Supreme Court dismisses appeal on electricity tariff claims citing vague grounds and lack of retroactive burden.

Απόφαση 647 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 647/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα - Εισηγήτρια, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανωνύμου εταιρίας με την επωνυμία "..." που εδρεύει στις εγκαταστάσεις "…." της ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη - Διονύσιο Φιλιώτη.

Της αναιρεσίβλητης: Δημόσιας Ανωνύμου Εταιρίας με την επωνυμία "..." και διακριτικό τίτλο "... ΑΕ", που εδρεύει στην …. και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Κελεμένη, ο οποίος δήλωσε στο ακροατήριο ότι η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε." και το διακριτικό τίτλο "... Α.Ε. ή ..." έχει υπεισέλθει ως καθολικός διάδοχος της "... ΑΕ".

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-11-2014 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 35/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 91/2017 του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 11-9-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "... Α.Ε,(μετά τη σχετική δήλωσή της,που περιλαμβάνεται στα πρακτικά,κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά εγγραφής της στο πινάκιο)νόμιμα παρίσταται και συνεχίζει τη δίκη ως καθολική διάδοχος, κατ'άρθρ.57 του ν.4508/2017,της αναιρεσίβλητης(αρχικής ενάγουσας και εφεσίβλητης) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "...",όπως δεν αντιλέγει και η αναιρεσείουσα.

Σύμφωνα με το άρθρο 2 του νόμου2773/1999,με τον οποίο ενσωματώθηκε η οδηγία 96/92ΕΚ,αλλά και το άρθρο 2παρ.3στοιχ.ε του ν.4001/2011 με τον οποίο εσωματώθηκε η οδηγία 2009/72/ΕΚ, "αυτοπαραγωγός"ηλεκτρικής ενέργειας είναι ο παραγωγός ,που παράγει ηλεκτρική ενέργεια κυρίως για δική του χρήση και διοχετεύει τυχόν πλεόνασμα της ενέργειας αυτής στο σύστημα μεταφοράς ή στο δίκτυο διανομής.

Υπό αυτή την έννοια, ο αυτοπαραγωγός είναι, αναφορικά με την αναλισκόμενη από τον ίδιο ενέργεια, ταυτόχρονα και παραγωγός και καταναλωτής. Σε σχέση με το καθεστώς ευνοϊκής μεταχείρισης που προβλέπει η ενεργειακή νομοθεσία της χώρας για τους ευάλωτους πελάτες, το οποίο είναι γνωστό με τον όρο παροχή Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ), σύμφωνα με το οποίο, προκειμένου να παρέχεται ρεύμα λ.χ.

σε κατοίκους μη συνδεομένων με το δίκτυο νησιών με τιμολόγια εφαρμοζόμενα στην ηπειρωτική χώρα παρά το υψηλό κόστος της παραγωγής ενέργειας σε αυτά, επιβάλλεται στους κατόχους άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ένα τέλος (ΥΚΩ), το οποίο, όπως ρητά προβλεπόταν από τις διατάξεις του άρθρου 29παρ.4 του ανωτέρω νόμου 2773/1999 και του εκδοθέντος για την ενσωμάτωση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ νόμου 3246/2005,άρθρου 28(που καταργήθηκαν μεταγενέστερα με το άρθρο 195 του νόμου 4001/2011)είχαν τη δυνατότητα να το μετακυλίουν σε κάθε κατηγορία πελατών τους,συμπεριλαμβανομένων και των αυτοπαραγωγών.

Κατ' εξουσιοδότηση δε, των προαναφερθεισών διατάξεων (29 του ν.2773/1999 και 28 του ν.3426/2005) εκδόθηκαν οι αποφάσεις Δ5/ΗΛ/Β/Φ1.15/1415/οικ. 13796/23.6.2009 και Δ5/ΗΛ/Β/Φ1.15/1416/οικ. 13797/23.6.2009 του Υπουργού Ανάπτυξης και Δ5/ΗΛ/Β/Φ.1.16/11/οικ.2829/ 11.2.2010 του Υφυπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, με τις οποίες καθορίστηκε το ετήσιο αντάλλαγμα για την παροχή ΥΚΩ και ο επιμερισμός αυτού ανά κατηγορία πελατών σε βάρος των κατόχων άδειας προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι αποφάσεις όμως αυτές ακυρώθηκαν με την 469/2012 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, διότι κρίθηκε ,ότι επειδή δεν είχε χορηγηθεί η προβλεπόμενη από το άρθρο 26 της οδηγίας 2003/54/ΕΚ και αιτηθείσα από την Ελληνική Κυβέρνηση από την Επιτροπή "παρέκκλιση" από κάποιες διατάξεις της ,στην περίπτωση απομονωμένων δικτύων τους, για το άνοιγμα της αγοράς προμήθειας στα μη διασυνδεδεμένα νησιά (ΜΔΝ), στα οποία διατηρεί το μονοπώλιο προμήθειας η ΔΕΗ, η παροχή σε αυτήν' οικονομικού ανταλλάγματος σε αντιστάθμιση του κόστους, που αντιπροσωπεύει για την ίδια η εκπλήρωση της επίμαχης υποχρέωσης και περαιτέρω, η επιβάρυνση με το αντάλλαγμα αυτό όλων των επιχειρήσεων που προμηθεύουν με ηλεκτρική ενέργεια τους καταναλωτές στην υπόλοιπη Χώρα, αντιβαίνει στις διατάξεις της ανωτέρω οδηγίας.

Ακολούθως, με την από 14-8-2014 με αριθμό C(2014) 5902 απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής χορηγήθηκε η επίμαχη παρέκκλιση ,με αναδρομική ισχύ από την 5-12-2003 μέχρι 17-2-2019.Εξάλλου,με την από 16- 9-2016 με ap.C(2014) απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπή ς, αποφασίσθηκε να μην προβληθούν αντιρρήσεις για την επιβολή χρεώσεων για την παροχή ΥΚΩ για όσο χρόνο διαρκεί η παρέκκλιση, λόγω του ότι είναι συμβατή με το άρθρο 106παρ.2 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).

Στη συνέχεια και προκειμένου να μην υπάρξει έλλειμμα του διαχειριστικού λογαριασμού που τηρούσε η αρχικώς ενάγουσα (... ΑΕ), λόγω της ακύρωσης, για τον προαναφερθέντα λόγο, των υπουργικών αποφάσεων που αφορούσαν την επιβολή του επίμαχου τέλους των ετών 2008 έως 2011 και να νομιμοποιηθεί η είσπραξη αυτών, ψηφίστηκε το άρθρο 36 του νόμου 4067/2012,με το ακόλουθο περιεχόμενο: "Διασφάλιση παροχής Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.

Μέχρι την ολοκλήρωση των διαδικασιών ανάθεσης της παροχής Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) κατά τις διατάξεις των άρθρων 55 επόμενα του ν. 4001/2011 (Α179) και τη θέσπιση του Κώδικα Διαχείρισης Ηλεκτρικών Συστημάτων Μη Διασυνδεδεμένων Νησιών κατά το άρθρο 130 του ίδιου νόμου, για την απρόσκοπτη και αδιάλειπτη παροχή Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας που έχει επιβληθεί στις επιχειρήσεις του τομέα ηλεκτρικής ενέργειας, οφείλεται από την 1.1.2012 αντάλλαγμα Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας (αντάλλαγμα ΥΚΩ) το οποίο με την επιφύλαξη της παρ. 7 του άρθρου 55 του νόμου 4001/2011,υπολογίζεται ως εξής...

2. Υπόχρεοι καταβολής του ανταλλάγματος ΥΚΩ είναι οι εκάστοτε χρήστες κάθε παροχής ηλεκτροδότησης, οι οποίοι το συγκαταβάλλουν προς τους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας με διακριτή χρέωση στους λογαριασμούς κατανάλωσης που λαμβάνουν, όπως η κατανάλωση αυτή προσδιορίζεται από τον αρμόδιο Διαχειριστή Δικτύου. Το αντάλλαγμα ΥΚΩ αποδίδεται από τους προμηθευτές εντός του επόμενου της έκδοσης των λογαριασμών μήνα, σε ειδικό λογαριασμό που τηρείται από την εταιρεία με την επωνυμία "Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (Α.Δ.Μ.Η.Ε.) Α.Ε." του άρθρου 97 του ν. 4001/2011.Από τα έσοδα του ειδικού λογαριασμού καταβάλλεται εξ ολοκλήρου αντιστάθμιση στους κατόχους άδειας προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας που παρέχουν Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας. 3.Το αντάλλαγμα που αντιστοιχεί στο κόστος εκπλήρωσης υποχρεώσεων παροχής ΥΚΩ, όπως αυτό έχει θεσπισθεί για τον τομέα της ηλεκτρικής ενεργείας για την περίοδο από το έτος 2008 έως και το έτος 2011, επιμερίζεται τους εκάστοτε χρήστες παροχής ηλεκτροδότησης αντί στους κατόχους αδειών προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, ως εξής:

Κατηγορία Χρηστών Μοναδιαία Χρέωση ΥΚΩ σε €/MWh Έτος 2009 Έτος 2010 Έτος 2011 Υψηλής Τάσης (ΥΤ) 6,29 4,21 3,88 Βιομηχανικής χρήσης Μ'Γ 7,75 6,58 5,87 Αγροτικής χρήσης ΜΤ 3,80 3,24 0,95 Γενικής χρήσης Μ'Γ 9,64 8,35 11,41 Καταναλώσεις νύχτας XT 0,00 0,00 1,45 Αγροτικής χρήσης XT 4,41 3,70 1,15 Φωτισμός οδών και πλατειών XT 8,47 7,65 2,32 Γενικής χρήσης XT 12,80 11,51 14,37 Βιομηχανικής χρήσης XT 12,08 10,34 13,22 Οικιακής χρήσης XT (κατο.ναλώσεις ημέρας) 0-800 kWh/τετραμηνία 0,00 0,00 0,20 801-1600 kWh/τετραμηνία 10,10 8,70 5,28 1601-2000 kWh/τετραμηνία 10,80 9,30 11,37 2001-3000 kWh/τετραμηνία 19,20 16,60 31,57 3001-ΛΝΩ kWh/τετραμηνία 26,60 22,20 36,08 Κατά τον επιμερισμό σύμφωνα με τα προηγούμενα εδάφια λαμβάνονται υπόψη τα όρια ετήσιας επιβάρυνσης, σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 29 του ν. 2773/1999 (Α286), όπως εκάστοτε ίσχυαν.

Τα ποσά που βαρύνουν τους εκάστοτε χρήστες παροχής ηλεκτροδότησης δυνάμει της προηγούμενης παραγράφου συμψηφίζονται οίκοθεν με τα ποσά που αντιστοίχως έχουν καταβληθεί από τους χρήστες αυτούς προς τους κατόχους αδείας προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, προκειμένου να ανακτηθεί το κόστος χρεώσεων ΥΚΩ, σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 28 του ν. 3426/2005, κατά τη χρονική περίοδο από το έτος 2008 έως και το έτος 2011.

Αν από το συμψηφισμό προκύπτει χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος των εκάστοτε χρηστών, το χρεωστικό υπόλοιπο δεν αναζητείται από τους χρήστες και διαγράφεται...". Με την τελευταία αυτή διάταξη ,του άρθρου 36 του ν.4067/2012,καθορίστηκαν ως άμεσαι, υπόχρεοι για την καταβολή ανταλλάγματος των ΥΚΩ οι χρήστες παροχής ηλεκτροδότησης.

Ως χρήστες δε ,υπόχρεοι στην σχετική καταβολή,λόγω της γενικότητας της διατύπωσης της ανωτέρω διάταξης θεωρούνται όλα τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που έχουν δικαίωμα πρόσβασης και χρήσης των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας, επομένως και οι αυτοπαραγωγοί. Άλλωστε, από το έτος 1999 και εντεύθεν, οι τελευταίοι ήσαν υπόχρεοι καταβολής του σχετικού ανταλλάγματος, αρχικά μεν εμμέσως, κατά τα προεκτεθέντα, με τη διάταξη δε του άρθρου 55 του νόμου 4001/2011, με την οποία ορίζεται, ότι "με προεδρικό διάταγμα ...δύναται να ορίζεται ότι οι δαπάνες για την παροχή υπηρεσιών κοινής ωφέλειας επιμερίζονται για όλη την Ελληνική Επικράτεια, σε κάθε κατηγορία πελατών, περιλαμβανομένων των αυτοπαραγωγών στην περίπτωση της ηλεκτρικής ενέργειας ...",αμέσως.

Τούτο δε επιρρωνύεται: α) από τη διάταξη του άρθρου 55παρ.2 του ν.4508/2017,με την οποία αντικαταστάθηκε η ανωτέρω παράγραφος 2του άρθρου 36 του ν.4067/2012 και ορίστηκε, ότι, "υπόχρεοι καταβολής του ανταλλάγματος ΥΚΩ. είναι οι εκάστοτε χρήστες κάθε παροχής ηλεκτροδότησης, οι οποίοι το συγκαταβάλλουν στους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας με διακριτή χρέωση στους λογαριασμούς κατανάλωσης που λαμβάνουν, όπως η κατανάλωση αυτή προσδιορίζεται από τον αρμόδιο Διαχειριστή Δικτύου, καθώς και οι αυτοπρομηθευόμενοι πελάτες.

Ο προσδιορισμός της κατανάλωσης κάθε καταναλωτή γίνεται στη βάση της συνολικής κατανάλωσης, ανεξάρτητα από την προέλευση της ενέργειας αυτής, ήτοι από το δίκτυο ή από μονάδες του καταναλωτή-αυτοπαραγωγού..." και β) από τη διάταξη του άρθρου 22παρ.1 του ν.2123/2013,με την οποία προστέθηκε παράγραφος 7 στο άρθρο 36 του ν.4067/2012,σύμφωνα με την οποία απαλλάσσεται από τη χρέωση ΥΚΩ το σύνολο των καταναλώσεων των δικαιούχων του τιμολογίου Πολυτέκνων και του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου (Κ.Ο.Τ.).

Είναι έτσι σαφής η βούληση του νομοθέτη να συμπεριλάβει στους χρήστες, και άρα υπόχρεους προς καταβολή του ανταλλάγματος ΥΚΩ και τους αυτοπαραγωγούς, κατά το μέρος που καταναλώνουν την παραγόμενη από τους ίδιους ενέργεια, ενώ, όπου θέλησε να εξαιρέσει κάποια ομάδα καταναλωτών, το όρισε ρητά.

Κατά τη διάταξη, εξάλλου, του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ολΑΠ 7/2006, ΑΠ 609/2013). Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσία την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανελέγκτως δέχθηκε, ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν προφανή την παράβαση (ΑΠ 24/2015, 625/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος, τα ακόλουθα: "Η Εταιρεία Πετρελαίων Βορείου Αιγαίου, (ήδη αναιρεσείουσα) δραστηριοποιήθηκε ως αυτοπαραγωγός στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και υπό το νομικό καθεστώς του ν. 1559/1985 της χορηγήθηκε, με την υπ' αριθμ. 33888/026/16/5.12.1985 απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Βιομηχανίας - Ενέργειας και Τεχνολογίας άδεια ίδρυσης σταθμού ηλεκτροπαραγωγής στις εγκαταστάσεις της στη ..., ακολούθως δε με την υπ' αριθμ. 24503/Φ26/1/24.4.1986 απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας του ιδίου ως άνω Υπουργείου της χορηγήθηκε άδεια λειτουργίας του σταθμού ηλεκτροπαγωγής με συμπαραγωγή ατμού.

Με την υπ' αριθμ. Δ5/ΗΑ/Γ/Φ26/77/5574/20-12-1996 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, ανανεώθηκε για δέκα(ΙΟ) έτη η άδεια λειτουργίας του ως άνω σταθμού, υπό το νομικό καθεστώς του ν.2244/1994 και με την υπ'αριθμ. Δ5/ΗΑ/Γ/Φ26/797/14442/46 Ε/2-9-2003 απόφαση του Γενικού Γραμματέα του ως άνω Υπουργείου τροποποιήθηκε, ως προς τα στοιχεία του κατόχου αυτοπαραγωγού, η αρχικά χορηγηθείσα άδεια λειτουργίας σταθμού ηλεκτροπαραγωγής και πλέον αναγράφηκε η εναγομένη ως κάτοχος της αδείας.

Με την υπ'αριθμ. Δ5/ΗΑ/Γ/Φ26/2260/46 Ε/19-5-2009 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και ενώ είχε μεσολαβήσει με το ν. 2773/1999, η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, σε συμμόρφωση και προς την Οδηγία 96/92/ΕΚτου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, καθώς και η ψήφιση του ν.3468/2006, ανανεώθηκε για δέκα (10) έτη η άδεια λειτουργίας του σταθμού ηλεκτροπαραγωγής.

Εν τω μεταξύ με την υπ' αριθμ. Δ5/ΗΛ/Γ/Φ28/1340/22058/109 Π/30-4-2004 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης (όπως αυτή ορθά επαναλήφθηκε με την υπ' αριθμ. Δ5/ΗΛ/Γ/Φ28/1340/22058/109 Π/23-9-2004 απόφαση του ιδίου Υπουργού, λόγω του ότι εμφιλοχώρησε εσφαλμένη περιγραφή του στοιχ. (β) της τεχνολογίας στον πίνακα στοιχείων της αδείας) χορηγήθηκε στην εναγομένη άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 17,67 MW, με ημερομηνία έναρξης ισχύος τον Απρίλιο του έτους 2004 και με ημερομηνία λήξης ισχύος τον Απρίλιο του έτους 2029,...

Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι η εναγομένη κατά το χρονικό διάστημα από μήνα Ιανουάριο του έτους 2009 μέχρι και μήνα Μάρτιο του έτους 2010 παρήγαγε ηλεκτρική ενέργεια, μέρος της οποίας εγχεόταν στο Σύστημα και κατά τα λοιπά ιδιοκαταναλίσκετο απ' αυτήν, κατά μήνες Ιούνιο και Σεπτέμβριο του έτους 2010 και Ιούλιο του έτους 2011, κατά τη δοκιμαστική λειτουργία του ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού, αυτοκατανάλωσε ηλεκτρική ενέργεια, ενώ τους υπόλοιπους μήνες του χρονικού διαστήματος από Απρίλιο του έτους 2010 μέχρι και Αύγουστο του έτους 2013 ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής της εναγομένης δεν παρήγαγε ηλεκτρική ενέργεια.".

Στη συνέχεια το Εφετείο, αφού αναφέρει την ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας που ιδιοκατανάλωσε η εναγομένη, κάθε μήνα των ετών 2009,2010 και 2011,συνεχίζει: "οι δαπάνες των οποίων (ΥΚΩ) βαρύνουν και την εναγομένη- αυτοπαραγωγό ως προς την ηλεκτρική ενέργεια που ιδιοκατανάλωσε, προκύπτει, με βάση τα ως άνω μετρητικά στοιχεία που αυτή παρέδωσε στην ενάγουσα (στη θέση της οποίας υπεισήλθε η ήδη αναιρεσίβλητη), χρέωση συνολική κατά ποσό 330.230,11 ευρώ, της μηνιαίας χρέωσης υπολογιζομένης κατά τους συντελεστές επιμερισμού του ανταλλάγματος ανά κατηγορία πελατών που περιέχονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 36 ν.4067/2012.

Συγκεκριμένα για έκαστο των μηνών του έτους 2009 η μοναδιαία χρέωση καθορίσθηκε στο ποσό των 6,29 ευρώ/MWh και ως εκ τούτου ανά μήνα, με βάση την ενέργεια που ιδιοκατανάλωσε η εναγομένη, προκύπτουν χρεώσεις ανερχόμενες στα εξής ποσά: ... Η μοναδιαία χρέωση για τις ΥΚΩ για έκαστο των μηνών του έτους 2010 καθορίσθηκε στο ποσό των 4,21 ευρώ/MWh και για έκαστο των μηνών του έτους 2011 καθορίσθηκε στο ποσό των 3,88 ευρώ/MWh και ως εκ τούτου με βάση την ενέργεια που ιδιοκατανάλωσε σε μήνες του ως άνω χρονικού διαστήματος η εναγομένη, προκύπτουν χρεώσεις ανερχόμενες στα εξής ποσά: ...

Στο ως άνω δε συμποσούμενο ποσό των 330.230,11 ευρώ πρέπει να υπολογισθεί και ο εκ ποσοστού 13% ΦΠΑ ποσού 42.929,91 ευρώ και κατά συνέπεια η εναγομένη για χρεώσεις ΥΚΩ, που υπολογίσθηκαν στην ποσότητα ενέργειας που ιδιοκατανάλωσε, οφείλει συνολικά ποσό 373.160,02 ευρώ. Η ενάγουσα,(ήδη αναιρεσίβλητη) με την εκ του νόμου ιδιότητά της ως Διαχειριστού του Συστήματος, επιφορτισμένη με την είσπραξη των ρυθμιστικών χρεώσεων, ήδη με το από 12-7-2012 έγγραφο της, γνωστοποίησε προς την εναγομένη ότι η σχετική οφειλή που αφορά τις ΥΚΩ πρέπει να καταβάλλεται στον αναφερόμενο στο έγγραφο τραπεζικό λογαριασμό της...

Μετά τη διατυπωθείσα και εγγράφως άρνηση της εναγομένης να καταβάλλει την οφειλή της για τις ΥΚΩ, η ενάγουσα επιδίωξε δικαστικά, με την άσκηση της κρινόμενης αγωγής, την ικανοποίηση της απαίτησής της. Κατά τον έλεγχο του νόμω βασίμου της αγωγής ήδη κρίθηκε ότι υφίσταται εκ του νόμου υποχρέωση της εναγομένης ως αυτοπαραγωγού για την καταβολή ανταλλάγματος για τις ΥΚΩ, καθό μέρος αυτή ιδιοκαταναλώνει παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια, σημειουμένου ότι και στο Εγχειρίδιο Εκκαθάρισης Αγοράς, που παρέχει πληροφορίες σύμφωνες με τον Κώδικα Διαχείρισης Συστήματος και Συναλλαγών Ηλεκτρικής Ενέργειας, αναφέρεται στο κεφάλαιο 5 που πραγματεύεται τις λογιστικές πράξεις του Λογαριασμού Προσαυξήσεων (άρθρο 209 του ΚΔΣ&ΣΗΕ) και δη στην παράγραφο 5.11 που τιτλοφορείται Λογιστικές Πράξεις για τον Λογαριασμό για το κόστος των Υπηρεσιών Δημοσίου Συμφέροντος ότι και οι αυτοπαραγωγοί νοούνται ως εκπρόσωποι φορτίου υποκείμενοι σε χρεώσεις ΥΚΩ) για το μέρος της καθαρής ποσότητας της ενέργειας που παράγεται από τις μονάδες παραγωγής και καταναλώνεται στις εγκαταστάσεις τους, αφαιρουμένης της ενέργειας που καταναλώνεται για την εξυπηρέτηση των βοηθητικών φορτίων των μονάδων τους".

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, ακολούθως το Εφετείο, αφού έκανε δεκτή την από 29-9-2015 έφεση τη ερήμην δικασθείσας ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου αναιρεσείουσας και εξαφάνισε την απόφαση αυτού, έκανε κατά ένα μέρος δεκτή την από 3- 11-2014 αγωγή της δικαιοπαρόχου της αναιρεσίβλητης ,στην οποία την υποχρέωσε να της καταβάλει το ανωτέρω ποσό των 373.160,02 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησής της από το άρθρο 559αριθμ.1ΚΠολΔ,η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο, ότι δεχόμενο την οφειλή της για καταβολή ανταλλάγματος για την παροχή υπηρεσιών ΥΚΩ παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 36 παρ.3 του ν.4067/2012/διότι:α) είναι μεν χρήστης, ανήκει όμως σε μία ιδιαίτερη κατηγορία χρηστών παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία δεν εμπίπτει σε αυτούς που αναφέρει η ανωτέρω διάταξη ,αφού δεν την μνημονεύει ειδικώς και β) αναφέρεται σε συντελεστές- χρεώσεις,για τα έτη 2009,2010 και 2011,ύψους 6,29,4,21 και 3,88 ευρώ Mwh αντίστοιχα, οι οποίοι όμως δεν αναφέρονται στον ενσωματωμένο στην ανωτέρω διάταξη πίνακα, με τον οποίο δεν προσδιορίστηκαν ειδικά χρεώσεις για τους αυτοπαραγωγούς.

Ο λόγος είναι αβάσιμος, εφόσον ,σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί και στην αρχή της παρούσας, στην έννοια του χρήστη της διάταξης του άρθρου 36 του νόμου 3426/2005,εντάσσονται όλοι όσοι έχουν δικαίωμα πρόσβασης και χρήσης στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, πλην αυτών που ρητώς εξαιρέθηκαν ,επομένως και οι αυτοπαραγωγοί, εφόσον η εκφρασθείσα με την ανωτέρω διάταξη νομοθετική βούληση είναι ότι οι ΥΚΩ αποτελούν ένα είδος κοινωνικής πολιτικής, για το κόστος της οποίας συμμετέχουν όλοι οι μη εξαιρούμενοι ρητά χρήστες.

Δεν απαιτείτο δε η αναφορά ειδικής χρέωσης για τους αυτοπαραγωγούς, εφόσον είναι αυτονόητο ότι βαρύνονται και αυτοί, όπως και οι λοιποί χρήστες αναλόγως με το είδος του ρεύματος του οποίου κάνουν χρήση. Η με τον ίδιο αναιρετικό λόγο επίκληση πλημμέλειας από την αναιρεσείουσα από το άρθρο 559αριθμ.1ΚΠολΔ,λόγω εσφαλμένης εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 29 του ν.2773/1999 και 28 του ν.3426/2005 και των υπουργικών αποφάσεων που εκδόθηκαν κατ' εξουσιοδότηση αυτών, εφόσον είχαν ήδη καταργηθεί, και ακυρωθεί αντίστοιχα, είναι αλυσιτελής.

Ειδικότερα, από τις παραδοχές του Εφετείου καθίσταται σαφές ότι το αποδεικτικό του πόρισμα στηρίζεται μόνο στη διάταξη του άρθρου 36 παρ.3 τουν.4067/2012,ενώ τις λοιπές διατάξεις των ανωτέρω νόμων και τις υπουργικές αποφάσεις, ανέφερε, στο πλαίσιο της ερμηνείας αυτής και προκειμένου να καταδείξει την διαχρονική επιβάρυνση των αυτοπαραγωγών με το επίδικο τέλος.

Είναι δε αβάσιμη η επίκληση της ίδιας αναιρετικής πλημμέλειας, λόγω εσφαλμένης εφαρμογής από το Εφετείο της παρ.2 του ανωτέρω άρθρου, αφού δεν υφίσταται αναφορά της συγκεκριμένης διάταξης στην προσβαλλόμενη απόφαση.

Με τον δεύτερο λόγο της κρινόμενης αίτησης, η αναιρεσείουσα, κατ' επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559αριθμ.1ΚΠολΔ, μέμφεται το Εφετείο, ότι εφαρμόζοντας τη διάταξη του άρθρου 36παρ.3 του ν.4067/2012, παρεβίασε τις διατάξεις 20 παρ.1,26παρ.3,87 και 95 του Συντάγματος, εφόσον με αυτή δεν έγινε νέος επιμερισμός του οικονομικού ανταλλάγματος ,αλλά στηρίχθηκε ως προς τον προσδιορισμό αυτό στις ακυρωθείσες από το Συμβούλιο της Επικρατείας υπουργικές αποφάσεις. Ο λόγος είναι αβάσιμος, διότι ο νομοθέτης δεν κωλύεται να νομοθετήσει εκ νέου και να ρυθμίσει ,κατά τον ίδιο τρόπο το ζήτημα που ανέκυψε, μετά την ακύρωση μιας υπουργικής απόφασης, εφόσον η Διοίκηση έχει συμμορφωθεί προς αυτή (ΣΤΕ 748/2009) όπως εν προκειμένω, δοθέντος, ότι όπως έχει ήδη προεκτεθεί, ο μόνος λόγος της ακύρωσης των εν λόγω αποφάσεων ήταν η μη ύπαρξη "παρέκκλισης", ο οποίος μετά την παραχώρησή της από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εξέλιπε.

Με ειδικότερη αιτίαση του δεύτερου επίσης λόγου της κρινόμενης αίτησής της, από το άρθρο 559αριθμ.1ΚΠολΔ,η αναιρεσείουσα, μέμφεται το Εφετείο για εσφαλμένη εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 36παρ.3 του ν.4067/2012/διότι αντίκειται στα άρθρα 3παρ.4 και 3παρ.2 των οδηγιών 2003/54/ΕΚ και 2009/72/ΕΚ,που επιβάλλουν τον προσδιορισμό της οικονομικής αντιστάθμισης για την κάλυψη των δαπανών ΥΚΩ κατά τρόπο αμερόληπτο και διαφανή, όπως έκρινε και το ΣΤΕ με την 469/2012 απόφασή του.

Ο λόγος προεχόντως είναι απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, εφόσον δεν αναφέρει η αναιρεσείουσα σε τι συνίσταται η αδιαφάνεια και γιατί είναι αδιαφανής ο γενόμενος προσδιορισμός, σε κάθε δε περίπτωση είναι και αβάσιμος, εφόσον η αντιστάθμιση επιμερίζεται ομοιόμορφα σε ολόκληρη την επικράτεια, ανά κατηγορία πελάτη, σύμφωνα με τη μεθοδολογία για τον καθορισμό των διαφόρων δεικτών επιμερισμού, ενώ στηρίζεται και στην εσφαλμένη προϋπόθεση της σχετικής κρίσης της απόφασης του ΣΤΕ, που έκρινε ότι υφίστατο η εν λόγω παράβαση λόγω της μη ύπαρξης της αιτηθείσας "παρέκκλισης".

Με τον ίδιο λόγο και με στοιχείο αρ. 34 η αναιρεσείουσα, μέμφεται το Εφετείο, για πλημμέλεια από το άρθρο 559αριθμ.1ΚΠολΔ,αφού η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 36παρ.3 του ν.4067/2012 αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 78 παρ.2 ,17 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, λόγω επιβολής με αυτήν οικονομικού βάρους αναδρομικώς, για χρόνο που υπερβαίνει το προηγούμενο από τη θέσπισή του στους χρήστες ηλεκτρικής ενέργειας.

Ο λόγος είναι αβάσιμος, εφόσον σύμφωνα με την παρ.4 του ίδιου άρθρου του ν.4067/2012,"τα ποσά που βαρύνουν τους εκάστοτε χρήστες παροχής ηλεκτροδότησης δυνάμει της προηγούμενης παραγράφου συμψηφίζονται οίκοθεν με τα ποσά που αντιστοίχως έχουν καταβληθεί από τους χρήστες αυτούς προς τους κατόχους αδείας προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, προκειμένου να ανακτηθεί το κόστος χρεώσεων ΥΚΩ, σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 28 του ν.3426/2005,κατά τη χρονική περίοδο από το έτος 2008 έως και το έτος 2011.Αν από το συμψηφισμό προκύψει χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος των εκάστοτε χρηστών, το χρεωστικό υπόλοιπο δεν αναζητείται από τους χρήστες και διαγράφεται".

Επομένως, ουδεμία αναδρομική επιβάρυνση για τον χρήστη υφίσταται από την επίμαχη διάταξη.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω ,η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο(αρθρ.495παρ.3ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η τελευταία, λόγω της ήττας της στα δικαστικάέξοδατηςαναιρεσίβλητης(αρθρ.176,183ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11 Σεπτεμβρίου 2017 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", για αναίρεση της 91/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Φεβρουαρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις10 Ιουνίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ