Supreme Court dismisses appeal on rent arrears, ruling default established by agreed payment date without prior notice.

Απόφαση 645 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 645/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ...., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Κόντο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Της αναιρεσίβλητης: .... , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Λεβέντη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25 Φεβρουαρίου 2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 421/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 39/2006 οριστική του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 1 Ιουνίου 2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας ανέγνωσε την από 29 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 595 εδ. ΑΚ το μίσθωμα καταβάλλεται στις συμφωνημένες ή στις συνηθισμένες προθεσμίες. Κατά το άρθρο δε 66 Εις. Ν. Κ.Πολ.Δ αν ο μισθωτής καθυστερήσει το μίσθωμα από δυστροπία, ο εκμισθωτής έχει δικαίωμα να ζητήσει να του αποδοθεί το μίσθιο όσο διαρκεί η μίσθωση και αν δεν την κατάγγειλε κατά το άρθρο 597 ΑΚ.

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων με τις διατάξεις των άρθρων 340, 341 ΑΚ προκύπτει ότι δυστροπία υπάρχει όταν ο μισθωτής περιέλθει σε υπερημερία περί την καταβολή του οφειλόμενου μισθώματος πράγμα που μπορεί να συμβεί και χωρίς όχληση, αν για την καταβολή του μισθώματος συμφωνήθηκε ορισμένη ημέρα και αυτή παρήλθε άπρακτη.

Επομένως, είναι ορισμένη η κατά το άνω άρθρο 66 Εισ. Ν. Κ.Πολ.Δ αγωγή απόδοσης της χρήσης του μισθίου λόγω καθυστερήσεως του μισθώματος από δυστροπία όταν αναφέρεται σ΄ αυτή, όσον αφορά την υπερημερία του μισθωτή περί την καταβολή του μισθώματος, ότι για την καταβολή του είχε συμφωνηθεί μεταξύ εκμισθωτή και μισθωτή συγκεκριμένη δήλη ημέρα.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της από 25-2-2004 αγωγής της αναιρεσίβλητης, εκτίθεται σ΄ αυτή ότι με τα από 21-4-1998 και 2-6-1998 ιδιωτικά συμφωνητικά εκμίσθωσε στην αναιρεσείουσα τα σ΄ αυτή περιγραφόμενα ακίνητα και συνάμα παρέδωσε σ΄ αυτή τη χρήση τους, για να τα χρησιμοποιήσει για την άσκηση σ΄ αυτά επαγγελματικής δραστηριότητας, αντί μηνιαίου μισθώματος καταβλητέου την πρώτη ημέρα κάθε μισθωτικού μηνός 235 ευρώ, πλέον του μισού τέλους χαρτοσήμου, το οποίο θα αναπροσαρμοζόταν κατά ποσοστό 15% κάθε έτος.

Ότι η αναιρεσείουσα, μολονότι χρησιμοποιεί τα μίσθια, καθυστερεί την καταβολή των μισθωμάτων του Δεκεμβρίου 2002 και Φεβρουαρίου 2004, μετά του αναλογούντος χαρτοσήμου, καθώς και την προσαύξηση του μισθώματος για χρονικό διάστημα από 1-6-2002 έως 31-1-2004, που προσπορίζει στην αγωγή. Ζήτησε δε να υποχρεωθεί η αναιρεσείουσα να της αποδώσει τη χρήση των μισθίων λόγω δυστροπίας και να της καταβάλει τα σ΄ αυτή οφειλόμενα μισθώματα με το νόμιμο τόκο "από την επομένη της ημέρας κατά την οποία το καθένα από αυτά κατέστη ληξιπρόθεσμο και απαιτητό (1η ημέρα κάθε μισθωτικού μήνα)".

Με αυτό το περιεχόμενο η αγωγή, επί της οποίας έκρινε η προσβαλλόμενη απόφαση, περιέχει όλα τα κατά το άρθρο 216 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ και 66 Εις. Ν. Κ.Πολ.Δ., αναγκαία για το ορισμένο αυτής στοιχεία, ήτοι περιέχει την έγκυρη σύμβαση μίσθωσης σε ενέργεια μεταξύ των διαδίκων, το συμφωνηθέν μίσθωμα και την αναπροσαρμογή του, παραχώρηση της χρήσης των μισθίων στη μισθώτρια αναιρεσείουσα, κατοχή τους από αυτή και δυστροπία της, δηλαδή περιέλευσή της σε υπερημερία περί την καταβολή των σ΄ αυτή αναφερόμενων μισθωμάτων, αφού όπως προαναφέρθηκε εκτίθεται στην αγωγή ότι "το κάθε μίσθωμα κατέστη ληξιπρόθεσμο και απαιτητό την 1η ημέρα κάθε μισθωτικού μήνα", ήτοι ότι για την καταβολή του συμφωνήθηκε δήλη ημέρα που παρήλθε άπρακτη.

Συνεπώς ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται αιτίαση, από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ., εκ του ότι το Εφετείο δεν κήρυξε απαράδεκτο λόγω αοριστίας το δικόγραφο της αγωγής, καθόσον δεν αναφερόταν ότι είχε συμφωνηθεί συγκεκριμένος χρόνος εκπλήρωσης της παροχής από την αναιρεσείουσα ή ότι είχε χωρήσει προς αυτή από την αναιρεσίβλητη δικαστική ή εξώδικη όχληση περί την καταβολή των μισθωμάτων, ισχυρισμό που πρότεινε στο Εφετείο με λόγο έφεσής της και που απορρίφθηκε ως αβάσιμος, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ύστερα από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ) η οποία κατέθεσε και προτάσεις.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 1 Ιουνίου 2006 αίτηση της ...., για αναίρεση της 39/2006 απόφασης του Εφετείου Κρήτης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 23 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ