Supreme Court dismisses appeal against tax court ruling due to lack of taxpayer presence and procedural errors.

Απόφαση 645 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 645/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αντώνιο Ζευγώλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δήμητρας Παπαντωνοπούλου και του αρχαιοτέρου Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Τσόλα, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα και Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην … και εν προκειμένω και από τον Προϊστάμενο της ..., που κατοικοεδρεύει στη … και το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Ευφροσύνη Μπερνικόλα, Νομική Σύμβουλο του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Της αναιρεσίβλητης: ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε." και με το διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα και η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-1-2013 ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 38/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 33/2014 του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 16-4-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 29-8-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από την προσκομιζόμενη από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο υπ’ αριθμ..../8-7-2015 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Λεβαδείας Ι. Π., προκύπτει ότι επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως με την επ’ αυτής πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση έχει επιδοθεί, με επιμέλεια του επισπεύδοντος την συζήτηση αναιρεσείοντος, νομίμως και εμπροθέσμως στην αναιρεσίβλητο (άρθρο 568 παρ. 2, 3 και 4 Κ.Πολ.Δ.), για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 23-11-2015, κατά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως ανεβλήθη οίκοθεν για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσης. Επομένως, εφόσον η αναιρεσίβλητος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά την νόμιμη εκ του πινακίου εκφώνηση της υποθέσεως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση χωρίς την παρουσία της (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ).

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 455 επ. Α.Κ. σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 1 παρ. 2 και 2 του ν.δ. 356/1974 (ΚΕΔΕ) και 4 παρ.7 του ν. 2238/94 "Κύρωση του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος", προκύπτει ότι ο υπόχρεος έναντι του Δημοσίου προς καταβολή φόρου για εισόδημα που αποκτά από την εκμίσθωση ακινήτου, όπως είναι και ο εκμισθωτής αυτού, σύμφωνα με το άρθρο 20 του άνω ν.2238/94, μπορεί να εκχωρήσει προς το Δημόσιο τα μη εισπραχθέντα από αυτόν μισθώματα, στην καταβολή των οποίων υποχρεούται ο μισθωτής, με σχετική δήλωση του που υποβάλλεται στον αρμόδιο για τη φορολογία του προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ., παραδίδοντας συγχρόνως σ’ αυτόν τα αποδεικτικά της εκχωρούμενης απαιτήσεως έγγραφα.

Από της δηλώσεως αυτής του εκχωρητού, συνοδευομένης με βεβαίωση του ιδίου ότι δεν κατέχει άλλα αποδεικτικά της εκχωρούμενης απαιτήσεως έγγραφα, το Δημόσιο ως εκδοχέας της εκχωρούμενης απαιτήσεως υποκαθίσταται ως προς την απαίτηση αυτή στα δικαιώματα του εκχωρητού, ως ειδικός διάδοχος αυτού, μη απαιτουμένης, κατά την ειδικώς ρυθμίζουσα την εκχώρηση αυτή διάταξη του άνω άρθρου 4 παρ.7 του ν. 2238/94, αναγγελίας της εκχωρήσεως προς τον εκχωρούμενο οφειλέτη, η δε εκχωρούμενη απαίτηση αποτελεί δημόσιο έσοδο που εισπράττεται από τον εκχωρούμενο οφειλέτη, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε..

Στον εκχωρούμενο οφειλέτη, εναντίον του οποίου επισπεύδεται διοικητική εκτέλεση προς είσπραξη της ως άνω ιδιωτικής φύσεως εκχωρηθείσης απαιτήσεως, παρέχεται το δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή κατά τα άρθρα 73 επ. του Κ.Ε.Δ.Ε., η οποία δικάζεται από το αρμόδιο πολιτικό δικαστήριο, σύμφωνα με τα άρθρα 583- 585 Κ.Πολ.Δ..

Με την ανακοπή αυτή επιτρέπεται η προβολή κάθε αντιρρήσεως, ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, κατά του νομίμου τίτλου και της απαιτήσεως, στην απόδειξη της οποίας υποχρεούται το καθού η ανακοπή Δημόσιο (Α.Π. 1245/2010). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών".

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Στην περίπτωση δε που το δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, τα οποία ανελέγκτως εδέχθη ως αποδειχθέντα το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, ιδρύεται δε ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν προφανή την παραβίαση (Ολ.Α.Π. 9/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή κατ’ άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι η ήδη αναιρεσίβλητος με την ένδικη ανακοπή της κατά του νυν αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου εζήτησε για τους αναφερομένους σ’ αυτήν λόγους την ακύρωση της υπ’ αριθμ. ...19.12.2012 ατομικής ειδοποιήσεως χρεών του Προϊσταμένου της ....

Με την πρωτόδικη απόφαση, η οποία εξεδόθη κατά την τακτική διαδικασία, κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων, ακυρώθηκε κατά παραδοχήν λόγου ανακοπής η ανακοπείσα ατομική ειδοποίηση και οι συμπροσβληθείσες μετ’ αυτής ταμειακές βεβαιώσεις, η έφεση δε που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως αυτής από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο απερρίφθη ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη με την ήδη προσβαλλομένη απόφαση, η οποία δέχθηκε ανελέγκτως ως αποδειχθέντα τα εξής: "Δυνάμει του από 18.07.2006 ιδιωτικού συμφωνητικού ο Γ.

Μ...., ως επικαρπωτής και οι γιοί του Θ. Μ. Μ...., ως ψιλοί κύριοι κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας; συνεκμίσθωσαν στην ανακόπτουσα (ήδη αναιρεσίβλητη) ομόρρυθμη εταιρία για το χρονικό διάστημα από 18.07.2006 έως 31.08.2012 ένα ισόγειο κατάστημα, επιφάνειας 190 τ.μ., που βρίσκεται επί της οδού... στη Λιβαδειά, προκειμένου η μισθώτρια εταιρία να στεγάσει επιχείρηση "καφέ-μπαρ-εστιατόριο" αντί μηνιαίου μισθώματος 2.500 ευρώ.

Μετά το θάνατο του ως άνω επικαρπωτή Γ. Μ. στις 20.12.2007 συμφωνήθηκε μεταξύ των ανωτέρω γιων του, ως συνεκμισθωτών και της μισθώτριας εταιρίας το μίσθωμα για τα έτη 2010 και 2011 να ανέρχεται στο ποσό των 2.700 ευρώ. Με την από 20.03.2011 εξώδικη διαμαρτυρία-καταγγελία και πρόσκληση των παραπάνω εκμισθωτών, η οποία επιδόθηκε στη μισθώτρια εταιρία στις 31.03.2011 κατήγγειλαν την επίδικη μισθωτική σχέση λόγω δυστροπίας της μισθώτριας καλώντας την να παραδώσει το μίσθιο ακίνητο ελεύθερο προς χρήση.

Κατόπιν της από 20.07.2011 αίτησης των...συνεκμισθωτών, εκδόθηκε η υπ’ .../2011 διαταγή απόδοσης του ... μισθίου του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς κατά της ανακόπτουσας... εταιρίας. Στις 23.09.2011 οι συνεκμισθωτές κοινοποίησαν στην ανακόπτουσα αντίγραφο εξ απογράφου Α’ εκτελεστού της ως άνω διαταγής απόδοσης του μισθίου μετά της κάτωθι αυτού από 20.09.2011 επιταγής προς εκτέλεση, κατά της οποίας ...

η ανακόπτουσα άσκησε την από 27-09-2011 ανακοπή της ..., η οποία νομίμως επιδόθηκε στους...συνεκμισθωτές και ζήτησε την ακύρωση της ως άνω διαταγής απόδοσης για τους εκεί αναφερόμενους λόγους, η δε συζήτηση προσδιορίσθηκε για την δικάσιμο της 08.03.2012. Στις 08-2-2012 η ανακόπτουσα κατέθεσε ...το από 27.01.2012 δικόγραφο πρόσθετων λόγων ανακοπής, το οποίο επιδόθηκε νόμιμα στους συνεκμισθωτές, μεταξύ δε των προβαλλόμενων πρόσθετων λόγων ανακοπής της...διαταγής απόδοσης του μισθίου είναι το κύρος της καταγγελίας της σύμβασης μισθώσεως, η καταβολή των οφειλομένων μισθωμάτων, καθώς επίσης και ο συμβατικός συμψηφισμός των μισθωμάτων με το ποσό των 60.000 ευρώ.

Ειδικότερα...επικαλείται η ανακόπτουσα ότι κατέβαλε στους συνεκμισθωτές το πιο πάνω ποσό των 60.000 ευρώ προκειμένου αυτοί να συναινέσουν στη μέλλουσα να υπογραφεί σύμβαση μισθώσεως, με την προοπτική, όταν οι ίδιοι υπεισέρχονταν στη μισθωτική σχέση ως αποκλειστικοί κύριοι του μισθίου, να ανανέωναν στο διηνεκές τη μισθωτική σύμβαση και το παραπάνω ποσό θα συμψηφίζονταν στο μέλλον κατά τη διάρκεια της μισθωτικής σχέσης.

Η συζήτηση των πρόσθετων λόγων ορίσθηκε για την ίδια παραπάνω δικάσιμο. Στις 18-05-2012 η ανακόπτουσα κατέθεσε το από 16.05.2012 δικόγραφο πρόσθετων λόγων ανακοπής ... κατά των συνεκμισθωτών, το οποίο επιδόθηκε σ’ αυτούς στις 25.05.2012, με το οποίο βάλλει κατά του κύρους της παραπάνω αναφερόμενης εξώδικης καταγγελίας.

Στη συνέχεια στις 23.11.2012 η ανακόπτουσα κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς το από 23.11.2012 δικόγραφο πρόσθετων λόγων ..., που επιδόθηκε νόμιμα στους συνεκμισθωτές στις 23.11.2012, κατά της επιταγής προς εκτέλεση περί απόδοσης του μισθίου για τους εκεί αναφερόμενους λόγους που αφορούν στη διαταγή απόδοσης του μισθίου, η δε συζήτηση ορίσθηκε για την δικάσιμο της 28.02.2013, μετά των λοιπών ανωτέρω δικογράφων.

Ήδη με την υπ’ αριθ. 35/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, διετάχθη η αναστολή της αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύδουν οι συνεκμισθωτές δυνάμει της υπ’ .../2011 διαταγής απόδοσης μισθίου μέχρι την έκδοση απόφασης επί της...ανακοπής και των πρόσθετων λόγων αυτής, καθόσον πιθανολογήθηκε ότι λείπει η αναγκαία για την ύπαρξη έγγραφης όχλησης πρόσκληση προς την ανακόπτουσα μισθώτρια εταιρία να καταβάλει τα καθυστερούμενα από δυστροπία της μηνιαία μισθώματα...

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι οι εκμισθωτές στις 12.07.2012, προκειμένου να απαλλαγούν από τη φορολογική τους υποχρέωση για τα μη εισπραχθέντα κατ’ αυτούς μισθώματα της περιόδου από 01.01.2011 έως 31.12.2011, με σχετικές τους δηλώσεις, σύμφωνα με το...άρθρο 4 παρ.7 του ν. 2238/94, εκχώρησαν την αναλογούσα σε καθέναν απαίτηση επί των μισθωμάτων εις βάρος της ανακόπτουσας στο Ελληνικό Δημόσιο.

Ειδικότερα, προκύπτει ότι αυτοί υπέγραψαν το... σχετικό έντυπο (παράρτημα Α) δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων, δηλώνοντας παράλληλα ότι ο οφειλέτης (ανακόπτουσα) δεν έχει προβάλει νομίμως ένσταση συμψηφισμού ή άλλες παρόμοιες ενστάσεις εις βάρος τους. Επιπλέον στην ως άνω δήλωση επισυνάπτουν τα στοιχεία που αποδεικνύουν τη νομιμότητα της απαίτησης (συμφωνητικό μίσθωσης, εξώδικη καταγγελία μίσθωσης ή πρόσκληση καταβολής μισθωμάτων, αγωγή απόδοσης μισθίου και καταβολής μισθωμάτων και την παραπάνω διαταγή απόδοσης του μισθίου), βεβαιώνοντας ότι εκτός από αυτά τα έγγραφα δεν έχουν στην κατοχή τους άλλα αποδεικτικά στοιχεία, που να θεμελιώνουν την εκχωρούμενη απαίτηση.

Κατόπιν τούτων, το Δημόσιο δια του αρμοδίου προϊσταμένου του Δημοσίου Ταμείου της ... βεβαίωσε στις 18.12.2012 το ποσό των 15.636 ευρώ και 15.636 ευρώ, (υπ’ αριθ. συμπροσβαλλόμενες .../18.12.2012 ταμειακές βεβαιώσεις) ως δημόσιο έσοδο εις βάρος της ανακόπτουσας ως οφειλέτη και απέστειλε προς αυτή την ανακοπτόμενη ατομική ειδοποίηση για την πληρωμή του βεβαιωθέντος ποσού.

Πλην, όμως, όπως προκύπτει από τα παραπάνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, κατά το χρόνο των δηλώσεων εκχώρησης της απαιτήσεως, οι οφειλέτες-συνεκμισθωτές είχαν στην κατοχή τους ουσιώδη έγγραφα που αφορούσαν στη νομιμότητα της εκχωρούμενης απαίτησης και συγκεκριμένα το δικόγραφο της ανακοπής κατά της προσκομιζόμενης υπ’ .../201 διαταγής απόδοσης του μισθίου και το πρώτο ως άνω αναφερόμενο δικόγραφο πρόσθετων λόγων αυτής (ανακοπής), στα οποία προβάλλονται οι προαναφερόμενες καταλυτικές του δικαιώματος ενστάσεις (συμψηφισμού, αχρεωστήτου), χωρίς να προκύπτει ότι από τα υπόλοιπα συνυποβαλλόμενα από τους εκχωρητές-εκμισθωτές στη ΔΟΥ έγγραφα αποδεικνύεται η νομιμότητα της απαιτήσεως τους, αν ληφθεί μάλιστα υπόψη ότι οι εκχωρητές δεν προσκόμισαν στην αρμόδια φορολογική αρχή επιπλέον ουσιώδη έγγραφα, όπως δικαστική απόφαση καταβολής μισθωμάτων.

Επιπλέον, η αρμόδια φορολογική αρχή δεν προέβη στον έλεγχο των στοιχείων που υποβλήθηκαν, προκειμένου να εξακριβώσει κατά πόσο πραγματικά δεν έχουν εισπραχθεί από τους εκχωρητές τα εισοδήματα που εκχωρούνται, παρά τις ως άνω ελλείψεις ουσιωδών εγγράφων. Επομένως, οι παραπάνω αναφερόμενες ταμειακές βεβαιώσεις και κατ’ ακολουθία η ατομική ειδοποίηση χρεών εκδόθηκαν κατά παράβαση των ...παρ. 2, 3, 4 του άρθρου 1 και των παρ. 4, 8 του άρθρου 2 της ως άνω αναφερομένης υπουργικής απόφασης.

Κατά συνέπεια, ο παραπάνω λόγος ανακοπής, κατά το δεύτερο σκέλος του, που αφορά στο κύρος των δηλώσεων εκχωρήσεως των μισθωμάτων και κατ’ ακολουθία τη νομιμότητα των (καθ’ ερμηνεία) συμπροσβαλλομένων ταμειακών βεβαιώσεων και της προσβαλλόμενης ατομικής ειδοποίησης χρεών, είναι βάσιμος κατ’ ουσίαν.

Συνεπώς, δεκτού γενομένου του πρώτου λόγου της ανακοπής κατά το δεύτερο σκέλος του, ως και κατ’ ουσίαν βάσιμου, πρέπει να ακυρωθεί η υπ’ αρ. ...19.12.2012 Ατομική Ειδοποίηση Χρεών του Προϊσταμένου της ... συνολικού ποσού 31.272,00 ευρώ, καθώς και οι (καθ* ερμηνεία) συμπροσβαλλόμενες υπ’ αριθ. .../18.12.2012 ταμειακές βεβαιώσεις, ενόψει του ότι η ατομική ειδοποίηση, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 2 και 4 του ΚΕΔΕ, ακολουθεί τη νομότυπη, που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν αποδείχθηκε τέτοια, ταμειακή βεβαίωση με βάση νόμιμο τίτλο...Τα ίδια έκρινε και η εκκαλουμένη, συνεπώς δεν έσφαλε, ορθά εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις.

Γι’ αυτό οι λόγοι της εφέσεως πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι και η έφεση να απορριφθεί στο σύνολο της...". Έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 455επ. Α.Κ., 4 παρ.7 ν. 2238/1994, 1,2 του ΚΕΔΕ και της 1036819/642//2001 Α.Υ.Ο. , η οποία εξεδόθη, κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 4 παρ.7 του. 2238/94, όπως διαμορφώθηκε με την άρθρο 8 παρ. 1 του ν. 2873/2000, και καθορίζει τον τύπο και το περιεχόμενο της δηλώσεως εκχωρήσεως εισοδημάτων στο Δημόσιο, τα δικαιολογητικά που συνυποβάλλονται με αυτήν, η διαδικασία βεβαιώσεως των ποσών των εισοδημάτων που εκχωρούνται στο Δημόσιο.

Τούτο δε διότι, με βάση τις αναιρετικώς ανέλεγκτες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά τον χρόνο εκχωρήσεως της απαιτήσεως στο αναιρεσείον οι οφειλέτες-εκχωρητές είχαν στην κατοχή τους ουσιώδη έγγραφα που αφορούσαν τη νομιμότητα της εκχωρούμενης απαιτήσεως, καθόσον περιείχαν ενστάσεις καταλυτικές ταύτης, μη αποδεικνυομένης δ’ επί πλέον αυτής υπό των λοιπών συνυποβαλλόμενων εγγράφων και μη δυναμένης εντεύθεν να θεμελιώσει την έκδοση των ανακοπτομένων ταμειακών βεβαιώσεων και συνακολούθως της ατομικής ειδοποιήσεως χρεών.

Επομένως ο περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος της κρινομένης αιτήσεως με τον οποίον προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ., λόγω παραβάσεως των προδιαληφθεισών ουσιαστικού δικαίου διατάξεων τυγχάνει αβάσιμος.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, λόγω δε της ερημοδικίας της αναιρεσιβλήτου, δεν επιδικάζεται δικαστική δαπάνη εις βάρος του ηττηθέντος αναιρεσείοντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16 Απριλίου 2015 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενο από τον Υπουργό Οικονομικών και τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Λειβαδιάς, για αναίρεση της υπ’ αριθμ.33/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Απριλίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 25 Aπριλίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ