργησε αποφευκτικό ελιγμό προς τα αριστερά.

Παρά τον ελιγμό αυτό της οδηγού το ατύχημα δεν απετράπη και τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν πλαγιομετωπικά και συγκεκριμένα το όχημα της Χ1 επέπεσε με το εμπρόσθιο δεξιό τμήμα του, υπό γωνία 15ο στο εμπρόσθιο μέρος του αυτοκινήτου του εναγομένου οδηγού. Στη συνέχεια, λόγω της σφοδρότητας της σύγκρουσης το αυτοκίνητο της Χ1 εκσφενδονίστηκε αριστερά στο ρεύμα πορείας προς ......

και κατέληξε σε παρακείμενο αύλακα, ενώ το όχημα του εναγομένου οδηγού έκανε μια ολόκληρη αναστροφή και ακινητοποιήθηκε μέσα στο ρεύμα κυκλοφορίας προς ..... με το εμπρόσθιο τμήμα του προς ..... Εξαιτίας της σφοδρότητας της σύγκρουσης τραυματίστηκαν η οδηγός και ο συνεπιβαίνων του .... ΙΧ αυτοκινήτου, οι οποίοι υπέστησαν βαρειές σωματικές κακώσεις, εκ των οποίων ως μόνης ενεργού αιτίας, επήλθε ο θάνατός τους.

Με τα δεδομένα αυτά, αποκλειστικώς υπαίτιος της ένδικης σύγκρουσης είναι ο οδηγός Ψ1 Η υπαιτιότητά του συνίσταται στο ότι δεν οδηγούσε με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και δεν ασκούσε πλήρη έλεγχο και εποπτεία στο αυτοκίνητο αυτό, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς όπως ήταν υποχρεωμένος κατ' άρθρα 12 παρ. 1 και 19 παρ. 1 ΚΟΚ, αλλ' αντίθετα εκινείτο τελώντας υπό την επίδραση οινοπνεύματος με υπερβολική ταχύτητα στο άκρο αριστερό του δικού του ρεύματος, ταχύτητα την οποία και δε μείωσε ενόψει της στροφής και της περιορισμένης ορατότητας (χάραμα, χωρίς τεχνητό φωτισμό), ούτε έστριψε το τιμόνι του ακολουθώντας αυτή (στροφή) με συνέπεια ακολουθώντας πάνω στη στροφή ευθεία πορεία να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας παραβιάζοντας και τη διάταξη του άρθρου 16 παρ. 4 ιδίου κώδικα και να γίνει πρόξενος της ένδικης σύγκρουσης, για την αποφυγή της οποίας δεν έκανε την οποιαδήποτε ενέργεια, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ίχνη τροχοπέδησης, εξ ού και η μεγάλη σφοδρότητα αυτής.

Την κρίση του αυτή το Δικαστήριο τη στηρίζει στην κατάθεση του μάρτυρα ...., κυρίως όμως στην έκθεση αυτοψίας, το από 8.4.2001 πρόχειρο σχεδιάγραμμα και τις προσκομιζόμενες φωτογραφίες. Από τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία με επίκληση προσκομίζουν οι διάδικοι πλήρως αποδεικνύεται ότι η σύγκρουση έλαβε χώρα στο ρεύμα πορείας του .....

ΙΧ αυτοκινήτου και όχι στο αντίθετο ρεύμα πορείας. Ειδικότερα στο σχεδιάγραμμα το σημείο σύγκρουσης τοποθετείται 0,80 εκ. εντός του ρεύματος πορείας της θανούσης, σημείο από το οποίο και άρχιζαν εμφανείς χαραγές στο οδόστρωμα οι οποίες προκλήθηκαν από τη σύγκρουση και το εντεύθεν σύρσιμο του αυτοκινήτου της θανούσης και συγκεκριμένα από το εμπρόσθιο αριστερό ψαλίδι και εμπρόσθια δεξιά πόρτα, χαραγές οι οποίες είχαν την ίδια φορά και διεύθυνση με αυτή που ακολούθησε το .....

αυτοκίνητό της μετά την σύγκρουσή του και την τελική θέση στην οποία βρέθηκε. Οι χαραγές αυτές απεικονίζονται πλήρως και στις προσκομιζόμενες φωτογραφίες, οι οποίες λήφθηκαν ευθύς μετά το ατύχημα. Εξάλλου και τα βλαβέντα μέρη των οχημάτων μαρτυρούν τις ως άνω περιγραφείσες συνθήκες του ενδίκου ατυχήματος.

Τα θραύσματα γυαλιών, πλαστικά εξαρτήματα και λάδια που σημειώνονται στο παραπάνω σχεδιάγραμμα εντός της λωρίδας κυκλοφορίας προς ...... δεν αναιρούν τα όσα προεξετέθηκαν. Και τούτο διότι αυτά προήλθαν από τη μετά τη σύγκρουση προπεριγραφείσα εκτίναξη του αυτοκινήτου της θανούσης αριστερά ως προς την κατεύθυνση της τελευταίας.

Αντίθετα, ουδεμία ευθύνη βαρύνει τη θανούσα οδηγό, καθόσον αυτή εκινείτο κανονικά εντός του ρεύματος πορείας της με ταχύτητα που δεν υπερέβαινε τα 80 χιλ., ενώ η ξαφνική είσοδος του εναγομένου οδηγού σ' αυτό δεν της άφησε περιθώρια να ολοκληρώσει επιτυχώς τον αποφευκτικό ελιγμό, που επιχείρησε ορθώς ολίγον προ της συγκρούσεως.

Για την κίνησή της πλησίον της διαχωριστικής γραμμής και όχι στο άκρο δεξιό του ρεύματος πορείας της, αλλά εντός αυτού ουδεμία ευθύνη δύναται να της αποδοθεί. Αλλά και από το γεγονός ότι η ίδια οδηγούσε το ανωτέρω αυτοκίνητο υπό την επήρεια οινοπνεύματος, καθώς εντοπίστηκε στο αίμα της ποσότητα αιθυλικής αλκοόλης σε ποσοστό 2,0 γ./λίτρο αίματος, εφόσον αυτή παρά τη μέθη της οδηγούσε κανονικά, δεν υπάρχει συντρέχον πταίσμα της.

Το γεγονός και μόνο της καταναλώσεως οινοπνεύματος από τη θανατωθείσα οδηγό, η οποία είχε την ως άνω ορθή οδική συμπεριφορά, δεν αρκεί για να θεμελιωθεί συνυπαιτιότητά της, γιατί δεν τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με το επελθόν αποτέλεσμα το οποίο θα επήρχετο και αν δεν είχε καταναλώσει οινόπνευμα. Με βάση τις παραδοχές αυτές, της αποκλειστικής δηλαδή υπαιτιότητας του οδηγού του ασφαλισμένου στην αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία αυτοκινήτου, το Εφετείο απέρριψε κατ' ουσίαν, όπως και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, την, με λόγο έφεσης, επαναφερόμενη από την αναιρεσείουσα ένσταση συνυπαιτιότητας της θανάσιμα τραυματισθείσας οδηγού του άλλου αυτοκινήτου και στενού συγγενούς των οκτώ πρώτων αναιρεσιβλήτων.

Έτσι, που έκρινε το Εφετείο, δεν στέρησε την απόφασή του, από νόμιμη βάση, γιατί διέλαβε σ΄ αυτήν επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των προαναφερόμενων διατάξεων ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκαν ως προς το κρίσιμο ζήτημα της έλλειψης υπαιτιότητας της θανάσιμα τραυματισθείσας οδηγού του αυτοκινήτου αναφορικά με την επέλευση του τροχαίου ατυχήματος.

Επομένως ο μοναδικός λόγος αναίρεσης του κυρίως δικογράφου κατά το πρώτο μέρος του και ο δεύτερος λόγος αναίρεσης του εμπροθέσμως ασκηθέντος δικογράφου των προσθέτων με τους οποίους αποδίδεται στο Εφετείο η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ αιτίαση για έλλειψη αιτιολογίας άλλως για ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΙΙΙ.- Επειδή ο από το άρθρο 559 παρ. 1 εδ. β ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών περιστατικών που αποτέλεσαν τις παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας και όχι κατά τον έλεγχο των αποδείξεων, για να είναι ορισμένος, πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο και τα ίδια τα διδάγματα της κοινής πείρας όπως και ο κανόνας του δικαίου, στην εξειδίκευση του οποίου δεν χρησιμοποιήθηκαν, ενώ έπρεπε να χρησιμοποιηθούν, ή χρησιμοποιήθηκαν μεν, αλλά εσφαλμένα. Στην προκείμενη περίπτωση, ο ίδιος λόγος αναίρεσης του κυρίως δικογράφου, κατά το δεύτερο μέρος του, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η πλημμέλεια του άρθρου 559 παρ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ, συνιστάμενη στο ότι παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας και έτσι έκρινε τον οδηγό του ασφαλισμένου στην αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία αυτοκινήτου αποκλειστικά υπαίτιο του θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος, είναι απορριπτέος, προεχόντως, ως αόριστος, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο τα διδάγματα της κοινής πείρας καθώς και ο κανόνας του δικαίου, στην εξειδίκευση του οποίου δεν χρησιμοποιήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα.

IV.- Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι το δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του τα νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών από το διάδικο.

Εν προκειμένω, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης του δικογράφου των προσθέτων, η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο, ότι κατέληξε στην κρίση του περί αποκλειστικής υπαιτιότητος του οδηγού του ασφαλισμένου σ' αυτή αυτοκινήτου, χωρίς να λάβει υπόψη τα νομίμως επικαλεσθέντα και προσκομισθέντα απ' αυτήν και τον ασφαλισμένο ομόδικό της κρίσιμα αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα:

α) την ένορκη κατάθεση στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου του μάρτυρά τους ...., μηχανολόγου - μηχανικού, β) το αντίγραφο του από .... δελτίου συμβάντων του Τμήματος Τροχαίας Ιωαννίνων και γ) την υπ' αριθ. 118/2002 απόφαση του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Ελληνικής Αστυνομίας. Και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του αναιρετικού λόγου του άρθρου 559 αριθ. 11 περ.

γ' ΚΠολΔ. Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη, εκτός των άλλων αποδεικτικών μέσων, "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (βλ. τα 376/2003 πρακτικά συνεδρίασης) ...........

και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν". Από τη γενική αυτή βεβαίωση σε συνδυασμό με το όλο αιτιολογικό της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, καθίσταται αναμφίβολα βέβαιο ότι, παρόλο που δεν μνημονεύονται, ειδικά και δεν αξιολογούνται χωριστά, έλαβε υπόψη τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα και συνεκτίμησε αυτά με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα.

Συνεπώς, ο σχετικός λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των από κοινού παριστάμενων 1ου, 2ου , 3ης και 9ης των αναιρεσιβλήτων, (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ), οι οποίοι κατέθεσαν και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16 Φεβρουαρίου 2006, αίτηση της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε", για αναίρεση της 443/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των από κοινού παρισταμένων 1ου, 2ου, 3ης και 9ης των αναιρεσιβλήτων ...., ...., .... και ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ALPHA ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε", την οποία ορίζει σε χίλια εκατό εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 23 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ