Supreme Court dismisses appeal against lower court's property ownership ruling based on lease contract and evidence evaluation.

Απόφαση 645 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 645/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1)Ι. Χ. του Δ. και 2)Χ. Χ. του Ι., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σωτηρίου Μποροδήμου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου:Ελληνικού Δημοσίου νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών που εδρεύει στην Αθήνα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Κωνσταντίνο Λαϊνά Πάρεδρο Ν.Σ.Κ, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-4-1998 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 164/1998 μη οριστική,56/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 57/2004 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 4-8-2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Κασιώλας ανέγνωσε την από 24-1-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Επειδή, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο σχημάτισε την κρίση του αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων από τη συνεκτίμηση των καταθέσεων των εξετασθέντων μαρτύρων και από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, κατά το πρώτο μέρος του, από τον αριθ.10 περ.α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται ότι το Εφετείο χωρίς απόδειξη δέχθηκε ότι οι αναιρεσείοντες δυνάμει συμβάσεως μισθώσεως κατείχαν το επίδικο ακίνητο και δεν νεμόταν αυτό με διάνοια κυρίου, ώστε ν' αποκτήσουν την κυριότητα αυτού με έκτακτη χρησικτησία, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος του, από τον αριθ. 14 περ.α' του άρθ.559 ΚΠολΔ με τον οποίο προβάλλεται ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη ανεπίτρεπτα αποδεικτικά μέσα, ήτοι αγωγή της Α. Χ. Π. κατά του Φ. Μ. και υπ'αριθ.40/1958 απόφαση του Ειρηνοδικείου Παραμυθιάς, που αναφέρουν ως μισθωτή τον ΦΜ. για αγρό σε ορισμένη θέση, ως αποδεικνύοντα μισθωτή τον Μ. στο επίδικο, ενώ από άλλα έγγραφα αποδεικνυόταν ότι μισθωτός ήταν άλλος συνώνυμος και μισθωμένος αγρός σε άλλη συνώνυμη θέση, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίκληση της παραπάνω πλημμέλειας πλήττει την ανέλεγκτη περί πραγματικών γεγονότων εκτίμηση του δικαστηρίου της ουσίας (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ).

2. Επειδή, ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθ. 11 περ.γ'του άρθρου 559 ΚΠολΔ απορρίπτεται ως ουσιαστικά αβάσιμος αν αποδεικνύεται από την προσβαλλομένη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι για την απόδειξη των ισχυρισμών τους. Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως του καθενός απ' αυτά και χωρίς διάκριση από ποια μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την υπάρχουσα στην προσβαλλομένη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία τα περιστατικά που έγιναν δεκτά ως αποδεικνυόμενα, αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αποδείχθηκαν από τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν και από όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, έλαβε υπόψη και εκτίμησε και τα υπό των αναιρεσειόντων προσκομισθέντα κατωτέρω έγγραφα, ήτοι α) το υπ'αριθ.10 πρακτικό Επιτροπής Αναδασμού αγροκτήματος Σκανδάλου, β) την υπ'αριθ. 33/1960 απόφαση του Προέδρου Πρωτοδικών Κέρκυρας, γ) την υπ'αριθ.3/1954 απόφαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεως Θεσπρωτίας δ) της υπ'αριθ. 258 και 259/1997 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας και ε) τα υπ'αριθ.1015/1986 και 85/1995 πιστοποιητικά των Προέδρων της Κοινότητας Σκανδάλου.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως κατά το σχετικό μέρος του, με το οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος κατ'άλλο μέρος του με το οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη "τα έγγραφα της από 3-6-1986 έκθεσης έρευνας του κηδεμόνα της σχολάζουσας κληρονομίας του Φ.

Μ., σε συνδυασμό με τη σχετική κατάσταση διαφόρων εγγράφων της σχολάζουσας αυτής κληρονομίας", πρέπει ν'απορριφθεί ως αόριστος διότι δεν προσδιορίζεται το περιεχόμενο των εγγράφων αυτών, ώστε να κριθεί αν ήταν ουσιώδη.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 4 Αυγούστου 2004 αίτηση των Ι. Χ. για αναίρεση της υπ'αριθ.57/2004 αποφάσεως του Εφετείου Κέρκυρας.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, την οποία ορίζει σε τριακόσια τριάντα (330) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 2006.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 5 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ