Supreme Court allows appeal due to lower court's failure to consider a specific notarized witness affidavit submitted by the appellant.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appellant's appeal against the Second Instance Court's decision of 185/2004. The appellant had submitted a notarized witness affidavit obtained through legal summons, which the Second Instance Court failed to explicitly address in its ruling. The Court held that this specific type of evidence must be either explicitly considered or explicitly rejected as inadmissible, and the omission constituted a procedural error under Article 559(11)(c) of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(11)(c) and 270(2)(b) of the Code of Civil Procedure: A second instance court must explicitly state whether it has taken into account notarized witness affidavits submitted by the parties; failure to do so regarding a specific affidavit constitutes a ground for cassation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 646 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 646/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ι. Γ. του Ρ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Δερμιτζάκη.
Των αναιρεσίβλητων:1) Ι. Β. Γ., κατοίκου ..., 2)Ν. Δ. του Ι., κατοίκου ... και 3)Α. Ι. Δ. (δικηγόρου) κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αργυρώ Αγγελή.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-7-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1437/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 185/2004 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 13-8-2004 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αντωνιάδης ανέγνωσε την από 1-2-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη 185/2004 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου, κατά το εφαρμοζόμενο και στη διαδικασία της δευτεροβάθμιας δίκης (άρθρ.524 παρ.1 ΚΠολΔ) άρθρο 270 παρ.2 εδάφ.β' του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 Ν. 2915/2001, οι ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων ενώπιον ειρηνοδίκου ή συμβολαιογράφου λαμβάνονται υπόψη στην τακτική διαδικασία ενώπιον του εφετείου, το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και μόνο αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από την βεβαίωση.
Οι ένορκες αυτές βεβαιώσεις αποτελούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, διαφορετικό από τους μάρτυρες ή τα έγγραφα και επομένως θα πρέπει να αναφέρεται ειδικά στην απόφαση ότι έχουν ληφθεί υπόψη ή ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν τις λαμβάνει υπόψη, διότι δεν δόθηκαν νόμιμα. Στην προκείμενη περίπτωση, ενώ με τις προτάσεις του ο εφεσίβλητος και ήδη αναιρεσείων ενώπιον του Εφετείου, κατά τη συζήτηση της υποθέσεως επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, επικαλέστηκε και προσκόμισε την 14880/-2002 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Ι.
Α., που λήφθηκε ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, ύστερα από νόμιμη κλήτευση των αντιδίκων, το Εφετείο δεν αναφέρει εάν έλαβε ή όχι υπόψη γενικώς ένορκες βεβαιώσεις, προβλεπόμενες στο τροποποιημένο με το άρθρο 12 Ν.2915/2001 άρθρο 270 ΚΠολΔ, και πολύ περισσότερο, ειδικώς την ως άνω ένορκη βεβαίωση που προσκόμισε ο εφεσίβλητος για την απόδειξη των ισχυρισμών του.
Επομένως ο 1ος λόγος της αναιρέσεως από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά το μέρος που προβάλλεται η πλημμέλεια αυτή, είναι παραδεκτός και βάσιμος και γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτός και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και στη συνέχεια να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 παρ.3 του ΚΠολΔ, στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, αφού η σύνθεσή του από άλλους δικαστές είναι δυνατή.-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 185/2004 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα αποτελείται από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 2006.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 5 Απριλίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ