Supreme Court dismisses appeal on jurisdiction error and inadmissibility grounds regarding commercial lease dispute.

Απόφαση 647 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 647/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Δεκεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Β. Κ. Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γαβριήλ Ντούγια.

Του αναιρεσίβλητου: Γ. Κ. Γ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-6-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, και με την από 26-12-2007 προτάσεις-ανταγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 52/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 159/2009 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση των αποφάσεων ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-12-2009 αίτησή του και με τους από 15-1-2010 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 9-2-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων αυτής λόγων.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την 9428β'/6-10-2011 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας ..., την οποία επικαλείται και προσκομίζει ο επισπεύδων τη συζήτηση αναιρεσείων, προκύπτει, ότι, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης και κλήση για συζήτηση αυτής για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης (της 7.12.2012) επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση κατά το άρθρο 242§2 ΚΠολΔ, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο. Επομένως, πρέπει η συζήτηση της υπόθεσης να προχωρήσει παρά την απουσία του.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 5 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο σε περίπτωση καθ'ύλην αρμοδιότητας εσφαλμένα δέχθηκε ότι είναι αρμόδιο ή αναρμόδιο ("επί αρμοδιότητος καθ' ύλην εσφαλμένως εκήρυξεν εαυτό αρμόδιον ή αναρμόδιον"), με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 47, σύμφωνα προς τις οποίες δεν υπόκεινται σε προσβολή με ένδικο μέσο απόφαση πρωτοδικείου, πολυμελούς ή μονομελούς, για το λόγο ότι η υπόθεση ανήκει στην αρμοδιότητα του ειρηνοδικείου, και απόφαση πολυμελούς πρωτοδικείου για υπόθεση της αρμοδιότητας του μονομελούς. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως ιδρύεται μόνον, όταν υπάρχει σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας αναφερόμενο σε παραδοχή καθ' ύλην αρμοδιότητας ή αναρμοδιότητας αυτού του ιδίου. Επομένως, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός όταν το Εφετείο, επιλαμβανόμενο εφέσεως, που υπάγεται, κατά το άρθρο 19 του ΚΠολΔ, στην καθ' ύλην αρμοδιότητα του, κρίνει εσφαλμένως ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που εξέδωσε την εκκαλουμένη απόφαση ήταν ή δεν ήταν αρμόδιο καθ' ύλην (Ολ.ΑΠ 30/1995, 3/1991).

Στην προκειμένη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο αναίρεσης, μέρος πρώτο, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' ορθή εκτίμησή τους η από τον αριθ. 5 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια (και όχι από τον αριθμ. 1 όπου αναφέρεται στο αναιρετήριο), ότι το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση του αναιρεσείοντος, δέχθηκε εσφαλμένα ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο (Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας) ήταν καθ' ύλην αρμόδιο να δικάσει την ένδικη αγωγή, με την οποία ο αναιρεσίβλητος ενάγων ζητούσε την αναγνώριση της κυριότητάς του στο επίδικο ακίνητο και την απόδοση αυτού, αφού ο εναγόμενος αρνείται να του το αποδώσει, μετά τη λήξη της μεταξύ τους σύμβασης εμπορικής μίσθωσης του ακινήτου αυτού αντιποιούμενος την κυριότητά του και καρπούμενος τα ωφελήματα, τα οποία επίσης ζητούσε ο ενάγων να του αποδοθούν, ενώ καθ' ύλην αρμόδιο ήταν το Ειρηνοδικείο Ηγουμενίτσας, στο οποίο και έπρεπε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο να παραπέμψει την υπόθεση μαζί με την ασκηθείσα ανταγωγή. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι, σύμφωνα με τα όσα έχουν προεκτεθεί το αποδιδόμενο στο Εφετείο σφάλμα αφού δεν αναφέρεται, σε καθ' ύλην αρμοδιότητα ή αναρμοδιότητα αυτού του ιδίου, δεν συνιστά λόγο αναίρεσης από τον αριθ. 5 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση, με το μέρος δεύτερο του μοναδικού λόγου αναίρεσης της αίτησης, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση, γιατί το Εφετείο απέρριψε ως απαράδεκτη την ένδικη ανταγωγή του αναιρεσείοντος, ενώ έπρεπε εφαρμόζοντας τον Κώδικα Εμπορικών Μισθώσεων, να την παραπέμψει στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας ή στο Ειρηνοδικείο Ηγουμενίτσας, για συνεκδίκαση κατά τη διαδικασία των μισθωτικών διαφορών.

Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε τον σχετικό δεύτερο λόγο έφεσης του αναιρεσείοντος καθώς και το δεύτερο πρόσθετο λόγο της ως αβασίμους, διότι οι ανταγωγικώς ασκούμενες αξιώσεις του αναιρεσείοντος υπαγόμενοι στην ειδική διαδικασία των άρθρων 647 έως 662 ΚΠολΔ, δεν μπορούσαν να ασκηθούν κατά το άρθρο 268 § 2 ΚΠολΔ, αφού η ένδικη αγωγή δικαζόταν κατά την τακτική διαδικασία ως περιέχουσα παραδεκτή σώρευση διεκδικητικής αγωγής και αγωγής αδικαιολόγητου πλουτισμού εξ αιτίας της ακυρότητας της επίμαχης μισθωτικής σύμβασης.

Κρίνοντας, έτσι, το Εφετείο, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της παρά το νόμο κήρυξης απαραδέκτου και επομένως ο εξεταζόμενος λόγος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Σύμφωνα με το άρθρο 559 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο για τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο αυτό. Ανάμεσα στους λόγους αυτούς δεν περιλαμβάνονται και οι παραδρομές, κατά τη σύνταξη της απόφασης, εξαιτίας των οποίων έγιναν λάθη γραφικά ή λογιστικά, για τη διόρθωση των οποίων προβλέπουν ειδικώς τα άρθρα 315 επ.

του ΚΠολΔ. Επομένως, ο μοναδικός πρόσθετος λόγος αναίρεσης που αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου την πλημμέλεια, ότι περιέχει λογιστικά λάθη οφειλόμενα σε παραδρομές εξαιτίας των οποίων ο αναιρεσείων υποχρεώνεται να πληρώσει, αντί του κατ' ορθό υπολογισμό ποσού των 3.850 €, ποσό 8.400 €, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού η πλημμέλεια αυτής της αποφάσεως, άσχετη με την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που επικαλείται ο αναιρεσείων, δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης, αλλά λόγο διόρθωσης της απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22.12.2009 αίτηση του Β. Γ. για αναίρεση της 159/2009 απόφασης του Εφετείου Κέρκυρας, καθώς και τον από 3.1.2010 πρόσθετο λόγο αυτής.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Απριλίου 2012.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ