Supreme Court allows partial appeal regarding overtime pay agreement validity under Labor Law Article 8.4.

Απόφαση 645 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 645/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Βασίλειο Λυκούδη, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του, στις 9 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Πάτρα, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "COSMOTRANS - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ - ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΕΙΣ - ΔΙΑΝΟΜΕΣ Ε.Π.Ε.", καθολικής διαδόχου της "COSMOLIVA Α.Ε.", η οποία διαδέχθηκε την "AGROLIVA Α.Β.Ε.Ε.", η οποία εδρεύει στο Παλαιό Φάληρο Αττικής, και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αγγελική Παπαδόπουλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-10-2003αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1370/2005 του ιδίου Δικαστηρίου και 567/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 24-12-2008 αίτηση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χρήστος Αλεξόπουλος ανέγνωσε την από 18-1-2009 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του πρώτου και την παραδοχή του δευτέρου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται τον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Εν προκειμένω, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, γίνεται επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ. 8 περ. α' ΚΠολΔ για μη λήψη υπόψη από το Εφετείο του αγωγικού ισχυρισμού του αναιρεσείοντος ότι είχε συμφωνήσει με την αναιρεσίβλητη να παρέχει σ' αυτή τις υπηρεσίες του ως οδηγού φορτηγών αυτοκινήτων στο χώρο όπου ασκεί την επιχείρηση της, ανελλιπώς επί έξι ημέρες την εβδομάδα και επί 8 ώρες την ημέρα, ήτοι από 8.00 έως 16.00, και περαιτέρω ότι το ωράριο τούτο θα ίσχυε και στη μετακίνηση και διαμονή, για τις ανάγκες της εργασίας του, εκτός έδρας της επιχειρήσεως ή σε μετακινήσεις εντός ή εκτός του Ελλαδικού χώρου, με αποτέλεσμα να αχθεί αυτό (Εφετείο) σε παντελώς εσφαλμένο υπολογισμό και καταμέτρηση των ωρών υπερωρίας, υπερεργασίας, νυκτερινής εργασίας και εργασίας του κατά τις Κυριακές και αργίες. Με το λόγο όμως αυτό, όπως διατυπώνεται στο αναιρετήριο, επιχειρείται να ελεχθεί η περί πραγμάτων (ανέλεγκτη) κρίση του δικαστηρίου της ουσίας και επομένως ο ανωτέρω λόγος είναι προεχόντως απαράδεκτος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 4 του ν.δ. 4020/1959 θεωρείται άκυρη κάθε συμφωνία μεταξύ εργοδότη και μισθωτού με την οποία οι αξιώσεις από υπερωριακή απασχόληση (βασική αντιμισθία και προσαύξηση) θα καλύπτονται από τις καταβαλλόμενες υπέρτερες των νομίμων αποδοχές. Έγκυρη είναι μόνον η συμφωνία περί προκαταβολής της αποζημιώσεως για συγκεκριμένη υπερωριακή εργασία που πρόκειται να παρασχεθεί στο μέλλον και του καταλογισμού της στην αξίωση για την πράγματι παρασχεθείσα.

Στην προκειμένηπερίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε ότι ο αναιρεσείων, στις 18-8-2000, προσλήφθηκε από την αναιρεσίβλητη, με σύμβαση μισθώσεως εξαρτημένης εργασίας, ως οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου μεταφοράς εμπορευμάτων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και υπό καθεστώς πενθήμερης απασχολήσεως του προσέφερε, με την ιδιότητα του αυτή, την εργασία του, μέχρι την 22-10-2002, οπότε και απεχώρησε οικειοθελώς.

Ότι, κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα, ο αναιρεσείων, καθ' υπέρβαση του νομίμου ωραρίου του των 9 ωρών ημερησίως, παρέσχε την αναλυτικά αναφερόμενη σ' αυτή (προσβαλλόμενη απόφαση) υπερωριακή εργασία 618 ωρών συνολικά, πλην όμως για την απασχόληση του αυτή ουδέν δικαιούται, διότι είχε ειδικώς συμφωνήσει με την αναιρεσίβλητη να καλύπτονται οι σχετικές αξιώσεις του (βασική αντιμισθία και προσαύξηση) με την πληρωμή πολύ μεγαλύτερου από το νόμιμο μηνιαίου μισθού, από τον οποίο και πράγματι καλύπτονταν αυτές, κατά τους αναφερόμενους στην προσβαλλόμενη απόφαση μαθηματικούς υπολογισμούς.

Ακολούθως, το Εφετείο, κατά παραδοχή σχετικής ενστάσεως της αναιρεσίβλητης, απέρριψε το ανωτέρω για υπερωριακή εργασία αγωγικό κονδύλιο. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο παρεβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, την προαναφερθείσα ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 8 παρ. 4 του ν.δ. 4020/1959 και συνεπώς ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ απορρέων δεύτερος λόγοςαναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ως άνω πλημμέλεια, είναι βάσιμος.

Επομένως, πρέπει η προσβαλλόμενη απόφαση να αναιρεθεί εν μέρει, δηλαδή μόνον ως προς την ανωτέρω απορριπτική διάταξη της, που αφορά στην αγωγική αξίωση του αναιρεσείοντος για την υπερωριακή εργασία του 618 ωρών συνολικά, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη, ως εν μέρει ηττώμενη, στα εν μέρει δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 106, 178 παρ. 1, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, εν μέρει, ως προς τη διάταξη της που αναφέρεται στο σκεπτικό, την 567/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το ως άνω μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα εν μέρει δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε οκτακόσια (800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7Μαρτίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 14 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ