Supreme Court dismisses appeal on lease termination damages when lessee is in liquidation.

Απόφαση 648 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 648/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Μαρία Χυτήρογλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Υπό εκκαθάριση εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΕΕΚΑ ΕΠΕ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Κωνσταντόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΟΜΚΑ-ΔΟΜΗΣΗ Α.Ε" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε μετά του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου του ΔΣ της, Νικολάου Αλεξιάδη και διόρισε πληρεξούσιο της τον παρόντα δικηγόρο Δημήτριο Βακαλόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-10-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:1488/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5401/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15-4-2013 (αρ.κατ. 270/16-4-2013) αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Μαρία Χυτήρογλου, ανέγνωσε την από 23-10-2013 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Γρηγορίου Λαπατά, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 270/16-4-2013 αίτηση, διώκεται η αναίρεση της 5401/2012 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών που εκδόθηκε κατά την διαδικασία των μισθωτικών διαφορών.

Με την από 16-1-2007 αγωγή της η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι με την 5441/03 αμετάκλητη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κρίθηκε ότι, από την πρόωρη, εκ μέρους της, ως μισθώτριας, καταγγελία της συμβάσεως μισθώσεως, δικαιούται αποζημίωση λόγω διαφυγόντων κερδών ..Οτι κατά την χρονική περίοδο από 1-1-01 έως 31-12-2004 απώλεσε το ποσό των 889.140 ευρώ που θα αποκόμιζε με βεβαιότητα κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εκμετάλλευση του μισθίου του οποίου πρόωρα κατήγγειλε τη σύμβαση .Ζήτησε δε με την αγωγή της να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη, με την ιδιότητα της εκμισθώτριας από υπαιτιότητα της οποίας κατήγγειλε την σύμβαση μισθώσεως να υποχρεωθεί να της καταβάλλει ως αποζημίωση το άνω ποσό.

Επ'αυτής εκδόθηκε αρχικά η 1488/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ,που την απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη, και, μετά από έφεση της αναιρεσείουσας η προσβαλομένη, η οποία αφού απέρριψε την έφεση επικύρωσε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Από τη διάταξη του άρθρου 46 παρ. 1 του Ν 3190/ 1955 "περί εταιριών περιορισμένης ευθύνης" προκύπτει ότι όταν λυθεί η εταιρία περιορισμένης ευθύνης για οποιονδήποτε λόγο, εκτός από την κήρυξη της σε κατάσταση πτωχεύσεως, ακολουθεί το στάδιο της εκκαθαρίσεως, κατά τη διάρκεια του οποίου και μέχρι την περάτωση της η εταιρία παύει πλέον να υφίσταται και, απλώς, "λογίζεται" η εν λόγω ανύπαρκτη, πλέον, εταιρεία, ως υφισταμένη, μόνο για τις ανάγκες της εκκαθαρίσεως. ' Ετσι, κατά το άρθρο 48 του ανωτέρω νόμου, με την έναρξη της εκκαθάρισης, οι εκκαθαριστές υποχρεούνται να ενεργήσουν απογραφή της εταιρικής περιουσίας, να καταρτίσουν ισολογισμό, τον οποίο δημοσιεύουν στο δελτίο 8 παρ. 3 του νόμου αυτού και περατώσουν αμελλητί (αρθ. 49) τις εκκρεμείς υποθέσεις της εταιρίας, εξοφλήσουν τα χρέη της, εισπράξουν τις εκκρεμείς απαιτήσεις και μετατρέψουν σε χρήμα την εταιρική περιουσία.

Μετά την περάτωση της εκκαθάρισης και την κατάρτιση του τελικού ισολογισμού, που υποβάλλεται στις διατυπώσεις δημοσιότητας του άρθρου 8 παρ. 1 και την διανομή του προϊόντος της εκκαθάρισης της εταιρικής περιουσίας στους εταίρους, το νομικό πρόσωπο της εταιρίας παύει και θεωρητικώς να υφίσταται. Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 παρ.1 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν εφήρμοσε τέτοιο κανόνα, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφήρμοσε αυτόν, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθή (Ολομ.ΑΠ 36/1988).

Στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στον κανόνα δικαίου.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον ένα και μοναδικό λόγο η αναιρεσείουσα πλήττει την προσβαλλομένη απόφαση για πλημμέλεια εκ του αριθμού 1 του αρθ.559 Κ.Πολ.Δ υποστηρίζοντας ότι, με την απορριπτική περί του δικαιώματος της για απόληψη διαφυγόντων κερδών κατά την διάρκεια του σταδίου της εκκαθαρίσεως, κρίση της , παραβίασε τις διατάξεις του ν. 3190/1955 Με την προσβαλλομένη απόφαση, κατά το ενδιαφέρον εν προκειμένω μέρος, έγιναν δεκτά τα εξής "......

Εν προκειμένω από την υπ' αριθμ. .../27.09.2000 πράξη του συμβολαιογράφου Αθηνών Χρήστου Γοργία, που νομίμως δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθμ 9173/05 10 2000 Φ Ε Κ (τεύχος Α.Ε. και Ε ΠΕ), αποδεικνύεται ότι η ενάγουσα, μισθώτρια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, λύθηκε και έκτοτε τελεί υπό εκκαθάριση. Σύμφωνα δε με τις σχετικές διατάξεις του ν. 3190/1955, που αναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας, κατά το στάδιο της εκκαθάρισης της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, η εξουσία των οργάνων της εταιρείας περιορίζεται μόνον στις αναγκαίες για την εκκαθάριση της εταιρικής περιουσίας πράξεις, ήτοι οι εκκαθαριστές πρέπει να περατώσουν αμελλητί τις εκκρεμείς υποθέσεις της εταιρείας, να εξοφλήσουν τα χρέη της εταιρείας, να εισπράξουν της απαιτήσεις αυτής και να μετατρέψουν σε χρήμα την εταιρική περιουσία.

Οπωσδήποτε δε κατά το στάδιο αυτό της εκκαθάρισης παύει η επαγγελματική δραστηριότητα της εταιρείας. Δεν υφίστατο, συνεπώς, κατά το από 01.01.2001 έως 3 1.12.2004 χρονικό διάστημα αντικειμενική δυνατότητα συνέχισης της λειτουργίας της επιχειρηματικής δραστηριότητας της μισθώτριας εταιρείας ώστε να μπορεί να γίνει λόγος και περί απωλείας κερδών..." Από τις άνω παραδοχές και ειδικότερα με το να κρίνει το δικαστήριο ότι κατά το στάδιο της εκκαθάρισης δεν υπάρχει αντικειμενική δυνατότητα της εταιρείας να λειτουργεί , παράγει έργο και εντεύθεν αποκομίζει κέρδη, ώστε να δικαιούται αποζημίωση για αποθετική ζημία, ορθά εφήρμοσε τις σχετικές διατάξεις των άνω αρθ.

του ν.3190/55 και τα περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα κατ'εκτίμηση του λόγου αναιρέσεως, είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Ειδικότερα ο ισχυρισμός ότι ,παρά το γεγονός ότι τελεί σε κατάσταση εκκαθάρισης και στερείται, ως εκ τούτου, της δυνατότητας για άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας , δικαιούται, παρά ταύτα, διαφυγόντα κέρδη, διότι η γενεσιουργός αιτία ανάγεται σε χρονικό διάστημα προ της λύσης και θέσης της σε εκκαθάριση, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος δεδομένου ότι ,δεν πρόκειται για απαίτηση εκκρεμή που οφείλει να διεκδικήσει και εντάξει στην εταιρική περιουσία, σε εφαρμογή των άνω διατάξεων του ν. 3190/1955 , αλλά, για απαίτηση της οποίας η ύπαρξη κρίνεται κατά το ένδικο χρονικό σημείο που η γέννεσή της εμποδίζεται εξαιτίας της αδυναμίας της για επαγγελματική δραστηριότητα.

Με βάση τα ανωτέρω η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη , διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο και καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης που παρέστη διά του πληρεξουσίου της δικηγόρου και κατέθεσε προτάσεις (182 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 270/2013 αίτηση αναίρεσης της 5401/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών .

Διατάσσει την εισαγωγή των παραβόλων που κατατέθηκαν με αριθμούς 1571554, 1571555, 1571556 σειρά Α στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων ευρώ (1800)

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ