Supreme Court allows appeal against first-instance dismissal of co-ownership claim due to good faith reliance and lack of harsh consequences.

Απόφαση 645 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 645/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο, και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Ν. Σ. του Κ., 2)Α. συζ. Ν. Σ., 3)Ι. Κ. του Κ., 4)Κ. συζ. Ι. Κ., αμφοτέρων κατοίκων ..., 5)Ι. χήρας Λ. Τ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνο Αλεπάκο.

Των αναιρεσίβλητων: 1)Ά. Τ. του Ι., κατοίκου ... και 2)Ε. Τ. του Ι. κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Οδυσσέα Καραγιαννακίδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ με και από τον Αντώνιο Βγόντζα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-10-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Παγγαίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 38/2008 του ιδίου Δικαστηρίου και 176/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες, με την από 17-9-2010 αίτησή τους και τους από 5-12-2015 πρόσθετους λόγους επ' αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικήτας Χριστόπουλος, ανέγνωσε την από 26-1-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγείται την παραδοχή του πρώτου πρόσθετου λόγου αναίρεσης και την απόρριψη των υπολοίπων λόγων. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και των αυτής λόγων, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και το δικόγραφο πρόσθετων λόγων, προσβάλλεται η 176/2009 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, η οποία εκδόθηκε, κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων και δέχθηκε κατ` ουσία την έφεση των αναιρεσιβλήτων κατά της 38/2008 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Παγγαίου, την οποία και εξαφάνισε, στη συνέχεια δε απέρριψε την αγωγή των αναιρεσειόντων, με την οποία ζητούσαν να αναγνωριστούν συγκύριοι του ακινήτου, που περιγράφεται και να υποχρεωθούν οι αναιρεσίβλητοι να τους το αποδώσουν. Η αίτηση και το δικόγραφο πρόσθετων λόγων ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (ΚΠολΔικ 552, 553, 556, 558. 564, 566 παρ.1). Επομένως, πρέπει να ερευνηθούν, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους (ΚΠολΔικ 577 παρ. 3).

Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων και των κατ' έφεση αποφάσεων των πρωτοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνο για τους (περιοριστικώς) αναφερόμενους στο άρθρο 560 ΚΠολΔικ λόγους, στους οποίους δεν περιλαμβάνεται κανένας από τους αναιρετικούς λόγους των αριθμών 8, 10, και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ. Στην προκείμενη περίπτωση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας, το οποίο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε την έφεση των αναιρεσιβλήτων-εναγομένων κατά των αναιρεσειόντων-εναγόντων και κατά της 38/2008 απόφασης του Ειρηνοδικείου Παγγαίου, εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση και απέρριψε την από 8-10-2005 διεκδικητική αγωγή ακινήτου των τελευταίων, αποδίδονται , με το μοναδικό λόγο της αναίρεσης και με τους δεύτερο και τρίτο πρόσθετους λόγους και με την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 10, 8, και 19 αντιστοίχως, οι αιτιάσεις ότι αυτό [Πρωτοδικείο], σχετικά με την ουσιαστική βασιμότητα της ένστασης των αναιρεσιβλήτων-εναγομένων από το άρθρο 281 ΑΚ, α) δέχθηκε πράγματα με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, β) δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που παραδεκτά πρότειναν προς απόκρουση της από το άρθρο 281 ΑΚ ένστασης και γ) διέλαβε ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες προκειμένου να δεχθεί ως ουσιαστικά βάσιμη την εν λόγω ένσταση.

Οι λόγοι αυτοί, όμως, είναι απαράδεκτοι, διότι δεν περιλαμβάνονται στην περιοριστική απαρίθμηση των αναιρετικών λόγων του άρθρου 560 του ίδιου Κώδικα. Κατά την διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος.

Για να θεωρηθεί η άσκηση δικαιώματος ως καταχρηστική, κατά την διάταξη αυτή, θα πρέπει η προφανής υπέρβαση των ορίων, που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή ο οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, να προκύπτει από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου ή από την πραγματική κατάσταση που δημιουργήθηκε ή τις περιστάσεις που μεσολαβήσαν ή από άλλα περιστατικά, το οποία, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν την γένεση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή την άσκηση του, κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου. `Ομως, η αδράνεια του δικαιούχου για την άσκηση τον δικαιώματος, καθώς και η καλόπιστη πεποίθηση του υπόχρεου ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα ή ότι δεν πρόκειται αυτό να ασκηθεί κατ` αυτού, έστω και αν αυτή δημιουργήθηκε από την αδράνεια του δικαιούχου, δεν αρκεί καταρχήν να καταστήσει καταχρηστική την άσκηση του δικαιώματος.

Αν όμως η αδράνεια συνοδεύεται από ειδικές περιστάσεις που συνδέονται με προηγούμενη συμπεριφορά του δικαιούχου και ο ίδιος, μεταβάλλοντας τη στάση του, επιχειρεί εκ των υστέρων ανατροπή της κατάστασης που έχει ήθη διαμορφωθεί και παγιωθεί, με αποτέλεσμα να επέρχονται δυσμενείς για τα συμφέροντα του υπόχρεου επιπτώσεις, χωρίς να είναι απαραίτητο να προκαλούνταν αφόρητες ή δυσβάστακτες για τον ίδιο συνέπειες, τότε η άσκηση του δικαιώματος μπορεί να καταστεί μη ανεκτή κατά την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη και συνεπώς καταχρηστική και απαγορευμένη (Ολ ΑΠ 33/2005, Ολ.

ΑΠ 7/2002, ΑΠ 813/2015). Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αρ. 1 ΚΠολΔικ, που είναι ταυτόσημο με το άρθρο 559 αριθμός 1 του ίδιου κώδικα, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή .

Με το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ. (παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου) ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται δηλαδή αν η αγωγή, κυρία παρέμβαση, ένσταση κ.λπ.

ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ` ουσία. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔικ) το Πολυμελές Πρωτοδικείο, το οποίο δίκασε ως Εφετείο, μετά από συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων , που με επίκληση νομίμως προσκομίστηκαν από τους διαδίκους, δέχθηκε, κατ` ανέλεγκτη κρίση, ως αποδειχθέντα τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: << Δυνάμει του υπ' αριθμ. .../20-8-1981 τίτλου κυριότητας της Διεύθυνσης Γεωργίας της Νομαρχίας …, ο οποίος μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου … στον τόμο … με αύξοντα αριθμό 30, περιήλθε στον Γ.

Τ. του Σ. κατά πλήρη κυριότητα, λόγω παραχώρησης από το Ελληνικό Δημόσιο, το υπ' αριθμ. ...30 αγροτεμάχιο, αρχικής έκτασης 4.125 τ.μ., που βρίσκεται στην κτηματική περιοχή του Α. Ε. της επαρχίας … του Νομού …, το οποίο συνορεύει βορειοδυτικά με Εγνατία Οδό, νότια με το υπ' αριθμ. …35 κοινόχρηστο και πέραν αυτού με θάλασσα, βορειοανατολικά με τον υπ' αριθμ.

…38 αγρό, ανατολικά εν μέρει με τον υπ' αριθμ. …38 αγρό και εν μέρει με τον υπ' αριθμ. …31 αγρό, νοτιοανατολικά με κοινόχρηστο και πέραν αυτού με θάλασσα και δυτικά με τον …29 αγρό. Το ως άνω αγροτεμάχιο είχε αρχική έκταση 4.125 τ.μ. ωστόσο δυνάμει αναγκαστικής απαλλοτρίωσης που έλαβε χώρα για τη διάνοιξη της Εγνατίας Οδού απαλλοτριώθηκε τμήμα αυτού, έκτασης 638,00 τ.μ.

και επομένως το εμβαδόν του ανέρχεται πλέον σε 3.487,00 τ.μ. Ο αρχικός κληρούχος Γ. Τ. απεβίωσε στις 16-8-1978 και κατέλειπε την υπ' αριθμ. .../13-12-1976 δημόσια διαθήκη του, που συνέταξε ο συμβολαιογράφος … Α. Π., η οποία δημοσιεύθηκε νόμιμα με το υπ' αριθμ. 247/30-8-1979 πρακτικό του Πρωτοδικείου Καβάλας, με την οποία εγκαθιστούσε κληρονόμους του επί του παραπάνω ακινήτου τους τρεις υιούς του, Μ., Λ.

και Η. Τ., έκαστο κατά ποσοστό 25,253% εξ αδιαιρέτου, και τη θυγατέρα του Χ. σύζυγο Α. Σ. κατά ποσοστό 24,241% εξ αδιαιρέτου. Όλοι οι ανωτέρω κληρονόμοι αποδέχθηκαν την ως άνω επαχθείσα σ' αυτούς κληρονομιά με την υπ' αριθμ. 6696/29-12-1990 πράξη δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου … Α. Σ. (η οποία είναι και η δεύτερη ενάγουσα), που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ….

Δυνάμει του υπ' αριθμ. .../5-8-1989 συμβολαίου της ίδιας συμβολαιογράφου … Α. Σ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου … στον τόμο … με αύξοντα αριθμό 69, ο εκ των ανωτέρω συγκυριών Η. Τ. μεταβίβασε λόγω πώλησης το παραπάνω εξ αδιαιρέτου ποσοστό συγκυριότητάς του επί του ως άνω ακινήτου στους πρώτο και δεύτερη των εναγόντων κατ' ισομοιρία, με αποτέλεσμα αυτοί να καταστούν συγκύριοι σ' αυτό κατά ποσοστό 12,626% εξ αδιαιρέτου έκαστος.

Εν συνεχεία, δυνάμει του υπ' αριθμ. .../11-8-1989 συμβολαίου της ίδιας συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου … στον τόμο … με αύξοντα αριθμό 71, η εκ των ανωτέρω συγκυριών Χ. συζ. Α. Σ. μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής το παραπάνω εξ αδιαιρέτου ποσοστό συγκυριότητάς της επί του ως άνω ακινήτου στη θυγατέρα της Α.

σύζυγο Χ. Κ., η οποία επομένως κατέστη συγκύρια σ' αυτό κατά ποσοστό 24,241% εξ αδιαιρέτου. Αποδείχθηκε περαιτέρω, ότι κατόπιν της από 23-5-1988 αίτησης των ανωτέρω Μ. Τ., Λ. Τ. και Α. συζ. Χ. Κ., εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 444 και υπ' αριθμ. πρωτ. 5431/27-6-1988 οικοδομική άδεια της Νομαρχίας … και η υπ' αριθμ. πρωτ. 9918/1989 αναθεώρηση αυτής, δυνάμει της οποίας ανεγέρθηκαν επί του παραπάνω ακινήτου δύο ισόγειες με υπόγειο κατοικίες.

Κατά το χρόνο ανέγερσης των παραπάνω οικοδομών, όλοι οι ανωτέρω συγκύριοι, ήτοι Ν. Σ. και Α. Σ. (πρώτος και δεύτερη των εναγόντων), Μ. Τ., Λ. Τ. και Α. συζ. Χ. Κ., δυνάμει του υπ' αριθμ. .../29-12- 1990 συμβολαίου διανομής ακινήτου και σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας κατά τις διατάξεις του Ν. 3741/1929, του Ν.Δ. 1024/1971 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ, της ίδιας συμβολαιογράφου … Α.

Σ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου … στον τόμο … με αύξοντα αριθμό 80, προέβησαν στη διανομή του εν λόγω ακινήτου με σύσταση τεσσάρων ανεξάρτητων, αυτοτελών ιδιοκτησιών επ' αυτού, συμμετέχοντας έκαστος επί του επικοίνου αγρού με το αναλογούν εξ αδιαιρέτου ποσοστό συνιδιοκτησίας του.

Συγκεκριμένα, δυνάμει του παραπάνω συμβολαίου περιήλθαν στους ως άνω συμβαλλόμενους οι κατωτέρω ιδιοκτησίες, όπως εμφαίνονται και στο προσκομιζόμενο από Ιούλιο 2001 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Χ. Α.: α) στον πρώτο και στη δεύτερη των εναγόντων περιήλθε κατά κυριότητα εξ αδιαιρέτου και κατ' ισομοιρία από την οικοδομή Α η υπό στοιχείο Α1 ισόγεια με υπόγειο οικία, εμβαδού 50,00 τ.μ., εντός του υπό στοιχείο 3230α τμήματος του επικοίνου ακινήτου, με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί αυτού 25,253% εξ αδιαιρέτου, β) στην Α.

συζ. Χ. Κ. περιήλθε κατά κυριότητα από την οικοδομή Α η υπό στοιχείο Α2 ισόγεια με υπόγειο οικία, εμβαδού 50,00 τ.μ., εντός του υπό στοιχείο 3230β τμήματος του επικοίνου ακινήτου, με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί αυτού 24,241% εξ αδιαιρέτου, γ) στον Μ. Τ. περιήλθε κατά κυριότητα από την οικοδομή Β η υπό στοιχείο Β1 ισόγεια με υπόγειο οικία, εμβαδού 50,00 τ.μ., εντός του υπό στοιχείο 3230γ τμήματος του επικοίνου ακινήτου, με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί αυτού 25,253% εξ αδιαιρέτου και δ) στον Λ.

Τ. περιήλθε κατά κυριότητα από την οικοδομή Β η υπό στοιχείο Β2 ισόγεια με υπόγειο οικία, εμβαδού 50,00 τ.μ., εντός του υπό στοιχείο …30δ τμήματος του επικοίνου ακινήτου, με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί αυτού 25,253% εξ αδιαιρέτου. Αποδείχθηκε, περαιτέρω, ότι στις 13-7-1991 απεβίωσε ο Λ. Τ. και κατέλειπε την υπ' αριθμ. .../7-9-1990 δημόσια διαθήκη του, που συνέταξε η ίδια συμβολαιογράφος … Α.

Σ., η οποία δημοσιεύθηκε νόμιμα με το υπ' αριθμ. 208/28-7-1992 πρακτικό του Πρωτοδικείου Καβάλας, με την οποία εγκαθιστούσε κληρονόμο του στην παραπάνω ιδιοκτησία του την πέμπτη ενάγουσα, ήτοι τη σύζυγό του Ι. χήρα Λ. Τ., το γένος Α. και Ε. Λ.. Η τελευταία αποδέχθηκε την επαχθείσα σ' αυτή κληρονομιά με την υπ' αριθμ. .../29-12-2004 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς της ίδιας συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου … στον τόμο … με αύξοντα αριθμό 73 και έτσι κατέστη κυρία της προαναφερόμενης υπό στοιχείο Β2 ισόγειας με υπόγειο οικίας από την οικοδομή Β, εμβαδού 50,00 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του υπ' αριθμ. 3230 αγρού 25,253% εξ αδιαιρέτου.

Τέλος, δυνάμει του υπ' αριθμ. .../21-11-2000 συμβολαίου της ίδιας συμβολαιογράφου … Α. Σ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Παγγαίου στον τόμο … με αύξοντα αριθμό 45, η Α. σύζυγος Χ. Κ. μεταβίβασε λόγω πώλησης την υπό στοιχείο Α2 ισόγεια με υπόγειο οικία της οικοδομής Α, εμβαδού 50,00 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του υπ' αριθμ. 3230 αγρού 24,241% εξ αδιαιρέτου, στους τρίτο και τέταρτη των εναγόντων, Ι.

Κ. και Κ. σύζυγο Ι. Κ., κατ' ισομοιρία, ήτοι αυτοί κατέστησαν συγκύριοι σ' αυτή κατά ποσοστό 12,1205% εξ αδιαιρέτου έκαστος. Οι εναγόμενοι δεν αμφισβητούν τα παραπάνω με τις πρωτόδικες και τις παρούσες προτάσεις τους, η δε μη ρητή αμφισβήτηση των ως άνω πραγματικών γεγονότων εκ μέρους των εναγομένων ενέχει ομολογία αυτών ως προς τα ανωτέρω (άρθρα 261 και 352 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Αποδείχθηκε περαιτέρω, ότι ο αρχικός κληρούχος Γ. Τ. από τη δεκαετία του 1930 νεμόταν διανοία κυρίου τον υπ' αριθμ. …38 αγρό, ο οποίος είναι όμορος από βορειοανατολικά και ανατολικά του παραπάνω υπ' αριθμ. …30 αγρού, αρχικής έκτασης 2.732 τ.μ., εκ του οποίου όμως δυνάμει της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης που έλαβε χώρα για τη διάνοιξη της Εγνατίας Οδού απαλλοτριώθηκε τμήμα, έκτασης 609,69 τ.μ.

και επομένως το εμβαδόν του ανέρχεται πλέον σε 2.122,31 τ.μ. Ειδικότερα, καλλιεργούσε αυτόν με εποχιακές καλλιέργειες, εν συνεχεία φύτεψε σ' αυτόν ελαιόδεντρα και συνέλλεγε τους καρπούς τους, ενώ από το έτος 1975 διατηρούσε σ' αυτόν αμπελώνα, με αποτέλεσμα να καταστεί κύριος αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

Αποδείχθηκε περαιτέρω, ότι κατά το χρονικό διάστημα που ασκούσε νομή επί του ως άνω υπ' αριθμ. …38 αγρού, ασκούσε συγχρόνως ενιαία διακατοχικές πράξεις και σε όμορο τμήμα του υπ' αριθμ. 3230 αγρού, εμβαδού 162,49 τ.μ., το οποίο στο προσκομιζόμενο με επίκληση από Ιούλιο 2001 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Χ.

Α. βρίσκεται εντός του υπ' αριθμ. …30δ τμήματος που ανήκε στον Λ. Τ. και μετά το θάνατό του στη σύζυγό του Ι. Τ., πέμπτη ενάγουσα, εμφαίνεται με στοιχεία 1-Ε-Ζ-Η-Θ-2-3-4-1 και συνορεύει βορειοανατολικά επί πλευράς 1-Ε μήκους 27,53 μέτρων με τον υπ' αριθμ. …38 αγρό, νότια επί πλευράς 2-Θ μήκους 3,14 μέτρων και επί πλευράς Η-Ζ μήκους 4,30 μέτρων με κοινόχρηστη έκταση, ανατολικά επί πλευράς Ε-Ζ μήκους 9,23 μέτρων με τον υπ' αριθμ.

…38 αγρό και επί πλευράς Η-Θ μήκους 12,42 μέτρων με κοινόχρηστη έκταση και δυτικά επί πλευράς 2-3 μήκους 7,15 μέτρων, επί πλευράς 3-4 μήκους 5,05 μέτρων και επί πλευράς 4-1 μήκους 22,21 μέτρων με υπόλοιπο του ίδιου υπ' αριθμ. …30 αγρού. Συγκεκριμένα, προέβαινε σε εμφανείς υλικές πράξεις επί αυτού, οι οποίες προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του, με τις οποίες εκδήλωνε τη θέληση εξουσίασης αυτού με διάνοια κυρίου, διατηρώντας σ αυτό αμπελώνα, τμήμα του οποίου υφίσταται έως σήμερα.

Δυνάμει της προαναφερόμενης υπ' αριθμ. .../13-12-1976 δημόσιας διαθήκης του, που συνέταξε ο συμβολαιογράφος … Α. Π., η οποία δημοσιεύθηκε νόμιμα με το υπ' αριθμ. 247/30-8-1979 πρακτικό του Πρωτοδικείου Καβάλας, ο ως άνω κληρονομούμενος εγκατέστησε κληρονόμους του επί του παραπάνω υπ' αριθμ. ... αγρού του τους υιούς του Η.

και Ι. Τ. και ειδικότερα τον μεν Η. σε ποσοστό 26,794% εξ αδιαιρέτου, και τον Ι. σε ποσοστό 73,206% εξ αδιαιρέτου, οι οποίοι αποδέχθηκαν την επαχθείσα σ' αυτούς κληρονομιά δυνάμει των υπ' αριθμ. 5.476/1992 και 478/1986, αντίστοιχα, πράξεων αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου … Ε. Τ., που μεταγράφηκαν νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ….

Εν συνεχεία δυνάμει του υπ' αριθμ. .../30-1-1988 συμβολαίου δωρεάς της ίδιας συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα ίδια βιβλία μεταγραφών στον τόμο … με αύξοντα αριθμό 47, ο Ι. Τ. μεταβίβασε από 1/4 εξ αδιαιρέτου εκ του ανήκοντος σ' αυτού ποσοστού 73,206% επί του παραπάνω ακινήτου σε κάθε ένα εκ των τέκνων της πρώτης εναγομένης-εγγονούς του, ήτοι στον Ι.

και τη Φ.-Δ. Κ., ενώ δυνάμει του υπ' αριθμ. .../21-4-1992 συμβολαίου πώλησης της ίδιας συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα ίδια βιβλία μεταγραφών στον τόμο … με αύξοντα αριθμό 42, ο Η. Τ. μεταβίβασε λόγω πώλησης στα ίδια πρόσωπα κατ' ισομοιρία το δικό του ποσοστό συγκυριότητας 26,794% εξ αδιαιρέτου. Έκτοτε οι ανωτέρω, καθώς και οι εναγόμενοι, μητέρα και θείος τους, αντίστοιχα, ως αντιπρόσωποι αυτών, νέμονται διανοία κυρίου το δυτικό τμήμα του υπ' αριθμ.

…38 αγρού, καθώς και την όμορη επίδικη έκταση των 162,49 τ.μ., που βρίσκεται εντός του εφαπτόμενου υπ' αριθμ. ...30δ τμήματος αγρού, το οποίο τότε κατείχε ο Λ. Τ. και πλέον η πέμπτη ενάγουσα, την οποία νέμονταν διανοία κυρίου επί δεκαετίες και οι δικαιοπάροχοί τους, ως ενιαία έκταση με τον υπ' αριθμ. …38 αγρό, όπως τούτο προκύπτει με βεβαιότητα τόσο από την ένορκη κατάθεση του εξετασθέντος μ' επιμέλεια των εναγομένων-εκκαλούντων μάρτυρα Η.

Τ., θείου τους, που περιλαμβάνεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, όσο και από την προσκομιζόμενη από τους ίδιους από Φεβρουάριο 2007 έκθεση φωτοερμηνείας του Α. Κ., Δασολόγου - Περιβαλλοντολόγου Α.Π.Θ., σύμφωνα με την οποία η επίδικη έκταση, όπως απεικονίζεται σε ζεύγος αεροφωτογραφιών της Γ.Υ.Σ.

με έτος λήψης το 1990, προσομοιάζει ως προς την υφή και τον χρωματισμό με την ιδιοκτησία των τέκνων της πρώτης εναγομένης και μπορεί να θεωρηθεί ότι καλλιεργείται ως συνέχεια αυτής. Η κρίση δε αυτή ενισχύεται και από τις προσκομιζόμενες με επίκληση από τους εναγομένους ένορκες βεβαιώσεις, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη ως ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, ενώ αντιθέτως δεν αντικρούεται πειστικά από κανένα αποδεικτικό μέσο, ούτε ειδικότερα από την ένορκη κατάθεση της εξετασθείσας με επιμέλεια των εναγόντων - εφεσιβλήτων μάρτυρος, θυγατέρας της πέμπτης εναγομένης.

Οι δικαιοπάροχοι των διαδίκων διαπίστωσαν ότι η επίδικη έκταση αποτελεί τμήμα του υπ' αριθμ. …30 αγρού - κληροτεμαχίου μόνο μετά την έκδοση του τίτλου κυριότητας για το εν λόγω ακίνητο στο όνομα του Γ. Τ. το έτος 1981. Ωστόσο οι δικαιοπάροχοι των εναγομένων και εν συνεχεία οι εναγόμενοι συνέχισαν να βρίσκονται στη νομή της, υπό την ανοχή των δικαιοπαρόχων των εναγόντων και ιδίως του Λ.

Τ., ο οποίος θιγόταν περισσότερο, ως νομέας του υπ' αριθμ. …30δ τμήματος του υπ' αριθμ. …30 αγρού, εντός του οποίου βρίσκεται και η επίδικη έκταση, καθόσον αφενός αναγνώριζαν την από δεκαετιών διαμορφωθείσα κατάσταση, αφετέρου όλοι οι αδελφοί Τ. διατηρούσαν γενικά άριστες σχέσεις μεταξύ τους. Η παραπάνω κρίση περί της ανοχής της διαμορφωθείσας κατάστασης ενισχύεται από το γεγονός, ότι περί τα τέλη της δεκαετίας του 1980 προέκυψε αστική διαφορά μεταξύ αφενός των τότε συγκυριών του υπ' αριθμ.

…30 αγρού, ήτοι των Η., Μ., Λ. και Χ. Τ. και αφετέρου του αδελφού τους Ι. Τ., ως συγκυρίου του όμορου υπ' αριθμ. …38 αγρού, καθόσον ο τελευταίος επιχείρησε κατά το χρόνο εκείνο να ανεγείρει οικία στο ως άνω ακίνητο σε σημείο πόυ παρεμπόδιζε τη θέα αυτών, η οποία επιλύθηκε με τη συμμόρφωση του Ι. Τ. και την ανέγερση εν τέλει από αυτόν οικίας σε σημείο αποδεκτό από τους ως άνω αδελφούς του.

Ωστόσο, παρά τις κατά το χρόνο εκείνο πρόσκαιρα τεταμένες σχέσεις τους, δεν δημιουργήθηκε αντιδικία και για την επίδικη έκταση των 162,49 τ.μ., που νεμόταν ο Ι. Τ., εν γνώσει των αδελφών του. Ενδεικτικό των άριστων σχέσεων που συνέχισαν και αργότερα να διατηρούν μεταξύ τους όλα τα αδέλφια είναι το γεγονός, ότι δυνάμει του υπ' αριθμ.

…/30-1-1988 συμβολαίου δωρεάς της συμβολαιογράφου … Ε. Τ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου …, ο Ι. Τ. μεταβίβασε λόγω δωρεάς προς τους αδελφούς του Μ. και Λ. Τ. κατ' ισομοιρία και εξ αδιαιρέτου τους υπ' αριθμ. …04 και …05 αγρούς, έκτασης, μετά από γενόμενη αναγκαστική απαλλοτρίωση, 425 και 277 τ.μ., αντίστοιχα, που βρίσκονται στη θέση "Κ. " της περιοχής του Α.

Ε., ενώ με το υπ' αριθμ. …/30-1-1988 συμβόλαιο δωρεάς της ίδιας συμβολαιογράφου, που ομοίως μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου …, μεταβίβασε λόγω δωρεάς προς τον Λ. Τ. ποσοστό 2/8 εξ αδιαιρέτου επί του υπ' αριθμ. 3054 αγρού, που βρίσκεται στην ίδια θέση, έκτασης, μετά από γενόμενη αναγκαστική απαλλοτρίωση 2.050 τ.μ., ενώ από κοινού με τον αδελφό του Η.

Τ. μεταβίβασαν στον Λ. από ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας επί του υπ' αριθμ. …99 αγρού, έκτασης 875 τ.μ., που βρίσκεται στην ίδια περιοχή. Αποδείχθηκε, περαιτέρω, ότι αμέσως μετά το θάνατο του Λ. Τ. το έτος 1991, οι εναγόμενοι - εκκαλούντες όχλησαν τη σύζυγο αυτού, πέμπτη ενάγουσα, ως συγκυρία του υπ' αριθμ. …30 αγρού, προκειμένου να τους μεταβιβάσουν άνευ ανταλλάγματος την επίδικη έκταση, ισχυριζόμενοι ότι τούτο θα έπραττε ο Λ.

Τ. αν ήταν εν ζωή. Η εν λόγω μεταβίβαση, σύμφωνα και με τα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη, ήταν αδύνατη, καθόσον θα οδηγούσε σε ανεπίτρεπτη κατάτμηση του υπ' αριθμ. …30 αγρού, ο οποίος αποτελεί κληροτεμάχιο. Το επόμενο έτος 1992 η πέμπτη ενάγουσα, ενόσω ήταν στη Γερμανία, όπου διέμενε μόνιμα, έδωσε εντολή στον μηχανικό Κ.

Π. να ανεγείρει περίφραξη της ιδιοκτησίας της, καθόσον, όπως την ενημέρωσε ο ως άνω μηχανικός, τούτο ήταν αναγκαίο προκειμένου να καταστεί δυνατή η ηλεκτροδότηση του ακινήτου. Υπό την επίβλεψη δε του ως άνω μηχανικού και με κατασκευαστή τον Κ. Τ., κατασκευάστηκε ως περίφραξη τοιχίο, ύψους λιγότερου του ενός μέτρου, στα όρια των υπ' αριθμ.

…30 και …38 αγρών, με το οποίο όμως η επίδικη έκταση έμεινε εκτός της περιφραγμένης περιοχής, ως συνενωμένη με τον υπ' αριθμ. …38 αγρό και στην ουσία παρέμεινε στη νομή των εναγομένων. Ας σημειωθεί, ότι η διόρθωση του περιεχομένου της υπό κρίση αγωγής των εναγόντων αφορούσε ακριβώς τον κατασκευαστή του επίμαχου τοιχίου, αφού κατά το αρχικό περιεχόμενό της αυτό είχαν κατασκευάσει οι εναγόμενοι εν τη απουσία των εναγόντων, ενώ με τη διόρθωση αυτής συνομολογούν πλέον την κατασκευή του με εντολή της πέμπτης ενάγουσας , ανεξαρτήτως του ότι αμφισβητούν ότι αυτό κατασκευάστηκε εν γνώσει τους στο συγκεκριμένο σημείο.

Ο τελευταίος δε αυτός ισχυρισμός των εναγόντων, ότι τούτο έλαβε χώρα από σφάλμα και εν αγνοία τους, ότι οι εναγόμενοι κατέλαβαν την επίδικη έκταση μόλις από το έτος 1992 που ανεγέρθη το ως άνω τοιχίο και ότι οι ίδιοι για πρώτη φορά έλαβαν γνώση της κατάληψης αυτής το έτος 2001 με την ανάθεση στον πολιτικό μηχανικό Χ.

Α. της επιμέτρησης του αγρού τους και της σύνταξης σχετικού τοπογραφικού διαγράμματος, είναι απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος. Και τούτο, καθόσον αναιρείται αφενός από την προαναφερόμενη από Φεβρουάριο 2007 έκθεση φωτοερμηνείας του Α. Κ., Δασολόγου - Περιβαλλοντολόγου Α.Π.Θ., σύμφωνα με την οποία η επίδικη έκταση ήδη κατά το έτος 1990 προσομοιάζει ως προς την υφή και τον χρωματισμό με την ιδιοκτησία των τέκνων της πρώτης εναγομένης και μπορεί να θεωρηθεί ότι καλλιεργούνταν ως συνέχεια αυτής, αφετέρου από την κατάθεση της μάρτυρος που εξετάστηκε με επιμέλεια των ίδιων των εναγόντων, θυγατέρας της πέμπτης ενάγουσας, σύμφωνα με την οποία οι εναγόμενοι ήδη από το έτος 1991 τους οχλούσαν για τη μεταβίβαση προς αυτούς της επίδικης έκτασης και μάλιστα χωρίς αντάλλαγμα, ώστε να αποκτήσουν τίτλο κυριότητας για αυτή, εκ της οποίας κατάθεσης συνάγεται με βεβαιότητα η γνώση τους για την κατάληψη της επίδικης έκτασης από τους εναγομένους.

Κατά την κρίση δε του Δικαστηρίου, η ανέγερση του τοιχίου με εντολή της πέμπτης ενάγουσας έγινε στα προϋφιστάμενα όρια των ακινήτων, τα οποία από πολλών ετών ήταν μετατοπισμένα σε βάρος του ακινήτου των εναγόντων, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να μην υπεισέλθουν ποτέ στη νομή του επιδίκου τμήματος του ακινήτου τους, λόγω της υπάρχουσας άτυπης συμφωνίας μεταξύ των δικαιοπαρόχων των διαδίκων.

Άλλωστε αν επρόκειτο για σφάλμα, με βεβαιότητα θα φρόντιζαν σε σύντομο χρονικό διάστημα να προβούν στην αποκατάσταση των πραγμάτων, ωστόσο ουδέποτε έπραξαν τούτο έως την άσκηση της αγωγής. Από όλα τα ανωτέρω προκύπτει, ότι από τους προαναφερόμενους χρόνους μεταβίβασης των ως άνω ποσοστών εξ αδιαιρέτου του υπ' αριθμ.

…38 αγρού στα τέκνα της πρώτης εναγομένης (30- 1-1988 και 21-4-1992), οι εναγόμενοι, ως αντιπρόσωποι αυτών, υπεισήλθαν στη νομή και του ως άνω εφαπτόμενου επίδικου τμήματος του υπ' αριθμ. …30 αγρού, το οποίο μάλιστα βρίσκεται ακριβώς έμπροσθεν της υπάρχουσας οικίας τους επί του υπ' αριθμ. …38 αγρού. Οι τελευταίοι γνώριζαν ότι η επίδικη έκταση δεν ανήκει στην κυριότητά τους, αφού οχλούσαν την πέμπτη ενάγουσα και εν συνεχεία και τη δεύτερη ενάγουσα, λόγω της επαγγελματικής της ιδιότητας ως συμβολαιογράφου, για τη μεταβίβασή της προς αυτούς συμβολαιογραφικά.

Επιπλέον, η άσκηση νομής επί αυτής, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη, δεν ήταν δυνατόν να οδηγήσει σε κτήση από αυτούς κυριότητας επί της εν λόγω Υ έκτασης ούτε με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, καθόσον τούτο θα οδηγούσε σε ανεπίτρεπτη κατάτμηση του υπ' αριθμ. …30 κληροτεμαχίου. Ωστόσο συνέχισαν να νέμονται αυτή, όπως έπρατταν και οι δικαιοπάροχοί τους με την ανοχή των συγκυρίων του υπ' αριθμ.

…30 αγρού, πιστεύοντας ότι οι τελευταίοι δεν πρόκειται να ασκήσουν το δικαίωμά τους από την κυριότητα, αφού ουδέποτε έως τότε είχαν στη νομή τους ή είχαν διεκδικήσει με οποιοδήποτε τρόπο την έκταση αυτή. Η πεποίθησή τους δε αυτή εδραιώθηκε με την ανέγερση το έτος 1992 του προαναφερόμενου τοιχίου από την πέμπτη ενάγουσα, η οποία ενεργούσε και ως αντιπρόσωπος στη νομή και των λοιπών συγκυρίων.

Προέβησαν δε σε σταδιακή διαμόρφωση της επίδικης έκτασης σε κήπο, αφού φύτεψαν και διατηρούν σ' αυτή καλλωπιστικά δένδρα και φυτά, κατασκεύασαν κιόσκι και πέτρινη ψησταριά και διατηρούν και τμήμα του παλαιού αμπελώνα, πραγματοποιώντας και τις αντίστοιχες δαπάνες. Εξάλλου, οι δικαιοπάροχοί των εναγόντων, καθώς και οι ίδιοι οι ενάγοντες, από το χρόνο που τους μεταβιβάστηκαν τα προαναφερόμενα ποσοστά συγκυριότητας επί του υπ' αριθμ.

…30 αγρού, παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστό σ' αυτούς ότι η επίδικη έκταση αποτελεί τμήμα του δικού τους ακινήτου, του οποίου ουδέποτε είχαν τη νομή, και ότι διεκδικείται από τους εναγομένους, εντούτοις αδράνησαν και δεν άσκησαν το από την κυριότητα δικαίωμά τους προς απόκρουση της προσβολής του, ενώ περαιτέρω ανέχθηκαν τις προαναφερόμενες πράξεις νομής από τους εναγομένους, οι οποίες διενεργούνταν υπό τα όμματά τους και με πλήρη γνώση της διενεργείας τους.

Και πράγματι δεν συνέπρατταν στις εκκλήσεις των εναγομένων από το έτος 1991 για κατάρτιση συμβολαίου μεταβίβασης προς αυτούς της επίδικης έκτασης. Ωστόσο η εν λόγω μεταβίβαση ήταν κατά τα ανωτέρω ανεπίτρεπτη σύμφωνα με το νόμο. Κατόπιν τούτων, η ανέγερση το έτος 1992 του προαναφερόμενου τοιχίου από την πέμπτη ενάγουσα, σε συνδυασμό με την αδράνειά τους καθ' όλο το παραπάνω χρονικό διάστημα από τη διαπίστωση της προσβολής του δικαιώματος κυριότητας, ήτοι τουλάχιστον από το έτος 1991, με την όχλησή τους από τους εναγομένους, μέχρι την άσκηση της αγωγής (Οκτώβριος του έτους 2005) είχε δημιουργήσει εύλογα στους τελευταίους την πεποίθηση ότι δεν θα ασκήσουν το δικαίωμά τους από την κυριότητα.

Η διαμόρφωση δε του ως άνω τμήματος από τους εναγομένους, το οποίο βρίσκεται ακριβώς έμπροσθεν της εξοχικής τους οικίας, συνεχίσθηκε ομαλά και απρόσκοπτα με καταβολή των απαιτούμενων δαπανών, στις οποίες οπωσδήποτε δεν θα προέβαιναν εάν ανέκυπτε θέμα διεκδίκησης του τμήματος αυτού. Περαιτέρω, η μη εναντίωση των εναγόντων καθ' όλο το παραπάνω χρονικό διάστημα των 14 ετών, οδήγησε στη διαμόρφωση μίας κατάστασης, η ανατροπή της οποίας θα επιφέρει δυσμενείς συνέπειες στους εναγομένους σε σχέση προς την ωφέλεια των εναγόντων.

Ειδικότερα, η αυτούσια απόδοση του επίδικου τμήματος απαιτεί μεγάλες δαπάνες, ιδίως για την καθαίρεση των κατασκευών και πιθανόν τη μετατόπισή τους, εφόσον σώζονται, σε άλλο σημείο του ακινήτου τους. Πέραν τούτου θα βλάψει ουσιωδώς τη χρήση και απόλαυση του ακινήτου τους και θα τους αποκόψει την άμεση πρόσβαση προς την οδό και τη θάλασσα, αφού η έκταση αυτή βρίσκεται ακριβώς έμπροσθεν της οικίας τους, ενώ αν γνώριζαν ότι θα υπήρχε θέμα διεκδίκησής της, ασφαλώς θα προέβαιναν σε ανέγερση της οικίας σε άλλο σημείο του ακινήτου.

Έτσι η αυτούσια απόδοση του επίδικου τμήματος των 162,49 τ.μ. προκαλεί έντονη εντύπωση αδικίας, δεδομένου ότι ούτε οι ενάγοντες ούτε οι δικαιοπάροχοί τους βρίσκονταν ποτέ στη νομή της, ενώ θα επιφέρει δυσανάλογα μεγάλη ζημία στους εκκαλούντες σε σχέση προς την ωφέλεια των εφεσιβλήτων. Τέλος, σημειώνεται, ότι τα παραπάνω αποδειχθέντα περιστατικά, καίτοι δεν αφορούν προσωπικά όλους τους ενάγοντες και ιδίως τους τρίτο και τέταρτη εξ αυτών, οι οποίοι κατέστησαν συγκύριοι του υπ' αριθμ.

…30 αγρού μόλις το έτος 2000, εντούτοις είναι σε κάθε περίπτωση αντιτάξιμα εναντίον τους, λόγω της ιδιότητάς τους ως ειδικών διαδόχων, αφού αυτός που αποκτά παραγώγως την κυριότητα ενός πράγματος, αναδέχεται το δικαίωμα στην κατάσταση που βρισκόταν κατά το χρόνο της μεταβίβασης, άρα και με το βάρος των ενστάσεων που θα μπορούσαν να προβληθούν κατ' αυτού.

Εντεύθεν, η εκ του άρθρου 281 ΑΚ ένσταση καταχρηστικής άσκησης του μεταβιβασθέντος δικαιώματος προβάλλεται αποτελεσματικά κατά του αγοραστή, και όταν στηρίζεται σε γεγονότα που έχουν σχέση με την προηγούμενη συμπεριφορά του δικαιοπαρόχου του. Κατ' ακολουθίαν, σύμφωνα και με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας με αριθμό 2, το δικαίωμα συγκυριότητας των εφεσιβλήτων επί του προαναφερόμενου επίδικου τμήματος, ασκείται κατά προφανή υπέρβαση των ορίων που θέτει η διάταξη του άρθρου 281 του ΑΚ, καθόσον από τα ως άνω πραγματικά περιστατικά αποδείχθηκε ότι η ανέγερση του προαναφερόμενου τοιχίου, καθώς και η συνολική στάση των εναγόντων και των δικαιοπαρόχων τους και η αδράνεια αυτών κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 1991 έως το έτος 2005 και ενόσω επί του επιδίκου ασκούνταν διακατοχικές πράξεις με τη γνώση και ανοχή των τελευταίων δημιούργησε την πεποίθηση στους εκκαλούντες ότι οι εφεσίβλητοι δεν θα ασκήσουν το ένδικο δικαίωμα συγκυριότητάς τους επί του επιδίκου, περαιτέρω δε, καθ' όλο το παραπάνω χρονικό διάστημα διαμορφώθηκε μία κατάσταση με τη γνώση και ανοχή των εφεσιβλήτων, η ανατροπή της οποίας θα επιφέρει δυσμενείς συνέπειες στους εκκαλούντες σε σχέση με το όφελος των εφεσιβλήτων ή τη ζημία που αυτοί υφίστανται από την κατάληψη του επίδικου τμήματος και θα προκαλέσει έντονη εντύπωση αδικίας, έτσι ώστε να κρίνεται με γνώμονα την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη επιβεβλημένη εν προκειμένω η θυσία του επίδικου δικαιώματος>>.

Με βάση τις παραδοχές αυτές, δικάζοντας ως Εφετείο, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας, δέχθηκε την έφεση των ήδη αναιρεσιβλήτων, εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και, κατά παραδοχή ως νόμιμης και ουσιαστικά βάσιμης της από το άρθρο 281 ΑΚ ένστασής αυτών, απέρριψε την αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων.

Έτσι που έκρινε, παραβίασε τον από το άρθρο 281 ΑΚ κανόνα ουσιαστικού δικαίου και ειδικότερα εσφαλμένα τον εφάρμοσε, αφού υπό τα ανωτέρω γενόμενα από αυτό δεκτά πραγματικά περιστατικά, η άσκηση του δικαιώματος των αναιρεσειόντων για διεκδίκηση του επιδίκου ακινήτου δεν υπερβαίνει και μάλιστα προφανώς τα οριζόμενα από τη διάταξη αυτή όρια, που θέτουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, καθόσον α) μόνη η αδράνεια των αναιρεσειόντων επί δεκατέσσερα έτη, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, που δεν είναι από μόνο του μεγάλο χρονικό διάστημα, να ασκήσουν το δικαίωμα τους επί του επιδίκου και η εντεύθεν δημιουργία στους αναιρεσίβλητους εύλογης πεποίθησης ότι οι αναιρεσείοντες δεν θα ασκήσουν το δικαίωμα τους αυτό, δεν αρκεί, αλλά απαιτείται η άσκηση αυτή και η ανατροπή της δημιουργηθείσας κατάστασης που συνεπάγεται, να επιφέρει επαχθείς συνέπειες για τους υπόχρεους αναιρεσίβλητους, κρινόμενες και σε συνάρτηση με τις αντίστοιχες συνέπειες που μπορεί να επέλθουν εις βάρος των δικαιούχων αναιρεσειόντων από την παρακώλυση της άσκησης του δικαιώματος τους, β) Τέτοιες επαχθείς συνέπειες για τους αναιρεσίβλητους δεν προκύπτουν από μόνο το γεγονός ότι αυτοί το ακίνητο, το οποίο θα υποχρεωθούν να αποδώσουν, το διαμόρφωσαν σε κήπο, φύτεψαν καλλωπιστικά δένδρα φυτά, διατηρούν τμήμα παλαιού αμπελώνα, κατασκεύασαν κιόσκι, ψησταριά και υποβλήθηκαν σε μεγάλες δαπάνες και το χρησιμοποιούν για τη μετάβασή τους στη θάλασσα , πολλώ δε μάλλον αν ληφθεί υπόψη και η συνέπεια την οποία επιφέρει η παραδοχή της ένστασης ως προς τους αναιρεσείοντες, συνιστάμενη στην οριστική απώλεια της κυριότητάς του , γ) οι αναιρεσίβλητοι, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, αναγνωρίζουν την συγκυριότητα των αναιρεσειόντων στο επίδικο και το έτος 1991 ζήτησαν τη μεταβίβαση της κυριότητάς του από τη δεύτερη και πέμπτη από τους ενάγοντες , πλην , όμως, οι τελευταίοι δεν έστερξαν, γιατί θα οδηγούσε σε κατάτμηση του αγρού με αριθμό …30.

Επομένως είναι βάσιμος ο πρώτος πρόσθετος λόγος αναίρεσης και πρέπει να γίνει δεκτός.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί , σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔικ, η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει προηγουμένως. Πρέπει, ακόμη, να διαταχθεί η απόδοση του παραβόλου που κατατέθηκε και οι αναιρεσίβλητοι, ως ηττώμενοι διάδικοι, κατά το νόμιμο αίτημα των αναιρεσειόντων, να καταδικαστούν στη δικαστική δαπάνη αυτών [ΚΠολΔικ 176, 183, 191 παρ.2].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 176/2009 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας .

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου η συγκρότηση από άλλους Δικαστές είναι εφικτή.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή στους αναιρεσείοντες του παραβόλου, που κατατέθηκε. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσίβλητους στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων [3.000] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Νοεμβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Νοεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ